Günümüzde birçok kanser türünde etkili terapötik yaklaşımlar bulunsa da pankreas kanseri hala düşük sağkalım oranlarına ve yüksek metastatik potansiyele sahiptir. Pankreas kanserinde tedavi yöntemlerinin başarısız olmasındaki en önemli nedenlerinden biri yoğun desmoplastik pankreatik mikroçevreden kaynaklanmaktadır. Tümör mikroçevresine müdahale edebilmek için öncelikle hücreler arasındaki etkileşimlerin aydınlatılması önemlidir. Bu tez çalışmasında hem uyarılmamış mezenkimal kök hücrelerin hem de TLR4 üzerinden uyarılarak ve inhibe edilerek oluşturulmuş proinflamatuvar ve antiinflamatuvar karakterlerin Panc- 1 hücreleri üzerindeki etkileri direkt ve indirekt kokültür modellerinde incelendi. Direkt kokültürdeki canlılık ve proliferasyon sonuçlarına göre antiproliferatif etki mezenkimal kök hücrenin Panc-1 hücrelerinden 10 kat daha fazla oranda görüldü ve indirekt kokültürde 1:10 oranı kullanıldı. Uyarılmamış ve proinflamatuvar karakterdeki mezenkimal kök hücreler, Panc-1 hücrelerinin metabolik aktivitelerini, proliferasyonunu, metastatik mekanizmalarla ilişkili bazı genlerin ekspresyonlarını (CCDN1, VIM, MMP2, KDR, MMP9, IGF2R) azaltırken; apoptozisi, S fazındaki hücre sayısını, EMT ile ilişkili bazı genlerin ekspresyonlarını (CDH1, CLDN1, TIMP1) arttırdı. Antiinflamatuvar karakterdeki mezenkimal kök hücreler ise proinflamatuvar karaktere zıt etkiler gösterdi. Çalışma sonuçlarına göre hem uyarılmamış mezenkimal kök hücreler hem de proinflamatuvar karakterdeki mezenkimal kök hücreler, Panc-1 hücrelerinden 10 kat fazla olduğu ortamda Panc-1 hücreleri üzerinde antikanserojenik etkiler gösterdi. Antiinflamatuvar karakterdeki mezenkimal kök hücreler ise kanseri indükleyen etkiler gösterdi. Anahtar Kelimeler : Mezenkimal kök hücre, Pankreas kanseri, TLR4, Tümör mikroçevre.
In today's world, although there are effective therapeutic approaches for many types of cancer, pancreatic cancer still has low survival rates and a high metastatic potential. One of the main reasons for the failure of treatment methods in pancreatic cancer is the dense desmoplastic pancreatic microenvironment. To be able to intervene in the tumor microenvironment, it is first important to elucidate the interactions between cells. In this thesis, the effects of both unstimulated mesenchymal stem cells and those stimulated and inhibited via TLR4, acquiring proinflammatory and anti-inflammatory characteristics, on Panc-1 cells were investigated in direct and indirect co-culture models. According to the results of metabolic activity and proliferation in direct co-culture, the antiproliferative effect was previously seen at a much higher rate by mesenchymal stem cells compared to Panc-1 cells, at a 10-fold higher rate, and a 1:10 ratio was used in the indirect co- culture. Unstimulated and proinflammatory mesenchymal stem cells reduced the metabolic activities, proliferation, and certain gene expressions associated with metastasis mechanisms (CCDN1, VIM, MMP2, KDR, MMP9, IGF2R) of Panc-1 cells, while increasing apoptosis, the number of cells in the S phase, and certain gene expressions associated with EMT mechanisms (CDH1, CLDN1, TIMP1). Mesenchymal stem cells with anti-inflammatory characteristics showed opposite effects to proinflammatory characteristics. According to the study results, both unstimulated mesenchymal stem cells and those with proinflammatory characteristics exhibited anticancer effects on Panc-1 cells in an environment where they were 10 times more abundant than Panc-1 cells. Mesenchymal stem cells with anti- inflammatory characteristics, on the other hand, exhibited cancer-inducing effects. Keywords : Mesenchymal stem cells, Pancreatic cancer, TLR4, Tumor microenvironment.
Tez (Doktora-PhD) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Tıbbi Biyoloji Anabilim Dalı, 2023.
