Sağlık Bilimleri Enstitüsü koleksiyonlarını içerir. http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/23094 2026-04-22T12:12:46Z 2026-04-22T12:12:46Z http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/103322 2025-02-25T10:53:05Z

Amiyotrofik lateral skleroz (ALS) hastasına primer bakım veren aile bireylerinde bakım yükü, algılanan sosyal destek ve yaşam kalitesi ile ilişkisi = Its relationship with care load, perceived social support and quality of life in family members giving primary care to amiotrophic lateral sclerosis (ALS) patients / Bu çalışmada ALS hastasına primer bakım veren aile bireylerinin bakım verme yükü, algılanan sosyal destek ve yaşam kalitesi arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. ALS hastasına primer bakım veren aile bireylerinin bakım verme yükünün ve yaşam kalitesinin algılanan sosyal destek, ALSFRS-R puanı ve ALS hastasının ve bakım verenin özelliklerinden nasıl etkilendiği araştırılmıştır. Çalışma analitik kesitsel tipte bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini ALS hastalarına bakım vermekte olan aile bireyleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise ALS MNH Derneği'ne 118 bakım veren oluşturmuştur. Araştırmanın verileri sosyodemografik veri formu, ALSFRS-R, Bakım Yükü Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve SF-12 Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Veriler SPSS 27.0 programı ile analiz edildi. Veri analizinde yüzde, ortalama, standart sapma, minimum ve maksimum değerler, ki-kare testi, bağımsız gruplarda t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Tukey, Mann Whitney U, Kruskal Wallis, Spearman ve Pearson korelasyon testleri ve lineer regresyon analizleri kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık için sınır değer p<0,05 kabul edildi. Çalışmada ALS hastasına bakım veren aile bireylerinin Bakım Verme Yükü Ölçeği puan ortalaması 43,0±13,9, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği toplam puan ortalaması 51,7±19,6, SF-12 Ölçeği fiziksel bileşeni ortalaması 40,5±8,5 ve SF-12 Ölçeği mental bileşeni ortalaması ise 35,5±9,5 olarak tespit edildi. Bulgulara göre ALSFRS-R puanı, bakım verenin ALS hastasıyla aynı evde yaşaması, bakım verenin ALS hastasıyla iletişimde zorluk yaşaması ve bakım verenin ALS hastasına bakım vermede zorluk yaşaması ALS hastasına primer bakım veren aile bireylerinin bakım verme yükünü anlamlı biçimde etkilemektedir. Bakım verenin çok sayısı, bakım vereninin kadın olması, bakım verenin ALS hastasıyla aynı evde yaşaması, hastanın hanesindeki kişi sayısı, hastanın ALS hastalığı tanısı almasının üzerinden geçen süre, hastanın gelirini orta ve üzerinde algılaması, bakım vereninin iletişimde zorluk yaşaması, hastanın çalışıyor olması, hastanın sağlığını orta ve üzerinde algılaması, ALSFRS-R puanı, ÇBASDÖ toplam puanı ve bakım verme yükü ölçeği puanı ALS hastasına primer bakım veren aile bireylerinin yaşam kalitesi anlamlı biçimde etkilemektedir. ALS hastalarına bakım veren aile üyelerinin algıladıkları bakım yükü arttıkça yaşam kalitelerinin azaldığı bulunduğundan bakım vericilerin algıladıkları bakım yükünün azaltılması için çaba gösterilmesi ve bu amaçla sosyal desteklerin artırılması önerilmiştir. Anahtar Kelimeler : ALS, Bakım Yükü, Sosyal Destek, YaŞam Kalitesi, ALSFRS-R.; This study aimed to examine the relationships between caregiving burden, perceived social support and quality of life of family members who provide primary care to an ALS patient. It was investigated how the caregiving burden and quality of life of family members who provide primary care to an ALS patient are affected by perceived social support, ALSFRS-R score, and the characteristics of the ALS patient and the caregiver. The study is an analytical cross-sectional type study. The population of the research consists of family members who care for ALS patients. The sample of the study consisted of 118 caregivers of the ALS MNH Association. The data of the study were collected using the sociodemographic data form, ALSFRS-R, Care Burden Scale, Multidimensional Perceived Social Support Scale and SF-12 Quality of Life Scale. Data were analyzed with SPSS 27.0 program. In data analysis, percentage, mean, standard deviation, minimum and maximum values, chi-square test, t test in independent groups, one-way analysis of variance (ANOVA), Tukey, Mann Whitney U, Kruskal Wallis, Spearman and Pearson correlation tests and linear regression analysis. Was used. The cutoff value for statistical significance was p<0.05. In the study, the mean score of the family members caring for an ALS patient on the Caregiving Burden Scale was 43.0±13.9, the mean total score on the Multidimensional Perceived Social Support Scale was 51.7±19.6, and the mean score on the physical component of the SF-12 Scale was 40.5±8. .5 and the mean of the mental component of the SF-12 Scale was found to be 35.5±9.5. According to the findings, the ALSFRS-R score, the caregiver living in the same house with the ALS