Kişiyi hedef alan sistemli olarak tekrarlanan, yıldırma, aşağılama, korkutma, sindirme ve duygusal şiddet uygulama gibi etik olmayan davranışları tanımlamak için kullanılan psikolojik taciz, modern toplum ve çalışma hayatımızda herkesin karşılaşabileceği bir olgudur. Psikolojik taciz, dünyada her iş kolunda görülebilen, kurbanı fiziksel ve ruhsal olarak etkileyen ve verimlilik düşüşü, işten ayrılma gibi sebeplerle kurumlara zarar veren bir hastalıktır. Türkiye’de ve dünyanın diğer ülkelerinde yapılan yasal düzenlemeler, psikolojik tacizin engellenmesi noktasında yeterince etkili olmamaktadır. Mobbingin engellenebilmesi için, öncelikle mobbinge uğrayan kişilerin, mobbinge uğrama sıklığının ve mobbingin düzeyinin belirlenmesi gerekmektedir. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı, Süleyman Demirel Üniversitesinde çalışan kadın akademisyenlerin psikolojik taciz (mobbing) davranışlarına maruz kalıp kalmadıkları ve hangi tür mobbing davranışları ile karşı karşıya kaldıklarının belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda çeşitli çalışmalardan yararlanılarak anket formu hazırlanmış ve toplam 340 öğretim elemanına anket uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS “22.0” istatistik programıyla analiz edilmiştir. Bu verilerin, normallik ve homojen dağılımları incelenmiş ve uygunluğu doğrultusunda parametrik testlerin uygulanmasına karar verilmiştir. Katılımcıların verdikleri yanıtlara göre, en çok üstleri tarafından mobbinge maruz kaldıkları görülmektedir. Mobbing düzeyinin; yaş değişkenine, medeni duruma, akademisyenlik sürelerine, mobbing uygulayan kişilere göre değişkenlik göstermediği görülmüştür. Mobbing düzeyinin kadın akademisyenlerin akademik unvanlarına göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Mobbing düzeyinin sosyal ilişkiler, itibar, mesleki haklar, mesleki yeterlilik ve fikir özgürlüğü alt boyutlarında kabul edildiği; mesleki ilişkiler alt boyutunda ise ret edildiği görülmüştür. Bulgulara göre, Süleyman Demirel Üniversitesi'ndeki kadın akademisyenlerin büyük bir kısmının mobbinge uğramadığı görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Psikolojik Taciz, Kadın Akademisyenler, Süleyman Demirel Üniversitesi.
Psychological harassment, which is used to describe unethical behaviors such as intimidation, humiliation, intimidation, intimidation and emotional violence repeated systematically, is a phenomenon that everyone in our modern society and work can encounter. Psychological harassment is a disease that can be seen in every business line in the world, physically and psychologically affecting the victim and damaging institutions as a result of productivity decline and separation from work. legal regulations in Turkey and other countries in the world, it is not effective enough to prevent psychological harassment in point. In order to prevent mobbing, it is necessary to determine the frequency of mobbing and the level of mobbing. In this context, the aim of this study is to determine whether women academics working at Süleyman Demirel University are exposed to mobbing behaviors and what kind of mobbing behaviors they are facing. For this purpose, a survey form was prepared by using various studies and a questionnaire was applied to a total of 340 faculty members. The obtained data were analyzed by SPSS "22.0" statistical program. The normality and homogeneous distributions of these data were examined and it was decided to apply parametric tests in the direction of suitability. According to respondents' responses, mobbingers were most likely to be exposed by their superiors. Mobbing level; age, marital status, duration of academics, and mobbing practitioners. It has been determined that the level of mobbing differs according to the academic titles of female academicians. The level of mobbing is accepted in social relations, reputation, professional rights, professional competence and freedom of thought; and in the sub-dimension of professional relations it is rejected. According to the results of the survey, most of the academicians at Süleyman Demirel University did not receive mobbing. Keywords: Mobbing, Female Academics, Suleyman Demirel University.
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çalışma Ekonomisi ve Ensdüstri İlişkileri Anabilim Dalı, 2017.
