Ölüm anlayışının temelinde, toplumun sahip olduğu inanç sistemi yer almaktadır. Bu nedenle ölümün sanattaki yerini görebilmek için öncelikle tanımını, dinlerdeki ve felsefedeki yerini, ayrıca çağlar boyunca yüklendiği anlamları bilmek gereklidir. Bu çalışmada, Tüm kavramlarla birlikte ölüm ve sanat ilişkisi kapsamında üretilen sanat eserlerinden örnekleri incelemek, ölüm anlayışının, çalışmanın temelini oluşturan sanatçılara etkisini belirlemek ve Çağdaş Türk resminde Türklerde ölüm anlayışına bağlı gelişen sembol ya da imgelerin göstergebilimsel açıdan incelenmesi amaç edinilmiştir. Bu göstergelerin incelenmesinde ölüm temasının sanatçıların bilinçaltının içsel bir şekilde dışavurumunun olup olmadığı ya da özgün bir bilinçle ele alınıp alınmadığının araştırılması hedeflenmiştir. Bu bağlamda birçok çağdaş Türk sanatçısının resimleri incelenmiş, literatür taraması, eser analizi ve röportaj yöntemiyle sonuca varılmıştır. Buna göre; kimi sanatçıların ölüm anlayışına ait sembol ya da imgeleri bir bilinç dahilin de ele aldıkları, kim sanatçıların ise plastik açıdan biçim ve form kaygısı ile yaklaştıkları tespit edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda, Çağdaş Türk resmi ve ölüm anlayışı ile olan etkileşimlerine yönelik tespitlerde, ölüm anlayışına ait imge ve sembollerin, gerek biçim olarak, gerek plastik bir ifade unsuru olarak kullanılmasıyla sanatçıların bu kavram ve kültürlerden beslendiği belirlenmiştir. Araştırmanın birinci bölümünde probleme ait tanım ve kavramların yanında Türklerde ölüm anlayışı ele alınmıştır. İkinci bölümde göstergebilimin tanımı, tarihçesi ve bağlantıları, göstergebilim sanat ilişkisi içerisinde sanat eseri inceleme, kuramsal ve kavramsal problemleri ele alınarak, ölüm imgesinin göstergeye dönüşümüne yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ölüm anlayışının Çağdaş Türk sanatında ele alınışı ve göstergeye dönüşümü bulgular dahilin de incelenmiş, sanatçıların eserlerindeki imge ve sembollerin göstergebilim açısından çözümlemeleri yapılmıştır. Dördüncü bölümde uygulama projesine yer verilmiş, konu amaç ve yöntem olarak açıklanarak eserler değerlendirilmiştir. Araştırmanın son bölümünde ise araştırmanın tüm verileri değerlendirilerek, elde edilen sonuçlara göre çeşitli öneriler getirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Türk resmi, sanat, ölüm, sembol, göstergebilim.
The concept of death is based on the belief system of societies. Therefore, the definition of death, its importance in religion and philosophy and the meanings attributed to it throughout the centuries should be known to understand its place in the arts. The aims of this study are: to examine examples of artworks that concern the relationship between death and art relationship along with all concepts, to determine the effect of the concept of death on the artists in the study and to do a semiotic analysis of the symbols and imageries developed in modern Turkish painting based on Turkish people's concept of death. The analysis of these signs also examined the concept of death as an inner expression of artists' subconscious and its depiction as an original awareness. Thus, many modern Turkish artists' paintings were examined, and methods such as literature review, artwork analysis and interview were used to draw conclusions. The study found that some artists embraced symbols or imageries relating to the concept of death in a conscious manner, while other artists approached the concept of death as a plastic aspect by taking style and form into consideration. The study found that the interaction between modern Turkish painting and the concept of death led artists to sustain their work with this concepts and cultures by using imageries and symbols relating to it as a form or an element of plastic expression. Along with the definition and concepts of the study's problem, the first section of the study discusses Turkish people's concept of death. The definition, history and relations of semiotics, the examination of artworks within the relationship of semiotics and art, and the transformation of death imagery into a sign discussing its theoretical and conceptual problems are included in the study's second section. The third section examines the depiction of the concept of death in modern Turkish art and the transformation of this concept into a sign within the scope of study results and presents a semiotic analysis of the imageries and symbols in the artists' works. The fourth section includes a practical application project. The subject is explained in terms of its aims and methods, and artworks are evaluated. In the study's final section, all the study data are evaluated and a variety of recommendations are given based on the results. Keywords: Turkish painting, art, death, symbols, semiotics.
Tez (Sanatta Yeterlik) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Sanat ve Tasarım Anasanat Dalı, 2016.
