| dc.creator |
Al-Nuaimi, Halah Ahmed Ismael,
1978-
author
240809 |
|
| dc.creator |
Şekerci, Ömer,
1969-
thesis advisor
11330 |
|
| dc.creator |
Süleyman Demirel Üniversitesi.
Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Batı Dilleri ve Edebiyatları Anabilim Dalı.
issuing body
10355 |
|
| dc.date |
2021. |
|
| dc.identifier |
http://tez.sdu.edu.tr/Tezler/TS04028.pdf |
|
| dc.description |
Teorik olarak metinlerarasılık kavramının kökleri dilbilime dayanmaktadır. Yıllar içinde, bazı dilbilimciler metinlerarasılık araştırmalarını görsel sanatlar, felsefe, edebiyat, siyaset, sosyoloji, ekonomi ve müzik gibi birçok alana genişletmiştir. Bu dilbilimciler son dönemlerde, okuyucuların bu bağlantıları nasıl oluşturduklarına odaklanmadan edebi metinler arasındaki karşılıklı ilişkileri keşfetmeye artan bir ilgi duymaktadır. Metinlerarasılığın çağdaş edebi ve kültürel teorinin temel bir düşüncesi olarak gelişmesiyle birlikte, bu çalışma dünyaca ünlü iki edebi eserde, yani İngilizce'yi temsil eden William Shakespeare'in Romeo ve Juliet'i ile Arapça'yı temsil eden Qays İbn Al-Mulawwah'ın Leyla ve Mecnun'undaki metinlerarasılığı karşılaştırmalı edebiyat sınırları çerçevesinde incelemektedir. Hem İngilizce hem de Arapça zengin edebi mirasa sahip evrensel dillerdir ve bu miras edebiyatçıların özelliklerini taşıyan kültürel yüklerle doludur. Bu özellikler arasında, edebiyatçıların şimdiye kadar belagatlarını ve duygularını aktardıkları bir ova olduğu varsayılan metinlerarasılık vardır. Bu noktadan hareketle, mevcut çalışma, İngilizce ve Arapça'nın en iyi bilinen temsilcileri olarak kabul edilen bu iki klasik eserdeki metinlerarası özellikleri çözümlemeyi amaçlayan İngilizce ve Arapça karşılaştırmalı çalışmalar alanında yeni bir girişimdir. Bu tez, Romeo ve Juliet ile Leyla ve Mecnun'u dikey metinlerarası bir perspektiften analiz ederken metinlerarasılığa da çok katmanlılığı ve dinamizmi içinde bakma ihtiyacını ortaya koymakta ve yazarların metnin tutarlı bir tasvirini nasıl inşa ettiklerini göstermektedir. Aynı zamanda, metinlerin sosyo-kültürel arkaik çerçevelerini ve boyutlarını, başka bir ifadeyle durumları, mekânı (ülkeleri), karakterleri, dini ve ayrıca edebiyatı ve bunların edimbilimsel (pragmatik) sonuçlarını gösterir. Anahtar Kelimeler: Metinlerarasılık, Romeo ve Juliet, Leyla ile Mecnun, Şiir, Shakespeare, Al-Mulawwah, Edimbilim |
|
| dc.description |
The theoretical concept of intertextuality has its early roots in the field of linguistics. Over the years, some linguists have expanded the research of intertextuality to many other fields such as visual arts, philosophy, literature, politics, sociology, economics, and music. More recently, they have had a growing interest in exploring the interrelations between literary texts without focusing on how readers have generated these connections. With the development of intertextuality as a central idea of contemporary literary and cultural theory, the present study explores intertextuality in two world-famous literary works, namely William Shakespeare's Romeo and Juliet as representative of English and Qays Ibn al-Mulawwah's Layla and Majnun as representative of Arabic within the borders of comparative literature studies. Both English and Arabic are universal languages with rich literary legacy and this legacy is full of cultural load which carries the traits of men of literature. Among these traits is intertextuality which is assumed to be the plain through which literary men have so far communicated rhetorical intentions. From this standpoint, the present study is a new attempt in the realm of English and Arabic comparative studies that aims at sorting out intertextual features in those classical works that are considered to be the best-known representatives of English and Arabic. This dissertation suggests the need to view intertextuality in its multiplicity and dynamism in analyzing Romeo and Juliet and Layla and Majnun from a vertical intertextual perspective, and shows how the writers build a coherent representation of the text. It also illustrates the social-cultural archaic frames and dimensions of the texts i.e., situations, space (the countries), characters, religion as well as literature and their pragmatic implications. Keywords: Intertextuality, Romeo and Juliet, Layla and Majnun, Shakespeare, AlMulawwah, Pragmatics |
|
| dc.description |
