| dc.description |
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom:6.0pt;text-align:justify;text-indent:21.25pt;line-height:normal"><span style="font-size:12.0pt;font-family:"Times New Roman",serif;mso-bidi-font-weight:bold">19. yüzyılda ekonomik bağımsızlığını tamamenkaybeden Osmanlı İmparatorluğu tarım ülkesi olmasına rağmen kendine yeterliüretim yapamamakta, birçok tarım ürünü ve işlenmiş gıda ithal edilmekteydi.Tarıma dayalı ülke ekonomisinin sorunlarının çözümü amacıyla daha KurtuluşSavaşı yıllarında alınmaya başlayan önlemler, savaştan sonra da geliştirilereksürdürülmüştür. Atatürk Dönemi’nde tarımın ve gıda sanayisinin geliştirilmesiamacıyla gerçekleştirilen atılımlar; tarıma yönelik devlet desteği (ayni venakdi), çiftçinin kooperatifler yoluyla güçlendirilmesi, çiftçi, teknik elemaneğitimine ve tarımsal araştırmaya yönelik kurumların kurulması, Üniversite,Tarım Bakanlığı ve çiftçi iş birliği ile tarımsal üretimin arttırılması, ithalikamesine yönelik olarak tarımsal üretimin ve gıda sanayisinin geliştirilmesiolarak özetlenebilir. İkinci Dünya Savaşı hem tarımsal üretim hem de gıdasanayisinin gelişimini olumsuz etkilemiştir. Savaş sonrasında dış güçlertarafından tarım ülkesi olarak tanımlanan Türkiye’de hükümetler tarımıgeliştirecek politikalara önem vermiştir. Diğer yandan ekonomik bağımsızlıktanda ödünler verilmeye başlanmıştır. Demokrat Parti İktidarı Dönemi’nde tarımsalüretimin desteklenmesine bağlı olarak tarımsal üretim artmış ve gıda sanayisigelişmiştir. Ancak devlet tarafından yapılan yatırımlarda siyasetin ön plandaolması her iki sektörün istenen düzeyde gelişmesini engellemiştir. 1960’dansonra planlı kalkınma dönemine geçilmesiyle sanayi yatırımları artmış ve gıdasanayisinin gelişmesi sağlanmıştır. 1980’e kadar üretimde kendine yeten Türkiyeanlayışı 24 Ocak kararları doğrultusunda yerini serbest piyasa koşullarınabırakmıştır. Hükümetler neoliberal politikalar ve küreselleşme doğrultusundatarıma yapılan destekleri azaltmış, gıda sanayisine devlet yatırımlarına sonverilmiş ve mevcut devlet fabrikaları özelleştirme ile elden çıkarılmıştır.Yabancı sermaye yatırımlarının da desteklendiği bu süreçte önce gıdasanayisinde daha sonra da tarım topraklarının yabancılara satılması yoluylatarımda yabancı sermaye piyasanın düzenlenmesinde karar verici durumagelmiştir. Tarımsal üretime desteklerin kaldırılması, çiftçi örgütlerininçalışamaz hale getirilmesi, tarımsal girdilerin sağlanmasında dışa bağımlılık,tarımda üretim maliyetlerini arttırmış, çiftçinin üretimden kopmasına yolaçmıştır. Cumhuriyet’in kuruluş yıllarında ihracatı yapılan tarımsal ürünlerithal edilir hale gelmiştir. Uygulanan dış güdümlü yanlış politikalarkuruluşunun 100. Yılında ülkeyi açlık ve kıtlıkla yüz yüze getirmiştir. <o:p></o:p></span></p> |
|