Sivil toplum, yurttaşların bağımsız ve gönüllü bir şekilde devleti etkileme aracı olarak demokratik düzenin en önemli unsurlarından biridir. Sivil toplumun çıktısı olan sivil toplum kuruluşları, vatandaşların, siyasetçiler, devlet ve diğer yönetim organizasyonları üzerinde etkili olmasını sağlayan önemli kuruluşlardandır. Göçebe yaşam şekli ile anılan Yörüklerin dernekleşmesi fikri, Türkiye’deki siyasi gelişmelerden etkilenmekle birlikte özellikle 2000’lerden sonra bir artış dikkat çekmektedir. Nitel araştırma yöntemi ile yapılan bu çalışmada; Yörüklerin, STK’ların ve liderliğin kavramsal çerçeveleri anlatılarak liderlik ve Yörük dernekleri arasındaki ilişki açıklanmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda görüşme yöntemi ile katılımcılara açık uçlu 5 soru yöneltilmiştir. Uygulamada STK’ların kültür aktarımı, ihtiyaç karşılama ve örgütlenme amacıyla kurulduğu; kişisel menfaatler ve dernek kurmanın kolaylığının dernek sayısında artışa neden olduğu; STK’ların geleceği konusunda katılımcıların belirli bir fikir birliğin ulaşamadığı gibi bulgulara ulaşılmıştır. Çalışma ile özellikle son dönemde sayısı artan bu derneklerin iyi yönetilmeme, siyasi beklenti içine giren tabela derneklere dönüşebilme tehlikesi ile karşı karşıya kalabilecekleri sonucuna ulaşılmıştır.Civil society is one of the most important elements of the democratic order, as a means for citizens to influence the state independently and voluntarily. Non-governmental organizations that are the output of civil society are among the important organizations that ensure the influence of citizens, politicians, the state and other management organizations. The idea of associating nomadic Nomads with a way of life is influenced by political developments in Turkey, but an increase is especially noticeable after the 2000s. In this study, the qualitative research method was used; The relationship between leadership and Yörük associations has been deciphered by explaining the conceptual frameworks of Yörüks, NGOs and leadership. In this context, 5 open-ended questions were asked to the participants by the interview method. In practice, NGOs were established for the purpose of transferring culture, meeting needs and organizing; personal interests and the ease of establishing an association cause an increase in the number of associations; Findings were reached, as the participants could not reach a certain consensus on the future of NGOs.With the help of the study, it was concluded that these associations, whose number has increased especially recently, may face the danger of not being well managed and turning into sign associations that fall into political expectations.