http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/17283 Fen Bilimleri Enstitüsü koleksiyonlarını içerir. 2026-04-21T21:56:01Z http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/103594 Akışkanlarda viskozite tayini için bulanık mantık tabanlı kontrolör tasarımı ve gerçekleştirilmesi = Design and implementation of a fuzzy logic-based controller for viscosity determination in fluids / Bu tez çalışması, inşaat endüstrisinin önemli bir sorununu ele alarak, sıvı akışının gerçek zamanlı yoğunluğunu ölçme ve viskozite tahmini yapma konularında önemli bir katkı sunmayı amaçlamaktadır. İnşaat endüstrisi, karmaşık ve hassas malzeme işleme süreçleri ile karakterizedir ve bu süreçlerin etkili bir şekilde yönetilmesi, projelerin başarılı bir şekilde tamamlanmasında ve maliyetlerin kontrol altında tutulmasında kritik bir rol oynamaktadır. Bu çalışma, geleneksel laboratuvar testlerinin ötesine geçerek, mikrodenetleyici tabanlı bir sistem kullanarak sıvı akışının gerçek zamanlı yoğunluğunu ölçmeyi mümkün kılarak önemli bir inovasyon sunmaktadır. Bu sistem sayesinde, inşaat sahasında veya laboratuvar ortamında daha hızlı ve daha hassas ölçümler yapılabilir, bu da üretkenliği ve kaliteyi artırabilir. Bulanık mantık kullanarak motor hızını kontrol etmek ve hızı sabit tutmak amacıyla Matlab'ı kullanmıştır. Motorun hızı kontrol etmek için mamdani yöntemi ve üçgen üye fonksiyonu kullanılmıştır. Mamdani yöntemi bulanık mantıkta kullanılan bir akıl yürütme tekniğidir. Mamdani çıkarımı, bulanık mantık sisteminin girdilerine ve kurallarına dayalı olarak çıktılar üreten bir hesaplama tekniğidir. Üçgen üye fonksiyonu, bulanık mantıkta belirli bir giriş değişkeninin belirli bir aralığını temsil etmek için kullanılan bir üye fonksiyonu türüdür. Üçgen üye fonksiyonu adını üçgen şekline benzeyen grafik görünümünden alır. Bu üyelik fonksiyonu genellikle sınırlı bir değer aralığındaki verileri tanımlamak için kullanılır. Cihaz yüksek viskoziteli malzemelerin viskozite hesaplamaları için değeri belli bir glikoz ile kalibrasyon edilmiştir. Bu kalibrasyon sayesinde, cihazın doğru ve güvenilir viskozite ölçümleri yapabilmesi için gerekli hassasiyeti sağlamıştır. Özellikle bu tür yoğun viskoziteli malzemelerin karakterizasyonunda, doğru sonuçlara ulaşmak önemlidir ve kalibrasyon bu süreçte kesinliği artırarak güven verici sonuçlar sunmaktadır. Ayrıca, çalışmada akışkanların viskozite değerlerinin yüksek bir doğrulukla tahmin edilmesi üzerine odaklanılmıştır. Deneysel ölçümün mümkün olmadığı durumlarda, bulanık mantık yöntemi kullanılarak gerçeğe en yakın sonuçlar elde edilmiştir. Bu yaklaşım, pratik uygulamalarda viskozite değerlerini tahmin etmek için güçlü bir araç sunmaktadır ve inşaat endüstrisinde malzeme işleme süreçlerinin daha iyi kontrol edilmesine yardımcı olabilir. Bu çalışma hem laboratuvar hem de saha koşullarında kullanılabilecek önemli bir araştırma ve geliştirme alanını temsil etmektedir. Anahtar Kelimeler : Mikrodenetleyici, Reoloji, Viskozite, Bulanık mantık.; This thesis work aims to make a significant contribution to the construction industry by addressing a crucial issue: the real-time measurement of fluid flow density and viscosity prediction. The construction industry is characterized by complex and delicate material processing procedures, and the effective management of these processes plays a critical role in the successful completion of projects and cost control. This study presents a significant innovation by going beyond traditional laboratory tests and enabling the real-time measurement of fluid flow density using a microcontroller-based system. This system allows for faster and more precise measurements to be taken in construction sites or laboratory environments, thereby enhancing productivity and quality. Matlab was used to control motor speed and maintain it using fuzzy logic, specifically the Mamdani method and triangular membership function. The Mamdani method is a reasoning technique used in fuzzy logic systems, while Mamdani inference is a calculation technique that produces outputs based on the inputs and rules of the fuzzy logic system. The triangular membership function is a type of membership function used to represent a specific range of a certain input variable in fuzzy logic. It derives its name from its graphical appearance, which resembles a triangle. This membership function is commonly used to describe data within a limited value range. The device has been calibrated with a specific glucose value for the viscosity calculations of highly viscous materials. This calibration ensures the necessary precision for the device to provide accurate and reliable viscosity measurements. Particularly in the characterization of such highly viscous materials, achieving accurate results is essential, and calibration enhances accuracy, providing confidence-inspiring results. Furthermore, this study focuses on predicting the viscosity values of fluids with high accuracy. In cases where experimental measurements are not possible, the fuzzy logic method has been used to obtain results that are closest to reality. This approach provides a robust tool for estimating viscosity values in practical applications and can aid in better control of material processing processes in the construction industry. This study represents a significant research and development area that can be used in both laboratory and field conditions. Keywords : Microcontroller, Rheology, Viscosity, Fuzzy Logic.; Tez (Doktora-PhD) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bilgisayar Mühendisliği Anabilim Dalı, 2023.; Kaynakça var.; Bu tez çalışması, inşaat endüstrisinin önemli bir sorununu ele alarak, sıvı akışının gerçek zamanlı yoğunluğunu ölçme ve viskozite tahmini yapma konularında önemli bir katkı sunmayı amaçlamaktadır. İnşaat endüstrisi, karmaşık ve hassas malzeme işleme süreçleri ile karakterizedir ve bu süreçlerin etkili bir şekilde yönetilmesi, projelerin başarılı bir şekilde tamamlanmasında ve maliyetlerin kontrol altında tutulmasında kritik bir rol oynamaktadır. Bu çalışma, geleneksel laboratuvar testlerinin ötesine geçerek, mikrodenetleyici tabanlı bir sistem kullanarak sıvı akışının gerçek zamanlı yoğunluğunu ölçmeyi mümkün kılarak önemli bir inovasyon sunmaktadır. Bu sistem sayesinde, inşaat sahasında veya laboratuvar ortamında daha hızlı ve daha hassas ölçümler yapılabilir, bu da üretkenliği ve kaliteyi artırabilir. Bulanık mantık kullanarak motor hızını