Prostat kanserini belirlemede en yaygın yöntem olan prostat spesifik antijen (PSA) testi, benign prostat hiperplazisi (BPH) ve prostat kanserinin (PCa) ayrımını yapmada yetersiz kalmaktadır. BPH ve PCa'nın ayrımını yapmada miRNA'ların yeni bir biyobelirteç olabileceği düşünülmektedir. Çalışmamızın amacı; PCa ve BPH tanısı almış hastalarda miR-200 ailesi üyelerinin (miR-200a, miR-200b, miR-200c, miR-141) ekpresyon düzeylerinin, hastalığın tanı ve şiddeti üzerindeki rollerini belirlemektir. Ayrıca serum PSA, gleason skoru gibi bazı klinik özelliklerin, serum miRNA düzeyleri ile karşılaştırılması ve aralarındaki korelasyonun belirlenmesi hedeflenmiştir. Prostat kanseri tanısı almış 31 hasta ile benign prostat hiperplazisi tanısı almış 29 hastadan EDTA'lı tüplere kan örneği alınması sonrasında, kantitatif ters-transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu (qRT-PZR) yöntemiyle miRNA'ların ekspresyon analizleri gerçekleştirildi. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde, t test, mann whitney u test, spearman/pearson korelasyon testleri kullanıldı. Ayrıca miRNA'ların ROC eğrileri çizilerek en uygun özgüllük, duyarlılık ve kestirim değerleri bulunarak tanısal güçleri karşılaştırıldı. Gruplar arasında miRNA farkları kat değişimi (2-∆∆CT) olarak ifade edildi. Mikro RNA'ların, kat artışlarının PCa'de BPH'ne oranla daha yüksek olduğu görülmüştür. miR-200a düzeyinin 12.85 kat, miR-200b düzeyinin 5,12 kat, miR-200c düzeyinin 9.49 kat, miR-141 düzeyinin 7.13 kat arttığı görülmüştür. Serum PSA ve Gleason skoru ile miRNA'lar arasında herhangi bir korelasyon saptanmadı. Yapılan ROC analizi, BPH ve PCa'ni ayırt etmede serum PSA düzeyinin çalışılan miRNA'lara göre daha güçlü olduğunu göstermiştir. Bulgularımız, miRNA'ların biyobelirteç olabilmeleri yönünde yapılan çalışmalarda, hastaların ırk, yaş ortalaması ve çevre koşulları gibi faktörlerinin eşit olması gerektiğini göstermiştir. Ayrıca daha geniş ve evrelerine göre ayrılmış gruplarda yapılacak araştırmalarda miRNA ifade profillerinin, prostat kanseri erken tanısında miRNA'ların kullanılabileceğinin ortaya konulmasında katkıda bulunacağını düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: prostat kanseri, benign prostat hiperplazisi, mikroRNA, gerçek zamanlı PZR, miR-200 ailesi.
Prostate-specific antigen (PSA) testing, the most common method for determining prostate cancer, is insufficient to distinguish between benign prostate hyperplasia (BPH) and prostate cancer (PCa). It is thought that miRNAs may be a new biomarker in the differentiation of BPH and PCa. The aim of our study is to determine the roles of expresssion levels of miR-200 family members (miR-200a, miR-200b, miR-200c, miR-141) on the diagnosis and severity of the disease in patients with PCa and BPH. Besides, it is aimed to compare some clinical features such as serum PSA and gleason score with serum miRNA levels and to determine the correlation between them. Thirty-one patients with a diagnosis of prostate cancer and 29 patients with benign prostatic hyperplasia were included in the study. After blood samples were taken to EDTA tubes, quantitative reverse-transcription polymerase chain reaction (qRT-PCR) method was used to analyze the expression of miRNAs. T test, mann whitney u test, spearman / pearson correlation tests were used to evaluate the data obtained. In addition, by determining the most appropriate specificity, sensitivity and predictive values, the ROC curves of miRNAs were drawn and their diagnostic powers were compared. The miRNA differences between the groups were expressed as fold-change (2-∆∆CT). The fold-change of Micro RNAs were found to be higher in PCa compared to BPH. Increasement on the levels of miR-200a, miR-200b, miR-200c and miR-141 is 12.85, 5.12, 9.49, and 7.13 times, respectively. No correlation was found between serum PSA and Gleason score and miRNAs. ROC analysis showed that serum PSA level was more powerful than miRNAs in distinguishing between BPH and PSa. Our findings suggest that in the research of miRNAs accepted as biomarkers; the factors such as race, age average and environmental conditions of the patients should be equal. Moreover, we believe that; in groups that are broader and separated by stages; miRNA expression profiles may be used to determine whether miRNAs can be used in the early diagnosis of prostate cancer. Keywords: prostate cancer, benign prostatic hyperplasia, microRNA, real time PCR, miR-200 families.
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyomühendislik Anabilim Dalı, 2019.
