| dc.creator |
ÖZCAN, Sevgi; MALTEPE ÜNİVERSİTESİ, LİSANSÜSTÜ EĞİTİM ENSTİTÜSÜ |
|
| dc.date |
2021-12-30T00:00:00Z |
|
| dc.date.accessioned |
2022-05-10T11:02:54Z |
|
| dc.date.available |
2022-05-10T11:02:54Z |
|
| dc.identifier |
https://dergipark.org.tr/tr/pub/sufesosbil/issue/67386/1031733 |
|
| dc.identifier |
|
|
| dc.identifier.uri |
http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/96302 |
|
| dc.description |
In Hegel’s philosophy, it is not possible for natural things that come into being according to laws of nature, to realize themselves independently of laws of nature and to be free. In this respect, every natural thing that obeys the laws of nature, is called as not being-for-itself, but in itself. On the other hand, unlike other natural, living beings subject to the laws of nature, human-being can exist for itself and be free. For, human-being, in contrast with other natural things, can not pursue a life designed solely by laws of nature. Human can become free by going beyond the laws of nature by realizing himself or herself through Spiritual Sphere which can be called as the created second nature by himself/herself, in the most general sense corresponds to the field of culture. The process of self-realization and liberation of Spirit by becoming conscious of itself, in Hegel's thought, is the process of human's self-realization, becoming conscious of what one is and what one is not, and humanization. In this context, the greatest achievement of a human in Hegel's philosophy is to become a free person by realizing himself or herself mediation of culture. Therefore, this study deals with examining how humanization and thus becoming a free person of a human-being historically take place in a dialectical process, in line with Hegel's thoughts. |
|
| dc.description |
Hegel felsefesinde doğa yasalarına tabi olarak varolan doğal şeylerin kendilerini doğa yasalarından bağımsız olarak gerçekleştirmeleri ve özgür olmaları mümkün değildir. Bu bakımdan doğa yasalarının egemenliğinde olan her doğal şey kendisi için değil, kendinde varolandır. İnsan ise her ne kadar doğal canlı bir varlık olsa da doğa yasalarına tabi diğer canlı varlıklardan farklı olarak kendisi için varolan ve böylelikle özgür olabilen bir varlıktır. Çünkü insan diğer doğal şeyler gibi yalnızca doğa yasalarına tabi bir yaşam sürdürememektedir. İnsan, yarattığı ikinci doğa olan, en genel anlamda kültür alanına karşılık gelen tinsel alan ile kendi kendisini gerçekleştirerek doğa yasalarının dışına çıkıp özgürleşebilmektedir. Tinin kendi bilincine vararak kendini gerçekleştirme ve özgürleşme süreci, Hegel’in düşüncesinde insanın kendini gerçekleştirmesi, kendinin ne olup ne olmadığının bilincine varması ve insanlaşması sürecidir. Bu bağlamda Hegel felsefesinde bir insanın en büyük başarısı kendini gerçekleştirerek özgür bir kişi olmasıdır. Dolayısıyla bu çalışma, Hegel’in düşünceleri doğrultusunda bir insanın insanlaşmasının ve böylece özgür bir kişi olabilmesinin diyalektik bir süreç içerisinde tarihsel olarak nasıl gerçekleştiğini irdelemeyi konu edinmektedir. |
|
| dc.format |
application/pdf |
|
| dc.language |
tr |
|
| dc.publisher |
Süleyman Demirel Üniversitesi |
|
| dc.publisher |
Süleyman Demirel University |
|
| dc.relation |
https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2112509 |
|
| dc.source |
Volume: , Issue: 54
230-238 |
en-US |
| dc.source |
1300-9435 |
|
| dc.source |
2667-6206 |
|
| dc.source |
Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi |
|
| dc.subject |
Spirit,Humanization,Freedom,Being in Itself,Being for Itself |
|
| dc.subject |
Tin,İnsanlaşma,Özgürlük,Kendinde Varlık,Kendisi İçin Varlık |
|
| dc.title |
Human, As a Free, Self Realizing Being in Hegel’s Philosophy |
en-US |
| dc.title |
Hegel Felsefesinde Kendi Kendini Gerçekleştiren Özgür Bir Varlık Olarak İnsan |
tr-TR |
| dc.type |
info:eu-repo/semantics/article |
|
| dc.citation |
Referans1 Berry, C. J. (1986). Human Nature. Londra: MacMillan. |
|
| dc.citation |
Referans2 Bumin, T. (2005). Hegel. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. |
|
| dc.citation |
Referans3 Demirdöven, İ. H. (2006). “Filozof Olarak Jean-Paul Sartre”. Kaygı Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi. Sayı: 7 (Güz 2006). s. 7-20. |
|
| dc.citation |
Referans4 Gökberk, M. (1972). Hegel’in Felsefesi-Yaşayan Yönleriyle. Felsefe Arkivi. Sayı:18. s. 11-22. |
|
| dc.citation |
Referans5 Hegel, G.W.F. (1979). Phenomenology Of Spirit. A.V. Miller (Trans.). Oxford: Oxford University Press. |
|
| dc.citation |
Referans6 Hegel, G.W.F. (1986). Seçilmiş Parçalar. Nejat Bozkurt (Çev.). İstanbul: Remzi Kitabevi. |
|
| dc.citation |
Referans7 Hegel, G.W.F. (1991). Tarihte Akıl. Onay Sözer (Çev.). İstanbul: Ara Yayınları. |
|
| dc.citation |
Referans8 Hegel, G.W.F. (2003). Elements of the Philosophy of Right. H. B. Nisbet (Trans.). Cambridge: Cambridge University Press. |
|
| dc.citation |
Referans9 Hegel, G.W.F. (2004): Hukuk Felsefesi, Cenap Karakaya (Çev.). İstanbul: Sosyal Yayınları. |
|
| dc.citation |
Referans10 Kant, I. (2014). Pratik Aklın Eleştirisi. İoanna Kuçuradi, Ülker Gökberk, Füsun Akatlı (Çev.). Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları. |
|
| dc.citation |
Referans11 Kojeve, A. (2001). Hegel Felsefesine Giriş. Selahattin Hilav (Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. |
|
| dc.citation |
Referans12 Özcan, M. (2006). İnsan Felsefesi: İnsanın Neliği Üstüne Bir Soruşturma. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları. |
|