Tez (Doktora-PhD), Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Batı Dilleri ve Edebiyatları Anabilim Dalı, 2021. |
|
| dc.description |
Kaynakça var. |
|
| dc.description |
Teorik olarak metinlerarasılık kavramının kökleri dilbilime dayanmaktadır. Yıllar içinde, bazı dilbilimciler metinlerarasılık araştırmalarını görsel sanatlar, felsefe, edebiyat, siyaset, sosyoloji, ekonomi ve müzik gibi birçok alana genişletmiştir. Bu dilbilimciler son dönemlerde, okuyucuların bu bağlantıları nasıl oluşturduklarına odaklanmadan edebi metinler arasındaki karşılıklı ilişkileri keşfetmeye artan bir ilgi duymaktadır. Metinlerarasılığın çağdaş edebi ve kültürel teorinin temel bir düşüncesi olarak gelişmesiyle birlikte, bu çalışma dünyaca ünlü iki edebi eserde, yani İngilizce'yi temsil eden William Shakespeare'in Romeo ve Juliet'i ile Arapça'yı temsil eden Qays İbn Al-Mulawwah'ın Leyla ve Mecnun'undaki metinlerarasılığı karşılaştırmalı edebiyat sınırları çerçevesinde incelemektedir. Hem İngilizce hem de Arapça zengin edebi mirasa sahip evrensel dillerdir ve bu miras edebiyatçıların özelliklerini taşıyan kültürel yüklerle doludur. Bu özellikler arasında, edebiyatçıların şimdiye kadar belagatlarını ve duygularını aktardıkları bir ova olduğu varsayılan metinlerarasılık vardır. Bu noktadan hareketle, mevcut çalışma, İngilizce ve Arapça'nın en iyi bilinen temsilcileri olarak kabul edilen bu iki klasik eserdeki metinlerarası özellikleri çözümlemeyi amaçlayan İngilizce ve Arapça karşılaştırmalı çalışmalar alanında yeni bir girişimdir. Bu tez, Romeo ve Juliet ile Leyla ve Mecnun'u dikey metinlerarası bir perspektiften analiz ederken metinlerarasılığa da çok katmanlılığı ve dinamizmi içinde bakma ihtiyacını ortaya koymakta ve yazarların metnin tutarlı bir tasvirini nasıl inşa ettiklerini göstermektedir. Aynı zamanda, metinlerin sosyo-kültürel arkaik çerçevelerini ve boyutlarını, başka bir ifadeyle durumları, mekânı (ülkeleri), karakterleri, dini ve ayrıca edebiyatı ve bunların edimbilimsel (pragmatik) sonuçlarını gösterir. Anahtar Kelimeler: Metinlerarasılık, Romeo ve Juliet, Leyla ile Mecnun, Şiir, Shakespeare, Al-Mulawwah, Edimbilim |
|
| dc.description |
The theoretical concept of intertextuality has its early roots in the field of linguistics. Over the years, some linguists have expanded the research of intertextuality to many other fields such as visual arts, philosophy, literature, politics, sociology, economics, and music. More recently, they have had a growing interest in exploring the interrelations between literary texts without focusing on how readers have generated these connections. With the development of intertextuality as a central idea of contemporary literary and cultural theory, the present study explores intertextuality in two world-famous literary works, namely William Shakespeare's Romeo and Juliet as representative of English and Qays Ibn al-Mulawwah's Layla and Majnun as representative of Arabic within the borders of comparative literature studies. Both English and Arabic are universal languages with rich literary legacy and this legacy is full of cultural load which carries the traits of men of literature. Among these traits is intertextuality which is assumed to be the plain through which literary men have so far communicated rhetorical intentions. From this standpoint, the present study is a new attempt in the realm of English and Arabic comparative studies that aims at sorting out intertextual features in those classical works that are considered to be the best-known representatives of English and Arabic. This dissertation suggests the need to view intertextuality in its multiplicity and dynamism in analyzing Romeo and Juliet and Layla and Majnun from a vertical intertextual perspective, and shows how the writers build a coherent representation of the text. It also illustrates the social-cultural archaic frames and dimensions of the texts i.e., situations, space (the countries), characters, religion as well as literature and their pragmatic implications. Keywords: Intertextuality, Romeo and Juliet, Layla and Majnun, Shakespeare, AlMulawwah, Pragmatics |
|
| dc.language |
tur |
|
| dc.publisher |
Isparta : Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, |
|
| dc.subject |
Süleyman Demirel Üniversitesi |
|
| dc.title |
Metinlerarasılıkta pragmatik kavrayışlar = Pragmatic realisations of intertextuality / |
|
| dc.type |
text |
|