Kök kanalına ulaşan mikroorganizmaların ana kaynağı oral floradır. Normalde sağlıklı ağızlarda tükürük elektrolitleri, glikoproteinler ve antimikrobiyal enzimler oral mukozayı korur. Sağlıklı bireylerdeki tükürük içeriği, ağzın temizlenmesine yardım eder, potansiyel toksik yapıları parçalar, asiditeyi düzenler, bakteriyel toksinleri ve enzimleri nötralize edip mikroorganizmaları yok eder. Bazı sistemik ve lokal etkiler tükürüğün içeriğindeki ve miktarındaki değişim ile denge içinde olan bu ortamı değiştirir. Tip II Diabetes mellitus'lu bireylerin tükürüğündeki glukoz düzeyinin sağlıklılara oranla daha yüksek olduğu bildirilmektedir. Tükürüğün içeriğindeki protein, amilaz, lizozim, IgA, elektrolitler, tamponlama kapasitesi ve pH üzerine yapılan araştırmaların sonuçları ise hala tartışmalıdır. Bazı araştırıcılar, diyabetik hastalarda tükürük sekresyonunda azalmanın olduğunu bildirmesine rağmen, böyle bir ilişkinin olmadığına işaret edenler de vardır. Bu çalışmanın amacı, Tip II Diabetes mellitus hastalığı olan ve olmayan bireylerin apikal periodontitis (AP), AP bulunmayan nekroz ve sekonder kök kanal enfeksiyonlu dişlerinde endodontik floranın incelenmesidir. Çalışmaya yaşları 22-82 arasında değişen aynı coğrafi bölgede yaşayan 59 diyabetik ve 61 diyabetik olmayan bireyin 173 tek kök kanalına sahip dişleri dahil edilmiştir. Hastaların oral durumu DMFT, OHI-S ve radyografik incelemelerle, diyabetik hastaların sistemik durumu da HbA1c düzeyiyle belirlendi. Diyabetik olmayanlarda açlık kan şekerinin düzeyi, diyabetik olanlarda ise HbA1c düzeyi kaydedildi. Hastalar diyabetik olan ve olmayan şeklinde 2 ana gruba, her ana grup için 3 alt gruba ayrıldı. Kök kanalına girişi takiben steril Hedström eğeleri ve kağıt koniler yardımıyla toplanan örnekler tiyoglikolat besiyeri içeren tüpe taşındı. Mikrofloranın belirlenmesi için konvansiyonel kültür teknikleri kullanıldı. Tüm örnekler 5 gün anaerobik ortamda, 3 gün aerobik ortamda takip edildi. E. faecalis'in değerlendirilmesinde PCR bu mikroorganizmanın 16S rRNA geni kullanılarak yapıldı. Mikroorganizmaların Gram boyanma özellikleri, oksijen gereksinimleri ve bunların diyabetle ilişkileri gibi parametreler ki kare testi ile karşılaştırıldı. Sonuçlar, E. faecalis'in tanımlanmasında PCR yönteminin kültür tabanlı yöntemlerden anlamlı düzeyde daha hassas olduğunu gösterdi. Kandida türleri diyabetik bireylerin tüm alt gruplarından izole edilmesine rağmen sağlıklı bireylerde sadece sekonder enfeksiyonlu vakalardan izole edildi. Diyabetiklerde primer enfeksiyonlu dişlerde artan HbA1C düzeyiyle izole edilen mikroorganizma sayıları arasında pozitif bir ilişki bulundu. Aynı şekilde, diyabetli apikal periodontitisli dişlerde HbA1C seviyesi yükseldikçe Gram pozitif mikroorganizmaların, apikal periodontitis bulunmayan nekrotik pulpalı dişlerde ise Gram negatif mikroorganizmaların sayıca artması anlamlı bulundu. Çalışmanın sınırları içerisinde diyabetik bireylerin endodontik florası diyabetik olmayanlardan anlamlı bir farklılık göstermedi. Bu durum, diyabetik hastaların oral hijyeninin kontrol altında olmasıyla ilişkili olabilir. Sistemik hastalıkların endodontik flora üzerindeki olası etkileri için daha ileri araştırmalara gereksinim vardır. Anahtar Kelimeler : Tip II Diyabet, Kültür, Flora, PCR, E. faecalis.
