Mevcut çalışma, postmodern döneme kadar kendine özgü kurallarını ve özelliklerini koruyup yaygın olarak kullanılan "Bağlaçsız tümce yapılarının" kullanımını konu almaktadır. Tezin amacı edebi eserlerde bağlaçsız tümce yapılarının biçimsel araç olarak kullanımını incelemektir. Tez detaylı olarak Harold Pinter'ın dört oyununu; Oda, Bodrum, Limonluk ve Kutlama oyunlarını ele almaktadır. Pinter'ın çağdaşları arasında en güçlü yazarlardan biri olarak varsayılması, modern edebiyatın özelliklerinin bu gibi parataktik yapılarla nasıl tamamlandığını daha anlaşılır hale getirebilmektedir. Çalışma bağlaçsız tümce yapılarının kullanımını üç aşamada tartışmakta ve analizin yapısal aşaması da üç adımlı tanımlamayla sınıflandırılmaktadır; öncelik olarak Praiser, CoreNLP, ve Manual kullanılmaktadır. İkinci analiz için nicelik bakımından bağımlı tümcecik (yan cümle) gibi halleri kapsayan birkaç hal tanımlanmaktadır. Pinter'ın eserlerinde bağlaçsız tümce yapılarının kullanım sıklığı ilginç sonuçlar vermektedir. Üçüncü aşamada ise Halliday'in genişletilmiş yöntemine dayanarak işlevsel analiz yürütülmektedir. Mevcut çalışmada seçilen bulgular Pinter tarafından ele alınan dört oyunudur. Oyunlar, fars (komedi) ve politik oyunlar olmak üzere çeşitli türlerden ve farklı tarihlerde yazılmış eserler olarak seçilmiştir. Bu oyunlarda parataktik kullanımlar ve bu kullanımların nasıl farklılık gösterdikleri incelenmektedir. Birinci bölüm "Bağlaçsız tümce yapıları" teriminin tarihi arka planınını, kullanımını ve daha önceden bu konu üzerine yazılmış bildirilerin araştırmasını incelemektedir. İkinci bölüm bulgu ve bulguların analizini kapsamaktadır. Son bölüm ise sonuç ve bulgu analizinin tartışmasını kapsayıp ileriye yönelik yapılabilecek çalışmalara verilen önerilerle sonuçlanmaktadır.
This study is concerned with "Parataxis" use which is a certain stylistic device that has been widely used and yet has kept its own distinctive rules and features up tothe postmodern period. This study aims to analyse parataxis use as a stylistic device in literary writings. In depth, the thesis deals with four plays by Harold Pinter: The Room, The Basement, The Hothouse and Celebration. Since Pinter is considered to be one of the most influential among contemporary writers, one can gain a better understanding how features of contemporary literature can be accomplished by these paratactic constructions. The study discusses the use of parataxis on three levels: the structural level of the analysis is classified in three steps of identification; first using Praiser, CoreNLP, and Manual. For the second analysis, a number of cases, including clause dependency are identified quantitatively. Interesting results showing of double the frequency of parataxis use are identified in the writings by Pinter. In the third step functional analysis is carried out with regard to the expansion of Halliday's method. The data selected in this study are four plays written by Pinter. The plays are selected from different genres: comedy and political plays, and from different writing periods of Pinter. Paratactic uses and how they display changes are examined in these plays. The first chapter of the study will review the historical background of the term "Parataxis", its uses, and a review of the previous papers on this topic. The second chapter will include the data and data analysis, and the final chapter will contain the conclusion and discussion of data analysis and concluding with the recommendations for further studies.
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Batı Dilleri ve Edebiyatı Anabilim Dalı, 2017.
Kaynakça var.
Mevcut çalışma, postmodern döneme kadar kendine özgü kurallarını ve özelliklerini koruyup yaygın olarak kullanılan "Bağlaçsız tümce yapılarının" kullanımını konu almaktadır. Tezin amacı edebi eserlerde bağlaçsız tümce yapılarının biçimsel araç olarak kullanımını incelemektir. Tez detaylı olarak Harold Pinter'ın dört oyununu; Oda, Bodrum, Limonluk ve Kutlama oyunlarını ele almaktadır. Pinter'ın çağdaşları arasında en güçlü yazarlardan biri olarak varsayılması, modern edebiyatın özelliklerinin bu gibi parataktik yapılarla nasıl tamamlandığını daha anlaşılır hale getirebilmektedir. Çalışma bağlaçsız tümce yapılarının kullanımını üç aşamada tartışmakta ve analizin yapısal aşaması da üç adımlı tanımlamayla sınıflandırılmaktadır; öncelik olarak Praiser, CoreNLP, ve Manual kullanılmaktadır. İkinci analiz için nicelik bakımından bağımlı tümcecik (yan cümle) gibi halleri kapsayan birkaç hal tanımlanmaktadır. Pinter'ın eserlerinde bağlaçsız tümce yapılarının kullanım sıklığı ilginç sonuçlar vermektedir. Üçüncü aşamada ise Halliday'in genişletilmiş yöntemine dayanarak işlevsel analiz yürütülmektedir. Mevcut çalışmada seçilen bulgular Pinter tarafından ele alınan dört oyunudur. Oyunlar, fars (komedi) ve politik oyunlar olmak üzere çeşitli türlerden ve farklı tarihlerde yazılmış eserler olarak seçilmiştir. Bu oyunlarda parataktik kullanımlar ve bu kullanımların nasıl farklılık gösterdikleri incelenmektedir. Birinci bölüm "Bağlaçsız tümce yapıları" teriminin tarihi arka planınını, kullanımını ve daha önceden bu konu üzerine yazılmış bildirilerin araştırmasını incelemektedir. İkinci bölüm bulgu ve bulguların analizini kapsamaktadır. Son bölüm ise sonuç ve bulgu analizinin tartışmasını kapsayıp ileriye yönelik yapılabilecek çalışmalara verilen önerilerle sonuçlanmaktadır.
This study is concerned with "Parataxis" use which is a certain stylistic device that has been widely used and yet has kept its own distinctive rules and features up tothe postmodern period. This study aims to analyse parataxis use as a stylistic device in literary writings. In depth, the thesis deals with four plays by Harold Pinter: The Room, The Basement, The Hothouse and Celebration. Since Pinter is considered to be one of the most influential among contemporary writers, one can gain a better understanding how features of contemporary literature can be accomplished by these paratactic constructions. The study discusses the use of parataxis on three levels: the structural level of the analysis is classified in three steps of identification; first using Praiser, CoreNLP, and Manual. For the second analysis, a number of cases, including clause dependency are identified quantitatively. Interesting results showing of double the frequency of parataxis use are identified in the writings by Pinter. In the third step functional analysis is carried out with regard to the expansion of Halliday's method. The data selected in this study are four plays written by Pinter. The plays are selected from different genres: comedy and political plays, and from different writing periods of Pinter. Paratactic uses and how they display changes are examined in these plays. The first chapter of the study will review the historical background of the term "Parataxis", its uses, and a review of the previous papers on this topic. The second chapter will include the data and data analysis, and the final chapter will contain the conclusion and discussion of data analysis and concluding with the recommendations for further studies.