Beta bloker tedavisi, kalp yetersizliği (KY) hastalarında sol ventrikül (SV) sistolik ve diyastolik fonksiyonlarını iyileştirir. Hastalığın prognozunu da iyileştirir. Karvedilol ve nebivolol, beta-1 reseptör blokajı yanında vazodilatör özelliğe sahip üçüncü jenerasyon ajanlardır. Kalp yetersizliği hastalarında vazodilatör etkilerinden dolayı diğer beta blokerlere tercih edilebilirler. Ancak, KY hastalarında SV fonksiyonlarını iyileştirmede, karvedilol veya nebivololün birbirine üstünlüğü olup olmadığı belirsizdir. Bundan dolayı, çalışmamızda, iskemik olmayan KY hastalarında, karvedilol ile nebivololün SV sistolik ve diyastolik fonksiyonları üzerine etkilerini karşılaştırmayı amaçladık. Yöntemler: Bu çalışmaya, fonksiyonel sınıfı II-III olan, bilinen koroner arter hastalığı veya anjiyografik olarak anlamlı darlığı (.%50) olmayan ve ejeksiyon fraksiyonu (EF<%40) düşük olan ardışık 61 KY hastası alındı. Hastalar, karvedilol (n=31, 16 erkek) veya nebivolol (n=30, 19 erkek) gruplarına rastgele dağıtıldı. Tüm hastalar beta bloker hariç, standart KY tedavisi aldı. Kılavuza uygun olarak, bu ajanlar düşük dozla başlandı ve tolere edilen maksimum doza çıkıldı. Maksimum dozdan sonra, hastalar 6 ay boyunca takip edildi. Başlangıçta, 3. ve 6. aylarda ekokardiyografi yapıldı. Sol ventikül boyutları ve EF ölçüldü. Mitral giriş akımları (E ve A dalgaları), mitral E/A oranı, mitral E dalgasının deselarasyon zamanı (DZ), aortik ejeksiyon zamanı (EZ), izovolemik gevşeme (İVGZ) ve kasılma zamanı (İVKZ) hesaplandı. Ayrıca, miyokard peformans indeksi (MPİ) ve mitral E dalgasının mitral annüler E dalgasına oranı (Em/Ea) hesaplandı. Bulgular: Gruplar yaş ve cinsiyet yönünden benzerdi. Başlangıçta, sistolik (SV boyutları, EF, İVKZ ve EZ) ve diyastolik SV parametreleri (Mitral E/A, DZ, İVGZ ve mitral Em/Ea oranı) ve MPİ arasında anlamlı fark yoktu. Altı aylık karvedilol veya nebivolol tedavisiyle, hastaların fonksiyonel sınıfı eşit oranda iyileşti (%64.5.e %73, p=0.58). Benzer olarak, SVEF karvedilol (%33ł4.den %36ł5.e, p<0.01) ve nebivolol gruplarında (%34ł5.den %37ł5.e, p<0.01) artarken, iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı (p=0.30). Ancak, 3.ayda, nebivolol grubunun EF.si karvedilol grubunkinden hafifçe yüksekti (%36ł5.e %33ł5, p=0.09). Her iki tedavi grubunda, İVKZ benzer oranda kısalırken, EZ benzer olarak arttı. Ayrıca, SV boyutu iki grupta da anlamlı olarak geriledi (p<0.01), fakat nebivolol grubunda SV sistolik çapı hafifçe küçüktü (p=0.07). Altıncı ayda, karvedilol ve nebivolol gruplarında, mitral E/A oranı (0.87ł0.3.e 0.80ł0.2, p=0.30), İVGZ (94ł10.a 92ł10, p=0.25) ve DZ (218ł42.ye 222ł36, p=0.71) benzerdi. Ancak, nebivolol grubunda Em/Ea oranı, daha düşüktü (10.2ł2.ye 11.8ł2, p<0.01). İki tedavi grubunda, MPİ değeri 6 ayda anlamlı olarak azaldı (Sırayla, 0.71ł0.10.den 0.53ł0.07.ye, p<0.01 ve 0.69ł0.13.den 0.52ł0.08.e, p<0.01). Ancak, bu azalma iki grupta benzerdi (p=0.45). 49 Sonuçlar: Bulgularımız, iskemik olmayan KY hastalarında, karvedilol ve nebivololün, SV sistolik ve diyastolik fonksiyonlarını benzer şekilde iyileştirdiğini göstermiştir. Bununla birlikte, karvedilole göre, nebivolol ile EF daha erken artmış ve Em/Ea oranı daha fazla azalmıştır. Her iki ilaç iyi tolere edilmiştir. Anahtar Kelimeler : Kalp Yetersizliği, Karvedilol, Nebivolol, Sistolik Fonksiyon, Diyastolik Fonksiyon.
