DSpace Repository

Places of Experience: Vitrahaus within the Context of Game-Learning Relationship

Show simple item record

dc.creator KARAOĞLU CAN, Merve; Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Mimarlık Fakültesi İç Mimarlık Bölümü
dc.creator ÇELEBİ ŞEKER, Nuriye Nida; MİMAR SİNAN GÜZEL SANATLAR ÜNİVERSİTESİ, MİMARLIK FAKÜLTESİ
dc.date 2022-04-30T00:00:00Z
dc.date.accessioned 2022-05-10T11:14:22Z
dc.date.available 2022-05-10T11:14:22Z
dc.identifier https://dergipark.org.tr/tr/pub/mbud/issue/69408/1020186
dc.identifier 10.30785/mbud.1020186
dc.identifier.uri http://acikerisim.sdu.edu.tr/xmlui/handle/123456789/96414
dc.description In order for a person to complete his physical-mental-social development in a healthy way from the moment he is born; It is important that the process of perceiving the environment and the need to interact with the environment is not interrupted, that he can act freely, is constantly exposed to stimuli that will keep his interest alive, will lead him to think, produce and use his imagination, and thus develop a way of expressing his ideas. Therefore, the spaces used during childhood in particular; should have functional and aesthetic configurations where design, experience and learning intersect. Within the scope of the study, the Vitrahaus structure designed by Herzog & Meuron in the Vitra Campus located in Weil am Rhein, a city in South-West Germany, which basically offers a participatory approach for individuals of all ages, is discussed within the framework of the game-learning-experience relationship with a child-centered understanding. In the study, a case study method, which is one of the qualitative research methods that based on the observation at a single point in a certain time period, and also accepts visual document collection as one of the data collection tools, was used.
dc.description İnsanın doğduğu andan itibaren fiziksel-zihinsel-sosyal gelişimini sağlıklı bir şekilde tamamlayabilmesinde; içinde bulunduğu çevreyi algılama sürecinin ve çevreyle etkileşimde bulunma ihtiyacının kesintiye uğramaması, özgürce hareket edebilmesi, ilgisini sürekli canlı tutacak, onu düşünmeye-üretmeye-hayal gücünü kullanmaya yöneltecek uyaranlarla karşılaşabilmesi ve böylece fikirlerini, ifade biçimini geliştirebilmesi önemli bir yer tutmaktadır. Bu sebeple özellikle çocukluk dönemlerinde kullanıcısı olunan mekânların; tasarımın, deneyimin ve öğrenmenin kesiştiği işlevsel ve estetik örgütlenmelere sahip olması gerekmektedir. Bu doğrultuda çocuğun gelişim sürecinde aktif kazanımla kendini gerçekleştirebileceği mekânları araştırmayı ve bu mekânların tasarımlarını betimlemeyi amaçlayan çalışmada; temelde her yaştan birey için katılımcı bir yaklaşım sunan, Almanya’nın güneybatı şehirlerinden Weil am Rhein’de kurulmuş Vitra Kampüs içerisindeki Herzog & Meuron tasarımı Vitrahaus yapısı, oyun-öğrenme-deneyim ilişkisi çerçevesinde ele alınmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden belirli bir zaman diliminde tek bir noktada gözlemleme yöntemine dayanan, aynı zamanda görsel doküman toplamayı veri toplama araçlarından biri olarak kabul eden örnek olay incelemesi kullanılmıştır ve çocukların davranışlarının kısıtlanmadan aktif olarak var olabildikleri mekânlarda merak duygusunun canlı tutulabileceği, geliştirilebileceği ortaya konmuştur.
dc.format application/pdf
dc.language tr
dc.publisher Süleyman Demirel Üniversitesi
dc.publisher Süleyman Demirel University
dc.relation https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2067903
dc.source Volume: 7, Issue: Özel Sayı 60-79 en-US
dc.source 2548-0170
dc.source Journal of Architectural Sciences and Applications
dc.subject Child,spatial perception,experience,Vitrahaus
dc.subject Çocuk,mekânsal algı,deneyim,Vitrahaus
dc.title Places of Experience: Vitrahaus within the Context of Game-Learning Relationship en-US
