Terörizm, insanların, toplumların ve devletlerin en büyük tehdit kaynaklarından biridir. Terörizm, 2000 yılından itibaren küresel bir tehdide dönüşmüştür. Terörizmle mücadele edebilmek için devletler çeşitli araçlar geliştirmiştir. Terörizm yeni bir boyut kazandıkça, terörizmle mücadele araçları da değişime uğramaktadır. 1990 sonrası dünyada liberal değerler önem kazanmıştır. Bu dönem terörizmle mücadelede siyasi araçların önemi artmıştır. Bu araçlar, demokratikleşme ve müzakere olarak ikiye ayrılabilir. Demokratikleşme bir devletin aldığı kararlar neticesinde attığı adımlardır. Müzakere ise yapılan görüşmeler vesilesiyle varılan uzlaşı sayesinde terör örgütlerinin silah bırakmalarını sağlama amacı taşımaktadır. Devletler ve terör örgütleri, çatışmalarla amaçlarına ulaşacaklarını düşünmektedir. Lakin her iki tarafın da amaçlarına ulaşma oranları oldukça düşüktür. Böyle bir durumda çatışmalar, karşılıklı zarar veren çıkmaza girerken; çatışan aktörler yeni yollar denemeyi düşünmeye başlamaktadır. Bu noktada çatışma olgunlaşmış demektir ve barışçıl araçlar kullanılmaya başlanmaktadır. Çalışmada bir devletin müzakereyi terörizmle mücadelede bir araç olarak kullanıp kullanamayacağı, hangi şartlarda kullanabileceği, müzakereye başlayacağı zaman nasıl bir yöntem izlemesi gerektiği terörizm ve barış çalışmaları üzerinden incelenmektedir. Çalışmada ETA, FARC, LTTE ve PKK örnekleri ele alınmaktadır. Neticede müzakere yönteminin araç olarak kullanılabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Terörizm, Terörizmle Mücadele, Çatışma, Müzakere Yöntemi, ETA, FARC, LTTE, PKK.
Terrorism is one of the greatest sources of threat to people, societies and states. Terrorism, turned into a global threat in the post-2000 period. In order to counterterrorism, states have developed various instrument. As terrorism acquires a new dimension, the tools of counterterrorism are also changing. After 1990, liberal values have became crucial in the world. In this period, the significance of political tools in the counterterrorism has increased. These tools can be divided into democratization and negotiation. Democratization is actions taken by a state as a result of the decisions it takes. Negotiation, on the other hand, aim to ensure that terrorist organizations lay down their arms, thanks to the consensus reached through the negotiations. States and terrorist organizations think that they will achieve their goals through conflicts. Nonetheless, the rate of achieving the goals of both sides is quite low. In such a situation, the conflicting actors start to think about trying new ways while the conflicts get into a mutually hurting stalemate. This means that the conflict is ripe and peaceful means are starting to be used. In this study, it has been tried to examine whether a state can use the negotiation as a tool in the counterterrorism, under what conditions, and what method it should follow when it starts negotiating, via terrorism and peace studies. And examples of ETA, FARC, LTTE and PKK are discussed. As a result, it has been concluded that negotiation method can be used as a tool in the counterterrorism. Keywords: Terrorism, Counterterrorism, Conflict, Negotiation Method, ETA, FARC, LTTE, PKK.
Tez (Doktora-PhD) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Uluslararası İlişkiler Anabilim Dalı, 2022.
Kaynakça var.
Terörizm, insanların, toplumların ve devletlerin en büyük tehdit kaynaklarından biridir. Terörizm, 2000 yılından itibaren küresel bir tehdide dönüşmüştür. Terörizmle mücadele edebilmek için devletler çeşitli araçlar geliştirmiştir. Terörizm yeni bir boyut kazandıkça, terörizmle mücadele araçları da değişime uğramaktadır. 1990 sonrası dünyada liberal değerler önem kazanmıştır. Bu dönem terörizmle mücadelede siyasi araçların önemi artmıştır. Bu araçlar, demokratikleşme ve müzakere olarak ikiye ayrılabilir. Demokratikleşme bir devletin aldığı kararlar neticesinde attığı adımlardır. Müzakere ise yapılan görüşmeler vesilesiyle varılan uzlaşı sayesinde terör örgütlerinin silah bırakmalarını sağlama amacı taşımaktadır. Devletler ve terör örgütleri, çatışmalarla amaçlarına ulaşacaklarını düşünmektedir. Lakin her iki tarafın da amaçlarına ulaşma oranları oldukça düşüktür. Böyle bir durumda çatışmalar, karşılıklı zarar veren çıkmaza girerken; çatışan aktörler yeni yollar denemeyi düşünmeye başlamaktadır. Bu noktada çatışma olgunlaşmış demektir ve barışçıl araçlar kullanılmaya başlanmaktadır. Çalışmada bir devletin müzakereyi terörizmle mücadelede bir araç olarak kullanıp kullanamayacağı, hangi şartlarda kullanabileceği, müzakereye başlayacağı zaman nasıl bir yöntem izlemesi gerektiği terörizm ve barış çalışmaları üzerinden incelenmektedir. Çalışmada ETA, FARC, LTTE ve PKK örnekleri ele alınmaktadır. Neticede müzakere yönteminin araç olarak kullanılabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Terörizm, Terörizmle Mücadele, Çatışma, Müzakere Yöntemi, ETA, FARC, LTTE, PKK.
Terrorism is one of the greatest sources of threat to people, societies and states. Terrorism, turned into a global threat in the post-2000 period. In order to counterterrorism, states have developed various instrument. As terrorism acquires a new dimension, the tools of counterterrorism are also changing. After 1990, liberal values have became crucial in the world. In this period, the significance of political tools in the counterterrorism has increased. These tools can be divided into democratization and negotiation. Democratization is actions taken by a state as a result of the decisions it takes. Negotiation, on the other hand, aim to ensure that terrorist organizations lay down their arms, thanks to the consensus reached through the negotiations. States and terrorist organizations think that they will achieve their goals through conflicts. Nonetheless, the rate of achieving the goals of both sides is quite low. In such a situation, the conflicting actors start to think about trying new ways while the conflicts get into a mutually hurting stalemate. This means that the conflict is ripe and peaceful means are starting to be used. In this study, it has been tried to examine whether a state can use the negotiation as a tool in the counterterrorism, under what conditions, and what method it should follow when it starts negotiating, via terrorism and peace studies. And examples of ETA, FARC, LTTE and PKK are discussed. As a result, it has been concluded that negotiation method can be used as a tool in the counterterrorism. Keywords: Terrorism, Counterterrorism, Conflict, Negotiation Method, ETA, FARC, LTTE, PKK.