kontrol etmek ve hızı sabit tutmak amacıyla Matlab'ı kullanmıştır. Motorun hızı kontrol etmek için mamdani yöntemi ve üçgen üye fonksiyonu kullanılmıştır. Mamdani yöntemi bulanık mantıkta kullanılan bir akıl yürütme tekniğidir. Mamdani çıkarımı, bulanık mantık sisteminin girdilerine ve kurallarına dayalı olarak çıktılar üreten bir hesaplama tekniğidir. Üçgen üye fonksiyonu, bulanık mantıkta belirli bir giriş değişkeninin belirli bir aralığını temsil etmek için kullanılan bir üye fonksiyonu türüdür. Üçgen üye fonksiyonu adını üçgen şekline benzeyen grafik görünümünden alır. Bu üyelik fonksiyonu genellikle sınırlı bir değer aralığındaki verileri tanımlamak için kullanılır. Cihaz yüksek viskoziteli malzemelerin viskozite hesaplamaları için değeri belli bir glikoz ile kalibrasyon edilmiştir. Bu kalibrasyon sayesinde, cihazın doğru ve güvenilir viskozite ölçümleri yapabilmesi için gerekli hassasiyeti sağlamıştır. Özellikle bu tür yoğun viskoziteli malzemelerin karakterizasyonunda, doğru sonuçlara ulaşmak önemlidir ve kalibrasyon bu süreçte kesinliği artırarak güven verici sonuçlar sunmaktadır. Ayrıca, çalışmada akışkanların viskozite değerlerinin yüksek bir doğrulukla tahmin edilmesi üzerine odaklanılmıştır. Deneysel ölçümün mümkün olmadığı durumlarda, bulanık mantık yöntemi kullanılarak gerçeğe en yakın sonuçlar elde edilmiştir. Bu yaklaşım, pratik uygulamalarda viskozite değerlerini tahmin etmek için güçlü bir araç sunmaktadır ve inşaat endüstrisinde malzeme işleme süreçlerinin daha iyi kontrol edilmesine yardımcı olabilir. Bu çalışma hem laboratuvar hem de saha koşullarında kullanılabilecek önemli bir araştırma ve geliştirme alanını temsil etmektedir. Anahtar Kelimeler : Mikrodenetleyici, Reoloji, Viskozite, Bulanık mantık.; This thesis work aims to make a significant contribution to the construction industry by addressing a crucial issue: the real-time measurement of fluid flow density and viscosity prediction. The construction industry is characterized by complex and delicate material processing procedures, and the effective management of these processes plays a critical role in the successful completion of projects and cost control. This study presents a significant innovation by going beyond traditional laboratory tests and enabling the real-time measurement of fluid flow density using a microcontroller-based system. This system allows for faster and more precise measurements to be taken in construction sites or laboratory environments, thereby enhancing productivity and quality. Matlab was used to control motor speed and maintain it using fuzzy logic, specifically the Mamdani method and triangular membership function. The Mamdani method is a reasoning technique used in fuzzy logic systems, while Mamdani inference is a calculation technique that produces outputs based on the inputs and rules of the fuzzy logic system. The triangular membership function is a type of membership function used to represent a specific range of a certain input variable in fuzzy logic. It derives its name from its graphical appearance, which resembles a triangle. This membership function is commonly used to describe data within a limited value range. The device has been calibrated with a specific glucose value for the viscosity calculations of highly viscous materials. This calibration ensures the necessary precision for the device to provide accurate and reliable viscosity measurements. Particularly in the characterization of such highly viscous materials, achieving accurate results is essential, and calibration enhances accuracy, providing confidence-inspiring results. Furthermore, this study focuses on predicting the viscosity values of fluids with high accuracy. In cases where experimental measurements are not possible, the fuzzy logic method has been used to obtain results that are closest to reality. This approach provides a robust tool for estimating viscosity values in practical applications and can aid in better control of material processing processes in the construction industry. This study represents a significant research and development area that can be used in both laboratory and field conditions. Keywords : Microcontroller, Rheology, Viscosity, Fuzzy Logic. http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/103588 Düşük plastisiteli bir kil zeminin mekanik özellikleri üzerine kenevir ve polipropilen liflerin etkilerinin deneysel olarak araştırılması ve sonuçların istatistiksel olarak değerlendirilmesi = Experimental investigation of the effects of hemp and polypropylene fibers on the mechanical properties of a low plasticity clay soil and statistical evaluation of the results / Son zamanlarda özellikle ekonominin istikrarlı bir şekilde büyüdüğü ve yaşam standardının nispeten yüksek olduğu gelişmiş ülkelerde çevresel endişeler önceliklendirilmeye başlandı. Bu da çeşitli uygulamalarda çevre dostu ve sürdürülebilir kaynakların tercih edilmesine doğru bir değişime neden olmuştur. Bu çalışmada, geoteknik mühendisliği uygulamalarından biri olan zeminlerin güçlendirilmesinde sürdürülebilir ve çevre dostu malzemelerin kullanımı ile küresel ölçekte ilgi odağı olan bu amaca katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Bu amaç için doğal bir lif türü olan kenevir lifi kullanılmıştır. Ayrıca kenevir liflerinden elde edilen bulgularla karşılaştırmak amacıyla kolay ulaşılabilirlikleri, yüksek çekme mukavemeti ve rijitliklerinden dolayı geoteknik araştırmacıların dikkatini çekmeyi başarmış olan polipropilen (PP) lif malzemesi tercih edilmiştir. Deneysel çalışmada kil zemin içerisine 6-12-19 mm uzunluklara sahip PP liflerinden ve 24-50 mm arasında değişen uzunluklara sahip kenevir liflerinden ağırlıkça %0.05, %0.10, %0.15 ve %0.20 miktarlarında katılarak silindir numuneler hazırlanmıştır. Bu numuneler konsolidasyonsuz-drenajsız (UU) üç eksenli basınç deneyinde üç farklı çevre basıncı altında (50, 100 ve 200 kPa) kırılmıştır. Deney sonuçları, zemin içerisine hem kenevir hem de PP lifinin eklenmesi ile güçlendirilmemiş zeminin gerilme-şekil değiştirme davranışının birim deformasyon yumuşamasından birim deformasyon pekleşmesine dönüştüğünü ve genel olarak tüm numunelerde yanal genişleme göçmesinin meydana geldiğini göstermiştir. Doğal zemine ait göçme anındaki deviatör gerilme, içsel sürtünme açısı ve enerji emme kapasitesinde (EEK) meydana gelen artışlar dikkate alındığında ham kenevir lifi (HKL), PP (6 mm), PP (12 mm) ve PP (19 mm) için optimum lif