Dış âleme ait malzemelerin güzel sanatlarda ve bu sanatların bir kolu olan edebiyatta çoğu kere kurgulanarak ele alınması söz konusudur. Bu bağlamda, Klâsik Türk edebiyatı şairlerinin eserlerine bakıldığında onların tabiata ve orada meydana gelen birçok hadiseye kayıtsız kalmadıkları görülür. Söz konusu edebiyat geleneğinde mevsimlerin geçişi, çiçekler, ağaçlar, hayvanlar, kuşlar gibi doğaya ait pek çok unsur edebî eser seviyesinde ele alınmaktadır. Tabiat ve tabiat ögeleri, beyitlerde, mısralarda veya bazen bendlerde farklı ilgilerle zikredilmektedir. Diğer taraftan, bilhassa redif oldukları durumlarda bütün şiir, onların merkezinde ve ekseninde yazılmaktadır. Bu bağlamda, Klâsik Türk edebiyatında meyvelerin redif olduğu şiirler de vardır. Söz konusu meyvelerden biri, turunçla birlikte portakal ve mandalina gibi turunçgillerden olan meyveler karşılığında kullanılan narençtir. Narenç, şairler tarafından rengi, şekli, kokusu, fidanı, yaprakları, çiçekleri bakımından türlü benzetmelere ve hayallere konu edilmiştir. Divanlardan yapılan taramalar sonucu hem Edirneli oluşları hem de aynı asırda yetişmiş olmaları itibariyle dikkati çeken üç şairin “nârenc” redifiyle birer şiir kaleme aldıkları tespit edilmiştir. Bu bağlamda, XVI. yüzyıl Klâsik Türk edebiyatı şairlerinden Edirneli Nazmî ve Revânî “nârenc” redifiyle birer gazel, Edirneli Şevkî ise Sultan II. Bâyezid’e ithafen redifi “nârenc” olan bir kaside kaleme almıştır. Makalede, söz konusu üç şiirde narencin rengiyle, şekliyle, kokusuyla, fidanıyla, dallarıyla, yapraklarıyla ve çiçekleriyle teşbih, teşhis, telmih, hüsn-i ta’lil vb. edebî sanatlar vasıtasıyla konu edildiği tasvirler ve tasavvurlar dikkatlere sunulacaktır. Böylelikle, narenç meyvesinin redif olduğu farklı şiirlerde aynı yüzyıl ve hatta aynı şehir şairleri tarafından hangi ilgilerle ele alındığı, hangi benzetmelere konu edildiği ortaya konulacaktır.The materials belonging to the outer world are often fictionalized and handled in art and literature, which is a branch of art. In this context, when we look at the works of classical period Turkish poets, it is seen that they did not remain indifferent to nature and many events that took place there. Many elements of nature such as the passage of seasons, flowers, trees, animals and birds are handled at the level of literary works in this literary tradition. Nature and nature elements are mentioned with different interests in couplets and verses. On the other hand, especially when they are redif, the whole poem is written in their center and axis. In this context, there are also poems in which fruits are redif. One of the fruits in question is citrus, which, together with citrus, is used in exchange for citrus fruits such as oranges and tangerines. Citrus is the subject of various metaphors and dreams by poets in terms of its color, shape, scent, sapling and flower. As a result of the scans made from the diwans, it has been determined that three poets who draw attention both because they are from Edirne and they were raised in the same century, wrote a poem with the redif of “nârenc”. In this context, 16th century Classical Turkish literature poets Nazmî and Revânî from Edirne wrote a ghazal with the redif “nârenc”, and Şevkî from Edirne wrote an ode with the redif “nârenc” dedicated to Sultan Bayezid the 2nd. In this study, the depictions and imaginations will be presented to attention in which narenc is the subject of literary arts such as teshbih, teshis, telmih, husn-i talil with the color, shape, smell, sapling, branches, leaves and flowers of it. Thus, it will be revealed with what interest it is handled by the poets of the same century and even the same city, and which analogies are used in different poems in which the citrus fruit is redif.