AimExcessive stretching and tearing in the alveoli after trauma,separation of the alveoli from the bronchioles,intraalveolar hemorrhage,interstitial edema and alveolocapillary damage resulting from the trauma are expressedas lung contusion. In recent years, the number of studies on the effects ofantioxidants on the experimental lung contusion model has been increasing steadily.The aim of this study is to investigate the efficacy of carnosol and dexamethasonein traumatic lung contusion.Material and MethodIn this study 50 Wistar Albino female rats in a weight rangeof 180-220 g and in a age rage of 6-8 months we’re used. The rats we’re dividedinto five equal main groups  (n = 10).Groups we’re designed as; sham group, control group with only lung contusion,carnosol group which are given carnosol 30 minutes after lung contusion,dexamethasone group which are given dexamethasone 30 minutes after lung contusionand carnosol dexamethasone group which we’re administered carnosol and dexamethasone30 minutes after lung contusion. After 48 hours, the rats we’re sacrificed underanesthesia. Right lung tissue was taken for both histopathological examination andbiochemical examination. Blood samples taken we’re evaluated for biochemical examination.ResultsTotal oxidant, total antioxidant and oxidative stress levels weremeasured and histopathologic changes we’re examined in the serum and tissue samples.In our study, pathologic examination of carnosol and dexamethasone groups showedstatistically significant improvement in terms of interstitial edema (p=0,048),interstitial hemorrhage (p=0,014) and alveolar congestion (p<0,01) compared to the control group.The TOS value was lower in the treatment groups and the highest TOS value was inthe trauma model but there was no statistically significant difference between allgroups.ConclusionAs a result; Carnosolone and dexamethasone used in lung contusion-inducedrats;  can have an effect of avoiding adverseeffects of contusion, especially when histopathological evaluations are taken intoconsideration.AmaçTravma sonrası alveollerde meydanagelen aşırı gerilme ve yırtılma, alveollerin bronşiollerden ayrılması,intraalveolar kanama, interstisyel ödem ve sonuçta meydana gelenalveolokapiller hasar akciğer kontüzyonu olarak ifade edilir. Son yıllardadeneysel akciğer kontüzyonu modeli üzerinde antioksidanların etkileri ileilgili çalışmaların sayısı giderek artmaktadır. Bu çalışmanın amacı travmatikakciğer kontüzyonundacarnosol ve deksametazonun etkinliğini araştırmaktır.Gereç ve YöntemÇalışmadatoplam 50 adet 6-8 aylık 180-220 gr ağırlıkaralığında WistarAlbino cinsi dişi sıçanlar kullanıldı. Ratlar kendi aralarında eşit şekilde (n=10)  beş ana gruba ayrıldı.  Ratlarsham grubu,  sadece kontüzyon oluşturulan kontrolgrubu,  akciğer kontüzyonuoluşturulduktan 30 dakika sonra carnosol verilen carnosol grubu, akciğerkontüzyonu oluşturulduktan 30 dakika sonra deksametazon verilen deksametazongrubu, akciğer kontüzyonu oluşturulduktan 30 dakika sonra carnosol vedeksametazonun birlikte verildiği carnosol+deksametazon grubu olarak 5 grubaayrıldı. 48 saat sonra ratlar anestezi altında sakrifiye edildi. Sağ akciğerdokusu hem histopatolojik inceleme, hem de biyokimyasal inceleme için alındı.Sakrifiye edilirken alınan kan örneği ise biyokimyasal inceleme içindeğerlendirildi.BulgularSerum ve doku örnekleri; total oksidan, total antioksidan veoksidatif stres düzeyler ölçülerek ve histopatolojik değişiklikler bakılarakincelendi. Çalışmamızda carnosol ve deksametazonverilen grupların patolojikincelemesinde interstisyel ödem (p=0,048), interstisyelhemoraji (p=0,014) vealveolarkonjesyon (p<0,01)açısından kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı düzelme gösterdiğianlaşılmıştır. Grupların biyokimyasal incelenmesinde travma modelinde TOSdeğeri en yüksek olup, tedavi gruplarında daha düşük olmasına rağmen tümgruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmedi.        SonuçSonuç olarak; akciğer kontüzyon oluşturulan sıçanlardakullandığımız carnosolun ve deksametazonun; kontüzyonun olumsuz etkileriniönlemedeki etkinliğinin, özellikle histopatolojik değerlendirmeler göz önüne alındığındaolumlu olabileceği sonucuna varılmıştır.