| dc.description |
Giriş:Özofagus atrezisi (ÖA), özofagusun proksimal ve distal bölümlerinin bağlantısının olmamasıdır ve 3000-4500 canlıdoğumda bir görülür. Özofagus atrezisi ve trakeoözofageal fistül (TÖF),beslenme ve solunum sorunlarından dolayı ilk birkaç saatin içinde acilen tanıkonulması gereken konjenital bir anomalidir. Bu defekt, oral sekresyon artışıve beslenme anında aspirasyon ve regürjitasyona yol açar. TÖF’lü bebekte,ağlama ve öksürme anında, hava fistül yolu ile mideye geçer, sonuç olarak mideve ince barsak genişler. ÖA’ da onarım ve postoperatif komplikasyonlarlamücadele etmek genellikle zordur. Amaç:Amacımız, özofagus atrezisinde perioperatif yaklaşım, ÖA onarımı sonrası erkengelişen sonuçlar, komplikasyonlarla ilişkili olabilecek faktörler ve mortaiteoranlarını tanımlamayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Ocak 2010 - Ocak2018 tarihleri arasında Zekai Tahir Burak Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ndecerrahi onarım geçirmiş olan özofagus atrezili hastaları retrospektif olarakinceledik. Her grupta yüksek prematürite oranı (% 30), majör kardiyak (% 15) vediğer cerrahi malformasyonlar (% 10) bulundu. Özefagus anastomoz cerrahisiuygulamada ortanca süre en fazla 70 günlük, en kısa 1 günlük bebekler şeklindeydi (ortalama fark 59 gün,% 95 CI 48.1-70 gün, P= 0.01). Bulgular: Uzun dönem özofagusatrezisi ameliyatı acil primer anastomoz (n = 10), gecikmiş primer anastomoz (n= 11), özofagus uzatma teknikleri (n = 12) ve primer özofageal replasman (n =0) idi. Uzun süreli özofagus atrezisi, zor entübasyon insidansını artırmıyordu(OR 2.8,% 95 CI 0.6-22.1, P = 0.15), intraoperatif hipoksemi (OR 1.6,% 95 CI0.6-4.5, P =0 .45) veya hipotansiyon (OR 0.9,% 95 CI 0.5-1.8, P = 0.98) tespitedildi. Cerrahi süre (180.2- 210.3 dakika, ortalama fark ([% 95 CI], 30dk [5.5-50.4 dakika], P = 0.03) ve ameliyat sonrası mekanikventilasyonda kalma süresi ortalama (180-250.8 saat, ortalama fark [95% CI]91.8 [34.5-149.1 saat], P <0.01) uzun olmayan özefagus grubu için (tekseans) daha kısaydı. Genel hastane içi mortalite % 8'idi (ortalama % 7.2, uzunaşamalı operasyon için % 14 uzun veya kısa süreli özefagus atrezisi için % 2.2, % 95 CI 0.4-14, P = 0.85). Sonuç: Aşamalı cerrahi gerektiren uzatmalı özofagus atrezi olanbebeklerde ve normal özofagus atrezisi olan bebeklerde perioperatifkomplikasyon insidansı benzerdir. Bununla birlikte, uzun süreli onarım içinmevcut cerrahi yaklaşımlar daha uzun anestezik maruziyet, özofagusdevamlılığını korumak için çoklu prosedürler gerektirir. Bu durum mortalite vemorbidite oranını artırır.ABSTRACT:Introduction:Esophageal atresia (OA) is the absence of connection between the proximal anddistal parts of the esophagus and occurs every 3000-4500 live births.Esophageal atresia and tracheoesophageal fistula (TOF) is a congenital anomalywhich should be diagnosed promptly within the first few hours due to feedingand respiratory problems. This defect leads to increased oral secretion andaspiration and regurgitation during feeding. In TOF infants, when crying andcoughing, air passes through the fistula into the stomach, resulting inenlarged stomach and small intestine. It is often difficult to combat repairand postoperative complications in OA. The aim of this study was to define theperioperative approach in esophageal atresia, early outcomes after OA repair,factors that may be associated with complications and mortality rates. Materialand Methods: We retrospectively reviewed patients with esophageal atresia whounderwent surgical repair in Zekai Tahir Burak Training and Research Hospitalbetween January 2010 and January 2018. High prematurity rate (30%), majorcardiac (15%) and other surgical malformations (10%) were found in each group.The median duration of esophageal anastomosis surgery was 70 days and shortest1 day (mean difference 59 days, 95% CI 48.1-70 days, P = 0.01). Results:Long-term esophageal atresia surgery was emergency primary anastomosis (n =10), delayed primary anastomosis (n = 11), esophageal lengthening techniques (n= 12), and primary esophageal replacement (n = 0). Long-term esophageal atresiadid not increase the incidence of difficult intubation (OR 2.8, 95% CI0.6-22.1, P = 0.15), intraoperative hypoxemia (OR 1.6, 95% CI 0.6-4.5, P =0.45) or hypotension (OR 0.9, 95% CI 0.5-1.8, P = 0.98). Surgical time (180.2 -210.3 minutes, mean difference ([95% CI], 30 min [5.5-50.4 minutes], P = 0.03))and the mean duration of postoperative mechanical ventilation (180-250.8 hours,mean difference [95% CI) 91.8 [34.5-149.1 h], P <0.01) was shorter for thenon-long esophageal group (single session) Overall in-hospital mortality was 8%(average 7.2%, 14% for long-term operation, long or short-term esophagealatresia) 2.2%, 95% CI 0.4-14, P = 0.85). Conclusion:The incidence of perioperative complications is similar in infants withprolonged esophageal atresia requiring gradual surgery and in infants withnormal esophageal atresia. However, longer surgical approaches for long-termrepair require multiple procedures to maintain esophageal continuity, withlonger anesthetic exposure. This increases the mortality and morbidity rates. |
|