The main cause of the microorganisms reaching deeper into the root canal is oral flora. Normally, in a healthy mouth, saliva electrolytes, glycoproteins and antimicrobial enzymes protects the oral mucosa. In healty persons, saliva composition serves to cleanse the mouth, clear potentially toxic substances, regulate acidity, neutralize bacterial toxins and enzymes and destroy microorganisms. Some of systemic and local effects can change the contents and amount of saliva causing changes in the balance. It is reported that the level of glucose in type II diabetic patients is higher than those of the non-diabetics. Findings regarding the salivary contents, i.e. total protein, amylase, lysozyme, IgA, electrolytes, buffer capacity and pH is still disputable. Even though some of the researchers have reported the reduced salivary secretion in diabetic patients, there are also some other researchers have claimed the opposite. The aim of this study, to investigate the endodontic microflora of the patients with and without Type 2 diabetes mellitus having the diagnosis apical paradontitis (AP), necrosis without AP or secondary infection of root canal. The study included 173 teeth selected from the 59 diabetic and 61 non-diabetic subjects aged 21-82 from the same geographical area. Oral status was evaluated by DMFT, OHI-S index and radiographic examinations, whereas systemic status of diabetics was determined with the HbA1C levels. A casual plasma glucose levels in non-diabetics and HbA1c levels in diabetics was recorded. The patients were divided into two main groups as diabetics and nondiabetics and then 3 subgroups per main group. After accessing the canal, the root canal sample was collected with a sterile Headstrom file and paper-points that was transferred to a tube containing prereduced thioglycollate broth. Bacterial load was determined by traditional culture techniques. All samples were cultured anaerobically for five days and aerobically for 3 days. Assessment of Enterecoccus faecalis was also accomplished by use of quantitative-polymerase chain reaction (PCR) directed against the 16S rRNA gene. The parameters of Gram staining, oxygen consumption and their relationship with diabetes of microorganisms was compared using the Chi-square test. The results showed that, E.faecalis identification of the bacteria using PCR-based method was significantly more sensitive than culture-based procedures. Candida species were isolated in all of the diabetics, but in the retreatment cases of nondiabetics. We have found out a positive relationship between an increasing HbA1C level and isolated microorganisms in teeth with primer infection of diabetics. It has been observed significant that HbA1C level increased significantly in teeth with apical periodontitis of diabetics and gram positive microorganisms increased as well while gram negative microorganisms amounted in teeth with necrotic pulp without apical periodontitis. Within the limitations of this study, endodontic flora of diabetics was not significantly different from that of the non-diabetics. This can be related to the fact that diabetic patients are under routine control orally. The possible effect of serious diseases on endodontic flora needs further investigation. Keywords : Tip II Diabetes, Culture, Flora, PCR, E.faecalis.
Tez (Doktora) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Endodonti Anabilim Dalı, 2008.
Kaynakça var.
Kök kanalına ulaşan mikroorganizmaların ana kaynağı oral floradır. Normalde sağlıklı ağızlarda tükürük elektrolitleri, glikoproteinler ve antimikrobiyal enzimler oral mukozayı korur. Sağlıklı bireylerdeki tükürük içeriği, ağzın temizlenmesine yardım eder, potansiyel toksik yapıları parçalar, asiditeyi düzenler, bakteriyel toksinleri ve enzimleri nötralize edip mikroorganizmaları yok eder. Bazı sistemik ve lokal etkiler tükürüğün içeriğindeki ve miktarındaki değişim ile denge içinde olan bu ortamı değiştirir. Tip II Diabetes mellitus'lu bireylerin tükürüğündeki glukoz düzeyinin sağlıklılara oranla daha yüksek olduğu bildirilmektedir. Tükürüğün içeriğindeki protein, amilaz, lizozim, IgA, elektrolitler, tamponlama kapasitesi ve pH üzerine yapılan araştırmaların sonuçları ise hala tartışmalıdır. Bazı araştırıcılar, diyabetik hastalarda tükürük sekresyonunda azalmanın olduğunu bildirmesine rağmen, böyle bir ilişkinin olmadığına işaret edenler de vardır. Bu çalışmanın amacı, Tip II Diabetes mellitus hastalığı olan ve olmayan bireylerin apikal periodontitis (AP), AP bulunmayan nekroz ve sekonder kök kanal enfeksiyonlu dişlerinde endodontik floranın incelenmesidir. Çalışmaya yaşları 22-82 arasında değişen aynı coğrafi bölgede yaşayan 59 diyabetik ve 61 diyabetik olmayan bireyin 173 tek kök kanalına sahip dişleri dahil edilmiştir. Hastaların oral durumu DMFT, OHI-S ve radyografik incelemelerle, diyabetik hastaların sistemik durumu da HbA1c düzeyiyle belirlendi. Diyabetik olmayanlarda açlık kan şekerinin düzeyi, diyabetik olanlarda ise HbA1c düzeyi kaydedildi. Hastalar