Tasavvufunbilgi kaynakları arasında, öncelikli olarak “keşf ve ilham” zikredilmektedir. İlâhîbilgiye ait bir kapının açılması olarak görülen ve sûfî için son derece önemliolan bu iki bilgi kaynağı, “uyku ile uyanıklık arasında”, çoğu zaman da “uyku”hâlinde “sûfî bilincine yansıyan bilgiler” olarak bilinir. Muhyiddin İbnü’l-Arabî(ö.1240) tasavvuf anlayışını, “keşf yoluyla elde edilen bilgi” anlamına gelen “mârifet”üzerine temellendirmesi, keşfe kapı aralayan rüyanın önemini güçlendirmektedir.Tasavvufî yaşamın sistemleştiği dönemlerde nazârî olarak rüya, varlıkmertebeleri arasında “misâl âlemi” olarak nitelendirilmiştir. Tasavvufun kurumsalyapısı olan tarikat içinde rüya, mânevî mertebelerin terakkî düzeyinin tespitiiçin son derece mühimdir. Öyle ki, seyr u sülûk yapacak bir kimsenin hangizikir veya evrâdı çekeceği meselesinde rüya, yol gösterici bir pusula olarakgörülmüştür. Bu çalışma, tasavvufî yapıları ve anlayışları ayakta tutan, âdetagörünmez bir dayanak olan rüya meselesinin farklı bir vecihten ele alınmasındanibarettir.