| dc.creator |
Uçan, Hüseyin.
author
16870 |
|
| dc.creator |
Görgülü, Hasan Ali.
4711
thesis advisor |
|
| dc.creator |
9081
Süleyman Demirel Üniversitesi.
Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Temel İslam Bilimleri Anabilim Dalı.
issuing body |
|
| dc.date |
2000. |
|
| dc.description |
Toplum hayatını düzene kavuşturup insanlara dünya ve ahiret mutluluğunu kazandırmayı amaçlayan Şari', bu amacını gerçekleştirmek üzere hayatı düzenleyici emirler ve yasaklar getirmiştir. Bu emir ve yasakların çiğnenmesi durumunda da suçluların bir takım cezalara çarptırılacağını i'lan etmiştir. Bu cezaların insanları suç işlemekten alıkoyan ve suçluları ıslah eden bir fonksiyonu olsa da, beşeriyeti gereği her zaman hata yapabilen insanı suç işlemekten cezalandırılma korkusu da bütünüyle alıkoymamıştır. Cezanın, suçu önleme, suçluyu ıslah etme gibi özelliklerinin yetersiz kaldığı durumlarda cezada ısrar, kısır bir işleme dönüşmektedir. Bu yüzden zaman zaman cezanın affına ihtiyaç duyulmakta, cezalandırma ile ulaşılamayan hedeflere af ile ulaşılmaya çalışılmaktadır. Sadece ceza ile yetinen, affı öngörmeyen bir hukuk sisteminden bahsedilemez. Yerinde uygulanan af, cezanın maksadını ortadan kaldırmaz, bilakis cezanın vereceği sonuçtan hem dünyada hem de ahirette daha üstün sonuçlar verir. Af, işlediği suçtan ötürü cezası sabit olan suçludan cezasının tamamının ya da bir kısmının hak sahibi tarafından bedelli veya bedelsiz olarak düşürülmesidir. Affetmek genel olarak bir fazilet olsa da, suçun özelliği, suçlunun hali vb. durumlara göre farklı hükümler alır. Bazen mendup, bazen mekruh, bazen de haram olur. İslam Ceza Hukuku'nda af konusu olan cezalar kısas, diyet ve ta'zir cezalarıdır. Hadlerde, davanın hakime ulaşıp suçun sübutundan sonra af veya cezanın değiştirilmesi mümkün değildir. TCK'na göre af tasarrufu " genel af " ve " özel af " olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. İslam Ceza Hukuku'nda af müessesesinin, genel ve özel af şeklinde ele alınmamasının sebebi, affın konu olarak sınırlı olması, kural olarak da nasslarda yasaklanan bir fiilin suç olmaktan çıkartılamaması ve kul haklarında asli cezayı affetme yetkisinin sadece mağdura veya onun kanuni temsilcilerine tanınmış olmasıdır. |
|
| dc.description |
The devine regislator aiming at keeping peace and order in the societal life established do's and don'ts to function as a means of regulations for the bliss of people here and hereafter. In the case of violations of these divine laws it is decreed that those committing a crime be punished in due course. Notwithstanding that by way of these punishements what is aimed at is to dissuade the wrongdoers from their misdeeds, the result has not always susceptible to commit a crime and the fear of punishment is not always at work by it self. It tuns out to be a vicious circle to be pensistent on the practices of punishment when they may repeatedly faal short in bringing up positive effects on the subjects, like restoring them and preventing crime. For this reason, there appears to be care when forgiveness is needed. Therefore making use of this mechanism the objectives, which cannot be rendered otherwise, are expected to yield the good. It is not possible to talk of a single system of law which contends to be comprising of more punishment but leaving out forgiveness as part of its complementary part. Any practice of forgiveness which is applied in due course will not clear the very purpose of punishment. On the contrary, better results may yield both in here and hereafter than when the punishment takes place. To grand amnesty is to free the wrongdoer whose ill-deeds are proved true from penalty either it is partial or total and/or this is done whether the convict is encumbered upon a charce or not at all as a result of the grant. Although it is regarded as a merit to grant exculpation, some points like the nature of the crime and the criminal's situation may present specific issmes as to the nature of the forgiveness. These may sometimes be regarded as mandoub which means " free from bad and advisable to do ", sometimes as makhrouh which means " not advisable and total good ", and sometimes kharam which means " totally bad and strictly forbidden to do ". Penalties whech are the subjects to do forgiveness in the Islamic Law Of The Penal Code are reprisal, wergeld and reprimanding. As for the bastinado, once the case reaches the judge and a verdict comes out after a sound judgement, no change of verdict in the name of forgiveness and penalty is possible. According to the Turkish Penal Code the practice of forgiveness has two exaples: General amnesty and amnesty special. The reason why Islamic laws do not handle the institutions of amnesty in the way as it is handled by the Turkish Penal Code is that the subject of amnesty is limited, that any misdeed done against dogmas ( divine laws ) may not be freed from being called as a sin ( crime ), and that the right to exercise any authority for the forgiveness is only in the hands of those being victims or in those of their legal representatives as long as unalienable rights of people are concerned. |
|
| dc.description |
