El tendon yaralanmalarında %68.4 oranında ekstansör tendon hasarı geliştiği, ekstansör tendon yaralanmalarının yaklaşık olarak beşte birinin zon 3 ve zon 4 seviyesinde gerçekleştiği bildirilmiştir. Ekstansör tendon onarım protokolleri arasında erken aktif mobilizasyon protokollerinin fonksiyonel olarak erken dönemde daha iyi sonuçlar elde ettiği gösterilmiştir. Zon 3 ve 4 seviyesinde kullanılan erken aktif hareket protokolleri, Kısa Ark Mobilizasyon ve Relatif Hareket Fleksiyon protokolleridir. Bu çalışmanın amacı bu iki erken aktif hareket protokolünü karşılaştırmak ve kliniğimizde takip edilen hastalar için hangisinden daha iyi sonuç alındığını belirlemektedir. Literatürde bu iki erken aktif hareket protokolünü birbiriyle karşılaştıran bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu anlamda çalışmamız bu konuda yapılan ilk çalışmadır. Zon 3 ve 4 seviyesinde travmatik ekstansör tendon yaralanması olan 40 hasta her iki grup içinde eşit sayıda olacak şekilde çalışmaya dahil edildi. Hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Demografik özellikleri, yaralanma şiddetini belirlemek için Modifiye El Yaralanma Ciddiyet Skoru (MEYCS), KBAS tanısı için Budapeşte Kriterleri, eklem hareket açıklığı için yapılan gonyometrik ölçümleri ve rehabilitasyon sonucunu değerlendirmek için Modifiye Strickland ölçeği kaydedildi. Çalışmanın sonucunda her iki protokol arasında rehabilitasyon sonucu ve komplikasyonlar açısından anlamlı fark saptanmadı (p=0,32). Protokole başlamadan önce yaralanma şiddeti yüksek olan hastalara daha yüksek oranda KAM protokolünün tercih edildiği belirlendi (p=0,014). Protokol fark etmeksizin zon 3 ve 4 seviyelerinde rehabilitasyon sonuçları açısından fark saptanmadı (p=0,58). Takiplerinde tendonda yapışıklık gelişen hastaların rehabilitasyon sonuçları her iki protokolde de istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük olarak saptanmıştır (p=0,005). Çalışmamız, literatürde oldukça sınırlı sayıda çalışmanın olduğu zon 3 ve 4 seviyesinde ekstansör tendon yaralanmasında kullanılan erken aktif hareket protokolleri konusunda yenilikler sunmaktadır. Çalışmamız sonucunda her iki protokolün de ölçüm sonuçları ve komplikasyonlar açısından güvenilir çalışmalar olduğu gösterildi. Ekstansör Zon 3 ve 4 seviyesindeki tendon yaralanmalarının rehabilitasyon sonuçlarını daha iyi anlayabilmek için daha fazla sayıda hasta ile yapılan ve fonksiyonun da değerlendirildiği randomize, çift kör çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler : Ekstansör Tendon; Erken Aktif Hareket.
It has been reported that extensor tendon damage develops at a rate of 68.4% in hand tendon injuries, and approximately one-fifth of extensor tendon injuries occur at zone 3 and zone 4. Among the extensor tendon repair protocols, early active motion protocols have been shown to provide better functional results in the early period. The early active motion protocols used in zone 3 and 4 are the Short Arc Mobilization and Relative Motion Flexion protocols. The aim of this study is to compare these two early active motion protocols and determine which one has better results for the patients followed in our clinic. There is no study in the literature comparing these two early active motion protocols with each other. In this sense, our study is the first study on this subject. Forty patients with traumatic extensor tendon injury at zone 3 and 4 were included in this study in equal numbers in both groups. The patients were evaluated retrospectively. Demographic features, Modified Hand Injury Severity Score (MHISS) to determine injury severity, Budapest Criteria for CRPS diagnosis, goniometric measurements for range of motion, and Modified Strickland scale to evaluate rehabilitation outcome were recorded. As a result our study, no significant difference was found between the two protocols in terms of rehabilitation outcome and complications. It has found that the SAM protocol was preferred at a higher rate for patients with high injury severity. Regardless of the protocol, no difference was found in terms of rehabilitation outcomes at zone 3 and 4 levels. Rehabilitation results of patients who developed tendon adhesions during their follow-up were found to be statistically lower in both protocols. Our study presents innovations in early active motion protocols used in extensor tendon injury at zone 3 and 4, where there are very limited studies in the literature. As a result of our study, it was shown that both protocols are reliable studies in terms of measurement results and complications. In order to better understand the rehabilitation outcomes of tendon injuries at the extensor zone 3 and 4 level, randomized, double-blind studies with larger numbers of patients and functional assesment criteria are needed. Keywords : Early active motion; Extensor tendon.
Tez (Tıpta Uzmanlık) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı, 2022.
