Antidepresan ilaçlar 40 yıldan daha uzun süredir kullanılıyor olmalarına rağmen etki mekanizmaları hala çok az biliniyor. Şu anda antidepresanların temel biyokimyasal etkilerini serotonin ve noradrenalinin intrasinaptik konsantrasyonlarını etkileyerek gösterdiğine inanılmaktadır. Son zamanlarda depresyon hastalarında hipokampüs başta olmak üzere beyin yapılarında görülen yapısal anormallikler ve bu anormalliklerin tedavi ile düzelmesi major depresif bozukluğun yapısal plastisitede ve hücresel esneklikte azalmayla ilgili olabileceğini ve antidepresan tedavilerinin bu bozuklukları düzelterek işe yarayabileceğini göstermektedir. BDNF nörogenezi arttırır, nöron ölümlerinin önlenmesinde önemli rol oynar ve erişkin beyninde iskemi ve travma gibi stresli olaylar süresince nöronların yaşamlarının devam etmesine katkıda bulunur. Biz bu araştırmada kronik hafif stres modeli ile depresyon oluşturduğumuz ratların hipokampüslerinde BDNF düzeyi ve venlafaksin tedavisinin BDNF üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Bu çalışmada ağırlıkları 200ł15 gram olan 8 haftalık Wistars Albino cinsi 30 adet erkek rat kullanıldı. Ratlar 1. grup KHS ile birlikte venlafaksin(20 mg/kg) (n=10), 2. grup KHS ile birlikte plasebo (n=10), 3 grup plasebo (n=10) almak üzere toplam 3 gruba ayrıldı. Ratlarda depresyon modeli olarak 4 hafta süreyle "Kronik Hafif Stres" (KHS) modeli kullanıldı. Kronik hafif stres (KHS) prosedürünün hayvanlarda antidepresan etki başlangıcını çalışmak için uygun model olduğu düşünülmüştür Sükroz tercih testi KHS modeli başlamadan önce ve daha sonra haftada bir kez uygulandı ve ratların ağırlıkları günlük olarak takip edildi. 4 haftalık süre sonunda hipokampüs dokusu çıkarılarak ELİZA yöntemiyle hipokampüs BDNF düzeylerine bakıldı. Hastalardan elde edilen verilerin grup içi ve gruplararası karşılaştırılmalarında SPSS istatistik programı (13. Versiyon) kullanıldı. Rat hipokampüs BDNF düzeylerinin ölçülmesi sonucunda, depresyon olan grubun BDNF düzeyleri kontrol grubundan anlamlı olarak daha düşük bulundu. Çalışmamızda venlafaksin alan grupta hipokampal BDNF düzeyleri kontrol grubu ile benzer, depresyon olan gruptan istatistiksel anlamlılığı sınırda olmak üzere yüksekti. Bu bulgular nöral plastisitede önemli rolü olan BDNF'nin depresyon patofizyolojisinde rol oynadığını, venlafaksinin depresyonda oluşan BDNF azalmasını engellediğini göstermektedir. Bu çalışmalar depresyonla ilişkili nörotrofik hipotezin geçerliliğini ileri yönde test etmek için önemlidir. Nörotrofik faktörlerin arttırılması depresyondan kaynaklanan atrofi ve hücre kaybını durdurabilir ve tersine döndürebilir ve böylece antidepresan tedavinin etkilerine katkıda bulunabilir. Aynı zamanda depresyon tedavisinin, depresyonun uzun süreli komplikasyonlarını önlediği görüşüne de destek sağlamaktadır. Anahtar Kelimeler : Depresyon, BDNF, venlafaksin, hipokampüs, nöroplasti.