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Temel İslam Bilimleri Anabilim Dalı, 2000. |
|
| dc.description |
Kaynakça var. |
|
| dc.description |
Toplum hayatını düzene kavuşturup insanlara dünya ve ahiret mutluluğunu kazandırmayı amaçlayan Şari', bu amacını gerçekleştirmek üzere hayatı düzenleyici emirler ve yasaklar getirmiştir. Bu emir ve yasakların çiğnenmesi durumunda da suçluların bir takım cezalara çarptırılacağını i'lan etmiştir. Bu cezaların insanları suç işlemekten alıkoyan ve suçluları ıslah eden bir fonksiyonu olsa da, beşeriyeti gereği her zaman hata yapabilen insanı suç işlemekten cezalandırılma korkusu da bütünüyle alıkoymamıştır. Cezanın, suçu önleme, suçluyu ıslah etme gibi özelliklerinin yetersiz kaldığı durumlarda cezada ısrar, kısır bir işleme dönüşmektedir. Bu yüzden zaman zaman cezanın affına ihtiyaç duyulmakta, cezalandırma ile ulaşılamayan hedeflere af ile ulaşılmaya çalışılmaktadır. Sadece ceza ile yetinen, affı öngörmeyen bir hukuk sisteminden bahsedilemez. Yerinde uygulanan af, cezanın maksadını ortadan kaldırmaz, bilakis cezanın vereceği sonuçtan hem dünyada hem de ahirette daha üstün sonuçlar verir. Af, işlediği suçtan ötürü cezası sabit olan suçludan cezasının tamamının ya da bir kısmının hak sahibi tarafından bedelli veya bedelsiz olarak düşürülmesidir. Affetmek genel olarak bir fazilet olsa da, suçun özelliği, suçlunun hali vb. durumlara göre farklı hükümler alır. Bazen mendup, bazen mekruh, bazen de haram olur. İslam Ceza Hukuku'nda af konusu olan cezalar kısas, diyet ve ta'zir cezalarıdır. Hadlerde, davanın hakime ulaşıp suçun sübutundan sonra af veya cezanın değiştirilmesi mümkün değildir. TCK'na göre af tasarrufu " genel af " ve " özel af " olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. İslam Ceza Hukuku'nda af müessesesinin, genel ve özel af şeklinde ele alınmamasının sebebi, affın konu olarak sınırlı olması, kural olarak da nasslarda yasaklanan bir fiilin suç olmaktan çıkartılamaması ve kul haklarında asli cezayı affetme yetkisinin sadece mağdura veya onun kanuni temsilcilerine tanınmış olmasıdır. |
|
| dc.description |
The devine regislator aiming at keeping peace and order in the societal life established do's and don'ts to function as a means of regulations for the bliss of people here and hereafter. In the case of violations of these divine laws it is decreed that those committing a crime be punished in due course. Notwithstanding that by way of these punishements what is aimed at is to dissuade the wrongdoers from their misdeeds, the result has not always susceptible to commit a crime and the fear of punishment is not always at work by it self. It tuns out to be a vicious circle to be pensistent on the practices of punishment when they may repeatedly faal short in bringing up positive effects on the subjects, like restoring them and preventing crime. For this reason, there appears to be care when forgiveness is needed. Therefore making use of this mechanism the objectives, which cannot be rendered otherwise, are expected to yield the good. It is not possible to talk of a single system of law which contends to be comprising of more punishment but leaving out forgiveness as part of its complementary part. Any practice of forgiveness which is applied in due course will not clear the very purpose of punishment. On the contrary, better results may yield both in here and hereafter than when the punishment takes place. To grand amnesty is to free the wrongdoer whose ill-deeds are proved true from penalty either it is partial or total and/or this is done whether the convict is encumbered upon a charce or not at all as a result of the grant. Although it is regarded as a merit to grant exculpation, some points like the nature of the crime and the criminal's situation may present specific issmes as to the nature of the forgiveness. These may sometimes be regarded as mandoub which means " free from bad and advisable to do ", sometimes as makhrouh which means " not advisable and total good ", and sometimes kharam which means " totally bad and strictly forbidden to do ". Penalties whech are the subjects to do forgiveness in the Islamic Law Of The Penal Code are reprisal, wergeld and reprimanding. As for the bastinado, once the case reaches the judge and a verdict comes out after a sound judgement, no change of verdict in the name of forgiveness and penalty is possible. According to the Turkish Penal Code the practice of forgiveness has two exaples: General amnesty and amnesty special. The reason why Islamic laws do not handle the institutions of amnesty in the way as it is handled by the Turkish Penal Code is that the subject of amnesty is limited, that any misdeed done against dogmas ( divine laws ) may not be freed from being called as a sin ( crime ), and that the right to exercise any authority for the forgiveness is only in the hands of those being victims or in those of their legal representatives as long as unalienable rights of people are concerned. |
|
| dc.language |
tur |
|
| dc.publisher |
Isparta: SDÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, |
|
| dc.subject |
Süleyman Demirel Üniversitesi |
|
| dc.title |
İslam ceza hukukunda af / |
|
| dc.type |
text |
|