Kaynakça var.
El tendon yaralanmalarında %68.4 oranında ekstansör tendon hasarı geliştiği, ekstansör tendon yaralanmalarının yaklaşık olarak beşte birinin zon 3 ve zon 4 seviyesinde gerçekleştiği bildirilmiştir. Ekstansör tendon onarım protokolleri arasında erken aktif mobilizasyon protokollerinin fonksiyonel olarak erken dönemde daha iyi sonuçlar elde ettiği gösterilmiştir. Zon 3 ve 4 seviyesinde kullanılan erken aktif hareket protokolleri, Kısa Ark Mobilizasyon ve Relatif Hareket Fleksiyon protokolleridir. Bu çalışmanın amacı bu iki erken aktif hareket protokolünü karşılaştırmak ve kliniğimizde takip edilen hastalar için hangisinden daha iyi sonuç alındığını belirlemektedir. Literatürde bu iki erken aktif hareket protokolünü birbiriyle karşılaştıran bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu anlamda çalışmamız bu konuda yapılan ilk çalışmadır. Zon 3 ve 4 seviyesinde travmatik ekstansör tendon yaralanması olan 40 hasta her iki grup içinde eşit sayıda olacak şekilde çalışmaya dahil edildi. Hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Demografik özellikleri, yaralanma şiddetini belirlemek için Modifiye El Yaralanma Ciddiyet Skoru (MEYCS), KBAS tanısı için Budapeşte Kriterleri, eklem hareket açıklığı için yapılan gonyometrik ölçümleri ve rehabilitasyon sonucunu değerlendirmek için Modifiye Strickland ölçeği kaydedildi. Çalışmanın sonucunda her iki protokol arasında rehabilitasyon sonucu ve komplikasyonlar açısından anlamlı fark saptanmadı (p=0,32). Protokole başlamadan önce yaralanma şiddeti yüksek olan hastalara daha yüksek oranda KAM protokolünün tercih edildiği belirlendi (p=0,014). Protokol fark etmeksizin zon 3 ve 4 seviyelerinde rehabilitasyon sonuçları açısından fark saptanmadı (p=0,58). Takiplerinde tendonda yapışıklık gelişen hastaların rehabilitasyon sonuçları her iki protokolde de istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük olarak saptanmıştır (p=0,005). Çalışmamız, literatürde oldukça sınırlı sayıda çalışmanın olduğu zon 3 ve 4 seviyesinde ekstansör tendon yaralanmasında kullanılan erken aktif hareket protokolleri konusunda yenilikler sunmaktadır. Çalışmamız sonucunda her iki protokolün de ölçüm sonuçları ve komplikasyonlar açısından güvenilir çalışmalar olduğu gösterildi. Ekstansör Zon 3 ve 4 seviyesindeki tendon yaralanmalarının rehabilitasyon sonuçlarını daha iyi anlayabilmek için daha fazla sayıda hasta ile yapılan ve fonksiyonun da değerlendirildiği randomize, çift kör çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler : Ekstansör Tendon; Erken Aktif Hareket.
It has been reported that extensor tendon damage develops at a rate of 68.4% in hand tendon injuries, and approximately one-fifth of extensor tendon injuries occur at zone 3 and zone 4. Among the extensor tendon repair protocols, early active motion protocols have been shown to provide better functional results in the early period. The early active motion protocols used in zone 3 and 4 are the Short Arc Mobilization and Relative Motion Flexion protocols. The aim of this study is to compare these two early active motion protocols and determine which one has better results for the patients followed in our clinic. There is no study in the literature comparing these two early active motion protocols with each other. In this sense, our study is the first study on this subject. Forty patients with traumatic extensor tendon injury at zone 3 and 4 were included in this study in equal numbers in both groups. The patients were evaluated retrospectively. Demographic features, Modified Hand Injury Severity Score (MHISS) to determine injury severity, Budapest Criteria for CRPS diagnosis, goniometric measurements for range of motion, and Modified Strickland scale to evaluate rehabilitation outcome were recorded. As a result our study, no significant difference was found between the two protocols in terms of rehabilitation outcome and complications. It has found that the SAM protocol was preferred at a higher rate for patients with high injury severity. Regardless of the protocol, no difference was found in terms of rehabilitation outcomes at zone 3 and 4 levels. Rehabilitation results of patients who developed tendon adhesions during their follow-up were found to be statistically lower in both protocols. Our study presents innovations in early active motion protocols used in extensor tendon injury at zone 3 and 4, where there are very limited studies in the literature. As a result of our study, it was shown that both protocols are reliable studies in terms of measurement results and complications. In order to better understand the rehabilitation outcomes of tendon injuries at the extensor zone 3 and 4 level, randomized, double-blind studies with larger numbers of patients and functional assesment criteria are needed. Keywords : Early active motion; Extensor tendon.