Amaç: Bu çalışmanın amacı obeziteli hastalarda orta şiddetli ve yüksek şiddetli aerobik egzersiz uygulamalarının vücut kompozisyonu, aerobik kapasite, kas gücü ve metabolik faktörleri üzerine olan etkilerini araştırmak ve karşılaştırmaktır. Metod: Kronik hastalık ve sigara öyküsü olmayan 25 obez katılımcı çalışmaya alındı. Katılımcılar randomize olarak yüksek şiddetli aralıklı egzersiz (YŞAE) (n=13) ve orta şiddetli sürekli egzersiz (OŞE) (n=12) gruplarına ayrıldı. 10 hafta boyunca haftada 3 gün, günde 40 dakika gözlem altında bisiklet ergometresinde egzersiz yaptırıldı. Egzersiz programı öncesi ve sonrası VO2 maks, maksimum iş yükü, vücut kompozisyonu değerlendirildi. Alınan kan örneklerinden açlık kan şekeri, insülin, glukohemoglobin, lipid profili, sensitif CRP, myostatin ve neuregulin-4 çalışıldı. Dinamometre ile diz fleksör ve ekstansör kas güçleri, USG ile abdominal cilt altı yağ kalınlığı, indirekt kalorimetre ile bazal metabolizma hızı ölçüldü. Bulgular: Her iki grupta da bel çevresi azaldı (p<0,001), ancak vücut kas/yağ oranında değişiklik olmadı. Hem YŞAE (p=0,005) hem de OŞE (p=0,004) grubunda kalça çevresinde azalma izlendi. OŞE grubunda beden kitle indeksinde (p=0,008), YŞAE grubunda ise abdominal subkutan yağ dokuda anlamlı azalma (p=0,01) görüldü. YŞAE grubunda OŞE grubuna göre HDL kolesterolde anlamlı bir artış (p=0,02) izlenirken bunun dışındaki kan lipidlerinde grup içi ve gruplar arası fark görülmedi. Açlık kan şekeri, hbA1c, insülin, yüksek duyarlıklı CRP, plazma neuregulin-4 ve myostatin seviyelerinde anlamlı değişiklik saptanmadı (p>0,05). OŞE grubunda daha fazla olmak üzere, hem OŞE (p<0,001) hem de YŞAE (p<0,05) grubunda VO2 maks ve maksimum iş yükünde anlamlı artış görüldü. Her iki grupta da bazal metabolizma hızında değişim izlenmedi. Yine her iki grupta diz fleksör kas gücünde anlamlı artış görülürken, diz ekstansör kas gücünde ise değişiklik olmadı. Sonuç: Hem yüksek şiddetli aralıklı hem de orta şiddetli sürekli aerobik egzersiz sağlık ilişkili kazanımları en yüksek seviyede elde etmek için obeziteli hastaların yönetiminde egzersiz programları içerisinde yer almalıdır. Anahtar Kelimeler : aerobik egzersiz, kardiyorespiratuar zindelik, vücut kompozisyonu, myostatin, neuregulin-4.
Purpose: The aim of this study is to determine and compare the effects of moderate and high intensity aerobic exercise trainings on body composition, aerobic capacity, muscle strength and metabolic factors in obese patients. Methods: A total of 25 obese patients without any chronic disease and smoking history were included in the study. Participants were randomized to high intensity interval training (HIIT) (n=13) or moderate intensity continuous training (MICT) (n=12). They completed supervised training for 40 min, 3 times/week for 10 weeks. VO2 max, maximum work load and body composition were evaluated at baseline and at the end of the exercise program. Fasting blood glucose, insulin, hbA1c, lipid profile, high sensitivity C-reactive protein (hsCRP), myostatin and neuregulin-4 were studied from the blood samples. Flexor and extansor knee strengths were measured using dynamometer, abdominal subcutaneous fat thickness was measured using US and basal metabolic rate was measured using indirect calorimetry. Results: Waist circumference decreased in both training groups (p<0,001), but body muscle/fat ratio did not change in either group. Both HIIT (p=0,005) and MICT (p=0,004) reduced hip circumference. While body mass index reduced in MICT (p=0,008), abdominal subcutaneous fat thickness decreased in HITT (p=0,01). Fasting blood glucose, insulin, hbA1c, LDL cholesterol, total cholesterol, triglycerid, and hsCRP did not change over time in either group (p>0,05). HIIT exhibited a significant increase in HDL cholesterol than MICT (p=0,02). Plasma neuregulin-4 and myostatin levels did not change in both training groups (p<0,05). Both HITT and MICT showed significant improvement in VO2 max and maximum work load, but increase in MICT group (p<0,001) was higher than HIIT (p<0,05). Knee flexor strength increased in both groups whereas knee extansor strength and basal metabolic rate did not show significant improvement. Conclusion: Both high intensity interval aerobic training and moderate intensity continuous aerobic training should be used in obesity management to maximize the health outcomes. Keywords : aerobic exercise, cardiorespiratuar fitness, body composition, myostatin, neuregulin-4.
Tez (Uzmanlık) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı, 2020.
