Giriş: Yanık yaralanmaları, ciddi sağlık problemlerine yol açarak hastanede yatış süresini uzatmakta ve mortalite oranlarını artırmaktadır. Epidermal Büyüme Faktörü (EGF), hücresel proliferasyonu teşvik eden, epitelizasyonu hızlandıran ve yara iyileşmesinde kritik bir rol oynayan bir büyüme faktörüdür. EGF'nin yara iyileşmesindeki rolü ile ilgili çalışmalar kısıtlıdır. Bu çalışmada, EGF'nin yanık iyileşmesi üzerindeki etkilerini değerlendirme amacıyla deneysel bir yanık modeli oluşturulmuş ve EGF ile günlük hayatta kullanılan diğer tedavi yöntemleri karşılaştırılmıştır. Yöntem: Çalışma, toplam 33 sıçan üzerinde gerçekleştirilmiştir. Sıçanlar rastgele üç gruba ayrılmıştır: Kontrol grubu, Silverdin-Furasin (S-F) grubu ve EGF grubu. Sıçanların sırt bölgelerine ikinci derece yanıklar oluşturulmuş ve 7., 14. ve 21. günlerde yara iyileşme süreçleri histopatolojik ve biyokimyasal yöntemlerle değerlendirilmiştir. Reepitelizasyon, fibroblast aktivitesi, inflamasyon ve anjiyogenez gibi parametreler incelenmiştir. Bulgular: EGF uygulanan grupta, 7. ve 14. günlerde reepitelizasyon oranı anlamlı derecede artmış olup (p<0.05), inflamasyon seviyesi belirgin şekilde azalmıştır (p<0.05). Ancak, anjiyogenez ve kollajen üretimi açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Fibroblast sayısında 14. günde artış gözlemlenmiş ancak 21. günde bu fark ortadan kalkmıştır. Sonuç: EGF, özellikle epitelizasyonu hızlandırıcı ve inflamasyonu azaltıcı etkileriyle yanık tedavisinde umut vaat eden bir ajan olarak görülmektedir. Ancak, anjiyogenez ve kollajen üretimindeki etkilerinin tam olarak anlaşılması için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Bu çalışmadaki bulgular, EGF'nin yanık tedavisinde kullanımı için daha fazla çalışma yapılması gerekliliğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler : Epidermal Büyüme Faktörü, Yanık Tedavisi, Reepitelizasyon, Deneysel Yanık Modeli.
Investigation of the Effect of EGF on Burn Healing in a Second-Degree Burn Model Created in Rats Introduction: Burn injuries lead to serious health problems, prolong hospital stays, and increase mortality rates. Epidermal Growth Factor (EGF) is a growth factor that promotes cellular proliferation, accelerates epithelialization, and plays a critical role in wound healing. Studies on the role of EGF in wound healing are limited. In this study, an experimental burn model was created to evaluate the effects of EGF on burn healing, and EGF was compared with other commonly used treatment methods. Method: The study was conducted on a total of 33 rats. The rats were randomly divided into three groups: control group, Silverdin-Furasin (S-F) group, and EGF group. Second-degree burns were induced on the dorsal regions of the rats, and wound healing processes were evaluated on days 7, 14, and 21 using histopathological and biochemical methods. Parameters such as reepithelialization, fibroblast activity, inflammation, and angiogenesis were analyzed. Results: In the EGF-treated group, the reepithelialization rate significantly increased on days 7 and 14 (p<0.05), while inflammation levels significantly decreased (p<0.05). However, there was no significant difference between the groups in terms of angiogenesis and collagen production. An increase in fibroblast count was observed on day 14, but this difference disappeared by day 21. Conclusion: EGF appears to be a promising agent in burn treatment due to its accelerating effects on epithelialization and reducing inflammation. However, more research is needed to fully understand its effects on angiogenesis and collagen production. The findings of this study indicate the necessity for further studies on the use of EGF in burn treatment. Keywords : Epidermal Growth Factor, Burn Treatment, Reepithelialization, Experimental Burn Model.
Tez (Tıpta Uzmanlık -PhD) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Genel Cerrahi Anabilim Dalı, 2024.
