Ağır betonlarda uygulama sırasında karşılaşılan yerleşim ve işlenebilme sıkıntılarından dolayı ağır betona akışkanlaştırıcı katkıların eklenmesiyle kendiliğinden yerleşebilme yeteneği kazandırılmaktadır. Bu tez çalışmasında Şarkikaraağaç ilçesinden temin edilen barit, ağır beton bileşiminde agrega olarak kullanılmıştır. Farklı katkılar kullanılarak üretilmiş kendiliğinden yerleşen ağır beton numuneleri üzerinde; V hunisi, çökme-yayılma, slump, basınç dayanımı, numunelerin içerdikleri hava boşluğu, numunelerin yoğunluk değerleri, radyasyon geçirimlilik değerleri gibi fiziksel ve mekanik özelliklerinin belirlenmesi amacıyla deneyler yapılmıştır. Kendiliğinden yerleşen ağır beton üretmek için 4 farklı akışkanlaştırıcı katkı kullanılmıştır. Katkılardan üç tanesi polikarboksilik eter esaslı, diğeri ise naftalin sülfonat esaslıdır. Deneyler sonucunda elde edilen bulgulardan en yüksek basınç dayanım değerine naftalin sülfonat katkılı numunede ulaşılmıştır, polikarboksilik eter katkılı numunelerden elde değerler ile aralarında önemli farkların bulunmadığı belirlenmiştir. Polikarboksilik eter katkılı numunelerin viskozitesi naftalin sülfonat katkılı numuneye göre daha düşük olduğu yapılan V hunisi, slump, çökme-yayılma deneyleri sonucunda belirlenmiştir. Kendiliğinden yerleşen ağır beton üretiminde polikarboksilik eter esaslı katkıların daha düşük viskozite değerine sahip olmasına rağmen yerleşim ve işlenebilme yeteneklerinin daha yüksek olması nedeniyle polikarboksilik eter esaslı katkılar içerisindeki en yüksek viskoziteye sahip olan katkının kullanımının daha uygun olacağı düşünülmektedir. Radyasyon geçirimlilik deneylerinde önemli farklılıklar görülmemiştir. Yapılan deneylerde kullanım için en uygun sonuçlar PE 3 katkılı numuneden elde edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Kendiliğinden yerleşen beton, ağır beton, barit agrega, fiziksel ve mekanik özellikler, kimyasal katkılar, radyasyon geçirimlilik
Due to the settlement and workability problems encountered during application in heavy concrete, the ability to settle itself is gained by adding plasticizer additives to heavy concrete. In this thesis, barite obtained from Şarkikaraağaç district was used as an aggregate in heavy concrete composition. On the self-compacting heavy concrete samples produced using different admixtures; Experiments were carried out to determine the physical and mechanical properties such as V funnel, collapse-spreading, slump, compressive strength, air gap of the samples, density values of the samples, radiation permeability values. 4 different plasticizer admixtures were used to produce heavy self-compacting concrete. Three of the additives are polycarboxylic ether based and the other is naphthalene sulfonate based. Among the findings obtained as a result of the experiments, the highest compressive strength value was reached in the naphthalene sulfonate added sample, and it was determined that there were no significant differences between the values obtained from the polycarboxylic ether added samples. The viscosity of the polycarboxylic ether added samples was lower than the naphthalene sulfonate added sample, as a result of the V funnel, slump, slump-scattering experiments. In the production of self-compacting heavy concrete, it is thought that the use of the additive with the highest viscosity among the polycarboxylic ether based admixtures is considered to be more appropriate, since polycarboxylic ether based admixtures have a lower viscosity value, but have higher settling and workability capabilities. No significant differences were observed in the radiation permeability tests. The most suitable results for use in the experiments were obtained from the PE 3 added sample. Keywords: Self–compacting concrete, heavy concrete, barite aggregate, physical and mechanical properties, chemical additives, radiation permeability
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İnşaat Mühendisliği Anabilim Dalı, 2022.