miktarlarının sırasıyla %0.10, %0.15, %0.15 ve %0.20 olduğu görülmüştür. HKL’leri biyolojik bozunmaya karşı korumak, zemin içerisinde meydana gelebilecek ıslanma-kuruma çevrimleri sonucunda lifte meydana gelebilecek şişme-büzülme etkilerinin önüne geçebilmek için lifler üç farklı su geçirmez kimyasal malzeme ile kaplanmıştır. HKL’nin %218 olarak ölçülen doğal su emme oranı; Akrilonitril Bütaiden Stiren (ABS), epoksi ve Crystal PIB 907 isimli su geçirmez malzemelerle kaplanması sonucu sırasıyla %127, %213 ve %159 oranlarında azaltılmıştır. HKL'lerin kaplanması neticesinde liflerin çapları, sürtünen yüzey alanları ve yüzey pürüzlülüğü artmıştır. Bu nedenle ağırlıkça %0.10 KKL içeren numunelerin, HKL içeren numunelere göre daha yüksek deviatör gerilme, içsel sürtünme açısı ve EEK değerlerine sahip olduğu bulunmuştur. PP lif içeren numunelerde lif uzunluğunun artması ile tüm lif yüzdeleri için ölçülen göçme anındaki deviatör gerilme, içsel sürtünme açısı ve EEK değerleri genel olarak artmıştır. Diğer tüm numuneler ile karşılaştırıldığında göçme anındaki deviatör gerilme, kayma mukavemeti parametreleri ve EEK açısından en yüksek iyileşmeler ağırlıkça %0.20 miktarında 19 mm PP lif içeren numunelerde meydana gelmiştir. Ancak deviatör gerilmede %1’lik bir artışın (fayda) meydana gelmesi için gerekli güçlendirme maliyetleri dikkate alındığında düşükten yükseğe maliyet/fayda oranının HKL, KKL, PP (19 mm), PP (12 mm), PP (6 mm) şeklinde olduğu görülmüştür. Ayrıca PP lif ve HKL ile güçlendirilmiş numunelere ait göçme anındaki deviatör gerilme değerlerinin tahmini için yapay sinir ağı (YSA) ve çoklu lineer regresyon (ÇLR) tahmin denklemleri oluşturulmuştur. Araştırmacılar bu eşitliklerden faydalanarak PP lif ve HKL ile güçlendirilmiş düşük plastisiteli bir kil zeminin göçme anındaki deviatör gerilme değeri hakkında ön bilgi sahibi olabilirler. Anahtar Kelimeler : Zemin güçlendirme, kenevir lifi, polipropilen lif, üç eksenli basınç deneyi, enerji emme kapasitesi, kayma mukavemeti, kaplanmış kenevir lifi.; Recently, people have prioritized environmental concerns, especially in developed countries, where the economy has been steadily growing for decades, and the standard of living is relatively high. This has led to a shift towards the preference for environmentally friendly and sustainable practices in various applications. This study aims to contribute to this aim, which is the focus of attention on a global scale, with the use of sustainable and environmentally friendly materials in the reinforcement of soils. For this purpose, hemp fiber, a natural fiber type, was used. In addition, to compare with the findings obtained from hemp fibers, PP fiber material, a synthetic fiber type that has managed to attract the attention of geotechnical researchers due to its easy accessibility, high tensile strength, and rigidity, was preferred. In the experimental study, cylindrical specimens were prepared by adding polypropylene (PP) fibers with lengths of 6-12-19 mm and hemp fibers with lengths ranging from 24-50 mm into the clay soil at 0.05%, 0.10%, 0.15%, and 0.20% by weight. These specimens were sheared under three different confining pressures (50, 100, and 200 kPa) in the unconsolidated-undrained (UU) triaxial compression test. The test results showed that the stress-strain behavior of the unreinforced soil changed from strainsoftening to strain-hardening with the addition of both hemp and PP fiber into the soil, and in general, bulging failure occurred in all samples. Considering the increase in the deviator stress at failure, internal friction angle, and energy absorption capacity (EAC) of the natural soil, the optimum fiber contents for raw hemp fiber (RHF), PP (6 mm), PP (12 mm) and PP (19 mm) were found to be 0.10%, 0.15%, 0.15%, and 0.20%, respectively The fibers are coated with three different water-repellent materials to protect the RHFs against biodegradation and prevent the swellingshrinking effects that may occur in the fiber due to the wetting-drying cycles in the soil. The water absorption capacity (WAC) of RHF, measured as 218%, decreased by 127%, 213%, and 159%, respectively, after coating Acrylonitrile Butadiene Styrene (ABS), epoxy, and Crystal PIB 907. Fiber’s diameters, friction surface areas, and surface roughness increased by coating RHFs. Consequently, it is found that specimens containing 0.10% by weight coated hemp fiber (CHF) had higher deviator stress, internal friction angle, and EAC values than those containing RHF. Deviator stress at failure, internal friction angle, and EAC values measured for all fiber contents generally increased with increasing fiber length in specimens containing PP fiber. Compared to all other specimens, the most considerable improvements in deviator stress at failure, shear strength parameters, and EAC occurred in samples containing 19 mm PP fiber at 0.20% by weight. However, considering the reinforcement costs required for a 1% increase (benefit) in the deviator stress to occur, it is seen that the cost/benefit order from low to high is HKL, KKL, PP (19 mm), PP (12 mm), PP (6 mm). In addition, artificial neural network (ANN) and multiple linear regression (CLR) equations were created to estimate the deviator stress at the failure of the specimens reinforced with PP fiber and RHF. Using these equations, researchers can have preliminary information about the deviator stress value at the failure of a low plasticity clay soil reinforced with PP fiber and HKL. Keywords : Soil reinforcement, hemp fiber, polypropylene fiber, triaxial compression test, energy absorption capacity, shear strength, coated hemp fiber.; Tez (Doktora-PhD) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İnşaat Mühendisliği Anabilim Dalı, 2023.; Kaynakça var.; Son zamanlarda özellikle ekonominin istikrarlı bir şekilde büyüdüğü ve yaşam standardının nispeten yüksek olduğu gelişmiş ülkelerde çevresel endişeler önceliklendirilmeye başlandı. Bu da çeşitli uygulamalarda çevre dostu ve sürdürülebilir kaynakların tercih edilmesine doğru bir değişime neden olmuştur. Bu çalışmada, geoteknik mühendisliği uygulamalarından biri olan zeminlerin güçlendirilmesinde sürdürülebilir ve çevre dostu malzemelerin kullanımı ile küresel ölçekte ilgi odağı olan bu amaca katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Bu amaç için doğal bir lif türü olan kenevir lifi kullanılmıştır. Ayrıca kenevir liflerinden elde edilen bulgularla karşılaştırmak amacıyla kolay