Bu çalışmanın amacı, 15-49 yaş grubu evli kadınlarda kadına yönelik aile içi şiddet (KYAİŞ) prevalansı ile şiddet görmeye etki eden etmenlerin saptanması, kadınların şiddet algılarının ve şiddet karşısında gösterdikleri tutum ve davranışların belirlenmesidir. Kesitsel ve analitik tipte bir çalışmadır. Araştırmanın evreni 2012 yılında Gönen Toplum Sağlığı Merkezi hizmet bölgesinde yaşayan, 15-49 yaş grubunda bulunan ve halen evli olan 901 kadındır. Araştırmanın örnek büyüklüğü 260 kişi olup, araştırma sonunda örneğin tamamına ulaşılmıştır (%100). KYAİŞ türleri sözel, fiziksel, ekonomik, duygusal ve cinsel şiddet olarak beş grupta incelenmiştir. Sözel, fiziksel ve ekonomik şiddet varlığı eşten ve diğer aile bireylerinden görülen şiddet olarak ayrıca gruplandırılmıştır. Kadının şiddet karşısında gösterdiği tutum ve davranışları, kadının şiddete uğraması durumunda başvurduğu ya da başvurmayı düşündüğü yerler ile komşusunun şiddet gördüğüne tanık olması durumunda gösterdiği tutum ile değerlendirilmiştir. Kadının şiddet algısı ise, bazı durumlarda şiddeti haklı görme veya hiçbir durumda haklı görmeme durumu, şiddete sebep olarak gördüğü etmenler ve şiddeti önlemeye yönelik çözüm önerileri ile değerlendirilmiştir. Kadınların %67,7’si KYAİŞ’ye maruz kalmış, %65,0’ı eşinden ve %19,6’sı diğer aile bireylerinden şiddet görmüştür. En sık görülen şiddet türü sözel şiddettir (%46,5). Kadınların %42,3’ü fiziksel, %39,6’sı duygusal, %33,1’i ekonomik ve %14,6’sı cinsel şiddete uğramıştır. Çok değişkenli analizde kadının yaşadığı bölge ve eşinin evlenme yaşının KYAİŞ görmeyi etkilediği görülmüştür. Köyde yaşayanların ve eşi adelosan yaşta (12-19) evlenenlerin anlamlı olarak daha fazla KYAİŞ’ye uğradıkları saptanmıştır. Köyde yaşama durumu sözel, fiziksel, ekonomik ve cinsel şiddete uğramada; eşin alkol bağımlısı olması fiziksel ve ekonomik şiddete uğramada ve eşte kumar alışkanlığının bulunması cinsel şiddete uğramada risk faktörü olarak saptanmıştır. Eşi 30 yaşın altında olan kadınlar daha fazla sıklıkta ekonomik ve cinsel şiddete maruz kalmaktadır. Adelosan yaşta yapılan evliliklerde kadınlar daha fazla sözel ve fiziksel şiddete uğramaktadır. Kadınların çoğu şiddete uğradığında ailesine başvurmayı, komşusunun şiddet gördüğüne tanık olma durumunda ise emniyet güçlerine haber vermeyi düşünmektedir. Şiddet gören kadınların % 36,4’ü, şiddet görmeyen kadınların %22,6’sı bazı durumlarda şiddetin haklı sebepleri olabileceğini belirtmiştir. Kadınların çoğu şiddetin erkeklerdeki alkol ve madde bağımlılığı sebebiyle gerçekleştiğini düşünmektedir. Kadınlar sıklıkla şiddetin ancak şiddet gösteren erkeğe ağır cezalar verilerek önlenebileceğini düşünürken, %21,2’si ise ne yapılırsa yapılsın kadına yönelik şiddetin önlenemeyeceğini düşünmektedir. Anahtar Kelimeler : Kadın, Aile içi şiddet, Prevalans, Etkileyen etmenler.
