| dc.creator |
Öztürk, İsmail.
author
11597 |
|
| dc.creator |
Düğer, İsmail Hakkı.
11598
thesis advisor |
|
| dc.creator |
Süleyman Demirel Üniversitesi.
Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Kamu Yönetimi Anabilim Dalı.
10408
issuing body |
|
| dc.date |
1996. |
|
| dc.description |
Kentleşme ve suçluluk arasındaki ilişkiler pek çok ve karmaşıktır. Çok sayıda araştırmaya konu olmuşlardır. Kentlerin ekonomik ve sosyal yapısının suçluluk üzerindeki ve suçluluğu artırıcı yöndeki etkileri oldukça fazladır. Kentlerdeki yoğunlaşmanın suçluluk oranını artırması, ortaya çıkan çeşitli kriminojen etkenler ve faktörler dolayısıyladır. Sosyal akıcılığın hızlanması, sosyal kontol mekanizmasının dezorganize haline gelmesi, sosyal normların, insan tavır ve hareketlerini idare edici güçlerin yıkılması, farklılıkların biraraya gelmesi, çeşitli sebeblerle bir suç alt kültürünün oluşması, bu krimonojen faktörler arasında sayılmalıdır. Büyüyen kentlerde hayatın anonim hale gelmesi nedeniyle insanlar birbirini tanımaz hale gelmekte, yanyana yaşayan insanlar moralmen tecrit edilmiş hale girmektir. Kentlerdeki nüfus yoğunluğunun fazlalığı suç eylemine büyük imkanlar sağlamaktadır. Zengiliklerin önemli bir kısmı gibi ekonomik hayatın önemli eksenleri kentlerde toplanmaktadır. Yine zenginler ile fakirler arasındaki en büyük ekonomik gerginlikler de kentde bulunmaktadır. Plansız kentleşme sonucu oluşan gecekondu alanları, kentlerin fiziki olarak sağlıksız ve karmaşık yapı sergileyen bölgeleri olması yanında suçluluğun da yüksek oranda görüldüğü yerler durumundadır. Bu bölgelerde sıkça görülen işsizlik ,kötü hayat şartları ve ekonomik zayıflık insanların suça olan meylini artırmaktadır. Polis kayıtlarına giren suçluların en büyük kısmının gecekondu bölgelerinde yaşadığı görülmektedir. Doğum yerlerine göre yapılan incelemede ise suçluların en büyük kısmının, kente son dönemlerde göçetmiş insanların arasından çıktığı saplanmıştır. Yoksulluk ve zaruret genel olarak bir suç faktörü değildir. Milyonlarca insan fakir olmalarına rağmen suç işlememekte ve aynı şekilde fakir ebeveynler çocuklarını suçtan korumaktadır. Ancak istatiksel olarak suçluların büyük oranda kentlerin gecekondu bölgelerinden çıkması olgusu bize, ekonomik yönden zayıflığın suçluluğun temel sebebi olmamasına rağmen, suçluluğu artırıcı bir rol oynadığı kanaatini uyandırmaktadır. |
|
| dc.description |
There has been numerous studies examining the effects of socio- economic factors of cities on crime rate. There is a complex relations between urbanization and increase in crime. The increase in individualism social mobility; the collapse of moral values, social control mechanisms, the sense of collective responsibility, and social norms have resulted in communities where people experience their first criminal behavior. A great many people are disturbed by the feeling that they are rootless and increasingly isolated that they are living in a continually changing environment where there is a little sense of community. Consequently the urbanization is to have changed not only the structure of society by concentrating large number of people in cities but also the quality of relationships upon which a sense of community rested. Lack of planning in urbanization is believed to have created inner cities where the services and environmental health of inner cities have many problems that need to be sorted out: the rate of crime, and unemployment, transportation is problematic , the streets are dirty, sanitation staffs are problematic, school are out of date and poorly equipped. With inadequate provisions for teachers and staff, policing old and major problem in those areas. In addition to such problems, in the inner cities there is a clear and continuing connection between unemployment and crime. There is a relationship between the decline in productive work opportunities, such as in manufacturing and the rate of serious crime. The statistics show the movement of people from poor rural regions to new industrial regions resulted in high crime rate communities. Poverty in not only the main factor explaining crime. But statistics show that people who live in estates frequently suffer from bad housing inadequate facilities neglected and poorly maintained dwellings and public spaces and a turnover of disparate populations with concentrations of social and economic disadvantage. As a consequence of such bad conditions, life is on a estate becomes very difficult to cope with, characterized by worsening concentrations of social problems and crime. |
|
| dc.description |
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, 1996. |
