Ülkemizde yürürlükte olan ilgili kanun ve mevzuatlar ile tıp Adli Tıbbi bilirkişilik görevi Tıp Fakültesi mezunu olmak ve hekim unvanını almak şartlar yeterli görülerek branş ayırımı yapılmaksızın mesleğini icra etmeye yetkili hekimlere verilmiştir. Yargı sistemimiz adli tıbbi alanda hizmet ve görev tanımlamasını ve isteklerini belirlerken, adli tıp olarak belirtmemiş genel olarak 'tıp'tan söz etmiştir Bu kapsamda Adli Tıp Kurumu, Adli Tıp Anabilim Dalları, Adli Tıp Enstitüleri ve Sağlık Ocaklarında çalışan pratisyen hekimler, Yüksek Sağlık Şurası, Jandarma ve Polis Kriminoloji Laboratuarları yargı organlarına adli tıp alanında bilirkişilik hizmeti vermektedirler. Hizmet sunumunda yasal düzenlemelerden kaynaklanan bu kargaşaya, sayılan kurumların denetlenememeleri, bağımsız olmamaları, alt yapı, teknik donanım ve personel eksikliği, adli tıp eğitiminin mezuniyet öncesi ve sonrasında ki yetersizliği gibi birçok sorun eklenerek yargı sistemimizi içinden çıkılmaz bir sorun yumağı haline getirmektedir. İnsan hakları ihlallerinden, miras hukukuna, ceza sorumluluğundan otopsi işlemlerine kadar ciddi ve donanımlı uzmanlık gereken, hukuk ve tıbbın birer disiplin olarak birlikte çözmesi beklenen, geniş bir adli-tıbbi alanda, ülkemiz içinde ve dışında değişik açılardan eleştiriler devam etmektedir. AİHM'e yansıyan olgularda adli raporların uzman hekimlerce düzenlenmemesi, bilimsel yöntemlere ve standartlara uyulmaması, yargıdaki gecikmeler gündeme getirilmekte ve Ülkemiz büyük tazminatlar ödemekle karşı kaşıya kalmaktadır. Tüm bu nedenlerle Ülkemizde Adli tıp uygulamalarında temel tanımlamalar, hizmetlerin etkinleştirilmesi ve yeniden organizasyonu, bilirkişilerin bağımsız görev yapabilmeleri, mezuniyet öncesi eğitim, uzmanlık eğitiminin içeriği gibi konularda yoğun bir tartışma ve çalışma süreci yaşanmaktadır. Bu çalışma ile yukarıda belirtilen hususlarda, ülkemizdeki adli tıp uygulamalarında karşılaşılan sorunları ortaya koymak, ülkemizde ve dünyadaki adli tıp yapılanmalarını gözden geçirerek ülkemiz için çözüm önerileri ve uygun bir yapılanma modeli hususlarında devam eden tartışma ve çalışmalara bir katkı oluşturmak amaçlanmaktadır. Yukarıda belirtilen amaçlar doğrultusunda bu çalışma üç bölüm olarak hazırlanmıştır; 1.Bölümde ülkemizde yürürlükte bulunana yasa, yönetmelik ve mevzuatlar incelenerek adli tıp uygulamaları ve kurumsal yapılarla ilgili yasal alt yapı ortaya konmuş, Avrupa Birliği Ülkeleri ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Adli Tıp Uzmanlık Eğitimi ve bu ülkelerdeki adli tıp hizmetleri ile ilgili yapılanmalar uluslar arası yayınlar, bilimsel web siteleri ve kongre sunumlar incelenerek ortaya konmuştur. 2.Bölümde kongre ve seminer sunumları, dergiler, basın bildirileri ve konu ile ilgili Adli Tıp kitapları taranarak ülkemizde adli tıp uygulamalarında karşılaşılan sorunlar ele alınmıştır. 3.Bölümde bulguların değerlendirilmesi, çözüm önerileri, tartışma ve sonuç yer almıştır. Anahtar Kelimeler : Adli Tıp yapılanması, Adli Tıbbi Bilirkişilik, Adli Tıp Kurumu.
Tez (Tıpta Uzmanlık) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı, 2007.
