Çocuklarda humerus suprakondiler kırıkları ön kol kırıklarından sonra en sık görülen kırıklardır. Önemli vasküler ve nörolojik yapıların bu bölgede bulunması ve meydana gelebilecek önemli komplikasyonların önlenmesi ve eklem hareket açıklığının sağlanması için iyi tedavi edilmesi gereken kırıklardır. Bu amaçla pek çok tedavi yöntemi uygulanmaktadır. Güncel bilgiler ışığında kapalı redüksiyon ve perkütan pinleme yöntemi birçok çalışmada altın standart olarak görülmektedir. Kapalı olarak redükte edilemeyen kırıklarda açık redüksiyon ve pinleme yöntemi tercih edilmektedir. Çalışmaya 2013-2016 yılları arası Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde humerus suprakondiler kırık nedeniyle opere edilmiş 60 hasta retrospektif olarak değerlendirildi Olguların hepsi basit düşme sonucu oluşan Gartland tip 3-4 ve ekstansiyon tipi kırıklardı Hastaların cinsiyet dağılımına baktığımızda; 32(%53,3) erkek hasta, 28(%46,7) kız hasta idi. Çalışmamızda ortalama yaş 5,83 (2-11), kız hastaların ortalama yaşı 5,1( 2-11), erkek hastaların ortalama yaşı 6,43 (2-10) olarak bulundu. 44 hastanın sol (%73,3), 16 hastanın sağ (%26,7) tarafında kırık mevcuttu. Hastalara uygulanan cerrahi yaklaşım ise; 46 (%76,7) hastada kapalı redüksiyon ve perkutan pinleme yapılırken, 14 (%23,3) hastaya açık redüksiyon internal fiksasyon uygulandı. Açık redüksiyon yapılan hastaların hepsinde posterior insizyon yapıldı. Flynn Kriterlerine göre; kozmetik sonuçlar (taşıma açısı değişiklikleri) 44 olguda mükemmel (%73,3), 12 olguda iyi (%20), 2 olguda orta (%3,33), 2 olguda kötü (%3,33) olarak tespit edildi. Fonksiyonel sonuçlar (hareket kaybı değerlendirmesi) 48 olguda mükemmel (%80), 8 olguda iyi(%13,3), 4 olguda orta (%6,7) olarak tespit edildi. 4 hastada kubitus valgus deformitesi tespit edildi. Bunun dışında erken ve geç vasküler ve nörolojik hasar, yetersiz kaynama, kompartman sendromu, pin yolu ve yara yeri enfeksiyonu gibi komplikasyonlar görülmedi.
In children, humerus supracondylar fractures are the most common fractures after forearm fractures. It is a fracture that should be treated well to prevent vascular and neurological complications in this region and to prevent important complications that may arise and to provide joint range of motion. For this purpose, many treatment methods are applied. Closed reduction and percutaneous pinning methods in current information are seen as the gold standard in many studies. An open reduction and pinning method is preferred for fractures that can not be closed. Between 2013 and 2016, 60 patients with humerus supracondylar fractures were evaluated retrospectively in the Orthopedic and Traumatology clinic of Süleyman Demirel University Medical Faculty. The cases were all Gartland type 3-4 and extantion fractures, all of which were simple dropouts When we look at the gender distribution of patients; 32 (53.3%) were male and 28 (46.7%) were female patients. The mean age of our study was 5.83 (2-11), the mean age of female patients was 5.1 (2-11), and the mean age of male patients was 6.43 (2-10). There were fractures on the left side 44 (%73.3) patients and 16 (26.7%) patients were right side. The surgical approach applied to the disease is; 46 (76.7%) patients underwent closed reduction and percutaneous pinning while 14 (23.3%) patients underwent open reduction internal fixation. Posterior incisions were made in all patients who underwent open reduction. According to Flynn Criteria; Cosmetic results (migration angle changes) were found to be excellent (73,3%) in 44 cases, good (20%) in 12 cases, moderate (3,33%) in 2 cases and poor (3,33%) in 2 cases. Functional outcomes were assessed as excellent (80%) in 48 patients, good (13,3%) in 8 patients and moderate in 4 patients (6,7%) Four patients had kubitus valgus deformities. There were no complications such as early and late vascular and neurological damage, insufficient union, compartment syndrome, pin tract and wound infection.
Tez (Uzmanlık) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Otopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı, 2017.