dc.title Deneyim Mekânları: Oyun-Öğrenme İlişkisi Çerçevesinde Vitrahaus tr-TR
dc.type info:eu-repo/semantics/article
dc.citation Akarsu, F. (1984). Piaget’ye göre çocukta mekân kavramının gelişim. Mimarlık Dergisi, 84/9, 31-33.
dc.citation Aktaş Arnas, Y. (2017). Oyun, öğrenme ve deneyimin birleşimi: Çocuk müzeleri. Yaratıcı Drama Dergisi, 12 (2), 17-30.
dc.citation Arslan Mucahir, E.S. ve Yavuz Özalp, A. (2016). Planlama ve tasarım süreçleri bağlamında çocuk oyun alanlarına ilişkin temel kalite kriterlerinin belirlenmesi. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 17 (2), 220-230.
dc.citation Atacı, S. (2020). Mekân-öğrenme ilişkisinin çocuk müzeleri üzerinden incelenmesi. Journal of International Museum Education, 2 (1), 28-53.
dc.citation Atıcı, E. ve Çelen Öztürk, A. (2021). Sağlıklı kent bağlamında çocuk parklarındaki oyun alanları analizi: Eskişehir Kenti örneği. İdealkent, 34 (12), 1645-1675.
dc.citation Bilgin, N. (1984). Çocuk(lar) ve mekân(lar). Mimarlık Dergisi, 22 (9), 18-22.
dc.citation Canoğlu, S. ve Geçimli, M. (2020). Çocuk ve mekân algısı üzerine bir uygulama. International Journal of Interdisciplinary and Intercultural Art, 5(10), 227-237.
dc.citation Cirhinlioğlu, F.G. (2015). Çocuk Gelişimi ve Ruh Sağlığı: Okul Öncesi Dönem. Nobel Yayıncılık, 248s, Ankara.
dc.citation Cüceloğlu, D. (2017). İnsan ve Davranışı. Remzi Kitabevi, 591s, İstanbul.
dc.citation Çakmakçı, M. ve Yıldız, S. (2022). Çocuğun odası ile ilişkisinin esneklik kavramı üzerinden incelenmesi. Bab Mimarlık ve Tasarım Dergisi, 3 (1), 42-54.
dc.citation Çanakçıoğlu, N. G. (2012). Çocukta mekân algısının gelişimi ve mekânsal imge zenginliği bakımından malzemenin önemi. Mimarlıkta Malzeme Dergisi, 22, 74–81.
dc.citation Demirel, E. (2004). Mekân Kurgusu: Boşluğun Mimarisi. Mimarlık Dergisi, 315. http://www.mimarlikdergisi.com/index.cfm?sayfa=mimarlik&DergiSayi=27&RecID=320 adresinden erişildi.
dc.citation Demir Kahraman, M. (2014). İnsan İhtiyaçları ve Mekânsal Elverişlilik Kavramları Perspektifinde Yaşanılırlık Olgusu ve Mekânsal Kalite. Planlama Dergisi, 24(2), 74-84.
dc.citation Demir, S., Turan, O. ve Günay, E. (2021). Açık ve kapalı mekanları birleştiren çocuk oyun alanlarının tasarım süreci: Bornova, çocuk dünyası örneği, İzmir. Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 35 (1), 85-102.
dc.citation Duman, G. ve Koçak, N. (2013). Çocuk oyun alanlarının biçimsel özellikleri açısından değerlendirilmesi (Konya İli Örneği). Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 11 (1), 64-81.
dc.citation Ender, E. (2017). Çocuk oyun alanlarında estetik başarım. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 19 (1), 41-50.
dc.citation Erman, O. (2014a). Çocuk ve mimarlık. Güney Mimarlık Dergisi, 16, 9. https://www.adanamimod.org.tr/guney-mimarlik-16-sayi
dc.citation Erman, O. (2014b). Kent yaşamında çocuk. Güney Mimarlık Dergisi, 16, 10-13. https://www.adanamimod.org.tr/guney-mimarlik-16-sayi
dc.citation Erten Bilgiç, D. ve Keskin, E. (2021). Çocuk kütüphanelerinin okul öncesi çocukların görsel algı gelişimine uygun tasarlanması. Uluslararası İnsan ve Sanat Araştırmaları Dergisi, 6 (3), 370- 400.
dc.citation Francis, M. ve Lorenzo, R. (2002). Seven realms of children’s participation. Journal of Environmental Psychology, 22, 157-169.
dc.citation Gander, M.J. ve Gardiner, H.W. (2010). Çocuk ve Ergen Gelişimi. Çev. Dönmez, A., Çelen, N., Onur, B. İmge Kitabevi, 618s, Ankara.
dc.citation Geçen, F. (2018). Çocuğun Gelişim Basamaklarına Göre Figürleri Ele Alma Biçimleri. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5(10), 60-83.
dc.citation Goldstein, E.B. (2010). Sensation and Perception. Wadsworth Publication, 490p, Belmont.
dc.citation Güngör, A. (2009). Toplumsal ve Duygusal Gelişim. Ayten Ulusoy (Ed.), Gelişim ve Öğrenme içinde (93-124). Ankara: Anı Yayıncılık.
