Bu tez çalışmasında endüstriyel miras kavramı Cumhuriyet dönemi içerisinde incelenmiştir. Antalya kenti ölçeğinde yapılan araştırmalar ile kentte bulunan endüstri yapıları tespit edilmiştir. Eski çağlardan beri var olan Antalya kenti Selçuklu ve Osmanlı devletleri zamanında da varlığını ve önemini korumuştur. Bir dönem İtalyanlar tarafından işgal edilmiş, 1. Dünya Savaşı sırasında Rumların da etkisiyle oldukça yıpranmış ancak milli mücadele döneminde canla başla herşeyini ortaya koymuştur. Cumhuriyet dönemi ideolojisi ile var olan ulusallık kavramı doğrultusunda Antalya'da da bir takım batılılaşma hareketleri görülmüştür. Eğitim, sağlık ve kamusal alanlarda girişilen modernleşme hareketlerini ilerleyen zamanlarda endüstri de takip etmiştir. Batılılaşma ve modernizm anlamında benimsenen akımların uygulandığı yapılar birer birer varlık göstermeye başlamıştır. Bu yapıların bir dili olmasından kaynaklı zaman içerisinde tarihsel özellik kazanıp kültürel miras kavramını oluşturmuşlardır. Kent belleği ve kültürel miras bağlamında birçok yapı bulunmasına rağmen endüstri yapıları bu kapsama alınmakta epey geç kalmıştır. Sanayi hareketleri yeni kurulan devlette erken Cumhuriyet döneminden sonraki 10 yılda artış göstermiştir. Endüstriyel yapıların bünyesinde belirli işlevleri barındırması, diğer kültürel miras niteliği kazanmış yapılara nazaran farklı algılanmasına neden olmuştur. Sadece işleve yönelik hantal hacimler gibi görülen bu yapı gruplarının çoğu aslında dönemin özelliklerini yansıtan ve kendi içlerinde tutarlı bir bütünü teşkil etmektedir. Geç Osmanlı, 1923-1950 arası dönem ve 1950’den günümüze kadar olan dönemler incelendiğinde, geç Osmanlı dönemine ve 1923-1950 arası döneme nazaran 1950 den sonra endüstri yapılarında ciddi artış olduğu gözlemlenmiştir. Ancak günümüze kadar ulaşanlar sınırlı sayıdadır. Antalya kenti incelendiğinde erken cumhuriyet döneminden itibaren birçok küçük ölçekli sanayi yapısının varlığından bahsetmek mümkündür. Bunlardan; fümigatuvar fabrikası, kauçuklu eşya imal sanayi, konserve fabrikası, yağ sanayi, zeytinyağı fabrikası, orman ürünleri sanayinin yıkılmış olduğu, değirmenler ve elektrik fabrikasının kısmen var olduğu saptanmıştır. İpekböcekçiliği fabrikası, pamuklu dokuma fabrikası, pil fabrikası ve ferro krom fabrikası yerleşke düzeyinde varlığını sürdüren büyük ölçekli sanayi yapılarıdır. Tez kapsamında ele alınan bu tesisler çalışmada detaylı bir şekilde anlatılmıştır. Erken Cumhuriyet dönemi eğitim yapısı kapsamına da alınabilen ipekböcekçiliği mektebi günümüzde Fen işleri birimi olarak hizmet vermektedir. Endüstriyel miras kavramının öneminin artmasıyla beraber Antalya kentinde de bir uyanış ve direniş meydana gelmiştir. Kepez ilçesinde yer alan fabrikalar bölgesinde atıl durumda olan ve yerine başka işlevler getirilmeye çalışılan Dokuma fabrikası için çeşitli sivil toplum kuruluşlarının da baskısıyla bir kent müzesi kurulmuştur. Tez kapsamında incelenen pil fabrikası yerleşkesi de dokuma fabrikasının hemen yanında yer almaktadır. MKEK ‘e ait olan fabrika 2000’li yılların başından beri kapalıdır. Bünyesinde birçok yapı bulunan yerleşke özgün dili ile dikkat çekmektedir. Halen mahkemesi devam ettiği söylenen yapının geleceği hakkında bir fikir yürütmek şimdilik mümkün değildir. Bir diğer yerleşke ise ferrokrom ve karpit tesisleri olmuştur. Yine fabrikalar bölgesinde yer alan yapı gurubu sanayi sitesi içerisinde kalmış olmasından kaynaklı ve halen çalışır durumda olduğu için birçok eklemeler ve tadilatlar nedeniyle özgünlüğünü yitirmiştir. Dünyada birkaç örneği bulunan Türkiye'de tek olduğu bilinen tesis bu açıdan stratejik öneme sahiptir. Yerleşkeler endüstriyel miras kavramı açısından tek tek ele alınmış ve görsellerle desteklenerek anlatılmıştır. Antalya kent belleği açısından önemli bir yere sahip olan sanayi yapıları Cumhuriyet ideolojisi ile ilişkilendirilerek yorumlanmıştır. Anahtar Kelimeler: Endüstriyel miras, Cumhuriyet dönemi, Sanayi yapıları, Antalya'da bulunan endüstri yapıları
