Amaç: Çalışmamızın amacı , GBK yakınması ile başvuran çocuk olguların tanılarının aydınlatılması, anamnez, etiyoloji, özgeçmiş ve soygeçmiş, fizik muayene ve laboratuvar bulgularının, tedavilerinin retrospektif değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine GBK yakınmasıyla 1 Ağustos 2017-1 Şubat 2020 tarihleri arasında çocuk polikliniklerine başvuran hastalar dahil edildi, kaydedilen anamnezleri, fizik muayene bulguları detaylı olarak geriye dönük incelendi . Yapılan biyokimyasal laboratuvar incelemeleri, EKG, transtorasik EKO, 24 saatlik ritm holter EKG, kraniyal görüntüleme, EEG retrospektif olarak tanıya ve tedaviye yönelik değerlendirildi. Bulgular: Hastaların 110'u (%68,8) kız, 50'si (%31,2) erkek idi. Hastaların ortalama yaşı 11,4 (±4,8) idi. Minimum 6 aylık, maksimum 17 yaşında hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastaların geçirdikleri ortalama GBK sayısı 1,6 (± 1,2) idi. Minimum 1, maksimum 10 kez GBK geçiren hastalar mevcuttu. Çalışmamızdaki hastaların %33'ü tekrarlayan GBK atakları ile başvurmuştu. Çalışmamızda GBK tanısına yönelik yapılan ileri incelemelerde en sık neden VVS (51 hasta, %31,9), ikinci olarak epilepsi/FK/AFK (41 hasta, %25,6), üçüncü olarak psikojenik senkop (28 hasta, %17,5 ) olarak saptanmıştır. Diğer nedenler de sırasıyla durumsal (11 hasta, %6,8), katılma nöbeti (8 hasta, %5), OH (7 hasta, %4,4), migren/SVO (6 hasta, %3,8), kardiyojenik (2 hasta, %1,3), BPPV (1 hasta, %0,6) olarak bulunmuştur. Yapılan tüm incelemelere rağmen 5 hastada (%3,1) GBK'ye yol açacak herhangi bir neden saptanmamıştır. Hastaların 158'ine (%98,7) biyokimyasal tetkikler, 144'üne (%90) EKG çekimi, 132'sine (%82,5) EKO, 9'una (%5,6) 24 saatlik ritm holter EKG, 121'ine (%75,6) EEG, 74'üne (%46,2) kraniyal MR değerlendirmesi yapılmıştır. Sonuç: GBK yakınmasıyla başvuran her hastadan ayrıntılı anamnez alınmalı, tam sistemik muayene yapılmalı ve EKG çekilmelidir. Kan testleri, EEG, EKO, nörogörüntüleme, HUTT, 24 saatlik ritm holter EKG değerlendirmeleri ön tanıya yönelik istenmelidir. Anahtar Kelimeler : Çocuk, geçici bilinç kaybı, senkop, kardiyolojik inceleme, nörolojik inceleme.
Objective: We aimed to evaluate for pediatric patients presenting with transient loss of consciousness complaint . To document according to etiology we investigated patients about history, physical examination, diagnostic tests and medications. Materials and Methods: Children admitted to Suleyman Demirel University Faculty of Medicine with transient loss of consciousness complaint were included between August 2017 and February 2020. History of the cases, physical examination findings, the results of biochemical test-electrocardiogram (ECG) -transthorasic echocardiography-24 h holter ECG monitorization-neuroimaging-electroencephalography have been recorded, we analyzed and evaluated them retrospectively . Results: A total of 160 children with transient loss of consciousness were constituted 110 (68,8%) girls , 50 (31,2%) boys. The mean age was 11,4 (±4,8) years, range: 6 months-17 years. The mean number of transient loss of consciousness attacks of the cases was 1,6 (± 1,2), range: 1-10 attacks. 33% of our total episodes were recurrent transient loss of consciousness episodes. With the further investigations we found the most relevant etiology as neurocardiogenic syncope (51 patients, 31,9%), secondly epileptic seizures/febrile/afebrile convulsions (41 patients, 25,6%), thirdly psychogenic syncope (28 patients, 17,5 %). The other causes were defined that situational syncope (11 patients, 6,8%), breath-holding spells (8 patients, 5%), orthostatic hypotension (7 patients, 4,4%), migraine/cerebrovascular event (6 patients, 3,8%), cardiogenic syncope (2 patients, 1,3%), BPPV (1 patient, %0,6), syncope of unknown origin (5 patients, 3,1%). Biochemical test was performed in 158 patients (98,7%). Electrocardiography was performed in 144 patients (90%). Echocardiography was performed in 132 patients (82,5%). 24-h rhythm holter ECG was performed in 9 patients (5,6%). Electroencephalography was performed in 121 patients (75,6%). Brain magnetic resonance imaging was performed in 74 patients (46,2%). Conclusion: A detailed history, physical examination and electrocardiography could be performed all patients presenting with transient loss of consciousness in children. The other further investigations would useful if definitive diagnosis is unknown via initial assessments. Keywords : Child, transient loss of consciousness, syncope, cardiac investigation, neurologic investigation.
Tez (Uzmanlık-PhD) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, 2021.