ulaşılabilirlikleri, yüksek çekme mukavemeti ve rijitliklerinden dolayı geoteknik araştırmacıların dikkatini çekmeyi başarmış olan polipropilen (PP) lif malzemesi tercih edilmiştir. Deneysel çalışmada kil zemin içerisine 6-12-19 mm uzunluklara sahip PP liflerinden ve 24-50 mm arasında değişen uzunluklara sahip kenevir liflerinden ağırlıkça %0.05, %0.10, %0.15 ve %0.20 miktarlarında katılarak silindir numuneler hazırlanmıştır. Bu numuneler konsolidasyonsuz-drenajsız (UU) üç eksenli basınç deneyinde üç farklı çevre basıncı altında (50, 100 ve 200 kPa) kırılmıştır. Deney sonuçları, zemin içerisine hem kenevir hem de PP lifinin eklenmesi ile güçlendirilmemiş zeminin gerilme-şekil değiştirme davranışının birim deformasyon yumuşamasından birim deformasyon pekleşmesine dönüştüğünü ve genel olarak tüm numunelerde yanal genişleme göçmesinin meydana geldiğini göstermiştir. Doğal zemine ait göçme anındaki deviatör gerilme, içsel sürtünme açısı ve enerji emme kapasitesinde (EEK) meydana gelen artışlar dikkate alındığında ham kenevir lifi (HKL), PP (6 mm), PP (12 mm) ve PP (19 mm) için optimum lif miktarlarının sırasıyla %0.10, %0.15, %0.15 ve %0.20 olduğu görülmüştür. HKL’leri biyolojik bozunmaya karşı korumak, zemin içerisinde meydana gelebilecek ıslanma-kuruma çevrimleri sonucunda lifte meydana gelebilecek şişme-büzülme etkilerinin önüne geçebilmek için lifler üç farklı su geçirmez kimyasal malzeme ile kaplanmıştır. HKL’nin %218 olarak ölçülen doğal su emme oranı; Akrilonitril Bütaiden Stiren (ABS), epoksi ve Crystal PIB 907 isimli su geçirmez malzemelerle kaplanması sonucu sırasıyla %127, %213 ve %159 oranlarında azaltılmıştır. HKL'lerin kaplanması neticesinde liflerin çapları, sürtünen yüzey alanları ve yüzey pürüzlülüğü artmıştır. Bu nedenle ağırlıkça %0.10 KKL içeren numunelerin, HKL içeren numunelere göre daha yüksek deviatör gerilme, içsel sürtünme açısı ve EEK değerlerine sahip olduğu bulunmuştur. PP lif içeren numunelerde lif uzunluğunun artması ile tüm lif yüzdeleri için ölçülen göçme anındaki deviatör gerilme, içsel sürtünme açısı ve EEK değerleri genel olarak artmıştır. Diğer tüm numuneler ile karşılaştırıldığında göçme anındaki deviatör gerilme, kayma mukavemeti parametreleri ve EEK açısından en yüksek iyileşmeler ağırlıkça %0.20 miktarında 19 mm PP lif içeren numunelerde meydana gelmiştir. Ancak deviatör gerilmede %1’lik bir artışın (fayda) meydana gelmesi için gerekli güçlendirme maliyetleri dikkate alındığında düşükten yükseğe maliyet/fayda oranının HKL, KKL, PP (19 mm), PP (12 mm), PP (6 mm) şeklinde olduğu görülmüştür. Ayrıca PP lif ve HKL ile güçlendirilmiş numunelere ait göçme anındaki deviatör gerilme değerlerinin tahmini için yapay sinir ağı (YSA) ve çoklu lineer regresyon (ÇLR) tahmin denklemleri oluşturulmuştur. Araştırmacılar bu eşitliklerden faydalanarak PP lif ve HKL ile güçlendirilmiş düşük plastisiteli bir kil zeminin göçme anındaki deviatör gerilme değeri hakkında ön bilgi sahibi olabilirler. Anahtar Kelimeler : Zemin güçlendirme, kenevir lifi, polipropilen lif, üç eksenli basınç deneyi, enerji emme kapasitesi, kayma mukavemeti, kaplanmış kenevir lifi.; Recently, people have prioritized environmental concerns, especially in developed countries, where the economy has been steadily growing for decades, and the standard of living is relatively high. This has led to a shift towards the preference for environmentally friendly and sustainable practices in various applications. This study aims to contribute to this aim, which is the focus of attention on a global scale, with the use of sustainable and environmentally friendly materials in the reinforcement of soils. For this purpose, hemp fiber, a natural fiber type, was used. In addition, to compare with the findings obtained from hemp fibers, PP fiber material, a synthetic fiber type that has managed to attract the attention of geotechnical researchers due to its easy accessibility, high tensile strength, and rigidity, was preferred. In the experimental study, cylindrical specimens were prepared by adding polypropylene (PP) fibers with lengths of 6-12-19 mm and hemp fibers with lengths ranging from 24-50 mm into the clay soil at 0.05%, 0.10%, 0.15%, and 0.20% by weight. These specimens were sheared under three different confining pressures (50, 100, and 200 kPa) in the unconsolidated-undrained (UU) triaxial compression test. The test results showed that the stress-strain behavior of the unreinforced soil changed from strainsoftening to strain-hardening with the addition of both hemp and PP fiber into the soil, and in general, bulging failure occurred in all samples. Considering the increase in the deviator stress at failure, internal friction angle, and energy absorption capacity (EAC) of the natural soil, the optimum fiber contents for raw hemp fiber (RHF), PP (6 mm), PP (12 mm) and PP (19 mm) were found to be 0.10%, 0.15%, 0.15%, and 0.20%, respectively The fibers are coated with three different water-repellent materials to protect the RHFs against biodegradation and prevent the swellingshrinking effects that may occur in the fiber due to the wetting-drying cycles in the soil. The water absorption capacity (WAC) of RHF, measured as 218%, decreased by 127%, 213%, and 159%, respectively, after coating Acrylonitrile Butadiene Styrene (ABS), epoxy, and Crystal PIB 907. Fiber’s diameters, friction surface areas, and surface roughness increased by coating RHFs. Consequently, it is found that specimens containing 0.10% by weight coated hemp fiber (CHF) had higher deviator stress, internal friction angle, and EAC values than those containing RHF. Deviator stress at failure, internal friction angle, and EAC values measured for all fiber contents generally increased with increasing fiber length in specimens containing PP fiber. Compared to all other specimens, the most considerable improvements in deviator stress at failure, shear strength parameters, and EAC occurred in samples containing 19 mm PP fiber at 0.20% by weight. However, considering the reinforcement costs required for a 1% increase (benefit) in the deviator stress to occur, it is seen that the cost/benefit order from low to high is HKL, KKL, PP (19 mm), PP (12 mm), PP (6 mm). In addition, artificial neural network (ANN) and multiple linear regression (CLR) equations were created to estimate the deviator stress at the failure of the specimens reinforced with PP fiber and RHF. Using these equations, researchers can have preliminary