This thesis studies the period of Republic. The industry structures in a city on scale of Antalya is detected. City of Antalya, which has existed since ancient times, maintained it’s importance at Seljuk and ottoman times, as well. Occupied by Italians, worn due to the Rums during World War I, it still gave everything and kept the spirits during Independence War. With the ideology of republican period and consept at the nationality, there has been some westernizing movements. Modernizing movements in education, health and public areas has been followed by industry in later times. Structures where trends in terms of westernizing and modernising adopted and applied has started to Show up one by one. These structures having a language, they formed the cultural heritage concept by gaining historical features in time. Although there are many structures in the context of city memory and cultural heritage, industrial structures are quite late to be included. Industrial moves in the newly founded republic increased in the following ten years early Republic Era. Industrial structures having spesific functions has caused them to be percieved differently than other structures that gained cultural heritage qualifications. Most of these mass structures that look like only functional and bulky volumes actually reflect the period anda re consistend constitutes. When late-Ottoman period, period between 1923 and 1950 and up-to-date stages studied, it is observed that after 1950s there has been a great increase in industrial structures compared to late-Ottoman era and 1923-1950. However, limited number of those made it up to the present day. When Antalya exemined, it is possible to mention about the many small-scale industrial structure since the early Republican era. From these structures; fumigation factory, rubber articles manufacturing industry, oil industry, olive oil industry, forest product industry has been found to be demolished. Mill and power factory has been found to be partial. Still in existence and constitutes as campus silkworm factory, cotton factory, battery factory and ferro chrome plant were investigated. In this thesis these big-scale factories as facility were described in details. Sericulturing School, which can be considered in early Republican era educational structures, today serves as a science facility. Together with the increasing importance of industrial heritage coccept, revival and resistance occured in the city of Antalya. With the pressure of non-govermental organizations, the weaving factory that wasn't functioning and whose functions were tried to be replaced, is turned into a city museum. The battery factory that is studies within the theses is placed nearby the weaving factory. The factory, belonging to MKEK, has been closed since early 2000s. the campus including many structures within is quite notable with its original language. The rumor has it that its court is still on process, thus its future status still cannot be predicted. Another campus turned into ferro chrome and carbide facilities. The structural unit placed in industrial zone is still functional and had addictions and repairments, it has lost its originality. This facility has few examples over the World and known to be the only one in Turkey is strategically important from this aspect. Campuses are discussed in terms of industrial haritage one by one and explained by supporting whith visuals. Keywords: Industrial heritage, the period of the Republic, industrial structures, industry structures of Antalya
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimarlık Anabilim Dalı, 2016.