patient, the caregiver having difficulty in communicating with the ALS patient, and the caregiver having difficulty in caring for the ALS patient significantly affect the caregiving burden of the family members who provide primary care to the ALS patient. The number of caregivers is high, the caregiver is female, the caregiver lives in the same house with the ALS patient, the number of people in the patient's household, the time since the patient was diagnosed with ALS, the patient's perception of his/her income as medium or higher, the caregiver having difficulty in communication, the patient's employment, the patient's perception of health as moderate or above, ALSFRS-R score, MSPSS total score and caregiving burden scale score significantly affect the quality of life of family members who provide primary care to an ALS patient. Since it has been found that the quality of life decreases as the perceived care burden of family members caring for ALS patients increases, it has been suggested that efforts be made to reduce the perceived care burden of caregivers and to increase social support for this purpose. Keywords : ALS, Burden of Care, Social Support, Quality of Life, ALSFRS-R.; Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Halk Sağlığı Anabilim Dalı, 2024.; Kaynakça var.; Bu çalışmada ALS hastasına primer bakım veren aile bireylerinin bakım verme yükü, algılanan sosyal destek ve yaşam kalitesi arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. ALS hastasına primer bakım veren aile bireylerinin bakım verme yükünün ve yaşam kalitesinin algılanan sosyal destek, ALSFRS-R puanı ve ALS hastasının ve bakım verenin özelliklerinden nasıl etkilendiği araştırılmıştır. Çalışma analitik kesitsel tipte bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini ALS hastalarına bakım vermekte olan aile bireyleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise ALS MNH Derneği'ne 118 bakım veren oluşturmuştur. Araştırmanın verileri sosyodemografik veri formu, ALSFRS-R, Bakım Yükü Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve SF-12 Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Veriler SPSS 27.0 programı ile analiz edildi. Veri analizinde yüzde, ortalama, standart sapma, minimum ve maksimum değerler, ki-kare testi, bağımsız gruplarda t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Tukey, Mann Whitney U, Kruskal Wallis, Spearman ve Pearson korelasyon testleri ve lineer regresyon analizleri kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık için sınır değer p<0,05 kabul edildi. Çalışmada ALS hastasına bakım veren aile bireylerinin Bakım Verme Yükü Ölçeği puan ortalaması 43,0±13,9, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği toplam puan ortalaması 51,7±19,6, SF-12 Ölçeği fiziksel bileşeni ortalaması 40,5±8,5 ve SF-12 Ölçeği mental bileşeni ortalaması ise 35,5±9,5 olarak tespit edildi. Bulgulara göre ALSFRS-R puanı, bakım verenin ALS hastasıyla aynı evde yaşaması, bakım verenin ALS hastasıyla iletişimde zorluk yaşaması ve bakım verenin ALS hastasına bakım vermede zorluk yaşaması ALS hastasına primer bakım veren aile bireylerinin bakım verme yükünü anlamlı biçimde etkilemektedir. Bakım verenin çok sayısı, bakım vereninin kadın olması, bakım verenin ALS hastasıyla aynı evde yaşaması, hastanın hanesindeki kişi sayısı, hastanın ALS hastalığı tanısı almasının üzerinden geçen süre, hastanın gelirini orta ve üzerinde algılaması, bakım vereninin iletişimde zorluk yaşaması, hastanın çalışıyor olması, hastanın sağlığını orta ve üzerinde algılaması, ALSFRS-R puanı, ÇBASDÖ toplam puanı ve bakım verme yükü ölçeği puanı ALS hastasına primer bakım veren aile bireylerinin yaşam kalitesi anlamlı biçimde etkilemektedir. ALS hastalarına bakım veren aile üyelerinin algıladıkları bakım yükü arttıkça yaşam kalitelerinin azaldığı bulunduğundan bakım vericilerin algıladıkları bakım yükünün azaltılması için çaba gösterilmesi ve bu amaçla sosyal desteklerin artırılması önerilmiştir. Anahtar Kelimeler : ALS, Bakım Yükü, Sosyal Destek, YaŞam Kalitesi, ALSFRS-R.; This study aimed to examine the relationships between caregiving burden, perceived social support and quality of life of family members who provide primary care to an ALS patient. It was investigated how the caregiving burden and quality of life of family members who provide primary care to an ALS patient are affected by perceived social support, ALSFRS-R score, and the characteristics of the ALS patient and the caregiver. The study is an analytical cross-sectional type study. The population of the research consists of family members who care for ALS patients. The sample of the study consisted of 118 caregivers of the ALS MNH Association. The data of the study were collected using the sociodemographic data form, ALSFRS-R, Care Burden Scale, Multidimensional Perceived Social Support Scale and SF-12 Quality of Life Scale. Data were analyzed with SPSS 27.0 program. In data analysis, percentage, mean, standard deviation, minimum and maximum