Kaynakça var.
Amaç: Çalışmamızın amacı , GBK yakınması ile başvuran çocuk olguların tanılarının aydınlatılması, anamnez, etiyoloji, özgeçmiş ve soygeçmiş, fizik muayene ve laboratuvar bulgularının, tedavilerinin retrospektif değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine GBK yakınmasıyla 1 Ağustos 2017-1 Şubat 2020 tarihleri arasında çocuk polikliniklerine başvuran hastalar dahil edildi, kaydedilen anamnezleri, fizik muayene bulguları detaylı olarak geriye dönük incelendi . Yapılan biyokimyasal laboratuvar incelemeleri, EKG, transtorasik EKO, 24 saatlik ritm holter EKG, kraniyal görüntüleme, EEG retrospektif olarak tanıya ve tedaviye yönelik değerlendirildi. Bulgular: Hastaların 110'u (%68,8) kız, 50'si (%31,2) erkek idi. Hastaların ortalama yaşı 11,4 (±4,8) idi. Minimum 6 aylık, maksimum 17 yaşında hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastaların geçirdikleri ortalama GBK sayısı 1,6 (± 1,2) idi. Minimum 1, maksimum 10 kez GBK geçiren hastalar mevcuttu. Çalışmamızdaki hastaların %33'ü tekrarlayan GBK atakları ile başvurmuştu. Çalışmamızda GBK tanısına yönelik yapılan ileri incelemelerde en sık neden VVS (51 hasta, %31,9), ikinci olarak epilepsi/FK/AFK (41 hasta, %25,6), üçüncü olarak psikojenik senkop (28 hasta, %17,5 ) olarak saptanmıştır. Diğer nedenler de sırasıyla durumsal (11 hasta, %6,8), katılma nöbeti (8 hasta, %5), OH (7 hasta, %4,4), migren/SVO (6 hasta, %3,8), kardiyojenik (2 hasta, %1,3), BPPV (1 hasta, %0,6) olarak bulunmuştur. Yapılan tüm incelemelere rağmen 5 hastada (%3,1) GBK'ye yol açacak herhangi bir neden saptanmamıştır. Hastaların 158'ine (%98,7) biyokimyasal tetkikler, 144'üne (%90) EKG çekimi, 132'sine (%82,5) EKO, 9'una (%5,6) 24 saatlik ritm holter EKG, 121'ine (%75,6) EEG, 74'üne (%46,2) kraniyal MR değerlendirmesi yapılmıştır. Sonuç: GBK yakınmasıyla başvuran her hastadan ayrıntılı anamnez alınmalı, tam sistemik muayene yapılmalı ve EKG çekilmelidir. Kan testleri, EEG, EKO, nörogörüntüleme, HUTT, 24 saatlik ritm holter EKG değerlendirmeleri ön tanıya yönelik istenmelidir. Anahtar Kelimeler : Çocuk, geçici bilinç kaybı, senkop, kardiyolojik inceleme, nörolojik inceleme.
Objective: We aimed to evaluate for pediatric patients presenting with transient loss of consciousness complaint . To document according to etiology we investigated patients about history, physical examination, diagnostic tests and medications. Materials and Methods: Children admitted to Suleyman Demirel University Faculty of Medicine with transient loss of consciousness complaint were included between August 2017 and February 2020. History of the cases, physical examination findings, the results of biochemical test-electrocardiogram (ECG) -transthorasic echocardiography-24 h holter ECG monitorization-neuroimaging-electroencephalography have been recorded, we analyzed and evaluated them retrospectively . Results: A total of 160 children with transient loss of consciousness were constituted 110 (68,8%) girls , 50 (31,2%) boys. The mean age was 11,4 (±4,8) years, range: 6 months-17 years. The mean number of transient loss of consciousness attacks of the cases was 1,6 (± 1,2), range: 1-10 attacks. 33% of our total episodes were recurrent transient loss of consciousness episodes. With the further investigations we found the most relevant etiology as neurocardiogenic syncope (51 patients, 31,9%), secondly epileptic seizures/febrile/afebrile convulsions (41 patients, 25,6%), thirdly psychogenic syncope (28 patients, 17,5 %). The other causes were defined that situational syncope (11 patients, 6,8%), breath-holding spells (8 patients, 5%), orthostatic hypotension (7 patients, 4,4%), migraine/cerebrovascular event (6 patients, 3,8%), cardiogenic syncope (2 patients, 1,3%), BPPV (1 patient, %0,6), syncope of unknown origin (5 patients, 3,1%). Biochemical test was performed in 158 patients (98,7%). Electrocardiography was performed in 144 patients (90%). Echocardiography was performed in 132 patients (82,5%). 24-h rhythm holter ECG was performed in 9 patients (5,6%). Electroencephalography was performed in 121 patients (75,6%). Brain magnetic resonance imaging was performed in 74 patients (46,2%). Conclusion: A detailed history, physical examination and electrocardiography could be performed all patients presenting with transient loss of consciousness in children. The other further investigations would useful if definitive diagnosis is unknown via initial assessments. Keywords : Child, transient loss of consciousness, syncope, cardiac investigation, neurologic investigation.