Kelîle ve Dimne, Hint hükümdarının oğullarını eğitmekle görevlendirdiği bir Vişnu rahibi tarafından yazılmış, Pançatantra (beş düşündürücü nasihat kitabı) adlı bir hikâye kitabıdır. Eser, adını hikâyelerdeki ana kahraman konumundaki iki çakaldan almaktadır. İbnü’l-Mukaffa‘ tarafından tercüme ve telif suretiyle Arapçaya çevrilmiş, bu metinden hareketle belli başlı dünya dillerine çok sayıda çevirileri yapılmıştır. Çalışmamıza konu olan Kuyuya Atlayan Adam hikâyesi, Nûşirevân’ın veziri Bahtegân oğlu Büzürkmihr tarafından yazılan Berzeveyh bölümünde anlatılmaktadır. Bu bölüme, Kelîle ve Dimne’nin diğer Farsça tercümeleri olan Envâr-ı Süheylî ve Iyâr-ı Dâniş ile Envâr-ı Süheylî’nin Türkçe tercümesi olan Hümâyûnnâme’de rastlanmamaktadır. Berzeveyh bölümü, Pehlevîce, Arapça ve Nasrullah Münşî Şîrâzî’nin Farsça Kelîle ve Dimne tercümelerinde ve Latince tercümesi olan Directorium Humanae Vitae (Guide for Human Life-İnsan Hayatı Rehberi) adlı eserde geçmektedir. Ayrıca Kelîle ve Dimne yazmaları dışında Falnâme ile bir Bizans romanı olan Barlaam and Josaphat’da, Tolstoy’un İtiraflarım kitabında ve Risâle-i Nûr’da da söz konusu hikâyeye rastlanmaktadır. Azgın bir hayvandan kaçarken kuyuya atlayan adamın hikâyesi, insanın dünya hayatındaki halini sembolik olarak anlatmaktadır. Ayaklarını dayadığı yerde ikişer yılan bulunmakta, tutunduğu dalları fare kemirmekte, kuyunun dibinde ağzını açmış bir ejderha beklemektedir. Bunca sıkıntı arasında adam, gördüğü balın tadına bakma arzusundadır. Hikayedeki kuyu dünya hayatını, siyah ve beyaz fareler gece gündüzü, yılanlar ahlat-ı erbaayı, ejderha eceli, bal ise dünya hayatının zevklerini temsil etmektedir. Hikâyenin anlatıldığı metin ve konuyla ilgili tasvirlerdeki bazı unsurlar; yazıldığı dil ve coğrafyaya göre birtakım farklılıklar arz etmektedir. Ayrıca her dilin kendi içinde bazı motifleri tekrar ettiği de tespit edilmiştir.Kalila and Dimna is a story book called Panchatantra (five thought-provoking advice books) written by a Vishnu priest whom the Indian ruler commissioned to educate his sons. The book takes its name from the two jackals who are the main protagonists in the stories. It was translated into Arabic by Ibn al-Muqaffa by translation and copyright, and many translations were made into major world languages based on this text. The story of the Man Jumping into the Well, which is the subject of our study, is told in the Berzeveyh section written by Buzurkmihr, the son of Anushırvan's vizier Bahtegân. This section is not found in the other Persian translations of Kalila and Dimna, Anvâr-ı Suhaili and Iyâr-ı Danish, and in Humayunname, the Turkish translation of Anvâr-ı Suhaili. The Berzeveyh section is mentioned in Pahlavi, Arabic and Nasrullah Munsi Sirazi's Persian Kalila and Dimna translations, and in the Latin translation of the Directorium Humanae Vitae (Guide for Human Life). In addition, apart from the Kalila and Dimna manuscripts, the aforementioned story is also found in Falname, a Byzantine novel Barlaam and Josaphat, Tolstoy's book of Confessions and Risale-i Nur. The story of a man who jumped into a well while escaping from a raging animal symbolically describes the state of man in his worldly life. There are two snakes in each place where he rests his feet, the mouse gnaws on the branches he clings to, and a dragon with its mouth open is waiting at the bottom of the well. Among all these troubles, the man desires to taste the honey he sees. The well in the story represents the life of the world, the black and white mice represent the night and day, the snakes represent the mortals, the dragon represents the eternal life, and the honey represents the pleasures of worldly life. The text in which the story is told and some elements in the descriptions about the subject show some differences according to the language and geography in which it is written. It has also been determined that each language repeats some motifs within itself.