values, chi-square test, t test in independent groups, one-way analysis of variance (ANOVA), Tukey, Mann Whitney U, Kruskal Wallis, Spearman and Pearson correlation tests and linear regression analysis. Was used. The cutoff value for statistical significance was p<0.05. In the study, the mean score of the family members caring for an ALS patient on the Caregiving Burden Scale was 43.0±13.9, the mean total score on the Multidimensional Perceived Social Support Scale was 51.7±19.6, and the mean score on the physical component of the SF-12 Scale was 40.5±8. .5 and the mean of the mental component of the SF-12 Scale was found to be 35.5±9.5. According to the findings, the ALSFRS-R score, the caregiver living in the same house with the ALS patient, the caregiver having difficulty in communicating with the ALS patient, and the caregiver having difficulty in caring for the ALS patient significantly affect the caregiving burden of the family members who provide primary care to the ALS patient. The number of caregivers is high, the caregiver is female, the caregiver lives in the same house with the ALS patient, the number of people in the patient's household, the time since the patient was diagnosed with ALS, the patient's perception of his/her income as medium or higher, the caregiver having difficulty in communication, the patient's employment, the patient's perception of health as moderate or above, ALSFRS-R score, MSPSS total score and caregiving burden scale score significantly affect the quality of life of family members who provide primary care to an ALS patient. Since it has been found that the quality of life decreases as the perceived care burden of family members caring for ALS patients increases, it has been suggested that efforts be made to reduce the perceived care burden of caregivers and to increase social support for this purpose. Keywords : ALS, Burden of Care, Social Support, Quality of Life, ALSFRS-R.

http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/103316 2025-02-25T10:53:05Z

Kronik bel ağrılı kişilerde ağrı öz yeterliliği ile duyusal, algısal ve motor beceriler arasındaki ilişkinin incelenmesi = Examination of the relationship between pain self-efficacy and sensory, perceptual, and motor skills in individuals with chronic low back pain / Kas iskelet sistemi rahatsızlıkları içerisinde en yaygın görülenlerinden biri olan kronik bel ağrısı (KBA) dünya çapında engelliliğin önde gelen nedenlerinden biri olup, biyopsikososyal pek çok faktörle olan ilişkisinden dolayı çok boyutlu olarak ele alınması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı, KBA olan bireylerde ağrı öz yeterlilik düzeyi ile duyusal, algısal ve motor beceriler arasındaki ilişkiyi incelemektir. Kesitsel olarak yürüttüğümüz araştırmamıza 44'ü KBA yakınması olan ve 44'ü de sağlıklı olmak üzere 88 katılımcı dahil edildi. Katılımcıların sahip olduğu KBA şiddetleri Görsel Analog Skalası (GAS), ağrı öz yeterlilik düzeyleri Ağrı Öz-yeterlilik Anketi (AÖA), 30°, 45° ve 60° gövde fleksiyon propriosepsiyon ölçümleri G-Pro telefon uygulaması, depresyon düzeyleri Beck Depresyon Envanteri (BDE), ağrıya yönelik duygu ve düşünceleri Ağrı Felaketleştirme Ölçeği (AFÖ), lumbal bölge ve alt ekstremite esneklikleri Otur Uzan Testi (OUT) ve dinamik denge becerileri Çok Yönlü Fonksiyonel Uzanma Testi (ÇYFUT) kullanılarak değerlendirildi. Gruplar arası karşılaştırmalarda KBA olan grubun 30°, 45 ve 60°' lerde lumbal fleksiyon proprioseptif hata, BDE ve AFÖ puanı ise anlamlı olarak daha yüksekken (p<0,05), her iki grubun AÖA, OUT ve ÇYFUT test sonuçlarının benzer olduğu saptandı (p>0.05). Yapılan ileri grup içi korelasyon analizlerinde KBA olan grubun AÖA puanı ile sadece sağa fonksiyonel uzanma testi arasında anlamlı bir pozitif korelasyon tespit edilirken, KBA olmayan grupta AÖA puanı tüm AFÖ alt parametreleri ve toplam puanı ile anlamlı korelasyona sahipti (p<0,05). Çalışma sonuçlarımıza göre KBA varlığı ağrı öz yeterliliği için önemli bir risk faktörü değildir ancak KBA olmayan sağlıklı kişilerin öz yeterliliğindeki azalma ağrı felaketleştirme düzeyinde artışa, KBA olan bireylerde ise lateral dengede kısıtlamalara eşlik edebileceğine işaret edebilir.; Chronic low back pain (CLBP), one of the most common musculoskeletal disorders, is a leading cause of disability worldwide. Due to its association with various biopsychosocial factors, it needs to be addressed multidimensionally. The aim of this study is to examine the relationship between pain self-efficacy levels and sensory, perceptual, and motor skills in individuals with CLBP. Our cross-sectional study included 88 participants, 44 with CLBP complaints and 44 healthy individuals. The severity of CLBP in participants was evaluated using the Visual Analog Scale (VAS), pain self-efficacy levels with the Pain Self-Efficacy Questionnaire (PSEQ), lumbar flexion proprioception measurements at 30°, 45°, and 60° using the G-Pro phone application, depression levels with the Beck Depression Inventory (BDI), pain-related thoughts and feelings with the Pain Catastrophizing Scale (PCS), lumbar region and lower extremity flexibility with the Sit and Reach Test (SRT), and dynamic balance skills with the Multidirectional Functional Reach Test (MDFRT). In intergroup comparisons, the CLBP group showed significantly higher lumbar flexion proprioceptive error at 30°, 45°, and 60°, as well as higher BDI and PCS scores (p<0.05). However, both groups had similar PSEQ, SRT, and MDFRT test results (p>0.05). Advanced intragroup correlation analyses revealed a significant positive correlation between PSEQ scores and the right functional reach test in the CLBP group, while in the healthy group, PSEQ scores were significantly correlated with all PCS sub-parameters and total score (p<0.05). Our results indicate that the presence of CLBP is not a significant risk factor for pain self-efficacy. However, a decrease in self-efficacy in healthy individuals may be associated with an increase in pain catastrophizing levels, while in individuals with CLBP, it might be accompanied by restrictions in lateral balance.; Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı, 2024.; Kaynakça var.; Kas iskelet sistemi rahatsızlıkları içerisinde en yaygın görülenlerinden biri olan kronik bel ağrısı (KBA) dünya çapında engelliliğin önde gelen nedenlerinden biri olup, biyopsikososyal pek çok faktörle olan ilişkisinden dolayı çok boyutlu olarak ele alınması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı, KBA olan bireylerde ağrı öz yeterlilik düzeyi ile duyusal, algısal ve motor beceriler arasındaki ilişkiyi incelemektir. Kesitsel olarak yürüttüğümüz araştırmamıza 44'ü KBA yakınması olan ve 44'ü de sağlıklı olmak üzere 88 katılımcı dahil edildi. Katılımcıların sahip olduğu KBA şiddetleri Görsel Analog Skalası (GAS), ağrı öz yeterlilik düzeyleri Ağrı Öz-yeterlilik Anketi (AÖA), 30°, 45° ve 60° gövde fleksiyon propriosepsiyon ölçümleri G-Pro telefon uygulaması, depresyon düzeyleri Beck Depresyon Envanteri (BDE), ağrıya yönelik duygu ve düşünceleri Ağrı Felaketleştirme Ölçeği (AFÖ), lumbal bölge ve alt ekstremite esneklikleri Otur Uzan Testi (OUT) ve dinamik denge becerileri Çok Yönlü Fonksiyonel Uzanma Testi (ÇYFUT) kullanılarak değerlendirildi. Gruplar arası karşılaştırmalarda KBA olan grubun 30°, 45 ve 60°' lerde lumbal fleksiyon proprioseptif hata, BDE ve AFÖ puanı ise anlamlı olarak daha yüksekken (p<0,05), her iki grubun AÖA, OUT ve ÇYFUT test sonuçlarının benzer olduğu saptandı (p>0.05). Yapılan ileri grup içi korelasyon analizlerinde KBA olan grubun AÖA puanı ile sadece sağa fonksiyonel uzanma testi arasında anlamlı bir pozitif korelasyon tespit edilirken, KBA olmayan grupta AÖA puanı tüm AFÖ alt parametreleri ve toplam puanı ile anlamlı korelasyona sahipti (p<0,05). Çalışma sonuçlarımıza göre KBA varlığı ağrı öz yeterliliği için önemli bir risk faktörü değildir ancak KBA olmayan sağlıklı kişilerin öz yeterliliğindeki azalma ağrı felaketleştirme düzeyinde artışa, KBA olan bireylerde ise lateral dengede kısıtlamalara eşlik edebileceğine işaret edebilir.; Chronic low back pain (CLBP), one of the most common musculoskeletal disorders, is a leading cause of disability worldwide. Due to its association with various biopsychosocial factors, it needs to be addressed multidimensionally. The aim of this study is to examine the relationship between pain self-efficacy levels and sensory, perceptual, and motor skills in individuals with CLBP. Our cross-sectional study included 88 participants, 44 with CLBP complaints and 44 healthy individuals. The severity of CLBP in participants was evaluated using the Visual Analog Scale (VAS), pain self-efficacy levels with the Pain Self-Efficacy Questionnaire (PSEQ), lumbar flexion proprioception measurements at 30°, 45°, and 60° using the G-Pro phone application, depression levels with the Beck Depression Inventory (BDI), pain-related thoughts and feelings with the Pain Catastrophizing Scale (PCS), lumbar region and lower extremity flexibility with the Sit and Reach Test (SRT), and dynamic balance skills with the Multidirectional Functional Reach Test (MDFRT). In intergroup comparisons, the CLBP group showed significantly higher lumbar flexion proprioceptive error at 30°, 45°, and 60°, as well as higher BDI and PCS scores (p<0.05). However, both groups had similar PSEQ, SRT, and MDFRT test results (p>0.05). Advanced intragroup correlation analyses revealed a significant positive correlation between PSEQ scores and the right functional reach test in the CLBP group, while in the healthy group, PSEQ scores were significantly correlated with all PCS sub-parameters and total score (p<0.05). Our results indicate that the presence of CLBP is not a significant risk factor for pain self-efficacy. However, a decrease in self-efficacy in healthy individuals may be associated with an increase in pain catastrophizing levels, while in individuals with CLBP, it might be accompanied by restrictions in lateral balance.