Although antidepressive agents have been used for over 40 years, little is known about the effect mechanism. It is now believed that antidepressant drugs exhibit their biochemical effects thorough some atypic intrasynaptic mediators like serotonin and noradrenaline. Recently, structural abnormalitis observed in hippocampus and other brain regions of the patients with depression and their recovery with treatment suggest that major depressive disorder can be associated with structural plasticity and decrased flexibility of neuronal cells and antidepressive treatment can be effective in correcting these disorders. BDNF increases neurogenesis, plays an important role in preventing neuron loss and contribute to the vitality of neuron cells during ischemia or trauma in adult brain. In this study, we aimed to investigate the BDNF level and effect of venlafaxine treatment of BDNF in hippocampus of rats with chronic stress-induced depression. 30 eight-weeks old male rats weighing 200ł15 grams were included in this study. The rats were seperated into three groups as follows: Chronic mild stress plus venlafaxin (20 mg/kg) (n=10), Chronic mild stress plus placebo (n=10) and placebo (n=10) groups. "Chronic Mild Stress (CMS)" model was used as a depression model in rats for 4 weeks. It has been considered that CMS procedure is a suitable model to investigate the initial period of antidepressive effect in animals. Sucrose preference test was performed before and after CMS model application once a week and rat weights were measured daily. at the end of the 4 weeks' period, hippocampus tissues were extracted and BDNF levels were measured via using ELISA assay. In statistical analysis of the established data between and in groups, SPSS for Windows v.13.0 software was used. The mean hippocampal BDNF level was significantly lower in depressive group, when compared with the controls. Whereas in venlafaxin given group, the hippocampal BDNF levels were similiar to that of the controls and slightly higher than the depressive group. These evidence suggest that BDNF, which has an important role in neural plasticity, involves in the pathogenesis of depression and also venlafaxin prevents BDNF decrement occured during depression. These studies are important to test further the validity of neurotrophic hypothesis related with depression. Increment of neurotrophic factors can stop and reverse the atrophy and call loss caused by depression and therefore, can contribute to the effectiveness of antidepressive treatment. This condition also support the fact that antidepressive treatment avoids the long-term complications of depression. Keywords : Depression, BDNF, venlafaxin, hippocampus, neuroplasty.
Tez (Tıpta Uzmanlık) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Psikiyatri Anabilim Dalı, 2006.
Kaynakça var.
Antidepresan ilaçlar 40 yıldan daha uzun süredir kullanılıyor olmalarına rağmen etki mekanizmaları hala çok az biliniyor. Şu anda antidepresanların temel biyokimyasal etkilerini serotonin ve noradrenalinin intrasinaptik konsantrasyonlarını etkileyerek gösterdiğine inanılmaktadır. Son zamanlarda depresyon hastalarında hipokampüs başta olmak üzere beyin yapılarında görülen yapısal anormallikler ve bu anormalliklerin tedavi ile düzelmesi major depresif bozukluğun yapısal plastisitede ve hücresel esneklikte azalmayla ilgili olabileceğini ve antidepresan tedavilerinin bu bozuklukları düzelterek işe yarayabileceğini göstermektedir. BDNF nörogenezi arttırır, nöron ölümlerinin önlenmesinde önemli rol oynar ve erişkin beyninde iskemi ve travma gibi stresli olaylar süresince nöronların yaşamlarının devam etmesine katkıda bulunur. Biz bu araştırmada kronik hafif stres modeli ile depresyon oluşturduğumuz ratların hipokampüslerinde BDNF düzeyi ve venlafaksin tedavisinin BDNF üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Bu çalışmada ağırlıkları 200ł15 gram olan 8 haftalık Wistars Albino cinsi 30 adet erkek rat kullanıldı. Ratlar 1. grup KHS ile birlikte venlafaksin(20 mg/kg) (n=10), 2. grup KHS ile birlikte plasebo (n=10), 3 grup plasebo (n=10) almak üzere toplam 3 gruba ayrıldı. Ratlarda depresyon modeli olarak 4 hafta süreyle "Kronik Hafif Stres" (KHS) modeli kullanıldı. Kronik hafif stres (KHS) prosedürünün hayvanlarda antidepresan etki başlangıcını çalışmak için uygun model olduğu düşünülmüştür Sükroz tercih testi KHS modeli başlamadan önce ve daha sonra haftada bir kez uygulandı ve ratların ağırlıkları günlük olarak takip edildi. 