NAFLD'nin görülme sıklığı, obezitenin artışına paralel çocukluk ve adolesan dönemde artmaktadır. Patogenezi net olmamakla birlikte tedavi yaklaşımı konusunda da fikir birliği yoktur. Bu çalışmada, USG ile NAFLD tespit edilen obez çocuklarda 3 farklı tedavi rejiminin klinik ve ultrasonografik değerlendirmesi yapılarak, 3 farklı tedavinin etkinliği ile hsCRP, TNF-alfa ve adiponektin düzeyleri ile beraber karşılaştırılması amaçlanmıştır. İlköğretim ve lisede öğrenim gören 5716 öğrenci tarandı. VKİ .85 olan 1338 çocuktan çalışmayı kabul eden 169 çocuk NAFLD açısından ultrosonografik olarak Hamaguchi ve ark.nın tanımladığı skorlamaya göre değerlendirildi. Olgular 3 gruba ayrıldı. Grup 1: diyet-egzersiz, grup 2: diyet-egzersiz+metformin, grup 3: diyet-egzersiz+vitamin E. Diyet egzersiz ve 3 farklı tedavi rejimi 6 ay süre ile uygulandı. NAFLD.si olan ve olmayan olguların serum hsCRP, TNF-alfa ve adiponektin düzeyleri ve tedavi alan NAFLD.li olan olguların tedavinin başında ve sonunda klinik ve USG bulguları, insülin dirençleri, serum hsCRP, TNF-alfa ve adiponektin düzeyleri karşılaştırıldı. NAFLD'si olan ve olmayan obezlerin hsCRP ve TNF-alfa düzeyleri karşılaştırıldığında arada fark bulunmazken, NAFLD.si olanlarda adiponektin anlamlı olarak düşüktü. Grup 2 ve 3.de tedavi sonrasında NAFLD skorlarında düzelme, VKİ persentillerinde ve HOMA-IR değerlerinde gerileme anlamlı idi. Her üç grupta da hsCRP ve TNF-alfa düzeylerinde rakamsal olarak düşme, adiponektin düzeyinde yükselme olurken istatistiksel olarak anlamlı değildi. Bulgularımız NAFLD.nin etyolojisinde adiponektinin önemli bir rolü olduğunu göstermektedir. NAFLD tedavisinde diyet ve egzersiz yaklaşımı her zaman yeterli görünmemektedir. Egzersiz ve diyet yaklaşımına ek olarak metformin veya vitamin E tedavisi klinik ve laboratuvar olarak daha etkili görünmektedir.
Anahtar Kelimeler: NAFLD, adiponektin, USG, metformin, vitamin E 52
Nonalcoholic fatty liver disease (NAFLD) is becoming more frequently diagnosed with the increasing prevalence of obesity in the children and adolescents. Pathogenessis is unclear and there is no consensus on the treatment of NAFLD. In this study, we aimed to determine NAFLD in obese children with USG, compare of three different regimens and serum hsCRP, TNF-alfa and adiponectin concentrations. Total 5716 school children were surveyed. Children who accepted to study in 1338 evaluated 169 children who.s BMI.85 was performed by USG. Ultrasonographic findings were scored by Hamaguchi et al..s. Children divided into 3 groups. Gruop 1 were diet-physical exercise group, gruop 2 were diet- physical exercise and metformin group, gruop 3 were diet- physical exercise and vitamin E group. A six-month program of diet-physical exercise and three different treatment regimens adviced. At the beginning of the study serum hsCRP, TNF-alfa and adiponectin levels were compared in obese children with NAFLD and without NAFLD. Also children who had presumed NAFLD after the treatment regimens, clinic and ultrasonographic findings, serum hsCRP, TNF-alfa and adiponectin levels were compared between into three gruops. There was no difeference between obese children and children who had presumed NAFLD serum hsCRP and TNF-alfa concentrarions. Children who had presumed NAFLD had significantly lower serum adiponectin levels. In gruop 2 and 3, after the treatment regimens ultrasonographic scores and BMI persentille decreased and HOMA-IR improved significantly from baseline. In all gruops, hsCRP and TNF-alfa levels decreased and adiponectin levels increased but there was no differences. Adiponectine plays important role in NAFLD. Diet and physical exercise is not effective for NAFLD treatment all time. Diet and physical exercise wtih metformin or vitamin E treatment appered more effective and ameliorated HOMA-IR and other clinical findings.
Keywords: NAFLD, adiponectine, USG, metformin, vitamin E
Tez (Tıpta Uzmanlık) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, 2010.