http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/103320 2025-02-25T10:53:05Z

Hemşire ve ebelere malpraktis bakış açısıyla verilen ventrogluteal bölge kullanımı eğitiminin etkinliği = The effectiveness of education on the use of the ventrogluteal site given to nurses and midwives from a malpractice perspective / Amaç: Bu araştırmanın amacı, hemşire ve ebelere malpraktis bakış açısıyla verilen eğitimin, intramüsküler (İM) enjeksiyonlarda ventrogluteal (VG) bölge kullanımına ilişkin bilgi düzeyi ve görüşleri üzerine etkisini belirlemektir. Materyal-Metot: Tek Gruplu Ön Test-Son Test Modelinin kullanıldığı yarı deneysel tasarımda planlanan bu araştırmanın örneklemini, Süleyman Demirel Üniversitesi (SDÜ) Hastanesi'nde çalışan ve araştırmaya katılmayı kabul eden hemşire ve ebeler oluşturmaktadır. Araştırma Nisan-Mayıs 2024 tarihleri arasında üç oturumda gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri; Tanıtıcı Bilgiler Veri Formu, VG Bölge Kullanımı Hakkında Görüş Formu, Malpraktis Bilgi Formu ve VG Bölgeye İlaç Uygulanmasına İlişkin Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde; ortalama, standart sapma, medyan, mod, minimum ve maksimum değerler hesaplanmıştır. Ön test – Son Test verilerinin karşılaştırılmasında, Friedman ve Wilcoxon işaretli sıralar testleri kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların %78,5'i kadın olup, yaş dağılımında ise en yüksek katılım oranı 29-39 yaş aralığında olduğu belirlenmiştir. Eğitim öncesi VG bölge kullanımı ve malpraktis bilgi düzeyinde olumlu farklılıklar gözlenmiştir. Eğitim öncesi VG bölge kullanımına yönelik bilgi puanı ortalama 3,56±2,40 iken, eğitim sonrası 9,24±0,84 olduğu belirlenmiştir. Malpraktis bilgi puanı eğitim öncesi 4,12±2,08'den 8,70±1,32'ye çıkmıştır. Ayrıca, katılımcıların bilgi seviyesindeki artışın VG bölge hakkındaki görüşlerini etkilediği saptanmıştır. Sonuç: Hemşire ve ebelere malpraktis bakış açısıyla verilen VG bölge kullanımı eğitiminin, hem VG bölgeye yönelik bilgi düzeylerini hem de İM enjeksiyonda malpraktis risklerine ilişkin bilgi düzeylerini ve bu bölgeye yönelik görüşlerini olumlu yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Hemşire ve ebelere yönelik hizmet içi eğitim programlarının VG bölge kullanımı ve malpraktis riskinin azaltılması konularına odaklanması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler : İntramüsküler Enjeksiyon, Ventrogluteal Bölge, Hemşire, Ebe, Bilgi Düzeyi, Malpraktis.; Objective: The aim of this research is to determine the impact of training provided to nurses and midwives, from the perspective of malpractice, on their knowledge level and views regarding the use of the ventrogluteal (VG) site in intramuscular (IM) injections. Material-Method: The sample of this planned study, using a quasi-experimental design with a single-group pretest-posttest model, consists of nurses and midwives working at Süleyman Demirel University (SDÜ) Hospital who agreed to participate in the research. The research was conducted in three sessions between April and May 2024. Research data were collected using the Introductory Information Data Form, VG Site Usage Opinion Form, Malpractice Information Form, and VG Site Knowledge Form. In the analysis of the data, mean, standard deviation, median, mode, minimum, and maximum values were calculated. For the comparison of pretest and posttest data, Friedman and Wilcoxon signed-rank tests were used. Results: Among the participants, 78.5% were women, with the highest participation rate in the age group of 29-39 years. Positive differences were observed in the knowledge levels regarding the use of the VG site and malpractice before the education. The average knowledge score on VG site use was 3.56±2.40 before the education and increased to 9.24±0.84 after the education. The malpractice knowledge score increased from 4.12±2.08 before the education to 8.70±1.32 after the education. Additionally, it was determined that the increase in the participants' knowledge levels influenced their views on the VG site. Conclusion: It was concluded that the training provided to nurses and midwives from the perspective of malpractice regarding the use of the VG site positively affected both their knowledge levels regarding the VG site and their knowledge levels and views on malpractice risks in IM injections. It is recommended that in-service training programs for nurses and midwives focus on the use of the VG site and the reduction of malpractice