information about the deviator stress value at the failure of a low plasticity clay soil reinforced with PP fiber and HKL. Keywords : Soil reinforcement, hemp fiber, polypropylene fiber, triaxial compression test, energy absorption capacity, shear strength, coated hemp fiber. http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/103587 Çikolata kaplı kakaolu soğuk probiyotik bar üretimi ve depo ömrünün belirlenmesi = Production of chocolate coated cocoa cold probiotic bar and determination of storage / Bu çalışmada, potansiyel probiyotikler kullanılarak çikolata kaplı kakaolu soğuk bar (ÇKKSPB) üretilmiş ve depolama sürecinde üründeki potansiyel probiyotiklerin canlılığı incelenmiştir. Potansiyel probiyotikler Saccharomyces cerevisiae var. boulardii T8-3C ve Lactiplantibacillus plantarum AB6-25 püskürmeli kurutucuda sodyum aljinat ile tek tabaka kaplanarak mikroenkapsülasyonu gerçekleştirilmiştir. Bar üretiminde, süt, şeker, nişasta, buğday unu, kakao, tereyağı ve vanilya kullanılmıştır. Karışım pişirildikten sonra 20°C'ye soğutularak üç gruba ayrılmıştır. S. boulardii T8-3C (A grubu) ve L. plantarum AB6-25 (B grubu), bar karışımına eklenmiştir. Kontrol grubu (K) ise probiyotik eklenmeden üretilmiştir. Ürün daha sonra dilimlenmiş, kalıplanmış ve bitter çikolata ile kaplanmıştır. Tüm gruplar -20°C'de depolanmıştır. Potansiyel probiyotiklerin soğuk bar örneklerindeki canlılığı, -20°C'de 180 gün boyunca periyodik olarak izlenmiştir. Bunun yanı sıra temsili gastrointestinal sistem (TGIS) koşullarının potansiyel probiyotiklerin canlılığına etkileri de belirlenmiştir. Soğuk bar örneklerinin pH, toplam kurumadde, suda çözünür kurumadde, yağ, toplam şeker, invert şeker, sakkaroz ve renk gibi fizikokimyasal özellikleri belirlenmiştir. 180 günlük depolama süresince A ve B gruplarındaki potansiyel probiyotiklerin canlılığı azalmakla birlikte meydana gelen değişim önemli bulunmuştur (p<0.05) ancak terapötik doz (>106 kob/g) korunmuştur. Potansiyel probiyotiklerin TGIS koşullarındaki canlılığı, depolamanın 90. gününde alınan örneklerle incelenmiştir. TGIS koşullarında A grubu'ndaki S. boulardii T8-3C'nin canlılığı %73.25, B grubu'ndaki L. plantarum AB6-25'in canlılığı ise %75.43 olarak saptanmıştır. A grubunda başlangıçta 6.68 olan pH 180 gün sonunda 6.89’e, kontrol grubunda 6.79’den 7.06’ye B grubunda ise 6.50’den 6.73’e yükselmiştir (p<0.05). Ancak pH’daki değişim açısından gruplar arasında önemli bir fark belirlenmemiştir (p>0.05). Toplam kurumadde miktarları ise depolama sürecinde (0 ve 180. günler) A grubunda düşerken (%66.19 ve %64.56) B grubunda (%67.94 ve %67.42±0.55) kontrol grubunda (%60.39 ve %60.32) değişmeden kalmıştır. Depolama sürecinin kurumadde değişimine etkisi önemli bulunmamıştır (p<0.05). Ancak kontrol grubunun diğer gruplardan farkının önemi olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Suda çözünür kurumadde miktarları 0. ve 180. günler için sırasıyla B grubunda %50.67±0.46 ve %37.20 A grubunda %48.80 ve %43.3 kontrol grubunda %49.83 ve %48.28’dur. A ve B gruplarının suda çözünür kurumadde miktarında depolama sürecinde önemli miktarda azalma meydana gelmiştir (p<0.05). Tüm grupların suda çözünür kurumadde değerleri birbirine benzerken, 180 günlük depolama periyodundan sonra B grubu ile diğer gruplar arasında fark meydana gelmiştir (p<0.05). Yağ miktarları açısından ise gruplar arasında herhangi bir fark oluşmamıştır (p>0.05). Ancak depolama sürecinde yağ miktarlarında önemli bir değişim belirlenmiştir (p<0.05). Toplam şeker, invert şeker ve sakkaroz miktarlarına depolama sürecinin herhangi bir etkisi saptanmazken (p>0.05), gruplar arasındaki farkın önemli olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Örneklerin renk değerlerine potansiyel probiyotiklerin ve depolama sürecinin herhangi bir etkisi saptanmamıştır (p>0.05). Bulgular, çikolata kaplı kakaolu soğuk barın potansiyel probiyotiklerin depolama sürecinde ve TGIS koşullarında canlılığını koruduğunu göstermiştir (p<0.05). Bunun yanı sıra fizikokimyasal özelliklerde meydana gelen değişimlerin ürünün tüketilebilirliği üzerinde olumsuz bir etkisi olmamıştır. Bu nedenle ÇKKSPB terapötik doz korunarak probiyotiklerin taşınmasına uygun bulunduğundan, yeni nesil fonksiyonel bir ürün olarak önerilebileceği sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler : probiyotik, mikroenkapsülasyon, çikolata, bar, fonksiyonel gıda.; The aim of the current study was to develop a chocolate-covered cocoa cold bar enriched with potential probiotics. To achieve this, Saccharomyces cerevisiae subsp. boulardii T8-3C and Lactiplantibacillus plantarum AB6-25 were microencapsulated using sodium alginate monolayer-coating. The cold bar was produced by combining milk, sugar, starch, wheat flour, cocoa, butter, and vanilla in appropriate proportions. The mixture was then cooked, cooled, and divided into three groups. In Group A, S. boulardii T8-3C was added to the bar mixture, while in Group B, L. plantarum AB6-25 was added. The control group (Control) was produced without the addition of probiotics. The bars were sliced, shaped, and coated with melted chocolate to complete the process. The experiment was conducted in two replicates, and all groups were stored at -20°C. During the 180- day storage period at -20°C, the viability of potential probiotics in Groups A and B experienced a non-significant decrease (p>0.05), while maintaining a therapeutic dose (>106 cfu/g). The viability of potential probiotics was also assessed under simulated gastrointestinal tract (SGIS) conditions, mimicking the human digestive system. The SGIS experiment revealed that S. boulardii T8-3C in Group B maintained a viability of 73.25%, while L. plantarum AB6-25 in Group A remained viable at 75.43%. The pH, which was 6.68 at the beginning in group A, increased to 6.89 at the end of 180 days, from 6.79 to 7.06 in the control group, and from 6.50 to 6.73 in group B (p<0.05). However, no significant difference was determined between the groups in terms of change in pH (p>0.05). While the total amount of dry matter decreased in group A (66.19% and 64.56%) during the storage period (days 0 and 180), it decreased in group B (67.94% and 67.42%) and in the control group (60.39% and 60.32%). ±0.50) remained unchanged. The effect of the storage process on dry matter change was not found to be significant (p<0.05). However, it was determined that the difference of the control group from the other groups was significant (p<0.05). The