Kaynakça var.
Çocuklarda humerus suprakondiler kırıkları ön kol kırıklarından sonra en sık görülen kırıklardır. Önemli vasküler ve nörolojik yapıların bu bölgede bulunması ve meydana gelebilecek önemli komplikasyonların önlenmesi ve eklem hareket açıklığının sağlanması için iyi tedavi edilmesi gereken kırıklardır. Bu amaçla pek çok tedavi yöntemi uygulanmaktadır. Güncel bilgiler ışığında kapalı redüksiyon ve perkütan pinleme yöntemi birçok çalışmada altın standart olarak görülmektedir. Kapalı olarak redükte edilemeyen kırıklarda açık redüksiyon ve pinleme yöntemi tercih edilmektedir. Çalışmaya 2013-2016 yılları arası Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde humerus suprakondiler kırık nedeniyle opere edilmiş 60 hasta retrospektif olarak değerlendirildi Olguların hepsi basit düşme sonucu oluşan Gartland tip 3-4 ve ekstansiyon tipi kırıklardı Hastaların cinsiyet dağılımına baktığımızda; 32(%53,3) erkek hasta, 28(%46,7) kız hasta idi. Çalışmamızda ortalama yaş 5,83 (2-11), kız hastaların ortalama yaşı 5,1( 2-11), erkek hastaların ortalama yaşı 6,43 (2-10) olarak bulundu. 44 hastanın sol (%73,3), 16 hastanın sağ (%26,7) tarafında kırık mevcuttu. Hastalara uygulanan cerrahi yaklaşım ise; 46 (%76,7) hastada kapalı redüksiyon ve perkutan pinleme yapılırken, 14 (%23,3) hastaya açık redüksiyon internal fiksasyon uygulandı. Açık redüksiyon yapılan hastaların hepsinde posterior insizyon yapıldı. Flynn Kriterlerine göre; kozmetik sonuçlar (taşıma açısı değişiklikleri) 44 olguda mükemmel (%73,3), 12 olguda iyi (%20), 2 olguda orta (%3,33), 2 olguda kötü (%3,33) olarak tespit edildi. Fonksiyonel sonuçlar (hareket kaybı değerlendirmesi) 48 olguda mükemmel (%80), 8 olguda iyi(%13,3), 4 olguda orta (%6,7) olarak tespit edildi. 4 hastada kubitus valgus deformitesi tespit edildi. Bunun dışında erken ve geç vasküler ve nörolojik hasar, yetersiz kaynama, kompartman sendromu, pin yolu ve yara yeri enfeksiyonu gibi komplikasyonlar görülmedi.
In children, humerus supracondylar fractures are the most common fractures after forearm fractures. It is a fracture that should be treated well to prevent vascular and neurological complications in this region and to prevent important complications that may arise and to provide joint range of motion. For this purpose, many treatment methods are applied. Closed reduction and percutaneous pinning methods in current information are seen as the gold standard in many studies. An open reduction and pinning method is preferred for fractures that can not be closed. Between 2013 and 2016, 60 patients with humerus supracondylar fractures were evaluated retrospectively in the Orthopedic and Traumatology clinic of Süleyman Demirel University Medical Faculty. The cases were all Gartland type 3-4 and extantion fractures, all of which were simple dropouts When we look at the gender distribution of patients; 32 (53.3%) were male and 28 (46.7%) were female patients. The mean age of our study was 5.83 (2-11), the mean age of female patients was 5.1 (2-11), and the mean age of male patients was 6.43 (2-10). There were fractures on the left side 44 (%73.3) patients and 16 (26.7%) patients were right side. The surgical approach applied to the disease is; 46 (76.7%) patients underwent closed reduction and percutaneous pinning while 14 (23.3%) patients underwent open reduction internal fixation. Posterior incisions were made in all patients who underwent open reduction. According to Flynn Criteria; Cosmetic results (migration angle changes) were found to be excellent (73,3%) in 44 cases, good (20%) in 12 cases, moderate (3,33%) in 2 cases and poor (3,33%) in 2 cases. Functional outcomes were assessed as excellent (80%) in 48 patients, good (13,3%) in 8 patients and moderate in 4 patients (6,7%) Four patients had kubitus valgus deformities. There were no complications such as early and late vascular and neurological damage, insufficient union, compartment syndrome, pin tract and wound infection.