|
| dc.description |
Kaynakça var. |
|
| dc.description |
Kentleşme ve suçluluk arasındaki ilişkiler pek çok ve karmaşıktır. Çok sayıda araştırmaya konu olmuşlardır. Kentlerin ekonomik ve sosyal yapısının suçluluk üzerindeki ve suçluluğu artırıcı yöndeki etkileri oldukça fazladır. Kentlerdeki yoğunlaşmanın suçluluk oranını artırması, ortaya çıkan çeşitli kriminojen etkenler ve faktörler dolayısıyladır. Sosyal akıcılığın hızlanması, sosyal kontol mekanizmasının dezorganize haline gelmesi, sosyal normların, insan tavır ve hareketlerini idare edici güçlerin yıkılması, farklılıkların biraraya gelmesi, çeşitli sebeblerle bir suç alt kültürünün oluşması, bu krimonojen faktörler arasında sayılmalıdır. Büyüyen kentlerde hayatın anonim hale gelmesi nedeniyle insanlar birbirini tanımaz hale gelmekte, yanyana yaşayan insanlar moralmen tecrit edilmiş hale girmektir. Kentlerdeki nüfus yoğunluğunun fazlalığı suç eylemine büyük imkanlar sağlamaktadır. Zengiliklerin önemli bir kısmı gibi ekonomik hayatın önemli eksenleri kentlerde toplanmaktadır. Yine zenginler ile fakirler arasındaki en büyük ekonomik gerginlikler de kentde bulunmaktadır. Plansız kentleşme sonucu oluşan gecekondu alanları, kentlerin fiziki olarak sağlıksız ve karmaşık yapı sergileyen bölgeleri olması yanında suçluluğun da yüksek oranda görüldüğü yerler durumundadır. Bu bölgelerde sıkça görülen işsizlik ,kötü hayat şartları ve ekonomik zayıflık insanların suça olan meylini artırmaktadır. Polis kayıtlarına giren suçluların en büyük kısmının gecekondu bölgelerinde yaşadığı görülmektedir. Doğum yerlerine göre yapılan incelemede ise suçluların en büyük kısmının, kente son dönemlerde göçetmiş insanların arasından çıktığı saplanmıştır. Yoksulluk ve zaruret genel olarak bir suç faktörü değildir. Milyonlarca insan fakir olmalarına rağmen suç işlememekte ve aynı şekilde fakir ebeveynler çocuklarını suçtan korumaktadır. Ancak istatiksel olarak suçluların büyük oranda kentlerin gecekondu bölgelerinden çıkması olgusu bize, ekonomik yönden zayıflığın suçluluğun temel sebebi olmamasına rağmen, suçluluğu artırıcı bir rol oynadığı kanaatini uyandırmaktadır. |
|
| dc.description |
There has been numerous studies examining the effects of socio- economic factors of cities on crime rate. There is a complex relations between urbanization and increase in crime. The increase in individualism social mobility; the collapse of moral values, social control mechanisms, the sense of collective responsibility, and social norms have resulted in communities where people experience their first criminal behavior. A great many people are disturbed by the feeling that they are rootless and increasingly isolated that they are living in a continually changing environment where there is a little sense of community. Consequently the urbanization is to have changed not only the structure of society by concentrating large number of people in cities but also the quality of relationships upon which a sense of community rested. Lack of planning in urbanization is believed to have created inner cities where the services and environmental health of inner cities have many problems that need to be sorted out: the rate of crime, and unemployment, transportation is problematic , the streets are dirty, sanitation staffs are problematic, school are out of date and poorly equipped. With inadequate provisions for teachers and staff, policing old and major problem in those areas. In addition to such problems, in the inner cities there is a clear and continuing connection between unemployment and crime. There is a relationship between the decline in productive work opportunities, such as in manufacturing and the rate of serious crime. The statistics show the movement of people from poor rural regions to new industrial regions resulted in high crime rate communities. Poverty in not only the main factor explaining crime. But statistics show that people who live in estates frequently suffer from bad housing inadequate facilities neglected and poorly maintained dwellings and public spaces and a turnover of disparate populations with concentrations of social and economic disadvantage. As a consequence of such bad conditions, life is on a estate becomes very difficult to cope with, characterized by worsening concentrations of social problems and crime. |
|
| dc.language |
tur |
|
| dc.publisher |
Isparta : SDÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, |
|
| dc.subject |
Süleyman Demirel Üniversitesi |
|
| dc.title |
Kentlerin sosyo-ekonomik yapısının suçluluk üzerindeki etkileri / |
|
| dc.type |
text |
|