Bu çalışmada, Yoğurtcu ve Tuncer (2013) tarafından Türk Tulum peyniri örneklerinden izole edilen 28 adet Enterococcus suşunda (21 adet Enterococcus faecium ve 7 adet Enterococcus faecalis) 14 adet virülens genin (gelE, efaAfm, efaAfs, cpd, cob, ccf, cad, ace, espfm, espfs, agg, cylM, cylB ve cylA) varlığı polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) ile araştırıldı. Bu suşların jelatinaz ve dekarboksilaz aktiviteleri de fenotipik yöntemlerle incelendi. PCR amplifikasyonu ile virülens faktörlerin araştırılması, bazı Enterococcus suşlarında jelatinaz (gelE), hücre duvarı adhezinleri (efaAfm ve efaAfs), seks feromonu (ccf), hücre duvarı ile ilişkili protein (espfm ve espfs) ve agregasyon maddesini (agg) kodlayan genlerin varlığını gösterdi. Ancak, varsayılan diğer virülens genler (cpd, cob, cad, ace, cylM, cylB ve cylA) bu suşlarda tespit edilemedi. PZR çalışmaları sonucu, enterokok suşlarının 1 ile 5 arasında değişen sayıda virülens faktör kodlayan gen içerdiği belirlendi. E. faecalis NYE15, E. faecium NYE24, NYE45, NYE59 ve NYE60 suşlarında sadece 1 adet virülens faktör tespit edildi. Diğer taraftan, E. faecalis NYE16, NYE46 ve NYE48 suşlarının test edilen enterokok suşları arasında en fazla virülens gen içeren suşlar oldukları bulundu. PZR sonuçları enterokok suşlarında en sık bulunan virülens genlerin ccf (% 85.7), efaAfm (% 75.0) ve gelE (% 32.1) olduğunu gösterdi. 4 adet E. faecalis suşu Todd-Hewitt Agarda jelatinaz aktivitesi gösterdi fakat, E. faecium suşlarından hiçbiri jelatinaz aktivitesi göstermedi. Fenotipik jelatinaz testi sessiz gelE geninin varlığını ortaya çıkardı. E. faecium NYE6, NYE23, NYE51, NYE52 ve E. faecalis NYE16 suşlarında sessiz gelE tanımlandı. Lisin, ornitin ve histidin enterokok suşlarının hiçbiri tarafından dekarboksile edilmedi. Ancak, enterokok suşlarının % 92.9’u tirozini dekarboksile etti. Bu çalışmanın sonuçları, fermente gıdaların üretiminde starter kültür olarak Enterococcus suşlarının kullanılmasının dikkatli bir güvenlik değerlendirilmesi gerektirdiğini göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Enterococcus, virülens faktör, jelatinaz, biyojen amin, genomik DNA, polimeraz zincir reaksiyonu (PZR), Tulum peyniri
Bu çalışmada, Yogurtcu ve Tuncer (2013) tarafından Türk Tulum peyniri örneklerinden izole edilen 28 adet Enterococcus suşunda (21 adet Enterococcus faecium ve 7 adet Enterococcus faecalis) 14 adet virülens genin (gelE, efaAfm, efaAfs, cpd, cob, ccf, cad, ace, espfm, espfs, agg, cylM, cylB ve cylA) varlığı polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) ile araştırıldı. Bu suşların jelatinaz ve dekarboksilaz aktiviteleri de fenotipik yöntemlerle incelendi. PCR amplifikasyonu ile virülens faktörlerin araştırılması, bazı Enterococcus suşlarında jelatinaz (gelE), hücre duvarı adhezinleri (efaAfm ve efaAfs), seks feromonu (ccf), hücre duvarı ile ilişkili protein (espfm ve espfs) ve agregasyon maddesini (agg) kodlayan genlerin varlığını gösterdi. Ancak, varsayılan diğer virülens genler (cpd, cob, cad, ace, cylM, cylB ve cylA) bu suşlarda tespit edilemedi. PZR çalışmaları sonucu, enterokok suşlarının 1 ile 5 arasında değişen sayıda virülens faktör kodlayan gen içerdiği belirlendi. E. faecalis NYE15, E. faecium NYE24, NYE45, NYE59 ve NYE60 suşlarında sadece 1 adet virülens faktör tespit edildi. Diğer taraftan, E. faecalis NYE16, NYE46 ve NYE48 suşlarının test edilen enterokok suşları arasında en fazla virülens gen içeren suşlar oldukları bulundu. PZR sonuçları enterokok suşlarında en sık bulunan virülens genlerin ccf (% 85.7), efaAfm (% 75.0) ve gelE (% 32.1) olduğunu gösterdi. 4 adet E. faecalis suşu Todd-Hewitt Agarda jelatinaz aktivitesi gösterdi fakat, E. faecium suşlarından hiçbiri jelatinaz aktivitesi göstermedi. Fenotipik jelatinaz testi sessiz gelE geninin varlığını ortaya çıkardı. E. faecium NYE6, NYE23, NYE51, NYE52 ve E. faecalis NYE16 suşlarında sessiz gelE tanımlandı. Lisin, ornitin ve histidin enterokok suşlarının hiçbiri tarafından dekarboksile edilmedi. Ancak, enterokok suşlarının % 92.9’u tirozini dekarboksile etti. Bu çalışmanın sonuçları, fermente gıdaların üretiminde starter kültür olarak Enterococcus suşlarının kullanılmasının dikkatli bir güvenlik değerlendirilmesi gerektirdiğini göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Enterococcus, virülens faktör, jelatinaz, biyojen amin, genomik DNA, polimeraz zincir reaksiyonu (PZR), Tulum peyniri
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Gıda Mühendisliği Anabilim Dalı, 2013.