Kaynakça var.
Prostat kanserini belirlemede en yaygın yöntem olan prostat spesifik antijen (PSA) testi, benign prostat hiperplazisi (BPH) ve prostat kanserinin (PCa) ayrımını yapmada yetersiz kalmaktadır. BPH ve PCa'nın ayrımını yapmada miRNA'ların yeni bir biyobelirteç olabileceği düşünülmektedir. Çalışmamızın amacı; PCa ve BPH tanısı almış hastalarda miR-200 ailesi üyelerinin (miR-200a, miR-200b, miR-200c, miR-141) ekpresyon düzeylerinin, hastalığın tanı ve şiddeti üzerindeki rollerini belirlemektir. Ayrıca serum PSA, gleason skoru gibi bazı klinik özelliklerin, serum miRNA düzeyleri ile karşılaştırılması ve aralarındaki korelasyonun belirlenmesi hedeflenmiştir. Prostat kanseri tanısı almış 31 hasta ile benign prostat hiperplazisi tanısı almış 29 hastadan EDTA'lı tüplere kan örneği alınması sonrasında, kantitatif ters-transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu (qRT-PZR) yöntemiyle miRNA'ların ekspresyon analizleri gerçekleştirildi. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde, t test, mann whitney u test, spearman/pearson korelasyon testleri kullanıldı. Ayrıca miRNA'ların ROC eğrileri çizilerek en uygun özgüllük, duyarlılık ve kestirim değerleri bulunarak tanısal güçleri karşılaştırıldı. Gruplar arasında miRNA farkları kat değişimi (2-∆∆CT) olarak ifade edildi. Mikro RNA'ların, kat artışlarının PCa'de BPH'ne oranla daha yüksek olduğu görülmüştür. miR-200a düzeyinin 12.85 kat, miR-200b düzeyinin 5,12 kat, miR-200c düzeyinin 9.49 kat, miR-141 düzeyinin 7.13 kat arttığı görülmüştür. Serum PSA ve Gleason skoru ile miRNA'lar arasında herhangi bir korelasyon saptanmadı. Yapılan ROC analizi, BPH ve PCa'ni ayırt etmede serum PSA düzeyinin çalışılan miRNA'lara göre daha güçlü olduğunu göstermiştir. Bulgularımız, miRNA'ların biyobelirteç olabilmeleri yönünde yapılan çalışmalarda, hastaların ırk, yaş ortalaması ve çevre koşulları gibi faktörlerinin eşit olması gerektiğini göstermiştir. Ayrıca daha geniş ve evrelerine göre ayrılmış gruplarda yapılacak araştırmalarda miRNA ifade profillerinin, prostat kanseri erken tanısında miRNA'ların kullanılabileceğinin ortaya konulmasında katkıda bulunacağını düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: prostat kanseri, benign prostat hiperplazisi, mikroRNA, gerçek zamanlı PZR, miR-200 ailesi.
Prostate-specific antigen (PSA) testing, the most common method for determining prostate cancer, is insufficient to distinguish between benign prostate hyperplasia (BPH) and prostate cancer (PCa). It is thought that miRNAs may be a new biomarker in the differentiation of BPH and PCa. The aim of our study is to determine the roles of expresssion levels of miR-200 family members (miR-200a, miR-200b, miR-200c, miR-141) on the diagnosis and severity of the disease in patients with PCa and BPH. Besides, it is aimed to compare some clinical features such as serum PSA and gleason score with serum miRNA levels and to determine the correlation between them. Thirty-one patients with a diagnosis of prostate cancer and 29 patients with benign prostatic hyperplasia were included in the study. After blood samples were taken to EDTA tubes, quantitative reverse-transcription polymerase chain reaction (qRT-PCR) method was used to analyze the expression of miRNAs. T test, mann whitney u test, spearman / pearson correlation tests were used to evaluate the data obtained. In addition, by determining the most appropriate specificity, sensitivity and predictive values, the ROC curves of miRNAs were drawn and their diagnostic powers were compared. The miRNA differences between the groups were expressed as fold-change (2-∆∆CT). The fold-change of Micro RNAs were found to be higher in PCa compared to BPH. Increasement on the levels of miR-200a, miR-200b, miR-200c and miR-141 is 12.85, 5.12, 9.49, and 7.13 times, respectively. No correlation was found between serum PSA and Gleason score and miRNAs. ROC analysis showed that serum PSA level was more powerful than miRNAs in distinguishing between BPH and PSa. Our findings suggest that in the research of miRNAs accepted as biomarkers; the factors such as race, age average and environmental conditions of the patients should be equal. Moreover, we believe that; in groups that are broader and separated by stages; miRNA expression profiles may be used to determine whether miRNAs can be used in the early diagnosis of prostate cancer. Keywords: prostate cancer, benign prostatic hyperplasia, microRNA, real time PCR, miR-200 families.