<p>“Paphlagonia Hadrianopolisi” bugün Karabük ili, Eskipazar ilçesi merkezinin 3 km batısında “Viranşehir” olarak adlandırılan mevki ve çevresinde arazi üzerinde dağınık bir şekilde Budaklar, Büyükyayalar, Çaylı ve Beytarla köylerini kapsamaktadır. Güneybatı Paphlagonia bölgesi kenti olan Hadrianopolis’e Geç Hellenistik, Roma ve Erken Bizans Dönemlerinde iskân görmüştür ve diğer Paphlagonia kentlerinde olduğu gibi bir çekirdek bölgeye ve bu bölge çevresinde yoğunlaşan bir khoraya sahipti. Hadrianopolis genel bir anlamda Geç Roma-Erken Bizans dönemi kent dokusunu yansıtmaktadır. Her ne kadar Hadrianopolis’teki epigrafik çalışmalar MS 1-3. yüzyılı işaret etse de bugüne kadar yapılan kazı çalışmaları mimari anlamda bu tarih aralığını desteklememiştir. Kentte ortaya çıkarılan bazı yapılarda yerel unsurların varlığı dikkat çekmektedir. Bir vadiye konumlanan kentteki yapılar bölgenin topoğrafyasına uygun olarak inşa edilmiştir. Hamamlar iki farklı teras üzerinde konumlandırılmıştır. Ayrıca kentteki tüm yapılarda kentin çevresinde yer alan ocaklardan getirilmiş mermer ve traverten kullanılmıştır. Bir Güney Paphlagonia kenti olan Hadrianopolis Bithynia, Galatia ve Pontos Bölgeleri’nin arasında yer almaktadır. Phrygia bölgesi ile doğrudan sınırı olmamasına rağmen Hadrianopolis’in Phrygia kültüründen etkilendiğini gösteren önemli veriler mevcuttur. Özellikle ölü gömme gelenekleri içerisinde değerlendirebilecek birçok unsur Phrygia geleneğinin en güzel temsilcilerindendir. Bunlarla beraber Kilise B mozaiklerinde görülen figürlerdeki bazı ayrıntılar, seramikler Phrygia etkisini göstermektedir. Bugüne kadar yapılan kazılar sonucu ortaya çıkarılan mimari yapılar, küçük buluntular Hadrianopolis’in bir Paphlagonia Bölgesi kenti olmasına rağmen, kıyı bölgelerinin özelliklerinden ziyade iç bölgelerinin özelliklerine daha yakın olduğunu ortaya koymaktadır.<br></p><p>“Paphlagonia Hadrianopolis” today covers an area extending from “Viranşehir” which is located 3 km west of Eskipazar province of the city of Karabük to Budaklar, Büyükyayalar, Çaylı and Beytara villages which are distributed over the periphery. City in southwest Paphlagonia, namely Hadrianopolis, occupied during Late Hellenistic, Roman and Early Byzantine periods. Like in other Paphlagonia cities, Hadrianopolis used to have an increasingly intensifying khora and core region. In a broader sense, Hadrianopolis reflects Late Roman-Early Byzantine period city characteristics. Although epigraphic studies in Hadrianopolis point at 1-3 centuries CE, excavations conducted so far have not confirmed this dating in architectural sense. Local characteristics have been observed in some of the structures in the city. Structures which were situated along a valley were built in accordance with the region’s topography. Baths are situated on top of two separate terraces. Moreover, local marble and travertens were used in the construction of all structures in the city. Hadrianopolis, which is a city of south Paphlagonia, is located in the middle of Bithynia, Galatia and Pontos regions. There are some compelling evidence that show Hadrianopolis was influenced by Phrygian culture despite the fact that it didn’t share any borders with Phrygian region. The open-air sanctuary niche within the borders of South Necropolis is decorated with steps resembles stepped altars seen in Phrygia. It can be said that the stepped altar tradition was interpreted and applied to rock-cut tombs in Hadrinaopolis. Another spectacular example of this interaction is a door shaped grave stele found in the vicinity of the city dating to the 2-3rd century CE. Additionally, some details that have been observed in mosaics and ceramics of Church B display Phrygian influence. Architectural structures and small finds that have been recovered from excavations so far show that despite the fact that it is a city of Paphlagonian region, Hadrianopolis displays inner characteristics rather than coasral region influence.<br></p>