Beta blocker treatment improves the systolic and diastolic functions of the left ventricle (LV) in patients with heart failure (HF). It also improves the prognosis of HF. Carvediolol and nebivolol are the third generation agents which have vasodilator features in addition to beta1 receptor blocking effect. They may be preferred to other beta blockers based on their vasodilator effects in HF patients. However, it is unclear that carvedilol or nebivolol may be superior to each other in improving LV functions in HF patients. Thus, we aimed to compare the effects of carvedilol or nebivolol on LV systolic and diastolic functions in non-ischemic HF patients. Methods: This study included 61 consecutive HF patients who had functional class II-III, low LV ejection fraction (EF<40%) and no coronary artery disease or angiographycally significant stenosis (Stenosis .%50 in diameter). The patients were randomized to carvedilol (n=31, 16 male) or nebivolol (n=30, 19 male) groups. All patients received standard HF therapy except beta blocker. According to the HF guideline, these agents were given low dose and then titrated to the tolerated maximum dose. After maximum dose, the patients were followed for 6 months. Echocardiography was performed at the beginning, 3- and 6-month. The LV diameters and EF were measured. Mitral inflow velocities (E and A waves), mitral E/A ratio, desceleration time (DT) of mitral E wave, aortic ejection time (ET), isovolumetric relaxation (IVRT) and contraction times (IVCT) were calculated. Also, myocardial performance index (MPI) and the ratio of mitral E wave to mitral annular E wave (Em/Ea) were estimated. Results: Groups were comparable in age and gender. Initial systolic (LV size, EF, IVCT, ET) and diastolic LV parameters (DT, IVRT, mitral E/A and Em/Ea ratios) and MPI were also comparable in the two groups. Six-month carvedilol and nebivolol treatment significantly improved functional class in equal ratio. (64.5% vs 73%, p=0.58). Similarly, LVEF increased in carvediolol (From 33ł4% to %36ł5%, p<0.01) and nebivolol groups (From 34ł5% to 37ł5%, p<0.01), but there was no significant difference in two groups (p=0.30). However, LVEF was slightly higher in nebivolol group than in carvediolol group at 3-month (36ł5% vs 33ł5%, p=0.09). In both treatment groups, ET similarly increased while IVCT shortened in a similar ratio. Also, LV size regressed significantly in both groups (p<0.01), but LV systolic diameter was slightly small in nebivolol group (p=0.07). In 6th month, mitral E/A ratio (0.87ł0.3 vs 0.80ł0.2, p=0.30), IVRT (94ł10 vs 92ł10 ms, p=0.25) and DT (218ł42 to 222ł36 ms, p=0.71) were comparable in the carvedilol and nebivolol groups,. However, the Em/Ea ratio was lower in the nebivolol group than in carvedilol group ((10.2ł2 vs 11.8ł2, p<0.01). During 6 months, mean MPI value significantly decreased in both therapy groups (from 0.71ł0.10 to 0.53ł0.07, p<0.01 for carvedilol and from 0.69ł0.13 to 0.52ł0.08, p<0.01 for nebivolol). However, this reduction was similar in both groups (p=0.45). 51 Conclusion: Our findings show that carvedilol and nebivolol improve similarly LV systolic and diastolic functions in non-ischemic HF patients. However, nebivolol increased LVEF more early and reduced Em/Ea ratio more excessively compared with carvediolol. Both agents were well-tolerated. Keywords : Heart Failure, Carvedilol, Nebivolol, Systolic Function, Diastolic Function.
Tez (Tıpta Uzmanlık) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Kardiyoloji Anabilim Dalı, 2010.
