Yoksulluk, sorun olarak zamanla nitelik değiştirse de insanlık tarihine kadar geriye götürülebilir. Yoksulluğun gittikçe kentsel nitelik taşıması,sorundaki en önemli değişimi degöstermektedir. Nüfusun kentlerde yığılması nedeniyle sorun da gittikçe kentsel niteliğe bürünmektedir. Sorunun daha çok kentsel niteliğine karşı kentteki aktörler gittikçe daha fazla çözüm üretmektedir. Dünyadaki gelişmelere paralel olarak, yetkinin yerele devri ve yerindelik ilkelerine uygun bir şekilde kentsel mekânlarda, yerel yönetimlerin görev ve sorumlulukları da artmıştır. Türkiye’de de geçmişte yerel yönetimler yalnızca teknik anlamda yerel nitelikli belli başlı hizmetleri sağlarken artık bu birimler sosyal belediyecilikten, sosyal konuta, sosyal yardımdan sosyal hizmete kadar “refah belediyeciliği”ni sunmaya başlamıştır