Bu tezin amacı, Osmanlı Devleti'nde II. Abdülhamid döneminde (1876-1909) çeşitli nedenlerle Trablusgarb ve Fizan'a yapılmış olan sürgünleri inceleyerek konu hakkında bilgi vermektir. Osmanlı Devleti'nde daha önceki dönemlerde mevcut olan sürgün cezası II. Abdülhamid döneminde de çeşitli suçlar sebebiyle uygulanmıştır. Trablusgarb ve Fizan'ın merkezden uzak ve iklim şartlarının ağır olması buranın doğal bir sürgün mekânı olarak seçilmesi sonucunu doğurmuştur. II. Abdülhamid döneminde buraya yapılmış olan sürgünlerin çoğunu Jön Türkler ile Ermeni ve Balkan Fesatçıları oluşturmaktadır. Bu suçlar dışında gasp, hırsızlık, adam öldürme gibi adi suçlar ile eşkıyalık ve dini nedenlerle de sürgünler yapılmıştır. Sürgünler menfalarına gönderilmeye başlandığı andan itibaren sıkı bir şekilde kontrol altında tutulmuşlar, her türlü hal ve hareketleri takip edilmiştir. Trablusgarb ve Fizan sürgünlerinin sürgünlüğünün bitişi ise bazen affedilmeleriyle veya bir firar ile bazen de ölüm ile sona ermiştir. Anahtar kelimeler: Trablusgarb, Fizan, sürgün, Jön Türkler, II. Abdülhamid.
The purpose of this thesis for the Ottoman Empire during the reign of Abdülhamid II (1876-1909) for various reasons by reviewing the topics that have been made to the Tripoli and Fezzan. information about shoots. During periods of exile in the Ottoman Empire earlier penalty Abdülhamid II was implemented due to various offences during the period also. Tripoli and Fezzan's decentralised and climate conditions to be as natural as an exile place was heavy on the outcome of the selection. During the reign of Abdülhamid II, who shoots most of the young Turks and Armenians were made here and Balkan anarchist. These offences such as extortion, theft, murder, except for ordinary crimes was made with banditry and religious reasons also shoots. When the deportations started sending beaten from the moment under tightly controlled, state and movements of all kinds have been followed. The end of exile in Tripoli and Fizan sometimes shoots, and sometimes even death and ended with a trailing. Keywords: Tripoli, Fezzan, exile, the young Turks, II. Abdulhamid.
Tez (Yüksek Lisans)- Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tarih Anabilim Dalı, 2012.
Kaynakça var.
Bu tezin amacı, Osmanlı Devleti'nde II. Abdülhamid döneminde (1876-1909) çeşitli nedenlerle Trablusgarb ve Fizan'a yapılmış olan sürgünleri inceleyerek konu hakkında bilgi vermektir. Osmanlı Devleti'nde daha önceki dönemlerde mevcut olan sürgün cezası II. Abdülhamid döneminde de çeşitli suçlar sebebiyle uygulanmıştır. Trablusgarb ve Fizan'ın merkezden uzak ve iklim şartlarının ağır olması buranın doğal bir sürgün mekânı olarak seçilmesi sonucunu doğurmuştur. II. Abdülhamid döneminde buraya yapılmış olan sürgünlerin çoğunu Jön Türkler ile Ermeni ve Balkan Fesatçıları oluşturmaktadır. Bu suçlar dışında gasp, hırsızlık, adam öldürme gibi adi suçlar ile eşkıyalık ve dini nedenlerle de sürgünler yapılmıştır. Sürgünler menfalarına gönderilmeye başlandığı andan itibaren sıkı bir şekilde kontrol altında tutulmuşlar, her türlü hal ve hareketleri takip edilmiştir. Trablusgarb ve Fizan sürgünlerinin sürgünlüğünün bitişi ise bazen affedilmeleriyle veya bir firar ile bazen de ölüm ile sona ermiştir. Anahtar kelimeler: Trablusgarb, Fizan, sürgün, Jön Türkler, II. Abdülhamid.
The purpose of this thesis for the Ottoman Empire during the reign of Abdülhamid II (1876-1909) for various reasons by reviewing the topics that have been made to the Tripoli and Fezzan. information about shoots. During periods of exile in the Ottoman Empire earlier penalty Abdülhamid II was implemented due to various offences during the period also. Tripoli and Fezzan's decentralised and climate conditions to be as natural as an exile place was heavy on the outcome of the selection. During the reign of Abdülhamid II, who shoots most of the young Turks and Armenians were made here and Balkan anarchist. These offences such as extortion, theft, murder, except for ordinary crimes was made with banditry and religious reasons also shoots. When the deportations started sending beaten from the moment under tightly controlled, state and movements of all kinds have been followed. The end of exile in Tripoli and Fizan sometimes shoots, and sometimes even death and ended with a trailing. Keywords: Tripoli, Fezzan, exile, the young Turks, II. Abdulhamid.