Kaynakça var.
Giriş: Yanık yaralanmaları, ciddi sağlık problemlerine yol açarak hastanede yatış süresini uzatmakta ve mortalite oranlarını artırmaktadır. Epidermal Büyüme Faktörü (EGF), hücresel proliferasyonu teşvik eden, epitelizasyonu hızlandıran ve yara iyileşmesinde kritik bir rol oynayan bir büyüme faktörüdür. EGF'nin yara iyileşmesindeki rolü ile ilgili çalışmalar kısıtlıdır. Bu çalışmada, EGF'nin yanık iyileşmesi üzerindeki etkilerini değerlendirme amacıyla deneysel bir yanık modeli oluşturulmuş ve EGF ile günlük hayatta kullanılan diğer tedavi yöntemleri karşılaştırılmıştır. Yöntem: Çalışma, toplam 33 sıçan üzerinde gerçekleştirilmiştir. Sıçanlar rastgele üç gruba ayrılmıştır: Kontrol grubu, Silverdin-Furasin (S-F) grubu ve EGF grubu. Sıçanların sırt bölgelerine ikinci derece yanıklar oluşturulmuş ve 7., 14. ve 21. günlerde yara iyileşme süreçleri histopatolojik ve biyokimyasal yöntemlerle değerlendirilmiştir. Reepitelizasyon, fibroblast aktivitesi, inflamasyon ve anjiyogenez gibi parametreler incelenmiştir. Bulgular: EGF uygulanan grupta, 7. ve 14. günlerde reepitelizasyon oranı anlamlı derecede artmış olup (p<0.05), inflamasyon seviyesi belirgin şekilde azalmıştır (p<0.05). Ancak, anjiyogenez ve kollajen üretimi açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Fibroblast sayısında 14. günde artış gözlemlenmiş ancak 21. günde bu fark ortadan kalkmıştır. Sonuç: EGF, özellikle epitelizasyonu hızlandırıcı ve inflamasyonu azaltıcı etkileriyle yanık tedavisinde umut vaat eden bir ajan olarak görülmektedir. Ancak, anjiyogenez ve kollajen üretimindeki etkilerinin tam olarak anlaşılması için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Bu çalışmadaki bulgular, EGF'nin yanık tedavisinde kullanımı için daha fazla çalışma yapılması gerekliliğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler : Epidermal Büyüme Faktörü, Yanık Tedavisi, Reepitelizasyon, Deneysel Yanık Modeli.
Investigation of the Effect of EGF on Burn Healing in a Second-Degree Burn Model Created in Rats Introduction: Burn injuries lead to serious health problems, prolong hospital stays, and increase mortality rates. Epidermal Growth Factor (EGF) is a growth factor that promotes cellular proliferation, accelerates epithelialization, and plays a critical role in wound healing. Studies on the role of EGF in wound healing are limited. In this study, an experimental burn model was created to evaluate the effects of EGF on burn healing, and EGF was compared with other commonly used treatment methods. Method: The study was conducted on a total of 33 rats. The rats were randomly divided into three groups: control group, Silverdin-Furasin (S-F) group, and EGF group. Second-degree burns were induced on the dorsal regions of the rats, and wound healing processes were evaluated on days 7, 14, and 21 using histopathological and biochemical methods. Parameters such as reepithelialization, fibroblast activity, inflammation, and angiogenesis were analyzed. Results: In the EGF-treated group, the reepithelialization rate significantly increased on days 7 and 14 (p<0.05), while inflammation levels significantly decreased (p<0.05). However, there was no significant difference between the groups in terms of angiogenesis and collagen production. An increase in fibroblast count was observed on day 14, but this difference disappeared by day 21. Conclusion: EGF appears to be a promising agent in burn treatment due to its accelerating effects on epithelialization and reducing inflammation. However, more research is needed to fully understand its effects on angiogenesis and collagen production. The findings of this study indicate the necessity for further studies on the use of EGF in burn treatment. Keywords : Epidermal Growth Factor, Burn Treatment, Reepithelialization, Experimental Burn Model.