Kaynakça var.
Ülkemizde yürürlükte olan ilgili kanun ve mevzuatlar ile tıp Adli Tıbbi bilirkişilik görevi Tıp Fakültesi mezunu olmak ve hekim unvanını almak şartlar yeterli görülerek branş ayırımı yapılmaksızın mesleğini icra etmeye yetkili hekimlere verilmiştir. Yargı sistemimiz adli tıbbi alanda hizmet ve görev tanımlamasını ve isteklerini belirlerken, adli tıp olarak belirtmemiş genel olarak 'tıp'tan söz etmiştir Bu kapsamda Adli Tıp Kurumu, Adli Tıp Anabilim Dalları, Adli Tıp Enstitüleri ve Sağlık Ocaklarında çalışan pratisyen hekimler, Yüksek Sağlık Şurası, Jandarma ve Polis Kriminoloji Laboratuarları yargı organlarına adli tıp alanında bilirkişilik hizmeti vermektedirler. Hizmet sunumunda yasal düzenlemelerden kaynaklanan bu kargaşaya, sayılan kurumların denetlenememeleri, bağımsız olmamaları, alt yapı, teknik donanım ve personel eksikliği, adli tıp eğitiminin mezuniyet öncesi ve sonrasında ki yetersizliği gibi birçok sorun eklenerek yargı sistemimizi içinden çıkılmaz bir sorun yumağı haline getirmektedir. İnsan hakları ihlallerinden, miras hukukuna, ceza sorumluluğundan otopsi işlemlerine kadar ciddi ve donanımlı uzmanlık gereken, hukuk ve tıbbın birer disiplin olarak birlikte çözmesi beklenen, geniş bir adli-tıbbi alanda, ülkemiz içinde ve dışında değişik açılardan eleştiriler devam etmektedir. AİHM'e yansıyan olgularda adli raporların uzman hekimlerce düzenlenmemesi, bilimsel yöntemlere ve standartlara uyulmaması, yargıdaki gecikmeler gündeme getirilmekte ve Ülkemiz büyük tazminatlar ödemekle karşı kaşıya kalmaktadır. Tüm bu nedenlerle Ülkemizde Adli tıp uygulamalarında temel tanımlamalar, hizmetlerin etkinleştirilmesi ve yeniden organizasyonu, bilirkişilerin bağımsız görev yapabilmeleri, mezuniyet öncesi eğitim, uzmanlık eğitiminin içeriği gibi konularda yoğun bir tartışma ve çalışma süreci yaşanmaktadır. Bu çalışma ile yukarıda belirtilen hususlarda, ülkemizdeki adli tıp uygulamalarında karşılaşılan sorunları ortaya koymak, ülkemizde ve dünyadaki adli tıp yapılanmalarını gözden geçirerek ülkemiz için çözüm önerileri ve uygun bir yapılanma modeli hususlarında devam eden tartışma ve çalışmalara bir katkı oluşturmak amaçlanmaktadır. Yukarıda belirtilen amaçlar doğrultusunda bu çalışma üç bölüm olarak hazırlanmıştır; 1.Bölümde ülkemizde yürürlükte bulunana yasa, yönetmelik ve mevzuatlar incelenerek adli tıp uygulamaları ve kurumsal yapılarla ilgili yasal alt yapı ortaya konmuş, Avrupa Birliği Ülkeleri ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Adli Tıp Uzmanlık Eğitimi ve bu ülkelerdeki adli tıp hizmetleri ile ilgili yapılanmalar uluslar arası yayınlar, bilimsel web siteleri ve kongre sunumlar incelenerek ortaya konmuştur. 2.Bölümde kongre ve seminer sunumları, dergiler, basın bildirileri ve konu ile ilgili Adli Tıp kitapları taranarak ülkemizde adli tıp uygulamalarında karşılaşılan sorunlar ele alınmıştır. 3.Bölümde bulguların değerlendirilmesi, çözüm önerileri, tartışma ve sonuç yer almıştır. Anahtar Kelimeler : Adli Tıp yapılanması, Adli Tıbbi Bilirkişilik, Adli Tıp Kurumu.