Sosyoloji biliminin temelkuramlarından olan İşlevselcilik, ilk olarak Comte, Spencer ve Durkheim'in veAntropolog Bronislaw Malinovski'nin çalışmalarında yer almaya başlamıştır.Amerikan Sosyoloji geleneğinde bütüncül toplum anlayışını ön plana çıkararak işlevselciliğibir sistemler analizi biçiminde değerlendirilmesi gerektiğini düşünen T.Parsons, işlevselci kurama çok ciddi katkılar sağlamıştır. T. Parsons’ın işlevselcikuram anlayışının temelinde  işlev,denge, sistem, yapı ve aktör gibi kavramlar yer alır. Bu kavramlar, birbiri ilebağlantılı olarak her biri kendi işlevini yerine getiren kurumlardan oluşansistem ve bunların içerdiği alt sistemlerden meydana gelen  yapıların bir denge içerisinde varlığınısağlayıp çeşitli mekanizmalar aracılığıyla kendi devamlılığını sağlamasışeklinde kurgulanmıştır. Parsons, işlevsel gerekliliklerin sağlanmasının bütünleşmefonksiyonu aracılığı ile mümkün olacağını öngörmekteydi. Parsons bütünleşmekavramı ile ilişkilendirdiği aslında "gerilimyönetimi"  kavramıdır. Parsons'ungerilim yönetimi ile sosyolojik duruşunu teyit ederken, kavramla toplumsaldüzene dair bir göndermeyi de içermektedir. İşlevselci kuram, örgütleri nesnelolgu olarak kabul etmekte örgütü çevresiyle olan karşılıklı ilişkileri düzeyinde  incelemektedir. Parsons örgüt kuramlarınıntemel amacının “örgütün faaliyet gösterdiği ortama uyumunu, örgüt içi yapılar,süreçler ve karar verme ve son olarak örgütün sosyal sistemin bütünlüğü içindeyer alan diğer örgütlerle uyumunu” incelemek olduğunu ifade etmiştir. Bu çalışmada Parsons'un işlevselci kuramdakiyeri, Parsons'un işlevselci yaklaşımının örgüt kuramındaki karşılığı,Parsons'un işlevselci kuramdan hareketle temellendirdiği gerilim yönetimikavramının örgüt kuramlarına uzantıları incelenmektedir. Örgüt teorisiaçısından Parsons'un işlevselciliği ve bu çerçevede Parsons'un öne çıkardığıişlevsel bütünleşme açısından gerilim yönetimi anlayışının sınırlarınıbelirlemek amaçlanmaktadır.