Akut ve kronik hepatitli hastaların bir kısmında bilinen hepatit virüsleri tespit edilememekte olup bu hepatitler non A-non E hepatit olarak sınıflandırılmaktadır. Non A-non E hepatit etkenleri konusu üzerine araştırmalar devam etmektedir. SEN virüs bu çalışmalar esnasında tanımlanmış bir DNA virüsü olup çeşitli bölge ve gruplarda farklı sıklıklarda bildirilmiştir. Genel olarak parenteral bulaş riski yüksek olan populasyonlarda yüksek, kan donörlerinde ise düşük prevalansta saptanmıştır. Bu çalışmada ISPARTA bölgesinde kan donörlerinde ve hemodializ hastalarında SENV prevalansının tesbiti amaçlandı. 250 kan donörü ve 30 hemodializ hastası çalışma kapsamına alındı. SENV varlığı PZR yöntemi ile serumda SENV DNA araştırılarak belirlendi kan donörlerinin hiçbirinde SENV DNA pozitifliği saptanamadı. Hemodializ hastası olan gruptaki oranlar (% 10), kan donörlerinden anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,05). SENV 'nin hepatit etyolojisindeki rolü ve gerçek sıklığının belirlenmesi amacıyla daha geniş toplulukların taranmasına ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler : SEN virüs, kan donörü, hemodiyaliz, PZR.
In some of the acute and chronic hepatitis patients the known types of hepatitis viruses are not detected, these incidents are classified as non A-non E hepatitis. The research on non A-non E hepatitis is still under progress. The SEN virus is a DNA virus that has been characterized during these studies, and is reported with varying frequencies for various regions and groups. Generally, it has been reported with a high prevalence in populations with a high risk of parenteral contamination, and it has been reported as having a low prevalence for blood donors. This study aims to determine the SENV prevalence in the Isparta region for blood donors and hemodialysis patients. 250 blood donors and 30 hemodialysis patients participated in the study. The presence of SENV was determined by testing the serum for SENV DNA using the PCR method. None of the blood donors tested positive for SENV DNA. The ratios for hemodialysis patients (% 10) were found to be significantly higher compared to blood donors (p<0.05). Larger populations should be examined to determine SENV' s role in the etiology of hepatitis and its real frequency. Keywords : SEN virus, blood donor, haemodialysis, PCR.
Tez (Uzmanlık) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı, 2008.
Kaynakça var.
Akut ve kronik hepatitli hastaların bir kısmında bilinen hepatit virüsleri tespit edilememekte olup bu hepatitler non A-non E hepatit olarak sınıflandırılmaktadır. Non A-non E hepatit etkenleri konusu üzerine araştırmalar devam etmektedir. SEN virüs bu çalışmalar esnasında tanımlanmış bir DNA virüsü olup çeşitli bölge ve gruplarda farklı sıklıklarda bildirilmiştir. Genel olarak parenteral bulaş riski yüksek olan populasyonlarda yüksek, kan donörlerinde ise düşük prevalansta saptanmıştır. Bu çalışmada ISPARTA bölgesinde kan donörlerinde ve hemodializ hastalarında SENV prevalansının tesbiti amaçlandı. 250 kan donörü ve 30 hemodializ hastası çalışma kapsamına alındı. SENV varlığı PZR yöntemi ile serumda SENV DNA araştırılarak belirlendi kan donörlerinin hiçbirinde SENV DNA pozitifliği saptanamadı. Hemodializ hastası olan gruptaki oranlar (% 10), kan donörlerinden anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,05). SENV 'nin hepatit etyolojisindeki rolü ve gerçek sıklığının belirlenmesi amacıyla daha geniş toplulukların taranmasına ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler : SEN virüs, kan donörü, hemodiyaliz, PZR.
In some of the acute and chronic hepatitis patients the known types of hepatitis viruses are not detected, these incidents are classified as non A-non E hepatitis. The research on non A-non E hepatitis is still under progress. The SEN virus is a DNA virus that has been characterized during these studies, and is reported with varying frequencies for various regions and groups. Generally, it has been reported with a high prevalence in populations with a high risk of parenteral contamination, and it has been reported as having a low prevalence for blood donors. This study aims to determine the SENV prevalence in the Isparta region for blood donors and hemodialysis patients. 250 blood donors and 30 hemodialysis patients participated in the study. The presence of SENV was determined by testing the serum for SENV DNA using the PCR method. None of the blood donors tested positive for SENV DNA. The ratios for hemodialysis patients (% 10) were found to be significantly higher compared to blood donors (p<0.05). Larger populations should be examined to determine SENV' s role in the etiology of hepatitis and its real frequency. Keywords : SEN virus, blood donor, haemodialysis, PCR.