Kaynakça var.
Bu çalışmada, Yoğurtcu ve Tuncer (2013) tarafından Türk Tulum peyniri örneklerinden izole edilen 28 adet Enterococcus suşunda (21 adet Enterococcus faecium ve 7 adet Enterococcus faecalis) 14 adet virülens genin (gelE, efaAfm, efaAfs, cpd, cob, ccf, cad, ace, espfm, espfs, agg, cylM, cylB ve cylA) varlığı polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) ile araştırıldı. Bu suşların jelatinaz ve dekarboksilaz aktiviteleri de fenotipik yöntemlerle incelendi. PCR amplifikasyonu ile virülens faktörlerin araştırılması, bazı Enterococcus suşlarında jelatinaz (gelE), hücre duvarı adhezinleri (efaAfm ve efaAfs), seks feromonu (ccf), hücre duvarı ile ilişkili protein (espfm ve espfs) ve agregasyon maddesini (agg) kodlayan genlerin varlığını gösterdi. Ancak, varsayılan diğer virülens genler (cpd, cob, cad, ace, cylM, cylB ve cylA) bu suşlarda tespit edilemedi. PZR çalışmaları sonucu, enterokok suşlarının 1 ile 5 arasında değişen sayıda virülens faktör kodlayan gen içerdiği belirlendi. E. faecalis NYE15, E. faecium NYE24, NYE45, NYE59 ve NYE60 suşlarında sadece 1 adet virülens faktör tespit edildi. Diğer taraftan, E. faecalis NYE16, NYE46 ve NYE48 suşlarının test edilen enterokok suşları arasında en fazla virülens gen içeren suşlar oldukları bulundu. PZR sonuçları enterokok suşlarında en sık bulunan virülens genlerin ccf (% 85.7), efaAfm (% 75.0) ve gelE (% 32.1) olduğunu gösterdi. 4 adet E. faecalis suşu Todd-Hewitt Agarda jelatinaz aktivitesi gösterdi fakat, E. faecium suşlarından hiçbiri jelatinaz aktivitesi göstermedi. Fenotipik jelatinaz testi sessiz gelE geninin varlığını ortaya çıkardı. E. faecium NYE6, NYE23, NYE51, NYE52 ve E. faecalis NYE16 suşlarında sessiz gelE tanımlandı. Lisin, ornitin ve histidin enterokok suşlarının hiçbiri tarafından dekarboksile edilmedi. Ancak, enterokok suşlarının % 92.9’u tirozini dekarboksile etti. Bu çalışmanın sonuçları, fermente gıdaların üretiminde starter kültür olarak Enterococcus suşlarının kullanılmasının dikkatli bir güvenlik değerlendirilmesi gerektirdiğini göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Enterococcus, virülens faktör, jelatinaz, biyojen amin, genomik DNA, polimeraz zincir reaksiyonu (PZR), Tulum peyniri
Bu çalışmada, Yogurtcu ve Tuncer (2013) tarafından Türk Tulum peyniri örneklerinden izole edilen 28 adet Enterococcus suşunda (21 adet Enterococcus faecium ve 7 adet Enterococcus faecalis) 14 adet virülens genin (gelE, efaAfm, efaAfs, cpd, cob, ccf, cad, ace, espfm, espfs, agg, cylM, cylB ve cylA) varlığı polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) ile araştırıldı. Bu suşların jelatinaz ve dekarboksilaz aktiviteleri de fenotipik yöntemlerle incelendi. PCR amplifikasyonu ile virülens faktörlerin araştırılması, bazı Enterococcus suşlarında jelatinaz (gelE), hücre duvarı adhezinleri (efaAfm ve efaAfs), seks feromonu (ccf), hücre duvarı ile ilişkili protein (espfm ve espfs) ve agregasyon maddesini (agg) kodlayan genlerin varlığını gösterdi. Ancak, varsayılan diğer virülens genler (cpd, cob, cad, ace, cylM, cylB ve cylA) bu suşlarda tespit edilemedi. PZR çalışmaları sonucu, enterokok suşlarının 1 ile 5 arasında değişen sayıda virülens faktör kodlayan gen içerdiği belirlendi. E. faecalis NYE15, E. faecium NYE24, NYE45, NYE59 ve NYE60 suşlarında sadece 1 adet virülens faktör tespit edildi. Diğer taraftan, E. faecalis NYE16, NYE46 ve NYE48 suşlarının test edilen enterokok suşları arasında en fazla virülens gen içeren suşlar oldukları bulundu. PZR sonuçları enterokok suşlarında en sık bulunan virülens genlerin ccf (% 85.7), efaAfm (% 75.0) ve gelE (% 32.1) olduğunu gösterdi. 4 adet E. faecalis suşu Todd-Hewitt Agarda jelatinaz aktivitesi gösterdi fakat, E. faecium suşlarından hiçbiri jelatinaz aktivitesi göstermedi. Fenotipik jelatinaz testi sessiz gelE geninin varlığını ortaya çıkardı. E. faecium NYE6, NYE23, NYE51, NYE52 ve E. faecalis NYE16 suşlarında sessiz gelE tanımlandı. Lisin, ornitin ve histidin enterokok suşlarının hiçbiri tarafından dekarboksile edilmedi. Ancak, enterokok suşlarının % 92.9’u tirozini dekarboksile etti. Bu çalışmanın sonuçları, fermente gıdaların üretiminde starter kültür olarak Enterococcus suşlarının kullanılmasının dikkatli bir güvenlik değerlendirilmesi gerektirdiğini göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Enterococcus, virülens faktör, jelatinaz, biyojen amin, genomik DNA, polimeraz zincir reaksiyonu (PZR), Tulum peyniri