dc.citation Herzog&de Meuron Vitrahaus. (2010). The Architectural Review, 1358. Erişim Adresi (18.10.2021): https://www.academia.edu/8470337/The_Architectural_Review_201004
dc.citation Köse Doğan, R. ve Baksi, S. (2019). Çocuk Mekânlarında Güncel Tasarım Yaklaşımları. Yakın Mimarlık Dergisi, 2(2), 90-102.
dc.citation Ormanlıoğlu Uluğ, M. (1999). Niçin Oyun? Çocuğun Gelişiminde ve Çocuğu Tanımada Oyunun Önemi. Özne Yayınları, 171s, İstanbul.
dc.citation Öztürk, A. ve Kuloğlu, N. (2018). Çocuklarda Ev ve Yakın Çevre Algısının İrdelenmesi. Türkiye Lisansüstü Çalışmalar Kongresi Bildiriler Kitabı 3.Cilt, 9-12 Mayıs, Burdur, s.83-97.
dc.citation Piaget, J. (2000). Çocukta Zihinsel Gelişim. Çev. Portakal, H. Cem Yayınevi, 96s, İzmir.
dc.citation Roussou, M. (2004). Learning by doing and learning through play: An exploration of ınteractivity in virtual environments for children. ACM Computers in Entertainment, 2(1), 1-22.
dc.citation Selçuk, Z. (2005). Gelişim ve Öğrenme. Nobel Yayıncılık, 232s, Ankara.
dc.citation Tandoğan, O. (2014). Çocuk için daha yaşanılır bir kentsel mekân: Dünyada gerçekleştirilen uygulamalar. Megaron, 9 (1), 19-33.
dc.citation Tandoğan, O. (2021). Kapsayıcı çocuk oyun alanları için tasarım ölçütleri. Artium Architecture, Urbanism, Design and Construction, 9 (1), 11-20.
dc.citation Taştepe, T., Başbay, A.M. ve Yazıcı, Z. (2016). Kent Merkezlerindeki Ekolojik Temelli Oyun Alanlarının Mekansal Açıdan İncelenmesi: Ankara- Antalya Örneği. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 13 (2), 85-95.
dc.citation Tuğrul, B., Boz, M., Uludağ, G., Metin Aslan, Ö., Sevimli Çelik, S. ve Sözer Çapan, A. (2019). Okul öncesi dönemdeki çocukların okuldaki oyun olanaklarının incelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 9 (2), 185-198.
dc.citation Türk Dil Kurumu. (2021). Güncel Türkçe Sözlüğü. Erişim Adresi (27.10.2021): https://sozluk.gov.tr/
dc.citation Türksoy, Ö. (1991). Çevre duyarlılığı eğitiminde bilişsel yaklaşım: Çocuk ve temel çevre özellikleri. Eğitim ve Bilim Dergisi, 15(80), 15-23.
dc.citation Tversky, B. (2003). Structures of mental spaces: How people think about space. Environment and Behavior, 35 (1), 65-79.
dc.citation Ulusoy, A. (2009). Eğitim-Öğrenme İlişkisi ve Temel Kavramlar. Ayten Ulusoy (Ed.), Gelişim ve Öğrenme içinde (137-148). Ankara: Anı Yayıncılık.
dc.citation Uysal, M. (2017). Peter Zumthor’un Fenomenolojik Yaklaşımına Dayalı Deneysel ve Deneyimsel Bir Mekân Tasarımı (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Ulusal Tez Merkezi Veri tabanından erişildi. Erişim Adresi (26.10.2021): https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/giris.jsp
dc.citation Ünal, M. (2009). Çocuk gelişiminde oyun alanlarının yeri ve önemi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (2), 95-109.
dc.citation Ünver, G. (2009). Gelişimle ile İlgili Temel Kavramlar, Gelişimin Temel İlkeleri ve Gelişimi Etkileyen Etmenler. Ayten Ulusoy (Ed.), Gelişim ve Öğrenme içinde (1-17). Ankara: Anı Yayıncılık.
dc.citation Veitch, J., Bagley, S., Ball, K. ve Salmon, J. (2006). Where do children usually play? A qualitative study of parents’ perceptions of ınfluences on children’s active free-play. Health&Place, 12, 383-393.
dc.citation Vitra. (2021). Resmî Web Sitesi Erişim Adresi: https://www.vitra.com/en-us/about-vitra/history
dc.citation Yavuzer, H. (2007). Çocuk Psikolojisi. Remzi Kitapevi, 344s, İstanbul.
dc.citation Yılmaz, G. (2010). Çocukta Mekân Algısının Gelişiminde Masalın Etkisi/Önemi (Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Ulusal Tez Merkezi Veri tabanından erişildi. Erişim Adresi (25.10.2021): https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/giris.jsp


Files in this item

Files Size Format View

There are no files associated with this item.

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Search DSpace


Advanced Search

Browse

My Account