| dc.description |
<p><span class="fontstyle0">XVI. asır Osmanlı tarihinin mühim şahsiyetlerinden olan Şehzâde Korkut, II.<br>Bayezid’in oğlu olması ve kardeşi Yavuz Sultan Selim ile giriştiği taht mücadelesinden<br>kaynaklı siyasî kimliğinin yanı sıra ilmî, edebî ve sanatkâr kimliği ile de ön plana çıkmış<br>bir şahsiyettir. Fıkıh başta olmak üzere tasavvuf, ahlâk ve nasihat türünde telif ettiği<br>Arapça eserler ile ilmî muhitlerde adından söz ettirmiştir. </span><span class="fontstyle2">Daʽvetu’n-Nefsi’t-Tâliha İle’lAʽmâli’s-Sâliha, Kitâb bi-Halli İşkâli’l-Efkâr, Şerhu Elfâzi’l-Küfr </span><span class="fontstyle0">vb. eserleri ile hem<br>muasırı hem de kendisinden sonra gelen ulema tarafından takdir edilmiştir. Dinî ilimlere<br>dair te’lifatının yanı sıra musikî ile de yakından alakadar olmuştur. Her türlü sazı çalabilen<br>Şehzâde Korkut’un, gıdâ-yı rûh/rûh-efzâ denilen bir saz icat ettiği ve bizzat saz eserleri<br>bestelediği bilinmektedir. Ayrıca Amasya’da yaşadığı dönemde Osmanlı hat ekolünün<br>kurucusu olan Şeyh Hamdullah’tan hat dersleri almıştır. Şehzâde Korkut, dinî ilimler, hat<br>ve musikinin yanında şiirle de ilgilenmiştir. Kaynaklarda belirtildiğine göre bir divanı<br>bulunmaktadır. Ancak günümüzde bu şiirlerden geriye Ali Emîrî’nin bir araya getirerek<br>oluşturduğu mecmua kalmıştır. Mısır’a gittiği esnada hac niyetiyle ihram bağlamasına<br>istinaden şiirlerinde Harîmî mahlasını kullanmıştır. Şiirlerinde duru ve akıcı bir anlatım<br>hâkim olup, zor ve karışık tamlamaları kullanmaktan kaçınmıştır. Divan sahibi bir şair olan<br>Şehzâde Korkut, sadece şiir yazmakla kalmamış, şairleri etrafında toplayarak himaye etmiş<br>ve böylece Manisa’da edebî bir muhitin teşekkülüne vesile olmuştur. Himaye ettiği şairler<br>arasında </span><span class="fontstyle2">Dâfiu’l-Gumûm ve Râfiu’l-Humûm </span><span class="fontstyle0">adlı eserin müellifi ve Deli Birader lakabı ile<br>bilinen Gazâlî, Manisalı Serîrî, Sevdâyî ve Edirneli Fedâyî zikredilebilir.<br>Tebliğde öncelikle Şehzâde Korkut’un hayatı, eserleri ve edebî yönü üzerinde<br>durulacak, akabinde divan şairi Sevdâyî ve Edirneli Fedâyî hakkında genel bilgiler<br>verilecektir. Ardından Sevdâyî ve Edirneli Fedâyî’nin, hâmîleri olan Şehzâde Korkut<br>hakkında yazdıkları kaside ve gazeller ele alınacaktır. Nitekim her iki şairin divanları<br>incelenmiş olup, Sevdâyî’nin Şehzâde Korkud için 3 kaside ile 2 gazel, Edirneli Fedâyî’nin<br>ise 2 kaside kaleme aldığı tespit edilmiştir. Bu kaside ve gazellerde Şehzâde Korkut’un<br>adalet, cömertlik ve cesareti en fazla ön plana çıkarılan hususiyetlerdir. Bununla birlikte<br>ilmî derinliği, faziletlerinin çokluğu, manevî bakımdan üstün konumu, hikmet sahibi<br>olması ve nesebinin yüceliği de sıkça ele alınmıştır. Allah’ın yeryüzündeki gölgesi olarak<br>tavsif edilen Şehzâde Korkut’dan her daim şefaat talep edilmiş, kapısı ve meclisinin<br>üstünlüğü vurgulanmıştır. Şehzâde’nin fiziksel özelliklerinin üstünlüğü de kaside ve<br>gazellerde ekseriyetle vurgulanan diğer hususlardandır.</span> <br style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; line-height: normal; text-align: -webkit-auto; text-size-adjust: auto;"></p> |
|