Amaç:Akut lenfositik lösemi tüm yaş gruplarında görülebilen, çocukluk yaşlarındatedavi başarısı yüksek iken ileri yaş grubunda tedavi başarısının düşük, sağkalımın az olduğu bir hastalıktır. Yaşlı hasta grubunda eşlik eden hastalıklar,bu hastalıklar nedeni ile kullanılan ilaçlar ve kemoterapide kullanılacakilaçların ilaç-ilaç etkileşimleri nedeni ile tedavi yüz güldürücü değildir. Buretrospektif incelemenin amacı bu yaş grubundaki ALL hastalarında standarttedavi ile düşük yoğunluklu tedavinin sonuçlarını kıyaslamaktır.Materyal Metod:Kliniğimizde tedavi ve takip edilen  50yaş üzeri olan 18 ALL hastasının dosyası incelenmiştir Hastaların eşlik edenhastalıkları, tanı sırasındaki semptomları, uygulanan tedavi protokolleri,  tedaviye aldıkları yanıtlar, tedavisürecindeki enfeksiyon odakları ve sayıları, son kontrol zamanları ve hayatta olup olmadıklarına ait veriler analizedilmiştir. Her iki tedavi kolu arasında sağ kalım analizi yapılmıştır.            Bulgular: Elliyaş üzeri hastalarda ensık eşlik eden hastalıklar hipertansiyon, diyabetesmellitus, koroner arter hastalığı  vekronik obstrüktif akciğer hastalığıdır. Hastalar en sık ateş ve enfeksiyonsemptomları ile başvurmaktadırlar. Remisyon indüksiyon tedavisi başarı oranı%44,4’dür. Standart tedaviler ve düşük yoğunluklu tedaviler arasında enfeksiyonatağı açısından fark bulunmamıştır. Standart tedavi grubundaki enfeksiyonlardaha çok parenteral tedavi ve yatış gerektiri iken düşük dozlu tedavigrubundaki enfeksiyon atakları oral tedaviler ile yönetilebilmiştir. Her ikigrupta hem remisyon indüksiyon hem de idame tedavi açısından sağ kalımanalizinde anlamlı bir fark tespit edilmemiştir.            Sonuç: Prognozunhasta ve hastalık nedenli faktörler nedeni ile kötü olduğu yaşlı ALLhastalarında, hasta performansını ve tolerabilitesini daha az etkileyenCHOP/CVP protokollerinden oluşan düşük yoğunluklu tedaviler hastane yatışlarınıazaltmak ve hastanın yaşam kalitesini bozmamak iin uygun olabilir. Bu verilerinsonraki yaklaşımımzda yol gösterici olacağı düşüncesindeyiz.