Kaynakça var.
Günümüzde birçok kanser türünde etkili terapötik yaklaşımlar bulunsa da pankreas kanseri hala düşük sağkalım oranlarına ve yüksek metastatik potansiyele sahiptir. Pankreas kanserinde tedavi yöntemlerinin başarısız olmasındaki en önemli nedenlerinden biri yoğun desmoplastik pankreatik mikroçevreden kaynaklanmaktadır. Tümör mikroçevresine müdahale edebilmek için öncelikle hücreler arasındaki etkileşimlerin aydınlatılması önemlidir. Bu tez çalışmasında hem uyarılmamış mezenkimal kök hücrelerin hem de TLR4 üzerinden uyarılarak ve inhibe edilerek oluşturulmuş proinflamatuvar ve antiinflamatuvar karakterlerin Panc- 1 hücreleri üzerindeki etkileri direkt ve indirekt kokültür modellerinde incelendi. Direkt kokültürdeki canlılık ve proliferasyon sonuçlarına göre antiproliferatif etki mezenkimal kök hücrenin Panc-1 hücrelerinden 10 kat daha fazla oranda görüldü ve indirekt kokültürde 1:10 oranı kullanıldı. Uyarılmamış ve proinflamatuvar karakterdeki mezenkimal kök hücreler, Panc-1 hücrelerinin metabolik aktivitelerini, proliferasyonunu, metastatik mekanizmalarla ilişkili bazı genlerin ekspresyonlarını (CCDN1, VIM, MMP2, KDR, MMP9, IGF2R) azaltırken; apoptozisi, S fazındaki hücre sayısını, EMT ile ilişkili bazı genlerin ekspresyonlarını (CDH1, CLDN1, TIMP1) arttırdı. Antiinflamatuvar karakterdeki mezenkimal kök hücreler ise proinflamatuvar karaktere zıt etkiler gösterdi. Çalışma sonuçlarına göre hem uyarılmamış mezenkimal kök hücreler hem de proinflamatuvar karakterdeki mezenkimal kök hücreler, Panc-1 hücrelerinden 10 kat fazla olduğu ortamda Panc-1 hücreleri üzerinde antikanserojenik etkiler gösterdi. Antiinflamatuvar karakterdeki mezenkimal kök hücreler ise kanseri indükleyen etkiler gösterdi. Anahtar Kelimeler : Mezenkimal kök hücre, Pankreas kanseri, TLR4, Tümör mikroçevre.
In today's world, although there are effective therapeutic approaches for many types of cancer, pancreatic cancer still has low survival rates and a high metastatic potential. One of the main reasons for the failure of treatment methods in pancreatic cancer is the dense desmoplastic pancreatic microenvironment. To be able to intervene in the tumor microenvironment, it is first important to elucidate the interactions between cells. In this thesis, the effects of both unstimulated mesenchymal stem cells and those stimulated and inhibited via TLR4, acquiring proinflammatory and anti-inflammatory characteristics, on Panc-1 cells were investigated in direct and indirect co-culture models. According to the results of metabolic activity and proliferation in direct co-culture, the antiproliferative effect was previously seen at a much higher rate by mesenchymal stem cells compared to Panc-1 cells, at a 10-fold higher rate, and a 1:10 ratio was used in the indirect co- culture. Unstimulated and proinflammatory mesenchymal stem cells reduced the metabolic activities, proliferation, and certain gene expressions associated with metastasis mechanisms (CCDN1, VIM, MMP2, KDR, MMP9, IGF2R) of Panc-1 cells, while increasing apoptosis, the number of cells in the S phase, and certain gene expressions associated with EMT mechanisms (CDH1, CLDN1, TIMP1). Mesenchymal stem cells with anti-inflammatory characteristics showed opposite effects to proinflammatory characteristics. According to the study results, both unstimulated mesenchymal stem cells and those with proinflammatory characteristics exhibited anticancer effects on Panc-1 cells in an environment where they were 10 times more abundant than Panc-1 cells. Mesenchymal stem cells with anti- inflammatory characteristics, on the other hand, exhibited cancer-inducing effects. Keywords : Mesenchymal stem cells, Pancreatic cancer, TLR4, Tumor microenvironment.