amounts of water-soluble dry matter on the 0th and 180th days were 50.67% and 37.20% in group B, 48.80% and 43.30% in group A, and 49.83% and 48.28% in the control group, respectively. There was a significant decrease in the amount of water-soluble dry matter of groups A and B during the storage period (p<0.05). While the watersoluble dry matter values of all groups were similar to each other, there was a difference between group B and the other groups after the 180-day storage periods (p<0.05). There was no difference between the groups in terms of the amount of fat (p>0.05). However, a significant change was determined in the amount of oil during the storage period (p<0.05). While no effect of the storage process was detected on the amounts of total sugar, invert sugar and sucrose (p>0.05), the difference between the groups was found to be significant (p<0.05). Potential probiotics and storage period did not have any effect on the color values of the samples (p>0.05). The findings showed that the potential probiotics in the chocolate covered cocoa cold bar maintained their viability during the storage process and SGIS conditions (p<0.05). Furthermore, changes in physicochemical characteristics had no negative impact on the product's consumability. Therefore, it was concluded that ÇKKSPB can be recommended as a novel functional product, as it is suitable for the transportation of probiotics while maintaining the therapeutic dose. Keywords : probiotic, microencapsulation, chocolate, bar, functional food.; Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Gıda Mühendisliği Anabilim Dalı, 2023.; Kaynakça var.; Bu çalışmada, potansiyel probiyotikler kullanılarak çikolata kaplı kakaolu soğuk bar (ÇKKSPB) üretilmiş ve depolama sürecinde üründeki potansiyel probiyotiklerin canlılığı incelenmiştir. Potansiyel probiyotikler Saccharomyces cerevisiae var. boulardii T8-3C ve Lactiplantibacillus plantarum AB6-25 püskürmeli kurutucuda sodyum aljinat ile tek tabaka kaplanarak mikroenkapsülasyonu gerçekleştirilmiştir. Bar üretiminde, süt, şeker, nişasta, buğday unu, kakao, tereyağı ve vanilya kullanılmıştır. Karışım pişirildikten sonra 20°C'ye soğutularak üç gruba ayrılmıştır. S. boulardii T8-3C (A grubu) ve L. plantarum AB6-25 (B grubu), bar karışımına eklenmiştir. Kontrol grubu (K) ise probiyotik eklenmeden üretilmiştir. Ürün daha sonra dilimlenmiş, kalıplanmış ve bitter çikolata ile kaplanmıştır. Tüm gruplar -20°C'de depolanmıştır. Potansiyel probiyotiklerin soğuk bar örneklerindeki canlılığı, -20°C'de 180 gün boyunca periyodik olarak izlenmiştir. Bunun yanı sıra temsili gastrointestinal sistem (TGIS) koşullarının potansiyel probiyotiklerin canlılığına etkileri de belirlenmiştir. Soğuk bar örneklerinin pH, toplam kurumadde, suda çözünür kurumadde, yağ, toplam şeker, invert şeker, sakkaroz ve renk gibi fizikokimyasal özellikleri belirlenmiştir. 180 günlük depolama süresince A ve B gruplarındaki potansiyel probiyotiklerin canlılığı azalmakla birlikte meydana gelen değişim önemli bulunmuştur (p<0.05) ancak terapötik doz (>106 kob/g) korunmuştur. Potansiyel probiyotiklerin TGIS koşullarındaki canlılığı, depolamanın 90. gününde alınan örneklerle incelenmiştir. TGIS koşullarında A grubu'ndaki S. boulardii T8-3C'nin canlılığı %73.25, B grubu'ndaki L. plantarum AB6-25'in canlılığı ise %75.43 olarak saptanmıştır. A grubunda başlangıçta 6.68 olan pH 180 gün sonunda 6.89’e, kontrol grubunda 6.79’den 7.06’ye B grubunda ise 6.50’den 6.73’e yükselmiştir (p<0.05). Ancak pH’daki değişim açısından gruplar arasında önemli bir fark belirlenmemiştir (p>0.05). Toplam kurumadde miktarları ise depolama sürecinde (0 ve 180. günler) A grubunda düşerken (%66.19 ve %64.56) B grubunda (%67.94 ve %67.42±0.55) kontrol grubunda (%60.39 ve %60.32) değişmeden kalmıştır. Depolama sürecinin kurumadde değişimine etkisi önemli bulunmamıştır (p<0.05). Ancak kontrol grubunun diğer gruplardan farkının önemi olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Suda çözünür kurumadde miktarları 0. ve 180. günler için sırasıyla B grubunda %50.67±0.46 ve %37.20 A grubunda %48.80 ve %43.3 kontrol grubunda %49.83 ve %48.28’dur. A ve B gruplarının suda çözünür kurumadde miktarında depolama sürecinde önemli miktarda azalma meydana gelmiştir (p<0.05). Tüm grupların suda çözünür kurumadde değerleri birbirine benzerken, 180 günlük depolama periyodundan sonra B grubu ile diğer gruplar arasında fark meydana gelmiştir (p<0.05). Yağ miktarları açısından ise gruplar arasında herhangi bir fark oluşmamıştır (p>0.05). Ancak depolama sürecinde yağ miktarlarında önemli bir değişim belirlenmiştir (p<0.05). Toplam şeker, invert şeker ve sakkaroz miktarlarına depolama sürecinin herhangi bir etkisi saptanmazken (p>0.05), gruplar arasındaki farkın önemli olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Örneklerin renk değerlerine potansiyel probiyotiklerin ve depolama sürecinin herhangi bir etkisi saptanmamıştır (p>0.05). Bulgular, çikolata kaplı kakaolu soğuk barın potansiyel probiyotiklerin depolama sürecinde ve TGIS koşullarında canlılığını koruduğunu göstermiştir (p<0.05). Bunun yanı sıra fizikokimyasal özelliklerde meydana gelen değişimlerin ürünün tüketilebilirliği üzerinde olumsuz bir etkisi olmamıştır. Bu nedenle ÇKKSPB terapötik doz korunarak probiyotiklerin taşınmasına uygun bulunduğundan, yeni nesil fonksiyonel bir ürün olarak önerilebileceği sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler : probiyotik, mikroenkapsülasyon, çikolata, bar, fonksiyonel gıda.; The aim of the current study was to develop a chocolate-covered cocoa cold bar enriched with potential probiotics. To achieve this, Saccharomyces cerevisiae subsp. boulardii T8-3C and Lactiplantibacillus plantarum AB6-25 were microencapsulated using sodium alginate monolayer-coating. The cold bar was produced by combining milk, sugar, starch, wheat flour, cocoa, butter, and vanilla in appropriate proportions. The mixture was then cooked, cooled, and divided into three groups. In Group A, S. boulardii T8-3C was added to the bar mixture, while in Group B, L. plantarum AB6-25 was added. The control group (Control) was produced without the addition of probiotics. The bars were sliced, shaped, and coated with melted chocolate to complete the process. The experiment was conducted in two replicates, and all groups were stored at -20°C. During the 180- day storage period at -20°C, the viability of potential probiotics in Groups A and B experienced