risks. Keywords : Intramuscular Injection, Ventrogluteal Region, Nurse, Midwife, Knowledge Level, Malpractice.; Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hemşirelik Esasları Anabilim Dalı, 2024.; Kaynakça var.; Amaç: Bu araştırmanın amacı, hemşire ve ebelere malpraktis bakış açısıyla verilen eğitimin, intramüsküler (İM) enjeksiyonlarda ventrogluteal (VG) bölge kullanımına ilişkin bilgi düzeyi ve görüşleri üzerine etkisini belirlemektir. Materyal-Metot: Tek Gruplu Ön Test-Son Test Modelinin kullanıldığı yarı deneysel tasarımda planlanan bu araştırmanın örneklemini, Süleyman Demirel Üniversitesi (SDÜ) Hastanesi'nde çalışan ve araştırmaya katılmayı kabul eden hemşire ve ebeler oluşturmaktadır. Araştırma Nisan-Mayıs 2024 tarihleri arasında üç oturumda gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri; Tanıtıcı Bilgiler Veri Formu, VG Bölge Kullanımı Hakkında Görüş Formu, Malpraktis Bilgi Formu ve VG Bölgeye İlaç Uygulanmasına İlişkin Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde; ortalama, standart sapma, medyan, mod, minimum ve maksimum değerler hesaplanmıştır. Ön test – Son Test verilerinin karşılaştırılmasında, Friedman ve Wilcoxon işaretli sıralar testleri kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların %78,5'i kadın olup, yaş dağılımında ise en yüksek katılım oranı 29-39 yaş aralığında olduğu belirlenmiştir. Eğitim öncesi VG bölge kullanımı ve malpraktis bilgi düzeyinde olumlu farklılıklar gözlenmiştir. Eğitim öncesi VG bölge kullanımına yönelik bilgi puanı ortalama 3,56±2,40 iken, eğitim sonrası 9,24±0,84 olduğu belirlenmiştir. Malpraktis bilgi puanı eğitim öncesi 4,12±2,08'den 8,70±1,32'ye çıkmıştır. Ayrıca, katılımcıların bilgi seviyesindeki artışın VG bölge hakkındaki görüşlerini etkilediği saptanmıştır. Sonuç: Hemşire ve ebelere malpraktis bakış açısıyla verilen VG bölge kullanımı eğitiminin, hem VG bölgeye yönelik bilgi düzeylerini hem de İM enjeksiyonda malpraktis risklerine ilişkin bilgi düzeylerini ve bu bölgeye yönelik görüşlerini olumlu yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Hemşire ve ebelere yönelik hizmet içi eğitim programlarının VG bölge kullanımı ve malpraktis riskinin azaltılması konularına odaklanması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler : İntramüsküler Enjeksiyon, Ventrogluteal Bölge, Hemşire, Ebe, Bilgi Düzeyi, Malpraktis.; Objective: The aim of this research is to determine the impact of training provided to nurses and midwives, from the perspective of malpractice, on their knowledge level and views regarding the use of the ventrogluteal (VG) site in intramuscular (IM) injections. Material-Method: The sample of this planned study, using a quasi-experimental design with a single-group pretest-posttest model, consists of nurses and midwives working at Süleyman Demirel University (SDÜ) Hospital who agreed to participate in the research. The research was conducted in three sessions between April and May 2024. Research data were collected using the Introductory Information Data Form, VG Site Usage Opinion Form, Malpractice Information Form, and VG Site Knowledge Form. In the analysis of the data, mean, standard deviation, median, mode, minimum, and maximum values were calculated. For the comparison of pretest and posttest data, Friedman and Wilcoxon signed-rank tests were used. Results: Among the participants, 78.5% were women, with the highest participation rate in the age group of 29-39 years. Positive differences were observed in the knowledge levels regarding the use of the VG site and malpractice before the education. The average knowledge score on VG site use was 3.56±2.40 before the education and increased to 9.24±0.84 after the education. The malpractice knowledge score increased from 4.12±2.08 before the education to 8.70±1.32 after the education. Additionally, it was determined that the increase in the participants' knowledge levels influenced their views on the VG site. Conclusion: It was concluded that the training provided to nurses and midwives from the perspective of malpractice regarding the use of the VG site positively affected both their knowledge levels regarding the VG site and their knowledge levels and views on malpractice risks in IM injections. It is recommended that in-service training programs for nurses and midwives focus on the use of the VG site and the reduction of malpractice risks. Keywords : Intramuscular Injection, Ventrogluteal Region, Nurse, Midwife, Knowledge Level, Malpractice.

