DSpace Repository

The Effect of Emotional Intelligence on Time Management Skills in School Administrators

Show simple item record

dc.creator YILDIRIM, Ahmet; Süleyman Demirel Üniversitesi
dc.creator TOKGÖZ, Aytekin; T.C. MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI
dc.date 2021-10-27T00:00:00Z
dc.date.accessioned 2021-12-03T11:46:13Z
dc.date.available 2021-12-03T11:46:13Z
dc.identifier https://dergipark.org.tr/tr/pub/sduijes/issue/65545/839179
dc.identifier 10.33710/sduijes.839179
dc.identifier.uri http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/93800
dc.description This research was conducted to determine the effect of managers' emotional intelligence on time management skills. The universe of the research consists of 235 education administrators working in primary and secondary schools in the city center of Isparta. In the study, 161 forms that were returned from the questionnaire containing emotional intelligence and time management scales sent to the entire universe of the study by applying the full count method and were suitable for examination were examined. SPSS and AMOS programs were used to determine the effect between variables. Correlation and regression analysis were used to test the relationships and effects between the variables used in the study. According to the results of the research, there are significant relationships between the dimensions of emotional intelligence and time management skills. As the dimensions of emotional intelligence, self-control, emotionality, sociability and well-being increase, the skills of time management in terms of time planning and time attitude increase, but their skills related to time-consuming length decrease. According to the research findings, it was determined that the emotionality dimension of emotional intelligence was a significant predictor of time management, but the dimensions of self-control, sociability and well-being were not significant predictors. The findings obtained as a result of the research were discussed in line with the literature and suggestions were made for different studies.
dc.description Bu araştırma yöneticilerin duygusal zekâsının zaman yönetimi becerilerine etkisini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Isparta il merkezinde ilk ve orta dereceli okullarda görev yapan 235 eğitim yöneticisi oluşturmaktadır. Araştırmada tam sayım yöntemi uygulanarak araştırmanın evreninin tamamına gönderilen duygusal zekâ ve zaman yönetimi ölçeklerini içeren anket formundan geri dönen ve incelemeye uygun 161 form incelemeye alınmıştır. Değişkenler arasındaki etkiyi tespit etmek üzere SPSS ve AMOS programlarından yararlanılmıştır. Araştırmada kullanılan değişkenlerin aralarındaki ilişkilerin ve etkilerin test edilmesinde korelasyon ve regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre duygusal zekânın boyutları ile zaman yönetimi becerileri arasında anlamlı ilişkiler bulunmaktadır. Eğitim yöneticilerinin duygusal zekânın öz kontrol, duygusallık, sosyallik, iyi oluş boyutları arttıkça zaman yönetiminin zaman planlama, zaman tutumu boyutlarına ilişkin becerileri artmakta ancak zaman harcattırıcı boyutuna ilişkin becerileri azalmaktadır. Araştırma bulgularına göre duygusal zekânın duygusallık boyutunun zaman yönetimi üzerinde anlamlı yordayıcısı olduğu ancak özkontrol, sosyallik ve iyi oluş boyutlarının anlamlı yordayıcısı olmadığı tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular alanyazın doğrultusunda tartışılmış ve farklı çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur. 
dc.format application/pdf
dc.language tr
dc.publisher Süleyman Demirel Üniversitesi
dc.publisher Süleyman Demirel University
dc.relation https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1442806
dc.source Volume: 8, Issue: 2 68-84 en-US
dc.source 2148-9068
dc.source SDU International Journal of Educational Studies
dc.subject Emotional intelligence,Time management skill,Education managers
dc.subject Duygusal zekâ,Zaman yönetimi becerisi,Eğitim yöneticileri
dc.title The Effect of Emotional Intelligence on Time Management Skills in School Administrators en-US
dc.title Okul Yöneticilerinde Duygusal Zekânın Zaman Yönetimi Becerilerine Etkisi tr-TR
dc.type info:eu-repo/semantics/article
dc.citation Acar, F. (2002). Duygusal zekâ ve liderlik, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(12), 53-68.
dc.citation Akbaba-Altun, S. (2011). Başarılı ilköğretim okulu müdürlerinin zaman yönetimi stratejileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 17(4), 491-507.
