| dc.creator |
Yağlıkara, Selman,
1991-
author
179146 |
|
| dc.creator |
Türk, Mevlüt,
1972-
thesis advisor
31161 |
|
| dc.creator |
Süleyman Demirel Üniversitesi.
Fen Bilimleri Enstitüsü.
Tarla Bitkileri Anabilim Dalı.
10207
issuing body |
|
| dc.date |
2018. |
|
| dc.identifier |
http://tez.sdu.edu.tr/Tezler/TF03910.pdf |
|
| dc.description |
Bu araştırma, Isparta koşullarında bazı yonca (Medicago sativa L.) genotiplerinin ot verimi ile tarımsal karakterlerini belirlemek amacıyla 2014-2015 yıllarında yürütülmüştür. Denemede TUBİTAK 110 O257 numaralı projeden temin edilen 15 adet yonca genotipi ile Bilensoy ve Gea kontrol çeşitlerinin ana sap kalınlığı, bitki boyu, ana sap sayısı, yeşil ot verimi, kuru ot verimi, ham protein oranı, ADF, NDF, sindirilebilir kuru madde, kuru madde tüketimi ve nispi yem değerleri incelenmiştir. Çalışma sonucunda; Yonca genotiplerinde en yüksek ana sap uzunluğu ve ana sap sayısı Çay-1 (79.54 cm ve 33.06 adet/bitki) ve Keçiborlu-1 (77.20 cm ve 31.35 adet/bitki) genotiplerinde belirlenirken, Karamanlı-3 en yüksek ana sap kalınlığına (3.25 mm) sahip olmuştur. En yüksek yeşil ot ve kuru ot verimleri Çay-1, Keçiborlu- 1 ve Keçiborlu-3 genotiplerinde (sırasıyla, 11154-2879 kg/da, 10549-2688 kg/da, 10343-2598 kg/da) bulunmuştur. Yonca genotiplerin ham protein oranları (% 22.18- 17.63), ADF oranı (%32.9-27.2), NDF oranı (%43.93-39.23), SKM (%67.67-63.28), KMT (%3.06-2.73) ve NYD (157.7-135.2) aralığında değişim göstermiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre yüksek verim ve kalite değerleri bakımından Çay-1, Keçiborlu-3, Keçiborlu-1 ve Çay-2 genotiplerinin ıslah çalışmalarında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır. |
|
| dc.description |
This research carried out to determine forage yield and agricultural characters of different alfalfa (Medicago sativa L.) genotypes under Isparta conditions in 2014- 2015. In present study, 15 different alfalfa genotypes that supplied from TUBİTAK 110 O 257 and cv Bilensoy and Gea were used. This study specified plant height, stem diameter, stem thickness, green yield, hay yield, crude content, ADF, NDF, TDN, DM and RFV in the alfalfa genotypes. End of the present research; while the highest plant height and main branch number were determined in Çay-1 (79.54 cm and 33.06 number/plant) and Keçiborlu-1 (77.20 cm and 31.35 number/plant), Karamanlı-3 had the highest stem diameter (3.25 mm). The highest green and hay yields were obtained from Çay-1, Keçiborlu-1 and Keçiborlu-3 genotypes (11154-2879 kg/da, 10549-2688 kg/da, 10343-2598 kg/da, respectively). Crude protein content varied from (% 22.18-17.63), ADF varied (%32.9-27.2), NDF varied (%43.93-39.23), TDN varied (%67.67-63.28), DM varied (%3.06-2.73) and RFV varied (157.7-135.2) in alfalfa genotypes. Çay-1, Keçiborlu- 3, Keçiborlu-1 and Çay-2 genotoypes can be used in breeding study because of their high forage yield and quality values. |
|
| dc.description |
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, 2018. |
|
| dc.description |
Kaynakça var. |
|
| dc.description |
Bu araştırma, Isparta koşullarında bazı yonca (Medicago sativa L.) genotiplerinin ot verimi ile tarımsal karakterlerini belirlemek amacıyla 2014-2015 yıllarında yürütülmüştür. Denemede TUBİTAK 110 O257 numaralı projeden temin edilen 15 adet yonca genotipi ile Bilensoy ve Gea kontrol çeşitlerinin ana sap kalınlığı, bitki boyu, ana sap sayısı, yeşil ot verimi, kuru ot verimi, ham protein oranı, ADF, NDF, sindirilebilir kuru madde, kuru madde tüketimi ve nispi yem değerleri incelenmiştir. Çalışma sonucunda; Yonca genotiplerinde en yüksek ana sap uzunluğu ve ana sap sayısı Çay-1 (79.54 cm ve 33.06 adet/bitki) ve Keçiborlu-1 (77.20 cm ve 31.35 adet/bitki) genotiplerinde belirlenirken, Karamanlı-3 en yüksek ana sap kalınlığına (3.25 mm) sahip olmuştur. En yüksek yeşil ot ve kuru ot verimleri Çay-1, Keçiborlu- 1 ve Keçiborlu-3 genotiplerinde (sırasıyla, 11154-2879 kg/da, 10549-2688 kg/da, 10343-2598 kg/da) bulunmuştur. Yonca genotiplerin ham protein oranları (% 22.18- 17.63), ADF oranı (%32.9-27.2), NDF oranı (%43.93-39.23), SKM (%67.67-63.28), KMT (%3.06-2.73) ve NYD (157.7-135.2) aralığında değişim göstermiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre yüksek verim ve kalite değerleri bakımından Çay-1, Keçiborlu-3, Keçiborlu-1 ve Çay-2 genotiplerinin ıslah çalışmalarında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır. |
|
| dc.description |
This research carried out to determine forage yield and agricultural characters of different alfalfa (Medicago sativa L.) genotypes under Isparta conditions in 2014- 2015. In present study, 15 different alfalfa genotypes that supplied from TUBİTAK 110 O 257 and cv Bilensoy and Gea were used. This study specified plant height, stem diameter, stem thickness, green yield, hay yield, crude content, ADF, NDF, TDN, DM and RFV in the alfalfa genotypes. End of the present research; while the highest plant height and main branch number were determined in Çay-1 (79.54 cm and 33.06 number/plant) and Keçiborlu-1 (77.20 cm and 31.35 number/plant), Karamanlı-3 had the highest stem diameter (3.25 mm). The highest green and hay yields were obtained from Çay-1, Keçiborlu-1 and Keçiborlu-3 genotypes (11154-2879 kg/da, 10549-2688 kg/da, 10343-2598 kg/da, respectively). Crude protein content varied from (% 22.18-17.63), ADF varied (%32.9-27.2), NDF varied (%43.93-39.23), TDN varied (%67.67-63.28), DM varied (%3.06-2.73) and RFV varied (157.7-135.2) in alfalfa genotypes. Çay-1, Keçiborlu- 3, Keçiborlu-1 and Çay-2 genotoypes can be used in breeding study because of their high forage yield and quality values. |
|
| dc.language |
tur |
|
| dc.publisher |
Isparta : Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, |
|
| dc.subject |
Süleyman Demirel Üniversitesi |
|
| dc.title |
Klon parsellerinden seçilen bazı yonca (Medicago sativa L.) genotiplerinin ot verim ve kalitelerinin belirlenmesi = Determination of forage yield and quality of some alfalfa (Medicago sativa L.) genotypes selected from clone plots / |
|
| dc.type |
text |
|