İbn Âbidîn eş-Şâmî olarak da bilinen Muhammed Emîn İbn Âbidîn (1198–1252, 1783–1836) Osmanlı Devleti zamanında Şam'da yaşayan seçkin bir İslam âlimi ve hukukçusudur. O, zamanının Hanefî fıkhının bir otoritesi sayılmaktadır. İbn Âbidîn elliden fazla eser kaleme almıştır. Kendisinin en ünlü çalışması Reddu'l-Muhtâr ale'd-Dürri'l-Muhtâr'dır. Bu eser hala günümüzde Hanefî fıkhının temel kaynakları arasında sayılmaktadır. Onun Hanefî fıkhında bu denli önemli bir mertebede bulunması, eserlerinin ve düşüncelerinin hadis ilmi açısından da incelenmesini gerekli hale getirmiştir. Çalışmada İbn Âbidîn'in hadis ilimlerine dâir görüşleri pek çok âlimin görüşlerine kıyaslanarak değerlendilmiş ve bunlar neticesinde İbn Âbidîn'in hadis ilmindeki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamız, giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde çalışmanın konu, amaç, kapsam ve yönteminden bahsettik. İlk bölümde İbn Âbidîn'in yaşadığı dönemin siyâsî, sosyal ve kültürel hayatından ve kendsinin hayatı ile ilmî kişiliği hakkında bilgiler verdik. İkinci bölümü ise konuların içeriğine göre üç ana kısma ayırdık. İlk kısımda, İbn Âbidîn'in Hz. Peygamber hakkındaki görüşlerine; ikinci kısımda İbn Âbidîn ile birlikte muhaddislerin ve Hanefî fakihlerinin sünnet hakkındaki görüşlerine yer verdik. Üçüncü kısımda İbn Âbidîn'in, Hanefî fakihlerinin ve muhaddislerin hadisi ilimleriyle alakalı görüşleri hakkında bilgiler verdik Çalışmadan elde edilen tüm bilgileri sonuç kısmında özetlemeye çalıştık. Çalışmada İbn Âbidîn'in özellikle sünnete ve hadislere karşı son derece muhafazakâr bir tutum sergilediği ve hadisleri değerlendirirken hadislerin mefhûmuyla amel edilmesini de bir ölçü olarak kabul ettiği düşüncesine ulaştık. Ayrıca değerlendirilen tüm bilgiler neticesinde İbn Âbidîn'in kendisinden önce geçmiş olan âlimlerin düşüncelerine, dolayısıyla geleneğe büyük ölçüde bağlı olduğu kanâatine vardık. Anahtar Kelimeler: İbn Âbidîn, hadis, fıkıh, Hanefî hadis usûlü.
Muhammad Amin Ibn Abidin (1198–1252, 1783–1836) also known as Ibn Abidin ash-Shami was a prominent Islamic scholar and jurist who lived in the city of Damascus in Syria during the Ottoman era. He was considered to be the authority of the fiqh of the Hanafi madhhab on his time. Ibn Abidin composed over 50 works. His most famous work was the Radd al-Muhtar ala Ad-Durr al-Mukhtar. This is still considered the authoritative text of Hanafi fiqh today. His important place in Hanafi fiqh has made the consideration of his works and thoughts from the angle of the science of hadith a more neccessary fact. In this work, Ibn Abidin's thoughts about hadith and the other sciences related, was considered after a comparison with a lot of scholar's thoughts. As a result of this consideration, Ibn Abidin's place in the science of hadith was tried to be found. Our study contains of one introduction and two chapters. In the introduction chapter, we mentioned the subject, purpose, content and the method of the work. In the first chapter, we gave information about Ibn Abidin's era's political, social and cultural characteristics and Ibn Abidin's life and his scientific personality. The second chapter is partitioned to three main parts, based on the content of the subjects. In the first part of this section, Ibn Abidin's thoughts about Prophet Muhammad has mentioned. In the second part, we pointed out Hanafi jurist's and scholars of hadith's thoughts of sunna along with Ibn Abidin's. In the third part we gave information about Ibn Abidin's thoughts alongside with Hanafi jurist's and scholars of hadith's thoughts about the sciences in hadith and we compared Ibn Abidin's thoughts with the other ones. In the result chapter we tried to summarize all of the information we obtained from the work. In this study we concluded that Ibn Abidin has a strong conservative approach on sunna and he accepts to act according to the meanings of hadiths as a principle. Ultimately, on the light of all information, we can say that the dominant trend of Ibn Abidin is to follow in former scholar's footsteps and to adopt the traditional opinions. Keywords: Ibn Abidin, hadith, fiqh, Hanafi method of hadith.
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Temel İslam Bilimleri Anabilim Dalı, 2016.