a non-significant decrease (p>0.05), while maintaining a therapeutic dose (>106 cfu/g). The viability of potential probiotics was also assessed under simulated gastrointestinal tract (SGIS) conditions, mimicking the human digestive system. The SGIS experiment revealed that S. boulardii T8-3C in Group B maintained a viability of 73.25%, while L. plantarum AB6-25 in Group A remained viable at 75.43%. The pH, which was 6.68 at the beginning in group A, increased to 6.89 at the end of 180 days, from 6.79 to 7.06 in the control group, and from 6.50 to 6.73 in group B (p<0.05). However, no significant difference was determined between the groups in terms of change in pH (p>0.05). While the total amount of dry matter decreased in group A (66.19% and 64.56%) during the storage period (days 0 and 180), it decreased in group B (67.94% and 67.42%) and in the control group (60.39% and 60.32%). ±0.50) remained unchanged. The effect of the storage process on dry matter change was not found to be significant (p<0.05). However, it was determined that the difference of the control group from the other groups was significant (p<0.05). The amounts of water-soluble dry matter on the 0th and 180th days were 50.67% and 37.20% in group B, 48.80% and 43.30% in group A, and 49.83% and 48.28% in the control group, respectively. There was a significant decrease in the amount of water-soluble dry matter of groups A and B during the storage period (p<0.05). While the watersoluble dry matter values of all groups were similar to each other, there was a difference between group B and the other groups after the 180-day storage periods (p<0.05). There was no difference between the groups in terms of the amount of fat (p>0.05). However, a significant change was determined in the amount of oil during the storage period (p<0.05). While no effect of the storage process was detected on the amounts of total sugar, invert sugar and sucrose (p>0.05), the difference between the groups was found to be significant (p<0.05). Potential probiotics and storage period did not have any effect on the color values of the samples (p>0.05). The findings showed that the potential probiotics in the chocolate covered cocoa cold bar maintained their viability during the storage process and SGIS conditions (p<0.05). Furthermore, changes in physicochemical characteristics had no negative impact on the product's consumability. Therefore, it was concluded that ÇKKSPB can be recommended as a novel functional product, as it is suitable for the transportation of probiotics while maintaining the therapeutic dose. Keywords : probiotic, microencapsulation, chocolate, bar, functional food. http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/103592 Titanyum dioksit kaplı çinko oksit nanoyapıların fotovoltaik uygulamalarda kullanılabilme potansiyelinin incelenmesi = Investigation of the usage potential of titanium oxide coated zinc oxide nanostructures in photovoltaic applications / Son yıllarda taşıt teknolojileri kapsamında özellikle batarya endüstrisinde yaşanılan hızlı gelişmeler fotovoltaik yapılara olan çalışmalara ilgiyi dikkat çekici oranda arttırmıştır. Fotovoltaik hücrelerin üretiminin temel olarak ucuz, çevreci ve kolay yöntemler ile üretilerek nihai tüketiciye ulaşılabilir olması hedeflenmektedir. Bu amaç doğrultusunda ITO veya FTO altlık malzemelerin aksine metal oksit esaslı yarı iletkenler kullanılarak fotovoltaik hücreler üretilmesi alternatif bir yaklaşım olarak ortaya konmuştur. Bu tez çalışmasında TiO2 kaplı ZnO nanotellerin fotovoltaik özellikleri ilk kez termal oksidasyon ve hidroliz yöntemleri ile iki aşamalı olarak üretilmiştir. Artan Ti konsantrasyonlarında (5 mM, 10 mM ve 25 mM) artan TiO2 kaplama kalınlıklarının saf ZnO nanotellere göre fotovoltaik özelliklerine olan etkisi incelenmiştir. Bu kapsamda, TiO2 kaplı ZnO nanotellerin morfolojik yapıları (taramalı elektron mikroskopu (SEM)), yapısal özellikleri (enerji dağılımı spektrometresi (EDS), x-ışını difraktrometresi (XRD), x-ışını fotoelektron spekrometresi (XPS)), optik değerleri (fotolüminesans (FL), difüz reflektans (%DR)) ve elektriksel (gerilim-akum (I-V)) davranışları birbirleri ile karşılaştırılmıştır. 5 mM konsantrasyonuna sahip TiO2 kaplı ZnO nanotellerin hem 10 mM hem de 25 mM TiO2 kaplı ZnO nanotellerden daha yüksek yapısal kararlılığa ve en boy oranına sahip olduğu görülmüştür. Yapısal kararlılık ve en boy oranı, ZnO nanotellerin fotolüminens (FL) yoğunluğundan ve elektriksel özelliklerinden doğrudan etkili olduğu tespit edilmiştir. Hernekadar XRD analizinde TiO2 piklerin şiddeti düşük çıksa da yapılan XPS analiz sonuçlarında Ti:O içeriği 1:2 oranında çıkarak yüzeydeki TiO2 varlığı tespit edilmiştir. Ayrıca artan TiO2 konsantrasyonun varlığı EDS analizi ile doğrulanmıştır. Ayrıca, 5 mM TiO2 kaplı ZnO nanoteller ile kaplandığında DLE emisyon bantlarında en yüksek FL yoğunluğunu sergilediği ve saf ZnO nanotellere kıyasla 20 kat daha yüksek fotojenlenmiş elektron-boşluk çifti üretim verimliliği üretmiştir. Bu çalışmanın sonuçları, 5 mM TiO2 kaplı ZnO nanotellerin fotovoltaik uygulamalar için alternatif bir fotodetektör malzemesi sağlayabileceğini göstermektedir. Ayrıca düşük konsantrasyonda üretilen TiO2 kaplı ZnO heteroyapıların üretiminin kolaylığı, düşük maliyeti ve yüksek verimliliği sayesinde fotovoltaik cihazlar için heteroyapılı metal oksit yarı iletkenlerin alternatif bir seçenek olduğu söylenebilir.; In recent years, rapid developments in vehicle technologies, especially in the battery industry, have significantly accelerated the interest in studies of photovoltaic structures. It is envisioned that photovoltaic cells will be accessible to the final consumer by cheap, environmentally friendly, and easy methods. For this purpose, producing photovoltaic cells using metal oxide-based semiconductors, instead of ITO or FTO substrate materials, has been proposed as an alternative approach. In this thesis, the photovoltaic properties of TiO2-coated ZnO nanowires were produced for the first time in two stages by thermal oxidation and hydrolysis methods. The effect of increasing TiO2 coating thickness at increasing Ti concentrations (5 mM, 10 mM, and 25 mM) on photovoltaic properties compared to pure ZnO nanowires was investigated. In this context, morphological structures (scanning electron microscope (SEM)), structural properties (energy distribution spectrometry (EDS), x-ray diffractometer (XRD), x-ray photoelectron