| dc.creator |
Yılmaz Balık, Gülşah,
1995-
author
264346 |
|
| dc.creator |
Tök Yalçın, Özlem,
1975-
23872
thesis advisor |
|
| dc.creator |
Süleyman Demirel Üniversitesi.
Tıp Fakültesi.
Göz Hastalıkları Anabilim Dalı.
14567
issuing body |
|
| dc.date |
2024. |
|
| dc.date.accessioned |
2025-02-25T10:50:02Z |
|
| dc.date.available |
2025-02-25T10:50:02Z |
|
| dc.identifier |
http://tez.sdu.edu.tr/Tezler/TT01765.pdf |
|
| dc.identifier.uri |
http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/103093 |
|
| dc.description |
Yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD), dünya genelinde yaşlı popülasyonda körlüğün önde gelen nedenlerinden biri olan progresif bir hastalıktır. Patogenezinde retina pigment epitel hücrelerinin oksidatif stres kaynaklı disfonksiyonu önemli yere sahiptir. YBMD'nin kesin bir tedavi yöntemi bulunmamaktadır. Bu nedenle, bu hastalığın ilerlemesini geciktirmek veya yavaşlatmak için etkili beslenme önlemlerinin, özellikle de antioksidanların keşfi, artan ilgi konusu olmuştur. Bu çalışmada antioksidan özellikleri bilinen resveratrol ve delfinidinin ARPE hücrelerinde antioksidan etkilerini karşılaştırmak ve VEGF üzerine etkilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda ARPE-19 hücreleri Kontrol (K), Hidrojen Peroksit (H2O2), Resveratrol (RES), Delfinidin (DEL), H2O2 + RES, H2O2 + DEL, RES + DEL, H2O2 + RES + DEL şeklinde 8 gruba ayrıldı. Kontrol grubu dışındaki gruplardaki hücreler RES veya DEL (yalnız veya kombine edilerek) ile 20 saat boyunca inkübasyon sonrasında ilgili gruplar hidrojen peroksit (H2O2) ile 4 saat daha inkübe edildiler. Glutatyon (GSH), glutatyon peroksidaz (GSH-Px), malondialdehit (MDA), total antioksidan seviye (TAS), total oksidan seviye (TOS), Poli (ADP-riboz) (PAR) polimeraz-1 (PARP-1), 8-hidroksi-2'-deoksiguanozin (8-OHdG), apoptozis ve VEGF-A düzeylerindeki değişimler konfokal mikroskop, mikro tabaka okuyucu ve ELISA yöntemleri kullanılarak ölçüldü. Çalışmamızda resveratrol ve delfinidin uygulanan gruplarda belirgin antioksidan etkinlik izlenirken VEGF-A ve apoptozis düzeylerinde ise azalma gözlendi. Kombine delfinidin ile resveratrol uygulanması sadece resveratrol uygulanan grupla karşılaştırıldığında VEGF-A, apoptozis ve oksidan parametrelerinin düzeylerini anlamlı ölçüde azaltırken sadece delfinidin uygulanan grupla karşılaştırıldığında anlamlı bir farklılığa yol açmadı. 8-OHdG düzeyleri resveratrol ve delfinidinin tek başına uygulandığı gruplarda benzer şekilde azaldı. Çalışmamızın sonuçları delfinidin uygulamasının resveratrole kıyasla daha etkili bir şekilde PARP-1 düzeyini azalttığını gösterdi. Sonuçlarımız ARPE-19 hücrelerinde resveratrol ve delfinidinin oksidatif stresi azaltıcı ve hücre canlılığını arttırıcı etkileri olduğunu gösterdi. Delfinidinin resveratrole göre daha etkin olduğu izlenirken kombine kullanımları ile sadece delfinidin uygulanan grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı. Bu bulguların doğruluğunun tekrar eden in-vitro çalışmalarla teyit edilmesi ve ileri in-vivo ve klinik araştırmalarla desteklenmesi gerekmektedir. Anahtar Kelimeler : Delfinidin, Oksidatif Stres, Resveratrol, VEGF, YBMD. |
|
| dc.description |
Age-related macular degeneration (AMD) is a progressive disease that is one of the leading causes of blindness in the elderly population worldwide. Oxidative stress-induced dysfunction of retinal pigment epithelial cells plays an important role in its pathogenesis. There is no definitive treatment for AMD. Therefore, the discovery of effective nutritional measures, especially antioxidants, to delay or slow the progression of this disease has been a subject of increasing interest. In this study, we aimed to compare the antioxidant effects of resveratrol and delphinidine, which have known antioxidant properties, in ARPE cells and to