Kaynakça var.
NAFLD'nin görülme sıklığı, obezitenin artışına paralel çocukluk ve adolesan dönemde artmaktadır. Patogenezi net olmamakla birlikte tedavi yaklaşımı konusunda da fikir birliği yoktur. Bu çalışmada, USG ile NAFLD tespit edilen obez çocuklarda 3 farklı tedavi rejiminin klinik ve ultrasonografik değerlendirmesi yapılarak, 3 farklı tedavinin etkinliği ile hsCRP, TNF-alfa ve adiponektin düzeyleri ile beraber karşılaştırılması amaçlanmıştır. İlköğretim ve lisede öğrenim gören 5716 öğrenci tarandı. VKİ .85 olan 1338 çocuktan çalışmayı kabul eden 169 çocuk NAFLD açısından ultrosonografik olarak Hamaguchi ve ark.nın tanımladığı skorlamaya göre değerlendirildi. Olgular 3 gruba ayrıldı. Grup 1: diyet-egzersiz, grup 2: diyet-egzersiz+metformin, grup 3: diyet-egzersiz+vitamin E. Diyet egzersiz ve 3 farklı tedavi rejimi 6 ay süre ile uygulandı. NAFLD.si olan ve olmayan olguların serum hsCRP, TNF-alfa ve adiponektin düzeyleri ve tedavi alan NAFLD.li olan olguların tedavinin başında ve sonunda klinik ve USG bulguları, insülin dirençleri, serum hsCRP, TNF-alfa ve adiponektin düzeyleri karşılaştırıldı. NAFLD'si olan ve olmayan obezlerin hsCRP ve TNF-alfa düzeyleri karşılaştırıldığında arada fark bulunmazken, NAFLD.si olanlarda adiponektin anlamlı olarak düşüktü. Grup 2 ve 3.de tedavi sonrasında NAFLD skorlarında düzelme, VKİ persentillerinde ve HOMA-IR değerlerinde gerileme anlamlı idi. Her üç grupta da hsCRP ve TNF-alfa düzeylerinde rakamsal olarak düşme, adiponektin düzeyinde yükselme olurken istatistiksel olarak anlamlı değildi. Bulgularımız NAFLD.nin etyolojisinde adiponektinin önemli bir rolü olduğunu göstermektedir. NAFLD tedavisinde diyet ve egzersiz yaklaşımı her zaman yeterli görünmemektedir. Egzersiz ve diyet yaklaşımına ek olarak metformin veya vitamin E tedavisi klinik ve laboratuvar olarak daha etkili görünmektedir.
Anahtar Kelimeler: NAFLD, adiponektin, USG, metformin, vitamin E 52
Nonalcoholic fatty liver disease (NAFLD) is becoming more frequently diagnosed with the increasing prevalence of obesity in the children and adolescents. Pathogenessis is unclear and there is no consensus on the treatment of NAFLD. In this study, we aimed to determine NAFLD in obese children with USG, compare of three different regimens and serum hsCRP, TNF-alfa and adiponectin concentrations. Total 5716 school children were surveyed. Children who accepted to study in 1338 evaluated 169 children who.s BMI.85 was performed by USG. Ultrasonographic findings were scored by Hamaguchi et al..s. Children divided into 3 groups. Gruop 1 were diet-physical exercise group, gruop 2 were diet- physical exercise and metformin group, gruop 3 were diet- physical exercise and vitamin E group. A six-month program of diet-physical exercise and three different treatment regimens adviced. At the beginning of the study serum hsCRP, TNF-alfa and adiponectin levels were compared in obese children with NAFLD and without NAFLD. Also children who had presumed NAFLD after the treatment regimens, clinic and ultrasonographic findings, serum hsCRP, TNF-alfa and adiponectin levels were compared between into three gruops. There was no difeference between obese children and children who had presumed NAFLD serum hsCRP and TNF-alfa concentrarions. Children who had presumed NAFLD had significantly lower serum adiponectin levels. In gruop 2 and 3, after the treatment regimens ultrasonographic scores and BMI persentille decreased and HOMA-IR improved significantly from baseline. In all gruops, hsCRP and TNF-alfa levels decreased and adiponectin levels increased but there was no differences. Adiponectine plays important role in NAFLD. Diet and physical exercise is not effective for NAFLD treatment all time. Diet and physical exercise wtih metformin or vitamin E treatment appered more effective and ameliorated HOMA-IR and other clinical findings.
Keywords: NAFLD, adiponectine, USG, metformin, vitamin E