Kaynakça var.
Kişiyi hedef alan sistemli olarak tekrarlanan, yıldırma, aşağılama, korkutma, sindirme ve duygusal şiddet uygulama gibi etik olmayan davranışları tanımlamak için kullanılan psikolojik taciz, modern toplum ve çalışma hayatımızda herkesin karşılaşabileceği bir olgudur. Psikolojik taciz, dünyada her iş kolunda görülebilen, kurbanı fiziksel ve ruhsal olarak etkileyen ve verimlilik düşüşü, işten ayrılma gibi sebeplerle kurumlara zarar veren bir hastalıktır. Türkiye’de ve dünyanın diğer ülkelerinde yapılan yasal düzenlemeler, psikolojik tacizin engellenmesi noktasında yeterince etkili olmamaktadır. Mobbingin engellenebilmesi için, öncelikle mobbinge uğrayan kişilerin, mobbinge uğrama sıklığının ve mobbingin düzeyinin belirlenmesi gerekmektedir. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı, Süleyman Demirel Üniversitesinde çalışan kadın akademisyenlerin psikolojik taciz (mobbing) davranışlarına maruz kalıp kalmadıkları ve hangi tür mobbing davranışları ile karşı karşıya kaldıklarının belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda çeşitli çalışmalardan yararlanılarak anket formu hazırlanmış ve toplam 340 öğretim elemanına anket uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS “22.0” istatistik programıyla analiz edilmiştir. Bu verilerin, normallik ve homojen dağılımları incelenmiş ve uygunluğu doğrultusunda parametrik testlerin uygulanmasına karar verilmiştir. Katılımcıların verdikleri yanıtlara göre, en çok üstleri tarafından mobbinge maruz kaldıkları görülmektedir. Mobbing düzeyinin; yaş değişkenine, medeni duruma, akademisyenlik sürelerine, mobbing uygulayan kişilere göre değişkenlik göstermediği görülmüştür. Mobbing düzeyinin kadın akademisyenlerin akademik unvanlarına göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Mobbing düzeyinin sosyal ilişkiler, itibar, mesleki haklar, mesleki yeterlilik ve fikir özgürlüğü alt boyutlarında kabul edildiği; mesleki ilişkiler alt boyutunda ise ret edildiği görülmüştür. Bulgulara göre, Süleyman Demirel Üniversitesi'ndeki kadın akademisyenlerin büyük bir kısmının mobbinge uğramadığı görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Psikolojik Taciz, Kadın Akademisyenler, Süleyman Demirel Üniversitesi.
Psychological harassment, which is used to describe unethical behaviors such as intimidation, humiliation, intimidation, intimidation and emotional violence repeated systematically, is a phenomenon that everyone in our modern society and work can encounter. Psychological harassment is a disease that can be seen in every business line in the world, physically and psychologically affecting the victim and damaging institutions as a result of productivity decline and separation from work. legal regulations in Turkey and other countries in the world, it is not effective enough to prevent psychological harassment in point. In order to prevent mobbing, it is necessary to determine the frequency of mobbing and the level of mobbing. In this context, the aim of this study is to determine whether women academics working at Süleyman Demirel University are exposed to mobbing behaviors and what kind of mobbing behaviors they are facing. For this purpose, a survey form was prepared by using various studies and a questionnaire was applied to a total of 340 faculty members. The obtained data were analyzed by SPSS "22.0" statistical program. The normality and homogeneous distributions of these data were examined and it was decided to apply parametric tests in the direction of suitability. According to respondents' responses, mobbingers were most likely to be exposed by their superiors. Mobbing level; age, marital status, duration of academics, and mobbing practitioners. It has been determined that the level of mobbing differs according to the academic titles of female academicians. The level of mobbing is accepted in social relations, reputation, professional rights, professional competence and freedom of thought; and in the sub-dimension of professional relations it is rejected. According to the results of the survey, most of the academicians at Süleyman Demirel University did not receive mobbing. Keywords: Mobbing, Female Academics, Suleyman Demirel University.