Kaynakça var.
Ölüm anlayışının temelinde, toplumun sahip olduğu inanç sistemi yer almaktadır. Bu nedenle ölümün sanattaki yerini görebilmek için öncelikle tanımını, dinlerdeki ve felsefedeki yerini, ayrıca çağlar boyunca yüklendiği anlamları bilmek gereklidir. Bu çalışmada, Tüm kavramlarla birlikte ölüm ve sanat ilişkisi kapsamında üretilen sanat eserlerinden örnekleri incelemek, ölüm anlayışının, çalışmanın temelini oluşturan sanatçılara etkisini belirlemek ve Çağdaş Türk resminde Türklerde ölüm anlayışına bağlı gelişen sembol ya da imgelerin göstergebilimsel açıdan incelenmesi amaç edinilmiştir. Bu göstergelerin incelenmesinde ölüm temasının sanatçıların bilinçaltının içsel bir şekilde dışavurumunun olup olmadığı ya da özgün bir bilinçle ele alınıp alınmadığının araştırılması hedeflenmiştir. Bu bağlamda birçok çağdaş Türk sanatçısının resimleri incelenmiş, literatür taraması, eser analizi ve röportaj yöntemiyle sonuca varılmıştır. Buna göre; kimi sanatçıların ölüm anlayışına ait sembol ya da imgeleri bir bilinç dahilin de ele aldıkları, kim sanatçıların ise plastik açıdan biçim ve form kaygısı ile yaklaştıkları tespit edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda, Çağdaş Türk resmi ve ölüm anlayışı ile olan etkileşimlerine yönelik tespitlerde, ölüm anlayışına ait imge ve sembollerin, gerek biçim olarak, gerek plastik bir ifade unsuru olarak kullanılmasıyla sanatçıların bu kavram ve kültürlerden beslendiği belirlenmiştir. Araştırmanın birinci bölümünde probleme ait tanım ve kavramların yanında Türklerde ölüm anlayışı ele alınmıştır. İkinci bölümde göstergebilimin tanımı, tarihçesi ve bağlantıları, göstergebilim sanat ilişkisi içerisinde sanat eseri inceleme, kuramsal ve kavramsal problemleri ele alınarak, ölüm imgesinin göstergeye dönüşümüne yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ölüm anlayışının Çağdaş Türk sanatında ele alınışı ve göstergeye dönüşümü bulgular dahilin de incelenmiş, sanatçıların eserlerindeki imge ve sembollerin göstergebilim açısından çözümlemeleri yapılmıştır. Dördüncü bölümde uygulama projesine yer verilmiş, konu amaç ve yöntem olarak açıklanarak eserler değerlendirilmiştir. Araştırmanın son bölümünde ise araştırmanın tüm verileri değerlendirilerek, elde edilen sonuçlara göre çeşitli öneriler getirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Türk resmi, sanat, ölüm, sembol, göstergebilim.
The concept of death is based on the belief system of societies. Therefore, the definition of death, its importance in religion and philosophy and the meanings attributed to it throughout the centuries should be known to understand its place in the arts. The aims of this study are: to examine examples of artworks that concern the relationship between death and art relationship along with all concepts, to determine the effect of the concept of death on the artists in the study and to do a semiotic analysis of the symbols and imageries developed in modern Turkish painting based on Turkish people's concept of death. The analysis of these signs also examined the concept of death as an inner expression of artists' subconscious and its depiction as an original awareness. Thus, many modern Turkish artists' paintings were examined, and methods such as literature review, artwork analysis and interview were used to draw conclusions. The study found that some artists embraced symbols or imageries relating to the concept of death in a conscious manner, while other artists approached the concept of death as a plastic aspect by taking style and form into consideration. The study found that the interaction between modern Turkish painting and the concept of death led artists to sustain their work with this concepts and cultures by using imageries and symbols relating to it as a form or an element of plastic expression. Along with the definition and concepts of the study's problem, the first section of the study discusses Turkish people's concept of death. The definition, history and relations of semiotics, the examination of artworks within the relationship of semiotics and art, and the transformation of death imagery into a sign discussing its theoretical and conceptual problems are included in the study's second section. The third section examines the depiction of the concept of death in modern Turkish art and the transformation of this concept into a sign within the scope of study results and presents a semiotic analysis of the imageries and symbols in the artists' works. The fourth section includes a practical application project. The subject is explained in terms of its aims and methods, and artworks are evaluated. In the study's final section, all the study data are evaluated and a variety of recommendations are given based on the results. Keywords: Turkish painting, art, death, symbols, semiotics.