Kaynakça var.
İbn Âbidîn eş-Şâmî olarak da bilinen Muhammed Emîn İbn Âbidîn (1198–1252, 1783–1836) Osmanlı Devleti zamanında Şam'da yaşayan seçkin bir İslam âlimi ve hukukçusudur. O, zamanının Hanefî fıkhının bir otoritesi sayılmaktadır. İbn Âbidîn elliden fazla eser kaleme almıştır. Kendisinin en ünlü çalışması Reddu'l-Muhtâr ale'd-Dürri'l-Muhtâr'dır. Bu eser hala günümüzde Hanefî fıkhının temel kaynakları arasında sayılmaktadır. Onun Hanefî fıkhında bu denli önemli bir mertebede bulunması, eserlerinin ve düşüncelerinin hadis ilmi açısından da incelenmesini gerekli hale getirmiştir. Çalışmada İbn Âbidîn'in hadis ilimlerine dâir görüşleri pek çok âlimin görüşlerine kıyaslanarak değerlendilmiş ve bunlar neticesinde İbn Âbidîn'in hadis ilmindeki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamız, giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde çalışmanın konu, amaç, kapsam ve yönteminden bahsettik. İlk bölümde İbn Âbidîn'in yaşadığı dönemin siyâsî, sosyal ve kültürel hayatından ve kendsinin hayatı ile ilmî kişiliği hakkında bilgiler verdik. İkinci bölümü ise konuların içeriğine göre üç ana kısma ayırdık. İlk kısımda, İbn Âbidîn'in Hz. Peygamber hakkındaki görüşlerine; ikinci kısımda İbn Âbidîn ile birlikte muhaddislerin ve Hanefî fakihlerinin sünnet hakkındaki görüşlerine yer verdik. Üçüncü kısımda İbn Âbidîn'in, Hanefî fakihlerinin ve muhaddislerin hadisi ilimleriyle alakalı görüşleri hakkında bilgiler verdik Çalışmadan elde edilen tüm bilgileri sonuç kısmında özetlemeye çalıştık. Çalışmada İbn Âbidîn'in özellikle sünnete ve hadislere karşı son derece muhafazakâr bir tutum sergilediği ve hadisleri değerlendirirken hadislerin mefhûmuyla amel edilmesini de bir ölçü olarak kabul ettiği düşüncesine ulaştık. Ayrıca değerlendirilen tüm bilgiler neticesinde İbn Âbidîn'in kendisinden önce geçmiş olan âlimlerin düşüncelerine, dolayısıyla geleneğe büyük ölçüde bağlı olduğu kanâatine vardık. Anahtar Kelimeler: İbn Âbidîn, hadis, fıkıh, Hanefî hadis usûlü.
Muhammad Amin Ibn Abidin (1198–1252, 1783–1836) also known as Ibn Abidin ash-Shami was a prominent Islamic scholar and jurist who lived in the city of Damascus in Syria during the Ottoman era. He was considered to be the authority of the fiqh of the Hanafi madhhab on his time. Ibn Abidin composed over 50 works. His most famous work was the Radd al-Muhtar ala Ad-Durr al-Mukhtar. This is still considered the authoritative text of Hanafi fiqh today. His important place in Hanafi fiqh has made the consideration of his works and thoughts from the angle of the science of hadith a more neccessary fact. In this work, Ibn Abidin's thoughts about hadith and the other sciences related, was considered after a comparison with a lot of scholar's thoughts. As a result of this consideration, Ibn Abidin's place in the science of hadith was tried to be found. Our study contains of one introduction and two chapters. In the introduction chapter, we mentioned the subject, purpose, content and the method of the work. In the first chapter, we gave information about Ibn Abidin's era's political, social and cultural characteristics and Ibn Abidin's life and his scientific personality. The second chapter is partitioned to three main parts, based on the content of the subjects. In the first part of this section, Ibn Abidin's thoughts about Prophet Muhammad has mentioned. In the second part, we pointed out Hanafi jurist's and scholars of hadith's thoughts of sunna along with Ibn Abidin's. In the third part we gave information about Ibn Abidin's thoughts alongside with Hanafi jurist's and scholars of hadith's thoughts about the sciences in hadith and we compared Ibn Abidin's thoughts with the other ones. In the result chapter we tried to summarize all of the information we obtained from the work. In this study we concluded that Ibn Abidin has a strong conservative approach on sunna and he accepts to act according to the meanings of hadiths as a principle. Ultimately, on the light of all information, we can say that the dominant trend of Ibn Abidin is to follow in former scholar's footsteps and to adopt the traditional opinions. Keywords: Ibn Abidin, hadith, fiqh, Hanafi method of hadith.