Türkiye'de iyi bir planlama yapılıp sağlık alanındaki problemler teşhis edilmesine rağmen bunların çözümünde istenen düzeyde bir başarı bugüne kadar sergilenememiştir. Bu başarısızlıkta en büyük paya sahip olan siyasal iktidarlar, bu konuda tutarlı bir sağlık politikası izleyememişlerdir. 1980 öncesi çıkarılan Sosyalleştirme Yasası 1983'ten itibaren bütün yurda yaygınlaştırılmış, bununla beraber 1980 sonrası dönemde Genel Sağlık Sigortası, Kişisel Sağlık Sigortası, Özelleştirme, Aile Hekimliği gibi modeller çeşitli siyasal iktidarlar tarafından uygulanmaya çalışılmasına rağmen, bu alanda gerçek manada bir başarı gösterilememiştir. 1992 yılında Yeşil Kart uygulamasına geçilerek, sosyal güvenlik kapsamı dışında kalmış olan 6,5 milyon vatandaşın bundan faydalanması sağlanmıştır. Sağlık politikalarının tam olarak uygulanamamasının önündeki engeller arasında, siyasal ve ekonomik istikrarsızlığı gösterebiliriz. İzlenen sağlık politikalarının bakanlık işlev sürecinde değil de bakanların kişisel inisiyatifine dayandığı ülkemizde, siyasal iktidarların ve bakanların sık sık değişmesinden olumsuz yönde bir etkilenmenin olduğunu söyleyebiliriz. Ayrıca sağlık problemlerini çözmüş olan ülkelerin milli gelirlerinin 9-10 bin $ civarında olduğu gerçeğini de gözden uzak tutmamak gerekir. Mevcut sağlık problemlerinin çözümü için koruyucu hekimlik ve tedavi hizmetlerinin en iyi şekilde verilmesi, halkın ve sağlık personelinin sürekli eğitiminin sağlanması, hekim ve hasta arasındaki ücret ilişkisinin ortadan kaldırılması ve iyi bir sosyal güvenlik sisteminin kurulması gerekmektedir. Hepsinden önemlisi, kalkınma planları ile çerçevesi çizilen ve gerekli yasal dayanaklarının oluşturulduğu bir 'Milli Sağlık Politikası' meydana getirilerek, siyasal iktidarların da bunun uygulanmasından sorumlu tutulması ile bu problemin çözüme kavuşması daha kolay olacaktır.
Hitherto well planned health programs and plans diagnosing the several health care problems could not provide an ultimate solution. It can be said regarding this problem that different passed governments did not follow "consistent" health care policies. "Statute of Socialization of Health Services", enacted at pre-1980 period, was generalized at 1983, yet, real success was not obtained by some applications such as "General Health Insurance", "Privatization" and "Family Health". Meanwhile, 6,5 million Turkish citizen could be involved in Social Security System by "Green Card" application since 1992. Socio-economic instability of Turkey can be shown as one of the problems that lie at the path for the successful health care policies. A country like Turkey in which followed health care policies depend upon the Ministers' own discretion and authority, not on the continuing internal procedures of Ministries, turnover of Ministers and Governments at short-term periods affects the health care policy of Turkey, negatively. Meanwhile, we should remember that in countries successful in solving their health care problems, per capita income may reach, sometimes, to 9-10 thousand dollars. Improvements in Primary Health Care Services, continuous education and training of people and health care personnel, abolishment of "price relation" between doctors and patients and the establishment of a sound Social Security System can be enumerated within the possible solutions of current health care problems of Turkey. More importantly , it seems that construction of a "National Health Care Policy" framed by the Development Plans and supported by legislatively and guaranteeing the responsibility of future governments from the implementation of this policy provide valuable support for the solution of the health care problems of Turkey.
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, 1999.
Kaynakça var.
Türkiye'de iyi bir planlama yapılıp sağlık alanındaki problemler teşhis edilmesine rağmen bunların çözümünde istenen düzeyde bir başarı bugüne kadar sergilenememiştir. Bu başarısızlıkta en büyük paya sahip olan siyasal iktidarlar, bu konuda tutarlı bir sağlık politikası izleyememişlerdir. 1980 öncesi çıkarılan Sosyalleştirme Yasası 1983'ten itibaren bütün yurda yaygınlaştırılmış, bununla beraber 1980 sonrası dönemde Genel Sağlık Sigortası, Kişisel Sağlık Sigortası, Özelleştirme, Aile Hekimliği gibi modeller çeşitli siyasal iktidarlar tarafından uygulanmaya çalışılmasına rağmen, bu alanda gerçek manada bir başarı gösterilememiştir. 1992 yılında Yeşil Kart uygulamasına geçilerek, sosyal güvenlik kapsamı dışında kalmış olan 6,5 milyon vatandaşın bundan faydalanması sağlanmıştır. Sağlık politikalarının tam olarak uygulanamamasının önündeki engeller arasında, siyasal ve ekonomik istikrarsızlığı gösterebiliriz. İzlenen sağlık politikalarının bakanlık işlev sürecinde değil de bakanların kişisel inisiyatifine dayandığı ülkemizde, siyasal iktidarların ve bakanların sık sık değişmesinden olumsuz yönde bir etkilenmenin olduğunu söyleyebiliriz. Ayrıca sağlık problemlerini çözmüş olan ülkelerin milli gelirlerinin 9-10 bin $ civarında olduğu gerçeğini de gözden uzak tutmamak gerekir. Mevcut sağlık problemlerinin çözümü için koruyucu hekimlik ve tedavi hizmetlerinin en iyi şekilde verilmesi, halkın ve sağlık personelinin sürekli eğitiminin sağlanması, hekim ve hasta arasındaki ücret ilişkisinin ortadan kaldırılması ve iyi bir sosyal güvenlik sisteminin kurulması gerekmektedir. Hepsinden önemlisi, kalkınma planları ile çerçevesi çizilen ve gerekli yasal dayanaklarının oluşturulduğu bir 'Milli Sağlık Politikası' meydana getirilerek, siyasal iktidarların da bunun uygulanmasından sorumlu tutulması ile bu problemin çözüme kavuşması daha kolay olacaktır.
Hitherto well planned health programs and plans diagnosing the several health care problems could not provide an ultimate solution. It can be said regarding this problem that different passed governments did not follow "consistent" health care policies. "Statute of Socialization of Health Services", enacted at pre-1980 period, was generalized at 1983, yet, real success was not obtained by some applications such as "General Health Insurance", "Privatization" and "Family Health". Meanwhile, 6,5 million Turkish citizen could be involved in Social Security System by "Green Card" application since 1992. Socio-economic instability of Turkey can be shown as one of the problems that lie at the path for the successful health care policies. A country like Turkey in which followed health care policies depend upon the Ministers' own discretion and authority, not on the continuing internal procedures of Ministries, turnover of Ministers and Governments at short-term periods affects the health care policy of Turkey, negatively. Meanwhile, we should remember that in countries successful in solving their health care problems, per capita income may reach, sometimes, to 9-10 thousand dollars. Improvements in Primary Health Care Services, continuous education and training of people and health care personnel, abolishment of "price relation" between doctors and patients and the establishment of a sound Social Security System can be enumerated within the possible solutions of current health care problems of Turkey. More importantly , it seems that construction of a "National Health Care Policy" framed by the Development Plans and supported by legislatively and guaranteeing the responsibility of future governments from the implementation of this policy provide valuable support for the solution of the health care problems of Turkey.