Kaynakça var.
Amaç: Bu çalışmanın amacı obeziteli hastalarda orta şiddetli ve yüksek şiddetli aerobik egzersiz uygulamalarının vücut kompozisyonu, aerobik kapasite, kas gücü ve metabolik faktörleri üzerine olan etkilerini araştırmak ve karşılaştırmaktır. Metod: Kronik hastalık ve sigara öyküsü olmayan 25 obez katılımcı çalışmaya alındı. Katılımcılar randomize olarak yüksek şiddetli aralıklı egzersiz (YŞAE) (n=13) ve orta şiddetli sürekli egzersiz (OŞE) (n=12) gruplarına ayrıldı. 10 hafta boyunca haftada 3 gün, günde 40 dakika gözlem altında bisiklet ergometresinde egzersiz yaptırıldı. Egzersiz programı öncesi ve sonrası VO2 maks, maksimum iş yükü, vücut kompozisyonu değerlendirildi. Alınan kan örneklerinden açlık kan şekeri, insülin, glukohemoglobin, lipid profili, sensitif CRP, myostatin ve neuregulin-4 çalışıldı. Dinamometre ile diz fleksör ve ekstansör kas güçleri, USG ile abdominal cilt altı yağ kalınlığı, indirekt kalorimetre ile bazal metabolizma hızı ölçüldü. Bulgular: Her iki grupta da bel çevresi azaldı (p<0,001), ancak vücut kas/yağ oranında değişiklik olmadı. Hem YŞAE (p=0,005) hem de OŞE (p=0,004) grubunda kalça çevresinde azalma izlendi. OŞE grubunda beden kitle indeksinde (p=0,008), YŞAE grubunda ise abdominal subkutan yağ dokuda anlamlı azalma (p=0,01) görüldü. YŞAE grubunda OŞE grubuna göre HDL kolesterolde anlamlı bir artış (p=0,02) izlenirken bunun dışındaki kan lipidlerinde grup içi ve gruplar arası fark görülmedi. Açlık kan şekeri, hbA1c, insülin, yüksek duyarlıklı CRP, plazma neuregulin-4 ve myostatin seviyelerinde anlamlı değişiklik saptanmadı (p>0,05). OŞE grubunda daha fazla olmak üzere, hem OŞE (p<0,001) hem de YŞAE (p<0,05) grubunda VO2 maks ve maksimum iş yükünde anlamlı artış görüldü. Her iki grupta da bazal metabolizma hızında değişim izlenmedi. Yine her iki grupta diz fleksör kas gücünde anlamlı artış görülürken, diz ekstansör kas gücünde ise değişiklik olmadı. Sonuç: Hem yüksek şiddetli aralıklı hem de orta şiddetli sürekli aerobik egzersiz sağlık ilişkili kazanımları en yüksek seviyede elde etmek için obeziteli hastaların yönetiminde egzersiz programları içerisinde yer almalıdır. Anahtar Kelimeler : aerobik egzersiz, kardiyorespiratuar zindelik, vücut kompozisyonu, myostatin, neuregulin-4.
Purpose: The aim of this study is to determine and compare the effects of moderate and high intensity aerobic exercise trainings on body composition, aerobic capacity, muscle strength and metabolic factors in obese patients. Methods: A total of 25 obese patients without any chronic disease and smoking history were included in the study. Participants were randomized to high intensity interval training (HIIT) (n=13) or moderate intensity continuous training (MICT) (n=12). They completed supervised training for 40 min, 3 times/week for 10 weeks. VO2 max, maximum work load and body composition were evaluated at baseline and at the end of the exercise program. Fasting blood glucose, insulin, hbA1c, lipid profile, high sensitivity C-reactive protein (hsCRP), myostatin and neuregulin-4 were studied from the blood samples. Flexor and extansor knee strengths were measured using dynamometer, abdominal subcutaneous fat thickness was measured using US and basal metabolic rate was measured using indirect calorimetry. Results: Waist circumference decreased in both training groups (p<0,001), but body muscle/fat ratio did not change in either group. Both HIIT (p=0,005) and MICT (p=0,004) reduced hip circumference. While body mass index reduced in MICT (p=0,008), abdominal subcutaneous fat thickness decreased in HITT (p=0,01). Fasting blood glucose, insulin, hbA1c, LDL cholesterol, total cholesterol, triglycerid, and hsCRP did not change over time in either group (p>0,05). HIIT exhibited a significant increase in HDL cholesterol than MICT (p=0,02). Plasma neuregulin-4 and myostatin levels did not change in both training groups (p<0,05). Both HITT and MICT showed significant improvement in VO2 max and maximum work load, but increase in MICT group (p<0,001) was higher than HIIT (p<0,05). Knee flexor strength increased in both groups whereas knee extansor strength and basal metabolic rate did not show significant improvement. Conclusion: Both high intensity interval aerobic training and moderate intensity continuous aerobic training should be used in obesity management to maximize the health outcomes. Keywords : aerobic exercise, cardiorespiratuar fitness, body composition, myostatin, neuregulin-4.