evaluate their effects on VEGF. For this purpose, ARPE-19 cells were divided into 8 groups as Control (K), Hydrogen Peroxide (H2O2), Resveratrol (RES), Delphinidin (DEL), H2O2 + RES, H2O2 + DEL, RES + DEL, H2O2 + RES + DEL. Cells in the groups other than the control group were incubated with RES or DEL (alone or in combination) for 20 hours and then incubated with hydrogen peroxide (H2O2) for another 4 hours. Changes in glutathione (GSH), glutathione peroxidase (GSH-Px), malondialdehyde (MDA), total antioxidant level (TAS), total oxidant level (TOS), Poly (ADP-ribose) (PAR) polymerase-1 (PARP-1), 8-hydroxy-2'-deoxyguanosine (8-OHdG), apoptosis and VEGF-A levels were measured using confocal microscopy, microlayer reader and ELISA methods. In our study, significant antioxidant activity was observed in resveratrol and delphinidine treated groups, while VEGF-A and apoptosis levels were decreased. Combined delphinidine and resveratrol administration significantly decreased the levels of VEGF-A, apoptosis and oxidant parameters compared to the resveratrol-only group, but did not cause a significant difference compared to the delphinidine-only group. 8-OHdG levels were similarly decreased in the resveratrol and delphinidine alone groups. The results of our study showed that delphinidine treatment decreased PARP-1 levels more effectively than resveratrol. Our results showed that resveratrol and delphinidine have oxidative stress-reducing and cell viability-enhancing effects in ARPE-19 cells. While delphinidine was more effective than resveratrol, there was no statistically significant difference between their combined use and the delphinidine-only group. These findings need to be confirmed by repeated in-vitro studies and supported by further in-vivo and clinical studies. Keywords : Delphinidine, Oxidative Stress, Resveratrol, VEGF, AMD. |
|
| dc.description |
Tez (Tıpta Uzmanlık -PhD) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Göz Hastalıkları Anabilim Dalı, 2024. |
|
| dc.description |
Kaynakça var. |
|
| dc.description |
Yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD), dünya genelinde yaşlı popülasyonda körlüğün önde gelen nedenlerinden biri olan progresif bir hastalıktır. Patogenezinde retina pigment epitel hücrelerinin oksidatif stres kaynaklı disfonksiyonu önemli yere sahiptir. YBMD'nin kesin bir tedavi yöntemi bulunmamaktadır. Bu nedenle, bu hastalığın ilerlemesini geciktirmek veya yavaşlatmak için etkili beslenme önlemlerinin, özellikle de antioksidanların keşfi, artan ilgi konusu olmuştur. Bu çalışmada antioksidan özellikleri bilinen resveratrol ve delfinidinin ARPE hücrelerinde antioksidan etkilerini karşılaştırmak ve VEGF üzerine etkilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda ARPE-19 hücreleri Kontrol (K), Hidrojen Peroksit (H2O2), Resveratrol (RES), Delfinidin (DEL), H2O2 + RES, H2O2 + DEL, RES + DEL, H2O2 + RES + DEL şeklinde 8 gruba ayrıldı. Kontrol grubu dışındaki gruplardaki hücreler RES veya DEL (yalnız veya kombine edilerek) ile 20 saat boyunca inkübasyon sonrasında ilgili gruplar hidrojen peroksit (H2O2) ile 4 saat daha inkübe edildiler. Glutatyon (GSH), glutatyon peroksidaz (GSH-Px), malondialdehit (MDA), total antioksidan seviye (TAS), total oksidan seviye (TOS), Poli (ADP-riboz) (PAR) polimeraz-1 (PARP-1), 8-hidroksi-2'-deoksiguanozin (8-OHdG), apoptozis ve VEGF-A düzeylerindeki değişimler konfokal mikroskop, mikro tabaka okuyucu ve ELISA yöntemleri kullanılarak ölçüldü. Çalışmamızda resveratrol ve delfinidin uygulanan gruplarda belirgin antioksidan etkinlik izlenirken VEGF-A ve apoptozis düzeylerinde ise azalma gözlendi. Kombine delfinidin ile resveratrol uygulanması sadece resveratrol uygulanan grupla karşılaştırıldığında VEGF-A, apoptozis ve oksidan parametrelerinin düzeylerini anlamlı ölçüde azaltırken sadece delfinidin uygulanan grupla karşılaştırıldığında anlamlı bir farklılığa yol açmadı. 