diyabetik olan ve olmayan şeklinde 2 ana gruba, her ana grup için 3 alt gruba ayrıldı. Kök kanalına girişi takiben steril Hedström eğeleri ve kağıt koniler yardımıyla toplanan örnekler tiyoglikolat besiyeri içeren tüpe taşındı. Mikrofloranın belirlenmesi için konvansiyonel kültür teknikleri kullanıldı. Tüm örnekler 5 gün anaerobik ortamda, 3 gün aerobik ortamda takip edildi. E. faecalis'in değerlendirilmesinde PCR bu mikroorganizmanın 16S rRNA geni kullanılarak yapıldı. Mikroorganizmaların Gram boyanma özellikleri, oksijen gereksinimleri ve bunların diyabetle ilişkileri gibi parametreler ki kare testi ile karşılaştırıldı. Sonuçlar, E. faecalis'in tanımlanmasında PCR yönteminin kültür tabanlı yöntemlerden anlamlı düzeyde daha hassas olduğunu gösterdi. Kandida türleri diyabetik bireylerin tüm alt gruplarından izole edilmesine rağmen sağlıklı bireylerde sadece sekonder enfeksiyonlu vakalardan izole edildi. Diyabetiklerde primer enfeksiyonlu dişlerde artan HbA1C düzeyiyle izole edilen mikroorganizma sayıları arasında pozitif bir ilişki bulundu. Aynı şekilde, diyabetli apikal periodontitisli dişlerde HbA1C seviyesi yükseldikçe Gram pozitif mikroorganizmaların, apikal periodontitis bulunmayan nekrotik pulpalı dişlerde ise Gram negatif mikroorganizmaların sayıca artması anlamlı bulundu. Çalışmanın sınırları içerisinde diyabetik bireylerin endodontik florası diyabetik olmayanlardan anlamlı bir farklılık göstermedi. Bu durum, diyabetik hastaların oral hijyeninin kontrol altında olmasıyla ilişkili olabilir. Sistemik hastalıkların endodontik flora üzerindeki olası etkileri için daha ileri araştırmalara gereksinim vardır. Anahtar Kelimeler : Tip II Diyabet, Kültür, Flora, PCR, E. faecalis.
The main cause of the microorganisms reaching deeper into the root canal is oral flora. Normally, in a healthy mouth, saliva electrolytes, glycoproteins and antimicrobial enzymes protects the oral mucosa. In healty persons, saliva composition serves to cleanse the mouth, clear potentially toxic substances, regulate acidity, neutralize bacterial toxins and enzymes and destroy microorganisms. Some of systemic and local effects can change the contents and amount of saliva causing changes in the balance. It is reported that the level of glucose in type II diabetic patients is higher than those of the non-diabetics. Findings regarding the salivary contents, i.e. total protein, amylase, lysozyme, IgA, electrolytes, buffer capacity and pH is still disputable. Even though some of the researchers have reported the reduced salivary secretion in diabetic patients, there are also some other researchers have claimed the opposite. The aim of this study, to investigate the endodontic microflora of the patients with and without Type 2 diabetes mellitus having the diagnosis apical paradontitis (AP), necrosis without AP or secondary infection of root canal. The study included 173 teeth selected from the 59 diabetic and 61 non-diabetic subjects aged 21-82 from the same geographical area. Oral status was evaluated by DMFT, OHI-S index and radiographic examinations, whereas systemic status of diabetics was determined with the HbA1C levels. A casual plasma glucose levels in non-diabetics and HbA1c levels in diabetics was recorded. The patients were divided into two main groups as diabetics and nondiabetics and then 3 subgroups per main group. After accessing the canal, the root canal sample was collected with a sterile Headstrom file and paper-points that was transferred to a tube containing prereduced thioglycollate broth. Bacterial load was determined by traditional culture techniques. All samples were cultured anaerobically for five days and aerobically for 3 days. Assessment of Enterecoccus faecalis was also accomplished by use of quantitative-polymerase chain reaction (PCR) directed against the 16S rRNA gene. The parameters of Gram staining, oxygen consumption and their relationship with diabetes of microorganisms was compared using the Chi-square test. The results showed that, E.faecalis identification of the bacteria using PCR-based method was significantly more sensitive than culture-based procedures. Candida species were isolated in all of the diabetics, but in the retreatment cases of nondiabetics. We have found out a positive relationship between an increasing HbA1C level and isolated microorganisms in teeth with primer infection of diabetics. It has been observed significant that HbA1C level increased significantly in teeth with apical periodontitis of diabetics and gram positive microorganisms increased as well while gram negative microorganisms amounted in teeth with necrotic pulp without apical periodontitis. Within the limitations of this study, endodontic flora of diabetics was not significantly different from that of the non-diabetics. This can be related to the fact that diabetic patients are under routine control orally. The possible effect of serious diseases on endodontic flora needs further investigation. Keywords : Tip II Diabetes, Culture, Flora, PCR, E.faecalis.