| dc.creator |
Şengeze, Nihat; SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ, TIP PR. |
|
| dc.creator |
Giray, Semih; FACULTY OF MEDICINE |
|
| dc.creator |
Yaşin, Sedat; GAZİANTEP ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ |
|
| dc.date |
2019-12-13T00:00:00Z |
|
| dc.date.accessioned |
2020-01-02T08:30:40Z |
|
| dc.date.available |
2020-01-02T08:30:40Z |
|
| dc.identifier |
https://dergipark.org.tr/tr/pub/sdusbed/issue/50592/633621 |
|
| dc.identifier |
10.22312/sdusbed.633621 |
|
| dc.identifier.uri |
http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/49256 |
|
| dc.description |
Amaç: Endovasküler tedavi serebral damar oklüzyonlarının tedavisinde sık olarak tercih edilen bir tedavi yöntemidir. Burada endovasküler yolla tedavi edilen inme hastalarında, başvuru anındaki kan gazı değerlerinin tedavi sonrası hastalık prognozu üzerine etkisinin araştırılması amaçlandı.Materyal-Metod: Ocak 2016- Nisan 2019 yılları arasında inme kliniği ile hastaneye başvuran endovasküler yolla tedavi edilen, ilk başvuru anında kan gazı incelemesi yapılan 86 hasta çalışmaya dahil edildi. Arteriyel kan gazı analizinde hipoksemi, hiperkapni ve bikarbonat düşüklüğü PaO2<60 mmHg, PaCO2>44 mmHg ve HCO3<21 mg/dL, Asidoz pH<7,36 ve alkaloz ise pH>7,44 olarak değerlendirildi. Hastalarda solunum yetmezliğine neden olabilecek (KOAH, astım, interstisyal akciğer hastalığı gibi) hastalığı olanlar çalışma dışı bırakıldı. Çalışma sonucunda kan gazı parametreleri ile üçüncü aydaki fonksiyonel sonlanımı ve mortalite oranları değerlendirildi.Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 86 hastanın 40 (%46,5)’ı kadındı. Tüm hastaların yaş ortalaması 64,3±13,4 idi. Hastaların NIHSS skoru ortalaması 16,1±4,8, ASPECT skoru ortalaması 8,8±1,2 idi. Hastaların 68 (%79,1)’inde büyük damar oklüzyonu mevcuttu ve 78 (%90,7)’i en az TICI 2b ve üzerinde rekanalizasyon başarısı sağlanmıştı. Çalışmaya alınan hastalarda, ilk başvuru sırasında kan gazında pO2 daha düşük olanlarda, üçüncü aydaki mRS≥3 ile kötü klinik sonlanım ve mortalite gelişimi anlamlı oranda daha yüksekti (sırasıyla p=0,026 ve p=0,037). Yine çalışmamızda büyük damar oklüzyonu olan hastalarda pCO2 ve bikarbonat düzeylerinin anlamlı oranda daha düşük olduğu saptanmıştır (sırasıyla p=0,017 ve p=0,015).Sonuç: Çalışmamızda inme hastalarında ilk başvuru anında kan gazında saptanan hipoksi ile üçüncü ay sonunda kötü klinik sonlanım ve mortalite gelişimi arasında istatistik olarak anlamlı oranda artış görülmüştür. Bununla birlikte çalışmamız sonuçlarına göre inme hastalarında ek oksijen tedavisi ile ilgili randomize kontrollü daha büyük hasta sayısı içeren çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır. |
|
| dc.format |
application/pdf |
|
| dc.language |
tr |
|
| dc.publisher |
Süleyman Demirel University |
|
| dc.publisher |
Süleyman Demirel Üniversitesi |
|
| dc.relation |
https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/882760 |
|
| dc.source |
Volume: 10, Issue: 4
444-447 |
en-US |
| dc.source |
2146-1937 |
|
| dc.source |
2146-247X |
|
| dc.subject |
Endovasküler tedavi,İnme,Kan gazı değerleri,Fonksiyonel sonlanım,İnmede prognostik faktörler |
|
| dc.title |
Endovasküler Yolla Tedavi Edilen İnme Hastalarında Başvuru Anındaki Kan Gazı Değerlerinin Hastalık Prognozu Üzerine Etkisi |
tr-TR |
| dc.type |
info:eu-repo/semantics/article |
|