AMAÇ: Bu çalışmada kan şekeri regüle olmayan Tip II DM'lu hastalarda, oral antidiyabetik (OAD) ve insülinle kan şeker regülasyonunun, serbest oksijen radikali (SOR) aktivitesindeki azalmaya etkilerinin farklı olup olmadığını araştırmayı amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışma, yaş ve cinsiyet açısından benzer 24 sağlıklı birey (Kontrol Grubu) ve 62 Tip II diyabetik olgu ile tamamlanmıştır. Diabetik olguların 40'lnda oral antidiyabetik (OAD, gliklazid), 22'sinde insülin (Insülin Mixtard) ile kan şekeri regülasyonu sağlanmıştır (OAD ve insülin Grupları). Tüm olgularda tedavi başlangıcında hemogram ve rutin biyokimyasal analizler yaptırılmış, diabetik hastaların komplikasyonlar yönünden biyokimyasal, oftalmolojik ve nörolojik muayeneleri tamamlanmıştır. Tüm olgularda, serum süperoksid dismutaz (SOD), glutatyon peroksidaz (Gpx), malondialdehit (MDA) ve HbA1c analizleri için çalışma başlangıcında kan örnekleri alınmış, diabetik hastalarda bu işlem kan şekeri regülasyonunun sürdürüldüğü 6 aylık dönemin sonunda tekrarlanmıştır. SOD tayininde, Randox-Ransel SOD kiti, Gpx tayininde Randox-Ransel Gpx kiti, HbA1C tayininde, Helena laboratuvarlarının kiti kullanılmıştır. MDA tayini tiyobarbütürik asit yöntemiyle yapılmıştır. Bağımsız parametrik değişkenler Student t, bağımlı değişkenler paired t, nonparametrik veriler ki kare testleri ile karşılaştırılmıştır. p < 0.05 anlamlılık sınırı olarak kabul edilmiştir. BULGULAR: OAD ve insülin Gruplarının çalışma başlangıcındaki ve kan şekeri regülasyonunun sürdürüldüğü 6 aylık dönem sonundaki açlık kan şekeri (AKŞ) ve HbA1C düzeyleri benzer bulunmuştur. Altıncı ayın sonunda, OAD ve Insülin Gruplarında, serum SOD aktiviteleri, başlangıç değerlerine göre anlamlı olarak artarken, serum MDA düzeyleri önemli olarak düşmüştür. Gpx aktiviteleride her iki grupta artmış, fakat OAD grubundaki artış istatistik önemde bulunmamıştır. Her iki diyabetik grupta, serum MDA düzeyleri başlangıçta kontrol grubundakinden anlamlı olarak yüksek iken, şeker regülasyonu sonrası, serum MDA düzeylerinin OAD, Insülin ve Kontrol Gruplarında benzer düzeyde olduğu gözlenmiştir. SONUÇ: Tip II diyabetik hastalarda, OAD veya insülinle sağlanan glisemik kontrol, serbest radikal (SR) aktivitesini benzer şekilde azaltmaktadır ve Tip II DM tedavisinde kullanım kolaylığıyla, hasta uyumunun daha kolay temin edilebilmesi nedeniyle OAD'ler tercih edilebilir özellik kazanmaktadır kanısındayız.
Aim of the study: The aim of this study is to evaluate the difference of the effect,between oral antidiabetics (OAD) and insulin on reduction of free oxygen radicals by regulation of blood glucose levels in uncontrolled type 2 diabetic patients. Materials and Methods: In the study, 24 healthy subjects, similar in age and sex were choosen as control group and 62 type 2 diabetic patients as study group. Blood glucose level were controlled in 40 cases by OAD (Gliclazide), in 22 cases by insulin (insulin Mixtard). Routine biochemichal and hematological tests, neurologic, ophthalmologic and biochemical examination were all done before the study. Before the treatment blood samples were taken to evaluate superoxide dismutase (SOD), glutathione peroxidase (GpX), malondialdhyde (MDA) and HbA1c level. In diabetic cases blood samples were recollected after 6 months of blood glucose regulation. Randox-Ransel SOD kit were used to measure SOD activity. Randox-Ransel GpX kit were used to evaluate Gpx level's. Helena Labaratories kit were used to measure HbA1c Levels. Thiobarbutiric acide method were used to measure MDA levels. independent parametric variables by student t test, dependent variables by paired t test, and nonparametric datas were compared by Chi-square tests. P< 0.05 were accepted as significant. Findings: The fasting levels of blood glucose, HbA1c were equal before and after the study in both OAD and insulin groups. The erytrocytes SOD activities were increased significantly and serum MDA levels were significantly deereased, after 6 months of blood glucose regulation in both groups in comparison to initial values. GpX activities, were increased in both groups, but the increase in OAD group were not significant. Serum MDA levels were significantly higher in both diabetic groups in comparison to control group at the begining of the study. Serum MDA levels were measured almost equal in OAD, Insulin and control groups, after 6 months of blood glucose regulation. Result: Blood glucose regulation by OAD or insulin in type 2 diabetics, deerease free radical activity in similar fashion and we belive that the oral antidiabetics are preferable in type 2 diabetic patients, for easy intake and easy maintanence of patient compliance.
Tez (Tıpta Uzmanlık) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, İç Hastalıkları Anabilim Dalı, 1998.