http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/103321 2025-02-25T10:53:05Z

Bazı antimikrobiyal ajanların termodinamik protonasyon sabitlerinin HPLC yöntemiyle belirlenmesi = Determination of thermodynamic protonation constants of some antimicrobial agents by HPLC method / Antimikrobiyal ajanlar bünyesinde antiseptikleri, antibiyotikleri, antiviralleri, antifungalleri ve antiparaziterleri de içeren geniş kullanım alanına sahip terapötik maddelerdir. Bu maddeler enfeksiyonları önlemek veya tedavi etmek için kullanılırlar. Özellikle azot atomu içeren heterosiklik yapıdaki antimikrobiyaller geniş farmakolojik aktivite yelpazesi sergileme yeteneklerinden dolayı birçok doğal üründe ve sentetik ilaçta yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu ilaçlar içerisinde yaygın kullanım alanına sahip olan klotrimazol, sertakonazol, oksikonazol ve klimbazol zayıf asit/baz özelliğine sahip olduğundan, sulu ortamda bu moleküllerinin asit-baz dengesinin incelenmesi, moleküllerin aktivitelerini anlamak gereklidir. Belirli bir pH'da bir bileşiğin iyonlaşmasını gösteren denge temel alınarak protonasyon sabiti (pKa) belirlenebilmektedir. Bu tez çalışmasında klotrimazol, sertakonazol, oksikonazol ve klimbazolün protonasyon sabiti metanol-su ortamında, mobil faz pH'sı 3-8 aralığında RP-HPLC yöntemiyle tayin edilmiştir. Klotrimazol ve klimbazol için %50, %55 ve %60 (v/v) metanol içeren su-metanol ortamında, sertakonazol ve oksikonazol için %55, %57,5 ve %60 (v/v) metanol içeren metanol-su ortamında, 37°C'de çalışılmıştır. Kromatografik analizler için Agilent Zorbax SB-CN kolon (4,6x150mm, 3,5 µm) seçilmiştir. Mobil fazın akış hızı 1ml/dk olarak sabitlenmiştir. Bileşiklerin dalga boyu 202 nm olarak belirlenmiştir. Klimbazol, klotrimazol, oksikonazol ve sertakonazolün su ortamındaki pKa değeri mol kesri-pKa ilişkisi kullanılarak sırasıyla 6,430; 5,864; 7,114 ve 6,901 olarak hesaplanmıştır. Aynı şekilde 1/Ɛ-pKa ilişkisi kullanılarak bileşiklerin su ortamındaki pKa değerleri 6,295; 5,813; 6,813 ve 6,806 olarak belirlenmiştir. Bu tez kapsamında suda çözünürlüğü az olan bu bileşiklerin belirlenen pKa değerleri, farklı pH değerlerinde iyonlaşma ve ADME özellikleri için gerekli verilerdir. Anahtar Kelimeler : RP-HPLC, imidazol grubu, protonasyon sabiti, metot validasyonu.; Antimicrobial agents are therapeutic substances with a wide range of uses, including antiseptics, antibiotics, antivirals, antifungals and antiparasitics. These substances are used to prevent or treat infections. Antimicrobials, especially heterocyclic structures containing nitrogen atoms, are widely used in many natural products and synthetic drugs due to their ability to exhibit a wide range of pharmacological activities. Since clotrimazole, sertaconazole, oxiconazole and klimbazole, which are widely used among these drugs, have weak acid/base properties, it is necessary to examine the acid-base balance of these molecules in aqueous environment and understand the activities of the molecules. The protonation constant (pKa) can be determined based on the equilibrium that indicates the ionization of a compound at a given pH. In this thesis, the protonation constants of clotrimazole, sertaconazole, oxiconazole and climbazole were determined by RP-HPLC method in methanol-water media with mobile phase pH in the range of 3-8. For clotrimazole and klimbazole, in methanol-water medium containing 50%, 55% and 60% (v/v) methanol, for sertaconazole and oxiconazole, in methanol-water medium containing 55%, 57.5% and 60% (v/v) methanol and it was studied at 37°C. Agilent Zorbax SB-CN column (4.6x150mm, 3.5 µm) was chosen for chromatographic analyses. The mobile phase flow rate was fixed at 1ml/min. The wavelength of the compounds was determined as 202 nm. The pKa value of climbazole, clotrimazole, oxiconazole and sertaconazole calculated by using the mole fraction-pKa relationship respectively in water is 6,430; 5,864; 7,114 and 6,901. Likewise, it was calculated as using the 1/Ɛ-pKa relationship, the pKa values of the compounds in water are 6,295; 5,813; 6,813 and 6,806. Within the scope of this thesis, the determined pKa values of these compounds with low water solubility are the necessary data for ionization and ADME properties at different pH