Kaynakça var.
Beta bloker tedavisi, kalp yetersizliği (KY) hastalarında sol ventrikül (SV) sistolik ve diyastolik fonksiyonlarını iyileştirir. Hastalığın prognozunu da iyileştirir. Karvedilol ve nebivolol, beta-1 reseptör blokajı yanında vazodilatör özelliğe sahip üçüncü jenerasyon ajanlardır. Kalp yetersizliği hastalarında vazodilatör etkilerinden dolayı diğer beta blokerlere tercih edilebilirler. Ancak, KY hastalarında SV fonksiyonlarını iyileştirmede, karvedilol veya nebivololün birbirine üstünlüğü olup olmadığı belirsizdir. Bundan dolayı, çalışmamızda, iskemik olmayan KY hastalarında, karvedilol ile nebivololün SV sistolik ve diyastolik fonksiyonları üzerine etkilerini karşılaştırmayı amaçladık. Yöntemler: Bu çalışmaya, fonksiyonel sınıfı II-III olan, bilinen koroner arter hastalığı veya anjiyografik olarak anlamlı darlığı (.%50) olmayan ve ejeksiyon fraksiyonu (EF<%40) düşük olan ardışık 61 KY hastası alındı. Hastalar, karvedilol (n=31, 16 erkek) veya nebivolol (n=30, 19 erkek) gruplarına rastgele dağıtıldı. Tüm hastalar beta bloker hariç, standart KY tedavisi aldı. Kılavuza uygun olarak, bu ajanlar düşük dozla başlandı ve tolere edilen maksimum doza çıkıldı. Maksimum dozdan sonra, hastalar 6 ay boyunca takip edildi. Başlangıçta, 3. ve 6. aylarda ekokardiyografi yapıldı. Sol ventikül boyutları ve EF ölçüldü. Mitral giriş akımları (E ve A dalgaları), mitral E/A oranı, mitral E dalgasının deselarasyon zamanı (DZ), aortik ejeksiyon zamanı (EZ), izovolemik gevşeme (İVGZ) ve kasılma zamanı (İVKZ) hesaplandı. Ayrıca, miyokard peformans indeksi (MPİ) ve mitral E dalgasının mitral annüler E dalgasına oranı (Em/Ea) hesaplandı. Bulgular: Gruplar yaş ve cinsiyet yönünden benzerdi. Başlangıçta, sistolik (SV boyutları, EF, İVKZ ve EZ) ve diyastolik SV parametreleri (Mitral E/A, DZ, İVGZ ve mitral Em/Ea oranı) ve MPİ arasında anlamlı fark yoktu. Altı aylık karvedilol veya nebivolol tedavisiyle, hastaların fonksiyonel sınıfı eşit oranda iyileşti (%64.5.e %73, p=0.58). Benzer olarak, SVEF karvedilol (%33ł4.den %36ł5.e, p<0.01) ve nebivolol gruplarında (%34ł5.den %37ł5.e, p<0.01) artarken, iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı (p=0.30). Ancak, 3.ayda, nebivolol grubunun EF.si karvedilol grubunkinden hafifçe yüksekti (%36ł5.e %33ł5, p=0.09). Her iki tedavi grubunda, İVKZ benzer oranda kısalırken, EZ benzer olarak arttı. Ayrıca, SV boyutu iki grupta da anlamlı olarak geriledi (p<0.01), fakat nebivolol grubunda SV sistolik çapı hafifçe küçüktü (p=0.07). Altıncı ayda, karvedilol ve nebivolol gruplarında, mitral E/A oranı (0.87ł0.3.e 0.80ł0.2, p=0.30), İVGZ (94ł10.a 92ł10, p=0.25) ve DZ (218ł42.ye 222ł36, p=0.71) benzerdi. Ancak, nebivolol grubunda Em/Ea oranı, daha düşüktü (10.2ł2.ye 11.8ł2, p<0.01). İki tedavi grubunda, MPİ değeri 6 ayda anlamlı olarak azaldı (Sırayla, 0.71ł0.10.den 0.53ł0.07.ye, p<0.01 ve 0.69ł0.13.den 0.52ł0.08.e, p<0.01). Ancak, bu azalma iki grupta benzerdi (p=0.45). 49 Sonuçlar: Bulgularımız, iskemik olmayan KY hastalarında, karvedilol ve nebivololün, SV sistolik ve diyastolik fonksiyonlarını benzer şekilde iyileştirdiğini göstermiştir. Bununla birlikte, karvedilole göre, nebivolol ile EF daha erken artmış ve Em/Ea oranı daha fazla azalmıştır. Her iki ilaç iyi tolere edilmiştir. Anahtar Kelimeler : Kalp Yetersizliği, Karvedilol, Nebivolol, Sistolik Fonksiyon, Diyastolik Fonksiyon.