dc.citation Alay, S. ve Koçak S. (2002) Zaman yönetimi anketi: Geçerlilik ve güvenilirlik. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 9-13.
dc.citation Anderson, J. C. ve Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness-of-fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49(2), 155–173. https://doi.org/10.1007/BF02294170.
dc.citation Arıcıoğlu, M. (2002). Yönetsel başarının değerlemesinde duygusal zekanın kullanımı: Öğrenci yurdu yöneticileri bağlamında bir araştırma, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi 4, 26-42.
dc.citation Arazsu, O. (2005). İstanbul ili kâğıthane ilçesinde çalışan ilköğretim okulu müdürlerinin görev tanımı kapsamında yer alan görevlere ayırdıkları zamanın belirlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
dc.citation Ardahan, F. (2003). Küçük ve orta boy işletme yöneticileri için zaman yönetimi, Akdeniz Üniversitesi. Antalya.
dc.citation Arslan, B. E., Kaynak, K., Pınarcık, Ö. ve Arslan, E. (2013). Okul öncesi öğretmen adaylarının duygusal zekâları ve yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(3), 35-42.
dc.citation Bar-On. (1997). BarOn emotional quotient inventory. Manual Toronto: MHS Inc.
dc.citation Başaran, İ. E. (2008). Örgütsel davranış: insanın üretim gücü. Ankara: Ekinoks Yayıncılık.
dc.citation Boslough, J. (Mart, 1990). Zaman, National Geographic, (Der. F. Mefkure Ekici, 1999).
dc.citation Britton, B. K ve Tesser, A. (1991). Effects of time-management practices on college grades. Journal of Educational Psychology, 83(3), 405-10.
dc.citation Bülbüloğlu, A. (2001). Duygusal zekâ kuramı. Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi.
dc.citation Can, H. (1992). Organizasyon ve yönetim, Adım Yayıncılık: Ankara.
dc.citation Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: Spss ve lisrel uygulamaları. Ankara: Pegem A. Çelik, V. (2002). Sınıf yönetimi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
dc.citation Deniz, M. E., Özer, E. ve Işık, E. (2013). Duygusal zekâ özelliği ölçeği–kısa formu: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 38(169), 407-419.
dc.citation Drucker, P. F. (1992). Etkin yöneticilik. Çev. A. Özden – N. Tunalı. İstanbul: Eti Yayınları.
dc.citation Efil, İ. (2000). Zaman yönetimi. (Ed. L. Küçükahmet) Sınıf yönetimi, Ankara: Nobel Yayınları.
dc.citation Friedman, I. A. (1995). School principal burnout: the concept and it’s components. Journal of Organizational Behavior, 16(2), 191-198.
dc.citation Friedman, I. A. (2002). Burnout in school principals: Role related antecedents. Social Psychology of Education, 5(3), 229-251. Goleman, D. (1995). Emotional intelligence. New York: Bantam Dell.
dc.citation Goleman, D. (1997). Emotional intelligence. Bantam trade paperback ed. New York: Bantam Books, Chicago. Goleman, D. (2000). İşbaşında duygusal zekâ, Varlık Yayınları: İstanbul.
dc.citation Goleman, D. (2010). Ecological intelligence: The hidden impacts of what we buy. Random House LLC.
dc.citation Gönen, E. ve Özmete, E. (2004). Çalışma yaşamında zaman tuzaklarına ilişkin bir inceleme, Standart Ekonomik ve Teknik Dergisi, 43(507).
dc.citation Joreskog, K. G. ve Sorbom, D. (1993). Lisrel 8 : structural equation modeling with the simplis command language. Scientific Software International.
dc.citation Kalaycı, S. (2009). SPSS uygulamalı çok değiskenli istatistik teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
dc.citation Kansu, N. (2004). Duygusal Zekâ. http: //www.zaferkoleji.k12.tr/kategoriler/sayfa.asp?islem= 2&Sayfa No=14.
dc.citation Kline, R. B. (1998). Principles and practice of structural equation modeling. New York: NY The Guilford Press.
dc.citation Kocabaş, İ. ve Erdem, R. (2003), Yönetici adayı öğretmenlerin kişisel zaman yönetimi davranışları, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), s.192- 202.
dc.citation Koch, C. J. ve Kleinmann, M. (2002). A stitch in time saves nine: Behavioural decision making explanations for time management problems. European Journal of Work and Organizational Psychology, 11 (2), 199–217.
dc.citation Lyons, J. B. ve Schneider, T. R. (2005). The influence of emotional intelligence on performance, Personality and Individual Differences, 39(4), 693-703.
dc.citation MacKenzie, R. A. (1989). Zaman tuzağı: zamanı nasıl denetlersiniz? (Çev: Yakut Güneri), Amacom İlgi Yayınları: İstanbul.
dc.citation Salovey, P. ve Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition, and Personality, 9(3), 185-211. https://doi.org/10.2190/DUGG-P24E-52WK-6CDG.