8-OHdG düzeyleri resveratrol ve delfinidinin tek başına uygulandığı gruplarda benzer şekilde azaldı. Çalışmamızın sonuçları delfinidin uygulamasının resveratrole kıyasla daha etkili bir şekilde PARP-1 düzeyini azalttığını gösterdi. Sonuçlarımız ARPE-19 hücrelerinde resveratrol ve delfinidinin oksidatif stresi azaltıcı ve hücre canlılığını arttırıcı etkileri olduğunu gösterdi. Delfinidinin resveratrole göre daha etkin olduğu izlenirken kombine kullanımları ile sadece delfinidin uygulanan grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı. Bu bulguların doğruluğunun tekrar eden in-vitro çalışmalarla teyit edilmesi ve ileri in-vivo ve klinik araştırmalarla desteklenmesi gerekmektedir. Anahtar Kelimeler : Delfinidin, Oksidatif Stres, Resveratrol, VEGF, YBMD. |
|
| dc.description |
Age-related macular degeneration (AMD) is a progressive disease that is one of the leading causes of blindness in the elderly population worldwide. Oxidative stress-induced dysfunction of retinal pigment epithelial cells plays an important role in its pathogenesis. There is no definitive treatment for AMD. Therefore, the discovery of effective nutritional measures, especially antioxidants, to delay or slow the progression of this disease has been a subject of increasing interest. In this study, we aimed to compare the antioxidant effects of resveratrol and delphinidine, which have known antioxidant properties, in ARPE cells and to evaluate their effects on VEGF. For this purpose, ARPE-19 cells were divided into 8 groups as Control (K), Hydrogen Peroxide (H2O2), Resveratrol (RES), Delphinidin (DEL), H2O2 + RES, H2O2 + DEL, RES + DEL, H2O2 + RES + DEL. Cells in the groups other than the control group were incubated with RES or DEL (alone or in combination) for 20 hours and then incubated with hydrogen peroxide (H2O2) for another 4 hours. Changes in glutathione (GSH), glutathione peroxidase (GSH-Px), malondialdehyde (MDA), total antioxidant level (TAS), total oxidant level (TOS), Poly (ADP-ribose) (PAR) polymerase-1 (PARP-1), 8-hydroxy-2'-deoxyguanosine (8-OHdG), apoptosis and VEGF-A levels were measured using confocal microscopy, microlayer reader and ELISA methods. In our study, significant antioxidant activity was observed in resveratrol and delphinidine treated groups, while VEGF-A and apoptosis levels were decreased. Combined delphinidine and resveratrol administration significantly decreased the levels of VEGF-A, apoptosis and oxidant parameters compared to the resveratrol-only group, but did not cause a significant difference compared to the delphinidine-only group. 8-OHdG levels were similarly decreased in the resveratrol and delphinidine alone groups. The results of our study showed that delphinidine treatment decreased PARP-1 levels more effectively than resveratrol. Our results showed that resveratrol and delphinidine have oxidative stress-reducing and cell viability-enhancing effects in ARPE-19 cells. While delphinidine was more effective than resveratrol, there was no statistically significant difference between their combined use and the delphinidine-only group. These findings need to be confirmed by repeated in-vitro studies and supported by further in-vivo and clinical studies. Keywords : Delphinidine, Oxidative Stress, Resveratrol, VEGF, AMD. |
|
| dc.language |
tur |
|
| dc.publisher |
Isparta : Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi, |
|
| dc.subject |
Süleyman Demirel Üniversitesi |
|
| dc.title |
ARPE-19 hücrelerinde resveratrol ve delfinidinin antioksidan etkilerinin karşılaştırılması ve VEGF üzerine etkileri = Comparison of antioxidant effects of resveratrol and delfinidine in ARPE-19 cells and their effects on VEGF / |
|
| dc.type |
text |
|