Beta blocker treatment improves the systolic and diastolic functions of the left ventricle (LV) in patients with heart failure (HF). It also improves the prognosis of HF. Carvediolol and nebivolol are the third generation agents which have vasodilator features in addition to beta1 receptor blocking effect. They may be preferred to other beta blockers based on their vasodilator effects in HF patients. However, it is unclear that carvedilol or nebivolol may be superior to each other in improving LV functions in HF patients. Thus, we aimed to compare the effects of carvedilol or nebivolol on LV systolic and diastolic functions in non-ischemic HF patients. Methods: This study included 61 consecutive HF patients who had functional class II-III, low LV ejection fraction (EF<40%) and no coronary artery disease or angiographycally significant stenosis (Stenosis .%50 in diameter). The patients were randomized to carvedilol (n=31, 16 male) or nebivolol (n=30, 19 male) groups. All patients received standard HF therapy except beta blocker. According to the HF guideline, these agents were given low dose and then titrated to the tolerated maximum dose. After maximum dose, the patients were followed for 6 months. Echocardiography was performed at the beginning, 3- and 6-month. The LV diameters and EF were measured. Mitral inflow velocities (E and A waves), mitral E/A ratio, desceleration time (DT) of mitral E wave, aortic ejection time (ET), isovolumetric relaxation (IVRT) and contraction times (IVCT) were calculated. Also, myocardial performance index (MPI) and the ratio of mitral E wave to mitral annular E wave (Em/Ea) were estimated. Results: Groups were comparable in age and gender. Initial systolic (LV size, EF, IVCT, ET) and diastolic LV parameters (DT, IVRT, mitral E/A and Em/Ea ratios) and MPI were also comparable in the two groups. Six-month carvedilol and nebivolol treatment significantly improved functional class in equal ratio. (64.5% vs 73%, p=0.58). Similarly, LVEF increased in carvediolol (From 33ł4% to %36ł5%, p<0.01) and nebivolol groups (From 34ł5% to 37ł5%, p<0.01), but there was no significant difference in two groups (p=0.30). However, LVEF was slightly higher in nebivolol group than in carvediolol group at 3-month (36ł5% vs 33ł5%, p=0.09). In both treatment groups, ET similarly increased while IVCT shortened in a similar ratio. Also, LV size regressed significantly in both groups (p<0.01), but LV systolic diameter was slightly small in nebivolol group (p=0.07). In 6th month, mitral E/A ratio (0.87ł0.3 vs 0.80ł0.2, p=0.30), IVRT (94ł10 vs 92ł10 ms, p=0.25) and DT (218ł42 to 222ł36 ms, p=0.71) were comparable in the carvedilol and nebivolol groups,. However, the Em/Ea ratio was lower in the nebivolol group than in carvedilol group ((10.2ł2 vs 11.8ł2, p<0.01). During 6 months, mean MPI value significantly decreased in both therapy groups (from 0.71ł0.10 to 0.53ł0.07, p<0.01 for carvedilol and from 0.69ł0.13 to 0.52ł0.08, p<0.01 for nebivolol). However, this reduction was similar in both groups (p=0.45). 51 Conclusion: Our findings show that carvedilol and nebivolol improve similarly LV systolic and diastolic functions in non-ischemic HF patients. However, nebivolol increased LVEF more early and reduced Em/Ea ratio more excessively compared with carvediolol. Both agents were well-tolerated. Keywords : Heart Failure, Carvedilol, Nebivolol, Systolic Function, Diastolic Function.