Objective: Aimof the study was to explain relationship between functional balance tests andstatic postural balance parameters and to explain change of these parameterswith age in elderly individuals.Material-Method: The study was conducted with healthy individuals over65 years of age. Berg balance scale and Tinetti fall efficiency scale were usedfor functional balance tests. Static postural balance measurements included thedetermination of stability area and sway area by force platform.Results:50 individuals (30 female, 20 male) with mean age of 73.42±5.91 were includedthe study. There was no significant relationship between functional balancetests and the stability area or sway area (p>0.05). There was a high degreenegative correlation between Berg balance test and Tinetti fall efficacy test (p=0,000,r=-0,860). There was low-to-medium correlation between parameters of thestability area and the sway area (p<0.05; 0.300<r<0.500).Functionaltests were not corelated with the age of the individuals (p> 0.05).When wieved from posturographic testparameters, anterior stability area decreased with increasing age (p=0,010, r=-0,359), while anteroposterior sway area on hard floor eyes closed positionwas decreased with the increase of age, it was determined that anteroposteriorsway area on foam floor eyes open position increased as the age progresses(p=0.006,r=-0.384; p=0.025, r=0.318).Conclusions:Since functional balance tests and posturographic balance parameters evaluatethe individual components of balance functions, it is not appropriate to usethe methods interchangeably. The use of posturographic methods to follow thechanges in age may be more illustrative.ÖzetAmaç: Bu çalışmanın amacı yaşlı bireylerde fonksiyonel dengetestleri ile statik postüral denge parametreleri arasındaki ilişkiyi ve buparametrelerin yaş ile değişimi açıklamaktı. Materyal-Metot: Araştırma65 yaş üzeri sağlıklı bireyler ile yürütüldü. Dengenin fonksiyoneldeğerlendirilmesinde Berg denge ölçeği ve Tinetti düşme etkinlik ölçeğikullanıldı. Statik postüral denge ölçümleri kuvvet platformu aracılığı ilestabilite alanı ve salınım alanının belirlenmesini içerdi. Bulgular: Araştırmayayaş ortalaması 73,42±5,91 50 birey (30 kadın, 20 erkek) dahil edildi.Fonksiyoneldeğerlendirme yöntemleri ile stabilite alanı ve salınım alanı arasındaki ilişkiincelendiğinde anlamlı bir ilişki olmadığı görüldü (p>0,05). Bireylerin Bergdenge testi ve Tinetti düşme etkinlik ölçeği puanları arasındaki ilişkiincelendiğinde her ikisi arasında negatif yönlü yüksek dereceli bir ilişkiolduğu belirlendi (p=0,000,r=-0,860). Stabilite alanı ve salınım alanına ait parametreler arasında düşükve orta kuvvette ilişki belirlendi (p<0,05; 0,300<r<0,500).Fonksiyonel testlerin bireylerin yaşı ile ilişkili olmadığı görüldü(p>0,05). Postürografik test parametrelerinde ise ön stabilite alanınınyaşın artması ile azaldığı (p=0,010,r=-0,359), sert zeminde gözler kapalı iken anteroposterior salınım alanı dayaşın artması ile azalırken, köpük zeminde gözler açık iken anteroposteriorsalınım alanının yaş ilerledikçe arttığı belirlendi (p=0,006, r=-0,384; p=0,025,r=0,318).Sonuç:Fonksiyonel denge testleri ve postürografik denge parametreleri dengefonksiyonlarının ayrı bileşenlerini değerlendirdiğinden yöntemlerinbirbirlerinin yerine kullanımı uygun değildir. Yaş ile meydana gelendeğişimlerin izlenmesinde postürografik yöntemlerin kullanımı daha açıklayıcıolabilir.