dc.citation McPeake, J. A. (2006). The principalship: A study of the principal’s time on task from 1960 to the twenty-first century, Marshall University, Huntington, USA. [UMI Dissertation Number : 3278570].
dc.citation Meydan ve Şeşen (2015). Yapısal eşitlik modellemesi, Detay Yayıncılık: İstanbul.
dc.citation Mikolajczak, M. ve Limunet, O. (2008). Trait emotional intelligence and the cognitive appraisal of stressful events: An exploratory study. Personality and Individual Differences, 44(2008), 1445-1453.
dc.citation Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory. 2nd edition, McGraw-Hill, New York.
dc.citation Petrides, K. V. (2009). Technical manual for the Trait Emotional Intelligence Questionnaires (TEIQue), (1st edition, 4th printing). London: London Psychometric Laboratory.
dc.citation Petrides, K. V. (2010). Trait Emotional Intelligence Theory, Industrial and Organizational Pyschology 3, 136-139.
dc.citation Petrides, K. V. ve Furnham, A. (2001). Trait emotional intelligence: Psychometric investigation with reference to established trait taxonomies. European Journal of Personality, 15(6), 425–448.
dc.citation Petrides, K. V. ve Furnham, A. (2003). Trait emotional Intelligence: Behavioural validation in two studies of emotion recognition and reactivity to mood induction, European Journal of Personality, 17(1), 39-57.
dc.citation Sabuncuoğlu, Z. ve Tüz, M. (2001). Örgütsel psikoloji, Ezgi Kitabevi: Bursa.
dc.citation Serrat, O. (2017). Tools, methods, and approaches to drive organizational performance, Springer: Berlin.
dc.citation Shapiro, (2017). Antitrust in a time of populism, International Journal of Industrial Organization, 61, 714-748.
dc.citation Shelly, Y. S. ve Brown, L. (2004). A review of the emotional intelligence literature and implications for corrections, Research Branch Correctional Service of Canada.
dc.citation Shweder, R. A. (1994). Kali's tongue: Cultural psychology and the power of shame in orissa, India.
dc.citation Smith, H. W. (1998). Hayat ve zamanı yönetmenin 10 doğal yasası. (Çev. Adalet Çelbiş). İstanbul: Sistem Yayıncılık.
dc.citation Smith, J. (1998). Daha iyi nasıl zaman yönetimi. (Çev. A. Çimen). İstanbul: Timaş Yayınları.
dc.citation Sternberg, R. J. (1985). Beyond IQ: A triarchic theory of human intelligence, New York, Cambridge University Pres, 45-129.
dc.citation Sucu, Y. (1996). Yönetsel zamanın etken kullanılması, El Kitabı:Bolu.
dc.citation Şişman, F. (1999). Zamana hükmetmek, Power: Profesyonellerin Ekonomi Dergisi.
dc.citation Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2014). Using multivariate statistics. London: Pearson.
dc.citation Terzi, A. (2007). İlköğretim okulu müdürlerinin yöneticilik görevlerine ayırdıkları zaman ile etkili zaman kullanımını engelleyen etkenler arasındaki ilişki. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
dc.citation Tunca, Ö. (2010). Duygusal zekanın sınıf yönetme becerilerine etkisi ve bir araştırma, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
dc.citation Tuyan, S. ve Beceren E. (2004). Sınıf yönetiminde duygusal zekâ becerilerinin kullanılması. Çukurova Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi. 2(28), 37–42.
dc.citation Uğur, A. (2000). Çalışma hayatında zaman yönetimi. MPM Kalkınmada Anahtar Verimlilik Dergisi. 12(143), 18–22.
dc.citation Ural, A. (2001). Yöneticilerde Duygusal Zekanın Üç Boyutu, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(2), 209-219.
dc.citation Üzel. D ve Hangül, T. (2011). Duygusal zekâ ve akademik başarı arasındaki ilişki. Balıkesir. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1-9.
dc.citation Vural, E. D. (2010). Okul öncesi öğretmen adaylarının duygusal zekâları ile problem çözme becerileri arasındaki ilişki, e-Journal of New World Sciences Academy, 5(3).
dc.citation Whitaker, K. (1996). Exploring causes of principal burnout. Journal of Educational Administration. 34(1), 60-71.
dc.citation Yeşilyaprak, D. (2001). Duygusal zekâ ve eğitim açısından doğurguları. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi 25(25), 139-146. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/kuey/issue/10371/126935.
dc.citation Yıldırım, N. (2009). Denetim sürecinde ilköğretim okulu müdürlerinin değerlendirilme formu üzerine değerlendirme. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 4(2), 199-212.


Files in this item

Files Size Format View

There are no files associated with this item.

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Search DSpace


Advanced Search

Browse

My Account