4 haftalık süre sonunda hipokampüs dokusu çıkarılarak ELİZA yöntemiyle hipokampüs BDNF düzeylerine bakıldı. Hastalardan elde edilen verilerin grup içi ve gruplararası karşılaştırılmalarında SPSS istatistik programı (13. Versiyon) kullanıldı. Rat hipokampüs BDNF düzeylerinin ölçülmesi sonucunda, depresyon olan grubun BDNF düzeyleri kontrol grubundan anlamlı olarak daha düşük bulundu. Çalışmamızda venlafaksin alan grupta hipokampal BDNF düzeyleri kontrol grubu ile benzer, depresyon olan gruptan istatistiksel anlamlılığı sınırda olmak üzere yüksekti. Bu bulgular nöral plastisitede önemli rolü olan BDNF'nin depresyon patofizyolojisinde rol oynadığını, venlafaksinin depresyonda oluşan BDNF azalmasını engellediğini göstermektedir. Bu çalışmalar depresyonla ilişkili nörotrofik hipotezin geçerliliğini ileri yönde test etmek için önemlidir. Nörotrofik faktörlerin arttırılması depresyondan kaynaklanan atrofi ve hücre kaybını durdurabilir ve tersine döndürebilir ve böylece antidepresan tedavinin etkilerine katkıda bulunabilir. Aynı zamanda depresyon tedavisinin, depresyonun uzun süreli komplikasyonlarını önlediği görüşüne de destek sağlamaktadır. Anahtar Kelimeler : Depresyon, BDNF, venlafaksin, hipokampüs, nöroplasti.
Although antidepressive agents have been used for over 40 years, little is known about the effect mechanism. It is now believed that antidepressant drugs exhibit their biochemical effects thorough some atypic intrasynaptic mediators like serotonin and noradrenaline. Recently, structural abnormalitis observed in hippocampus and other brain regions of the patients with depression and their recovery with treatment suggest that major depressive disorder can be associated with structural plasticity and decrased flexibility of neuronal cells and antidepressive treatment can be effective in correcting these disorders. BDNF increases neurogenesis, plays an important role in preventing neuron loss and contribute to the vitality of neuron cells during ischemia or trauma in adult brain. In this study, we aimed to investigate the BDNF level and effect of venlafaxine treatment of BDNF in hippocampus of rats with chronic stress-induced depression. 30 eight-weeks old male rats weighing 200ł15 grams were included in this study. The rats were seperated into three groups as follows: Chronic mild stress plus venlafaxin (20 mg/kg) (n=10), Chronic mild stress plus placebo (n=10) and placebo (n=10) groups. "Chronic Mild Stress (CMS)" model was used as a depression model in rats for 4 weeks. It has been considered that CMS procedure is a suitable model to investigate the initial period of antidepressive effect in animals. Sucrose preference test was performed before and after CMS model application once a week and rat weights were measured daily. at the end of the 4 weeks' period, hippocampus tissues were extracted and BDNF levels were measured via using ELISA assay. In statistical analysis of the established data between and in groups, SPSS for Windows v.13.0 software was used. The mean hippocampal BDNF level was significantly lower in depressive group, when compared with the controls. Whereas in venlafaxin given group, the hippocampal BDNF levels were similiar to that of the controls and slightly higher than the depressive group. These evidence suggest that BDNF, which has an important role in neural plasticity, involves in the pathogenesis of depression and also venlafaxin prevents BDNF decrement occured during depression. These studies are important to test further the validity of neurotrophic hypothesis related with depression. Increment of neurotrophic factors can stop and reverse the atrophy and call loss caused by depression and therefore, can contribute to the effectiveness of antidepressive treatment. This condition also support the fact that antidepressive treatment avoids the long-term complications of depression. Keywords : Depression, BDNF, venlafaxin, hippocampus, neuroplasty.