Purpose of this study is to determine the prevelance of domestic violance against woman (DVAW) to 15-40 age group married women and factors affecting to be exposed to violance and to define women’s perception of violence and their attitudes and behaviors against violence. It is a cross sectional and analytical type of study. The population is of 15-49 age group and currently married 901 women living in service district of Gönen Community Health Center in the year of 2012. Sample size of the research is 260 people and at the end of the study, complete sample was reached fully(%100). DVAW types are examined in five groups as verbal, physical, economic, emotional and sexual violence. Existence of verbal, physical and economical violence are additionally grouped as violence by husband and other family members. Women’s attitude and behaviors against violence are evaluated with places to appeal or intend to appeal when woman is exposed to violence and her attitude in case of witnessing her neighbor to be exposed to violence. %67.7 of women are exposed to DVAW, %65,0 of them are exposed to violence by husband and %19,6 by other family members. The most frequent violence type is verbal violence (%46,5). Women are exposed to violence %42,3 physical, %39,6 emotional, %33,1 economical and %14,6 sexual. In multivariate analyze, it is seen that the area where woman lives and her husband’s marriage age affect to be exposed to DVAW. Those who live in villages and whose husbands married in adolescence ages (12-19) are determined to be exposed to DVAW significantly more. Living in village in being exposed to physical and economical violence; husband’s alcohol addiction in being exposed to physical and economical violence and husband’s gambling addiction in being exposed to sexual violence are determined as risk factors. Men use much more emotional violence at young ages. Contrary of this indication, men use less economical violence at elder ages. Men’s adolescence marriage is a risk factor for physical violence. A great number of women intend to consult to family when they are exposed to violence and they intend to go to the police in case of witnessing their neighbor’s exposure to violence. %36,4 of women exposed to violence and %22,6 of the women who are not exposed violence expressed that there might be valid reasons for violence in some cases. Most of the women think that violence is a result of men’s gambling and alcohol addiction. While women frequently think that the violence can be prevented by heavy penalties for men using violence, %21,2 of them think that violence against women cannot be prevented whatever is done. Keywords : Woman, Domestic violence, Prevalence, Affecting factors.
Tez (Yüksek Lisans)- Süleyman Demirel Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Halk Sağlığı Anabilim Dalı, 2013.
Kaynakça var.
Bu çalışmanın amacı, 15-49 yaş grubu evli kadınlarda kadına yönelik aile içi şiddet (KYAİŞ) prevalansı ile şiddet görmeye etki eden etmenlerin saptanması, kadınların şiddet algılarının ve şiddet karşısında gösterdikleri tutum ve davranışların belirlenmesidir. Kesitsel ve analitik tipte bir çalışmadır. Araştırmanın evreni 2012 yılında Gönen Toplum Sağlığı Merkezi hizmet bölgesinde yaşayan, 15-49 yaş grubunda bulunan ve halen evli olan 901 kadındır. Araştırmanın örnek büyüklüğü 260 kişi olup, araştırma sonunda örneğin tamamına ulaşılmıştır (%100). KYAİŞ türleri sözel, fiziksel, ekonomik, duygusal ve cinsel şiddet olarak beş grupta incelenmiştir. Sözel, fiziksel ve ekonomik şiddet varlığı eşten ve diğer aile bireylerinden görülen şiddet olarak ayrıca gruplandırılmıştır. Kadının şiddet karşısında gösterdiği tutum ve davranışları, kadının şiddete uğraması durumunda başvurduğu ya da başvurmayı düşündüğü yerler ile komşusunun şiddet gördüğüne tanık olması durumunda gösterdiği tutum ile değerlendirilmiştir. Kadının şiddet algısı ise, bazı durumlarda şiddeti haklı görme veya hiçbir durumda haklı görmeme durumu, şiddete sebep olarak gördüğü etmenler ve şiddeti önlemeye yönelik çözüm önerileri ile değerlendirilmiştir. Kadınların %67,7’si KYAİŞ’ye maruz kalmış, %65,0’ı eşinden ve %19,6’sı diğer aile bireylerinden şiddet görmüştür. En sık