Kaynakça var.
Bu tez çalışmasında endüstriyel miras kavramı Cumhuriyet dönemi içerisinde incelenmiştir. Antalya kenti ölçeğinde yapılan araştırmalar ile kentte bulunan endüstri yapıları tespit edilmiştir. Eski çağlardan beri var olan Antalya kenti Selçuklu ve Osmanlı devletleri zamanında da varlığını ve önemini korumuştur. Bir dönem İtalyanlar tarafından işgal edilmiş, 1. Dünya Savaşı sırasında Rumların da etkisiyle oldukça yıpranmış ancak milli mücadele döneminde canla başla herşeyini ortaya koymuştur. Cumhuriyet dönemi ideolojisi ile var olan ulusallık kavramı doğrultusunda Antalya'da da bir takım batılılaşma hareketleri görülmüştür. Eğitim, sağlık ve kamusal alanlarda girişilen modernleşme hareketlerini ilerleyen zamanlarda endüstri de takip etmiştir. Batılılaşma ve modernizm anlamında benimsenen akımların uygulandığı yapılar birer birer varlık göstermeye başlamıştır. Bu yapıların bir dili olmasından kaynaklı zaman içerisinde tarihsel özellik kazanıp kültürel miras kavramını oluşturmuşlardır. Kent belleği ve kültürel miras bağlamında birçok yapı bulunmasına rağmen endüstri yapıları bu kapsama alınmakta epey geç kalmıştır. Sanayi hareketleri yeni kurulan devlette erken Cumhuriyet döneminden sonraki 10 yılda artış göstermiştir. Endüstriyel yapıların bünyesinde belirli işlevleri barındırması, diğer kültürel miras niteliği kazanmış yapılara nazaran farklı algılanmasına neden olmuştur. Sadece işleve yönelik hantal hacimler gibi görülen bu yapı gruplarının çoğu aslında dönemin özelliklerini yansıtan ve kendi içlerinde tutarlı bir bütünü teşkil etmektedir. Geç Osmanlı, 1923-1950 arası dönem ve 1950’den günümüze kadar olan dönemler incelendiğinde, geç Osmanlı dönemine ve 1923-1950 arası döneme nazaran 1950 den sonra endüstri yapılarında ciddi artış olduğu gözlemlenmiştir. Ancak günümüze kadar ulaşanlar sınırlı sayıdadır. Antalya kenti incelendiğinde erken cumhuriyet döneminden itibaren birçok küçük ölçekli sanayi yapısının varlığından bahsetmek mümkündür. Bunlardan; fümigatuvar fabrikası, kauçuklu eşya imal sanayi, konserve fabrikası, yağ sanayi, zeytinyağı fabrikası, orman ürünleri sanayinin yıkılmış olduğu, değirmenler ve elektrik fabrikasının kısmen var olduğu saptanmıştır. İpekböcekçiliği fabrikası, pamuklu dokuma fabrikası, pil fabrikası ve ferro krom fabrikası yerleşke düzeyinde varlığını sürdüren büyük ölçekli sanayi yapılarıdır. Tez kapsamında ele alınan bu tesisler çalışmada detaylı bir şekilde anlatılmıştır. Erken Cumhuriyet dönemi eğitim yapısı kapsamına da alınabilen ipekböcekçiliği mektebi günümüzde Fen işleri birimi olarak hizmet vermektedir. Endüstriyel miras kavramının öneminin artmasıyla beraber Antalya kentinde de bir uyanış ve direniş meydana gelmiştir. Kepez ilçesinde yer alan fabrikalar bölgesinde atıl durumda olan ve yerine başka işlevler getirilmeye çalışılan Dokuma fabrikası için çeşitli sivil toplum kuruluşlarının da baskısıyla bir kent müzesi kurulmuştur. Tez kapsamında incelenen pil fabrikası yerleşkesi de dokuma fabrikasının hemen yanında yer almaktadır. MKEK ‘e ait olan fabrika 2000’li yılların başından beri kapalıdır. Bünyesinde birçok yapı bulunan yerleşke özgün dili ile dikkat çekmektedir. Halen mahkemesi devam ettiği söylenen yapının geleceği hakkında bir fikir yürütmek şimdilik mümkün değildir. Bir diğer yerleşke ise ferrokrom ve karpit tesisleri olmuştur. Yine fabrikalar bölgesinde yer alan yapı gurubu sanayi sitesi içerisinde kalmış olmasından kaynaklı ve halen çalışır durumda olduğu için birçok eklemeler ve tadilatlar nedeniyle özgünlüğünü yitirmiştir. Dünyada birkaç örneği bulunan Türkiye'de tek olduğu bilinen tesis bu açıdan stratejik öneme sahiptir. Yerleşkeler endüstriyel miras kavramı açısından tek tek ele alınmış ve görsellerle desteklenerek anlatılmıştır. Antalya kent belleği açısından önemli bir yere sahip olan sanayi yapıları Cumhuriyet ideolojisi ile ilişkilendirilerek yorumlanmıştır. Anahtar Kelimeler: Endüstriyel miras, Cumhuriyet dönemi, Sanayi yapıları, Antalya'da bulunan endüstri yapıları