Kaynakça var.
Ağır betonlarda uygulama sırasında karşılaşılan yerleşim ve işlenebilme sıkıntılarından dolayı ağır betona akışkanlaştırıcı katkıların eklenmesiyle kendiliğinden yerleşebilme yeteneği kazandırılmaktadır. Bu tez çalışmasında Şarkikaraağaç ilçesinden temin edilen barit, ağır beton bileşiminde agrega olarak kullanılmıştır. Farklı katkılar kullanılarak üretilmiş kendiliğinden yerleşen ağır beton numuneleri üzerinde; V hunisi, çökme-yayılma, slump, basınç dayanımı, numunelerin içerdikleri hava boşluğu, numunelerin yoğunluk değerleri, radyasyon geçirimlilik değerleri gibi fiziksel ve mekanik özelliklerinin belirlenmesi amacıyla deneyler yapılmıştır. Kendiliğinden yerleşen ağır beton üretmek için 4 farklı akışkanlaştırıcı katkı kullanılmıştır. Katkılardan üç tanesi polikarboksilik eter esaslı, diğeri ise naftalin sülfonat esaslıdır. Deneyler sonucunda elde edilen bulgulardan en yüksek basınç dayanım değerine naftalin sülfonat katkılı numunede ulaşılmıştır, polikarboksilik eter katkılı numunelerden elde değerler ile aralarında önemli farkların bulunmadığı belirlenmiştir. Polikarboksilik eter katkılı numunelerin viskozitesi naftalin sülfonat katkılı numuneye göre daha düşük olduğu yapılan V hunisi, slump, çökme-yayılma deneyleri sonucunda belirlenmiştir. Kendiliğinden yerleşen ağır beton üretiminde polikarboksilik eter esaslı katkıların daha düşük viskozite değerine sahip olmasına rağmen yerleşim ve işlenebilme yeteneklerinin daha yüksek olması nedeniyle polikarboksilik eter esaslı katkılar içerisindeki en yüksek viskoziteye sahip olan katkının kullanımının daha uygun olacağı düşünülmektedir. Radyasyon geçirimlilik deneylerinde önemli farklılıklar görülmemiştir. Yapılan deneylerde kullanım için en uygun sonuçlar PE 3 katkılı numuneden elde edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Kendiliğinden yerleşen beton, ağır beton, barit agrega, fiziksel ve mekanik özellikler, kimyasal katkılar, radyasyon geçirimlilik
Due to the settlement and workability problems encountered during application in heavy concrete, the ability to settle itself is gained by adding plasticizer additives to heavy concrete. In this thesis, barite obtained from Şarkikaraağaç district was used as an aggregate in heavy concrete composition. On the self-compacting heavy concrete samples produced using different admixtures; Experiments were carried out to determine the physical and mechanical properties such as V funnel, collapse-spreading, slump, compressive strength, air gap of the samples, density values of the samples, radiation permeability values. 4 different plasticizer admixtures were used to produce heavy self-compacting concrete. Three of the additives are polycarboxylic ether based and the other is naphthalene sulfonate based. Among the findings obtained as a result of the experiments, the highest compressive strength value was reached in the naphthalene sulfonate added sample, and it was determined that there were no significant differences between the values obtained from the polycarboxylic ether added samples. The viscosity of the polycarboxylic ether added samples was lower than the naphthalene sulfonate added sample, as a result of the V funnel, slump, slump-scattering experiments. In the production of self-compacting heavy concrete, it is thought that the use of the additive with the highest viscosity among the polycarboxylic ether based admixtures is considered to be more appropriate, since polycarboxylic ether based admixtures have a lower viscosity value, but have higher settling and workability capabilities. No significant differences were observed in the radiation permeability tests. The most suitable results for use in the experiments were obtained from the PE 3 added sample. Keywords: Self–compacting concrete, heavy concrete, barite aggregate, physical and mechanical properties, chemical additives, radiation permeability