spectroscopy (XPS)), and optical values (photoluminescence (PL), diffuse reflectance (%DR)) and electrical (voltage-current (I-V)) behaviors of TiO2-coated ZnO nanowires were compared against pure ZnO nanowires and each other. It has been observed that TiO2-coated ZnO nanowires with 5 mM concentration have higher structural stability and aspect ratio than both 10 mM and 25 mM TiO2-coated ZnO nanowires. Structural stability and aspect ratio were directly affected by ZnO nanowire photoluminescence (PL) density and electrical properties. Although the intensity of the TiO2 peaks was low in the XRD analysis, the Ti:O content was increased at a ratio of 1:2 in the XPS analysis results. The presence of TiO2 on the surface was detected. In addition, increased TiO2 concentration was confirmed by EDS analysis. Moreover, when coated with 5mM TiO2-coated ZnO nanowires, it exhibited the highest FL intensity in the DLE emission bands. It also produced 20 times higher photogenerated electron-hole pair production efficiency than pure ZnO nanowires. This study shows that 5 mM TiO2-coated ZnO nanowires can potentially serve as a photodetector material for photovoltaic applications. In addition, the ease of production, low cost, and high efficiency of TiO2-coated ZnO heterostructures produced at low concentrations highlight the potential of heterostructured metal oxide semiconductors as an alternative option for photovoltaic devices.; Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Taşıt Teknolojileri Anabilim Dalı, 2023.; Kaynakça var.; Son yıllarda taşıt teknolojileri kapsamında özellikle batarya endüstrisinde yaşanılan hızlı gelişmeler fotovoltaik yapılara olan çalışmalara ilgiyi dikkat çekici oranda arttırmıştır. Fotovoltaik hücrelerin üretiminin temel olarak ucuz, çevreci ve kolay yöntemler ile üretilerek nihai tüketiciye ulaşılabilir olması hedeflenmektedir. Bu amaç doğrultusunda ITO veya FTO altlık malzemelerin aksine metal oksit esaslı yarı iletkenler kullanılarak fotovoltaik hücreler üretilmesi alternatif bir yaklaşım olarak ortaya konmuştur. Bu tez çalışmasında TiO2 kaplı ZnO nanotellerin fotovoltaik özellikleri ilk kez termal oksidasyon ve hidroliz yöntemleri ile iki aşamalı olarak üretilmiştir. Artan Ti konsantrasyonlarında (5 mM, 10 mM ve 25 mM) artan TiO2 kaplama kalınlıklarının saf ZnO nanotellere göre fotovoltaik özelliklerine olan etkisi incelenmiştir. Bu kapsamda, TiO2 kaplı ZnO nanotellerin morfolojik yapıları (taramalı elektron mikroskopu (SEM)), yapısal özellikleri (enerji dağılımı spektrometresi (EDS), x-ışını difraktrometresi (XRD), x-ışını fotoelektron spekrometresi (XPS)), optik değerleri (fotolüminesans (FL), difüz reflektans (%DR)) ve elektriksel (gerilim-akum (I-V)) davranışları birbirleri ile karşılaştırılmıştır. 5 mM konsantrasyonuna sahip TiO2 kaplı ZnO nanotellerin hem 10 mM hem de 25 mM TiO2 kaplı ZnO nanotellerden daha yüksek yapısal kararlılığa ve en boy oranına sahip olduğu görülmüştür. Yapısal kararlılık ve en boy oranı, ZnO nanotellerin fotolüminens (FL) yoğunluğundan ve elektriksel özelliklerinden doğrudan etkili olduğu tespit edilmiştir. Hernekadar XRD analizinde TiO2 piklerin şiddeti düşük çıksa da yapılan XPS analiz sonuçlarında Ti:O içeriği 1:2 oranında çıkarak yüzeydeki TiO2 varlığı tespit edilmiştir. Ayrıca artan TiO2 konsantrasyonun varlığı EDS analizi ile doğrulanmıştır. Ayrıca, 5 mM TiO2 kaplı ZnO nanoteller ile kaplandığında DLE emisyon bantlarında en yüksek FL yoğunluğunu sergilediği ve saf ZnO nanotellere kıyasla 20 kat daha yüksek fotojenlenmiş elektron-boşluk çifti üretim verimliliği üretmiştir. Bu çalışmanın sonuçları, 5 mM TiO2 kaplı ZnO nanotellerin fotovoltaik uygulamalar için alternatif bir fotodetektör malzemesi sağlayabileceğini göstermektedir. Ayrıca düşük konsantrasyonda üretilen TiO2 kaplı ZnO heteroyapıların üretiminin kolaylığı, düşük maliyeti ve yüksek verimliliği sayesinde fotovoltaik cihazlar için heteroyapılı metal oksit yarı iletkenlerin alternatif bir seçenek olduğu söylenebilir.; In recent years, rapid developments in vehicle technologies, especially in the battery industry, have significantly accelerated the interest in studies of photovoltaic structures. It is envisioned that photovoltaic cells will be accessible to the final consumer by cheap, environmentally friendly, and easy methods. For this purpose, producing photovoltaic cells using metal oxide-based semiconductors, instead of ITO or FTO substrate materials, has been proposed as an alternative approach. In this thesis, the photovoltaic properties of TiO2-coated ZnO nanowires were produced for the first time in two stages by thermal oxidation and hydrolysis methods. The effect of increasing TiO2 coating thickness at increasing Ti concentrations (5 mM, 10 mM, and 25 mM) on photovoltaic properties compared to pure ZnO nanowires was investigated. In this context, morphological structures (scanning electron microscope (SEM)), structural properties (energy distribution spectrometry (EDS), x-ray diffractometer (XRD), x-ray photoelectron spectroscopy (XPS)), and optical values (photoluminescence (PL), diffuse reflectance (%DR)) and electrical (voltage-current (I-V)) behaviors of TiO2-coated ZnO nanowires were compared against pure ZnO nanowires and each other. It has been observed that TiO2-coated ZnO nanowires with 5 mM concentration have higher structural stability and aspect ratio than both 10 mM and 25 mM TiO2-coated ZnO nanowires. Structural stability and aspect ratio were directly affected by ZnO nanowire photoluminescence (PL) density and electrical properties. Although the intensity of the TiO2 peaks was low in the XRD analysis, the Ti:O content was increased at a ratio of 1:2 in the XPS analysis results. The presence of TiO2 on the surface was detected. In addition, increased TiO2 concentration was confirmed by EDS analysis. Moreover, when coated with 5mM TiO2-coated ZnO nanowires, it exhibited the highest FL intensity in the DLE emission bands. It also produced 20 times higher photogenerated electron-hole pair production efficiency than pure ZnO nanowires. This study shows that 5 mM TiO2-coated ZnO nanowires can potentially serve as a photodetector material for photovoltaic applications. In addition, the ease of production, low cost, and high efficiency of TiO2-coated ZnO heterostructures produced at low concentrations highlight the potential of heterostructured metal oxide semiconductors as an alternative option for photovoltaic devices.