This thesis studies the period of Republic. The industry structures in a city on scale of Antalya is detected. City of Antalya, which has existed since ancient times, maintained it’s importance at Seljuk and ottoman times, as well. Occupied by Italians, worn due to the Rums during World War I, it still gave everything and kept the spirits during Independence War. With the ideology of republican period and consept at the nationality, there has been some westernizing movements. Modernizing movements in education, health and public areas has been followed by industry in later times. Structures where trends in terms of westernizing and modernising adopted and applied has started to Show up one by one. These structures having a language, they formed the cultural heritage concept by gaining historical features in time. Although there are many structures in the context of city memory and cultural heritage, industrial structures are quite late to be included. Industrial moves in the newly founded republic increased in the following ten years early Republic Era. Industrial structures having spesific functions has caused them to be percieved differently than other structures that gained cultural heritage qualifications. Most of these mass structures that look like only functional and bulky volumes actually reflect the period anda re consistend constitutes. When late-Ottoman period, period between 1923 and 1950 and up-to-date stages studied, it is observed that after 1950s there has been a great increase in industrial structures compared to late-Ottoman era and 1923-1950. However, limited number of those made it up to the present day. When Antalya exemined, it is possible to mention about the many small-scale industrial structure since the early Republican era. From these structures; fumigation factory, rubber articles manufacturing industry, oil industry, olive oil industry, forest product industry has been found to be demolished. Mill and power factory has been found to be partial. Still in existence and constitutes as campus silkworm factory, cotton factory, battery factory and ferro chrome plant were investigated. In this thesis these big-scale factories as facility were described in details. Sericulturing School, which can be considered in early Republican era educational structures, today serves as a science facility. Together with the increasing importance of industrial heritage coccept, revival and resistance occured in the city of Antalya. With the pressure of non-govermental organizations, the weaving factory that wasn't functioning and whose functions were tried to be replaced, is turned into a city museum. The battery factory that is studies within the theses is placed nearby the weaving factory. The factory, belonging to MKEK, has been closed since early 2000s. the campus including many structures within is quite notable with its original language. The rumor has it that its court is still on process, thus its future status still cannot be predicted. Another campus turned into ferro chrome and carbide facilities. The structural unit placed in industrial zone is still functional and had addictions and repairments, it has lost its originality. This facility has few examples over the World and known to be the only one in Turkey is strategically important from this aspect. Campuses are discussed in terms of industrial haritage one by one and explained by supporting whith visuals. Keywords: Industrial heritage, the period of the Republic, industrial structures, industry structures of Antalya