görülen şiddet türü sözel şiddettir (%46,5). Kadınların %42,3’ü fiziksel, %39,6’sı duygusal, %33,1’i ekonomik ve %14,6’sı cinsel şiddete uğramıştır. Çok değişkenli analizde kadının yaşadığı bölge ve eşinin evlenme yaşının KYAİŞ görmeyi etkilediği görülmüştür. Köyde yaşayanların ve eşi adelosan yaşta (12-19) evlenenlerin anlamlı olarak daha fazla KYAİŞ’ye uğradıkları saptanmıştır. Köyde yaşama durumu sözel, fiziksel, ekonomik ve cinsel şiddete uğramada; eşin alkol bağımlısı olması fiziksel ve ekonomik şiddete uğramada ve eşte kumar alışkanlığının bulunması cinsel şiddete uğramada risk faktörü olarak saptanmıştır. Eşi 30 yaşın altında olan kadınlar daha fazla sıklıkta ekonomik ve cinsel şiddete maruz kalmaktadır. Adelosan yaşta yapılan evliliklerde kadınlar daha fazla sözel ve fiziksel şiddete uğramaktadır. Kadınların çoğu şiddete uğradığında ailesine başvurmayı, komşusunun şiddet gördüğüne tanık olma durumunda ise emniyet güçlerine haber vermeyi düşünmektedir. Şiddet gören kadınların % 36,4’ü, şiddet görmeyen kadınların %22,6’sı bazı durumlarda şiddetin haklı sebepleri olabileceğini belirtmiştir. Kadınların çoğu şiddetin erkeklerdeki alkol ve madde bağımlılığı sebebiyle gerçekleştiğini düşünmektedir. Kadınlar sıklıkla şiddetin ancak şiddet gösteren erkeğe ağır cezalar verilerek önlenebileceğini düşünürken, %21,2’si ise ne yapılırsa yapılsın kadına yönelik şiddetin önlenemeyeceğini düşünmektedir. Anahtar Kelimeler : Kadın, Aile içi şiddet, Prevalans, Etkileyen etmenler.
Purpose of this study is to determine the prevelance of domestic violance against woman (DVAW) to 15-40 age group married women and factors affecting to be exposed to violance and to define women’s perception of violence and their attitudes and behaviors against violence. It is a cross sectional and analytical type of study. The population is of 15-49 age group and currently married 901 women living in service district of Gönen Community Health Center in the year of 2012. Sample size of the research is 260 people and at the end of the study, complete sample was reached fully(%100). DVAW types are examined in five groups as verbal, physical, economic, emotional and sexual violence. Existence of verbal, physical and economical violence are additionally grouped as violence by husband and other family members. Women’s attitude and behaviors against violence are evaluated with places to appeal or intend to appeal when woman is exposed to violence and her attitude in case of witnessing her neighbor to be exposed to violence. %67.7 of women are exposed to DVAW, %65,0 of them are exposed to violence by husband and %19,6 by other family members. The most frequent violence type is verbal violence (%46,5). Women are exposed to violence %42,3 physical, %39,6 emotional, %33,1 economical and %14,6 sexual. In multivariate analyze, it is seen that the area where woman lives and her husband’s marriage age affect to be exposed to DVAW. Those who live in villages and whose husbands married in adolescence ages (12-19) are determined to be exposed to DVAW significantly more. Living in village in being exposed to physical and economical violence; husband’s alcohol addiction in being exposed to physical and economical violence and husband’s gambling addiction in being exposed to sexual violence are determined as risk factors. Men use much more emotional violence at young ages. Contrary of this indication, men use less economical violence at elder ages. Men’s adolescence marriage is a risk factor for physical violence. A great number of women intend to consult to family when they are exposed to violence and they intend to go to the police in case of witnessing their neighbor’s exposure to violence. %36,4 of women exposed to violence and %22,6 of the women who are not exposed violence expressed that there might be valid reasons for violence in some cases. Most of the women think that violence is a result of men’s gambling and alcohol addiction. While women frequently think that the violence can be prevented by heavy penalties for men using violence, %21,2 of them think that violence against women cannot be prevented whatever is done. Keywords : Woman, Domestic violence, Prevalence, Affecting factors.