Kaynakça var.
AMAÇ: Bu çalışmada kan şekeri regüle olmayan Tip II DM'lu hastalarda, oral antidiyabetik (OAD) ve insülinle kan şeker regülasyonunun, serbest oksijen radikali (SOR) aktivitesindeki azalmaya etkilerinin farklı olup olmadığını araştırmayı amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışma, yaş ve cinsiyet açısından benzer 24 sağlıklı birey (Kontrol Grubu) ve 62 Tip II diyabetik olgu ile tamamlanmıştır. Diabetik olguların 40'lnda oral antidiyabetik (OAD, gliklazid), 22'sinde insülin (Insülin Mixtard) ile kan şekeri regülasyonu sağlanmıştır (OAD ve insülin Grupları). Tüm olgularda tedavi başlangıcında hemogram ve rutin biyokimyasal analizler yaptırılmış, diabetik hastaların komplikasyonlar yönünden biyokimyasal, oftalmolojik ve nörolojik muayeneleri tamamlanmıştır. Tüm olgularda, serum süperoksid dismutaz (SOD), glutatyon peroksidaz (Gpx), malondialdehit (MDA) ve HbA1c analizleri için çalışma başlangıcında kan örnekleri alınmış, diabetik hastalarda bu işlem kan şekeri regülasyonunun sürdürüldüğü 6 aylık dönemin sonunda tekrarlanmıştır. SOD tayininde, Randox-Ransel SOD kiti, Gpx tayininde Randox-Ransel Gpx kiti, HbA1C tayininde, Helena laboratuvarlarının kiti kullanılmıştır. MDA tayini tiyobarbütürik asit yöntemiyle yapılmıştır. Bağımsız parametrik değişkenler Student t, bağımlı değişkenler paired t, nonparametrik veriler ki kare testleri ile karşılaştırılmıştır. p < 0.05 anlamlılık sınırı olarak kabul edilmiştir. BULGULAR: OAD ve insülin Gruplarının çalışma başlangıcındaki ve kan şekeri regülasyonunun sürdürüldüğü 6 aylık dönem sonundaki açlık kan şekeri (AKŞ) ve HbA1C düzeyleri benzer bulunmuştur. Altıncı ayın sonunda, OAD ve Insülin Gruplarında, serum SOD aktiviteleri, başlangıç değerlerine göre anlamlı olarak artarken, serum MDA düzeyleri önemli olarak düşmüştür. Gpx aktiviteleride her iki grupta artmış, fakat OAD grubundaki artış istatistik önemde bulunmamıştır. Her iki diyabetik grupta, serum MDA düzeyleri başlangıçta kontrol grubundakinden anlamlı olarak yüksek iken, şeker regülasyonu sonrası, serum MDA düzeylerinin OAD, Insülin ve Kontrol Gruplarında benzer düzeyde olduğu gözlenmiştir. SONUÇ: Tip II diyabetik hastalarda, OAD veya insülinle sağlanan glisemik kontrol, serbest radikal (SR) aktivitesini benzer şekilde azaltmaktadır ve Tip II DM tedavisinde kullanım kolaylığıyla, hasta uyumunun daha kolay temin edilebilmesi nedeniyle OAD'ler tercih edilebilir özellik kazanmaktadır kanısındayız.
Aim of the study: The aim of this study is to evaluate the difference of the effect,between oral antidiabetics (OAD) and insulin on reduction of free oxygen radicals by regulation of blood glucose levels in uncontrolled type 2 diabetic patients. Materials and Methods: In the study, 24 healthy subjects, similar in age and sex were choosen as control group and 62 type 2 diabetic patients as study group. Blood glucose level were controlled in 40 cases by OAD (Gliclazide), in 22 cases by insulin (insulin Mixtard). Routine biochemichal and hematological tests, neurologic, ophthalmologic and biochemical examination were all done before the study. Before the treatment blood samples were taken to evaluate superoxide dismutase (SOD), glutathione peroxidase (GpX), malondialdhyde (MDA) and HbA1c level. In diabetic cases blood samples were recollected after 6 months of blood glucose regulation. Randox-Ransel SOD kit were used to measure SOD activity. Randox-Ransel GpX kit were used to evaluate Gpx level's. Helena Labaratories kit were used to measure HbA1c Levels. Thiobarbutiric acide method were used to measure MDA levels. independent parametric variables by student t test, dependent variables by paired t test, and nonparametric datas were compared by Chi-square tests. P< 0.05 were accepted as significant. Findings: The fasting levels of blood glucose, HbA1c were equal before and after the study in both OAD and insulin groups. The erytrocytes SOD activities were increased significantly and serum MDA levels were significantly deereased, after 6 months of blood glucose regulation in both groups in comparison to initial values. GpX activities, were increased in both groups, but the increase in OAD group were not significant. Serum MDA levels were significantly higher in both diabetic groups in comparison to control group at the begining of the study. Serum MDA levels were measured almost equal in OAD, Insulin and control groups, after 6 months of blood glucose regulation. Result: Blood glucose regulation by OAD or insulin in type 2 diabetics, deerease free radical activity in similar fashion and we belive that the oral antidiabetics are preferable in type 2 diabetic patients, for easy intake and easy maintanence of patient compliance.