values. Keywords : RP-HPLC, imidazole group, protonation constant, method validation.; Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İlaç Araştırma ve Geliştirme Anabilim Dalı, 2024.; Kaynakça var.; Antimikrobiyal ajanlar bünyesinde antiseptikleri, antibiyotikleri, antiviralleri, antifungalleri ve antiparaziterleri de içeren geniş kullanım alanına sahip terapötik maddelerdir. Bu maddeler enfeksiyonları önlemek veya tedavi etmek için kullanılırlar. Özellikle azot atomu içeren heterosiklik yapıdaki antimikrobiyaller geniş farmakolojik aktivite yelpazesi sergileme yeteneklerinden dolayı birçok doğal üründe ve sentetik ilaçta yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu ilaçlar içerisinde yaygın kullanım alanına sahip olan klotrimazol, sertakonazol, oksikonazol ve klimbazol zayıf asit/baz özelliğine sahip olduğundan, sulu ortamda bu moleküllerinin asit-baz dengesinin incelenmesi, moleküllerin aktivitelerini anlamak gereklidir. Belirli bir pH'da bir bileşiğin iyonlaşmasını gösteren denge temel alınarak protonasyon sabiti (pKa) belirlenebilmektedir. Bu tez çalışmasında klotrimazol, sertakonazol, oksikonazol ve klimbazolün protonasyon sabiti metanol-su ortamında, mobil faz pH'sı 3-8 aralığında RP-HPLC yöntemiyle tayin edilmiştir. Klotrimazol ve klimbazol için %50, %55 ve %60 (v/v) metanol içeren su-metanol ortamında, sertakonazol ve oksikonazol için %55, %57,5 ve %60 (v/v) metanol içeren metanol-su ortamında, 37°C'de çalışılmıştır. Kromatografik analizler için Agilent Zorbax SB-CN kolon (4,6x150mm, 3,5 µm) seçilmiştir. Mobil fazın akış hızı 1ml/dk olarak sabitlenmiştir. Bileşiklerin dalga boyu 202 nm olarak belirlenmiştir. Klimbazol, klotrimazol, oksikonazol ve sertakonazolün su ortamındaki pKa değeri mol kesri-pKa ilişkisi kullanılarak sırasıyla 6,430; 5,864; 7,114 ve 6,901 olarak hesaplanmıştır. Aynı şekilde 1/Ɛ-pKa ilişkisi kullanılarak bileşiklerin su ortamındaki pKa değerleri 6,295; 5,813; 6,813 ve 6,806 olarak belirlenmiştir. Bu tez kapsamında suda çözünürlüğü az olan bu bileşiklerin belirlenen pKa değerleri, farklı pH değerlerinde iyonlaşma ve ADME özellikleri için gerekli verilerdir. Anahtar Kelimeler : RP-HPLC, imidazol grubu, protonasyon sabiti, metot validasyonu.; Antimicrobial agents are therapeutic substances with a wide range of uses, including antiseptics, antibiotics, antivirals, antifungals and antiparasitics. These substances are used to prevent or treat infections. Antimicrobials, especially heterocyclic structures containing nitrogen atoms, are widely used in many natural products and synthetic drugs due to their ability to exhibit a wide range of pharmacological activities. Since clotrimazole, sertaconazole, oxiconazole and klimbazole, which are widely used among these drugs, have weak acid/base properties, it is necessary to examine the acid-base balance of these molecules in aqueous environment and understand the activities of the molecules. The protonation constant (pKa) can be determined based on the equilibrium that indicates the ionization of a compound at a given pH. In this thesis, the protonation constants of clotrimazole, sertaconazole, oxiconazole and climbazole were determined by RP-HPLC method in methanol-water media with mobile phase pH in the range of 3-8. For clotrimazole and klimbazole, in methanol-water medium containing 50%, 55% and 60% (v/v) methanol, for sertaconazole and oxiconazole, in methanol-water medium containing 55%, 57.5% and 60% (v/v) methanol and it was studied at 37°C. Agilent Zorbax SB-CN column (4.6x150mm, 3.5 µm) was chosen for chromatographic analyses. The mobile phase flow rate was fixed at 1ml/min. The wavelength of the compounds was determined as 202 nm. The pKa value of climbazole, clotrimazole, oxiconazole and sertaconazole calculated by using the mole fraction-pKa relationship respectively in water is 6,430; 5,864; 7,114 and 6,901. Likewise, it was calculated as using the 1/Ɛ-pKa relationship, the pKa values of the compounds in water are 6,295; 5,813; 6,813 and 6,806. Within the scope of this thesis, the determined pKa values of these compounds with low water solubility are the necessary data for ionization and ADME properties at different pH values. Keywords : RP-HPLC, imidazole group, protonation constant, method validation.