765 sayılı Eski Türk Ceza Kanunu’ndan hiçbir değişikliğe uğramadan 5237 sayılı Yeni Türk Ceza Kanunu’na aktarılan ender düzenlemeler arasında, iradî olarak alınan alkol veya uyuşturucu madde etkisinde suç işleyen kişi hakkında TCK md. 34/2’de yer alan istisna modeli gelmektedir. Çalışmamızda, bu kuralın genel önleyici düşünceler ışığında Kanun Koyucu’nun izlediği suç politikası doğrultusunda gerekçelendirilebileceği, ancak kusur ilkesiyle bağdaştırılmasının mümkün olmadığı neticesine varılmaktadır. İstisna modelinin kusur ilkesiyle genel anlamda uyumlu bir hâle getirilmesi zor gözükse de; eğer bu kurumdan vazgeçilmeyecekse, en azından önceden öngörülen veya öngörülebilen suçlarla sınırlandırılması gerekmektedir
Exception model enacted in Turkish Penal Code article 34/2 for theperson who commits an offence under influence of alcohol and drugs takenwillingly is one of the rare transferred articles without any change from the oldTurkish Penal Code no 765 to the new Turkish Penal Code no 5237. In thisarticle we conclude that; it possible to justfy this principle with crime policyadopted by legislator in the light of general prevention theories, but it ispossible to reconcile with the principle of fault.